Saturday, April 25, 2015

ကိုးကန္႔ေဒသ တိုက္ပြဲျပင္းထန္၊ ေနာက္ဆံုးရသတင္း

တပ္မေတာ္က မေန႔မနက္အရုဏ္မတက္ခင္ကစလို႔ နန္ထင္္မန္ရွန္းရွိ ကိုးကပ္ တပ္မေတာ္စခန္းကို ထိုးစစ္မွာ လက္နက္ႀကီးေတြနဲ႔သာမက ဓာတုဗုံးေတြ သုံးစဲြတိုက္ခိုက္တယ္လို႔ ကိုးကန္႔တပ္မေတာ္က သတင္းထုတ္ျပန္ပါတယ္။ ေရွာက္လူခ်န္း၊ ရွီေကာ္လင္၊ ရွီတုန္ေရႊနဲ႔ ခ်ီရွဳရာခုတ္စတဲ့ ေဒသ ေလးခုကေန လူအင္အားအေျမာက္အျမားသုံးစဲြၿပီး ည ၉ နာရီခန္႔အထိ ထိုးစစ္ဆင္ခဲ့ၾကတာျဖစ္ေပမယ့္ မေအာင္ျမင္ပဲ အက်အဆုံးမ်ားစြာနဲ႔ ျပန္လည္ဆုတ္ခြာသြားၾကတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ကိုးကန္႔တပ္မေတာ္ ေျပာခြင့္ရသူ ဦးေစာျမတ္လင္းက “မနက္ကေနမိုးလင္းတဲ့အထိ လက္နက္ႀကီးနဲ႔ ပစ္တယ္။
မိုးလင္းေတာ့ ေျမျပင္ၾကည္းတပ္က ထိုးစစ္ဆင္ပါတယ္။ ထိုးတက္တက္။ တက္လို႔မရေတာ့ ျပန္ဆုတ္ၿပီး လက္နက္ၾကီးနဲ႔ ျပန္ပစ္တယ္။ အေခါက္ေခါက္အခါခါပဲ။ မေန႔က သူတို႔ ဗုံးသီး ၁၅၀၀ ေလာက္ပစ္တဲ့အထဲမွာ ၅ လုံး (ဓာတုဗုံး) ေလာက္ပါတယ္။ သူက ထြက္လာတဲ့မီးခိုးအေရာင္က သာမန္ဗုံးနဲ့မတူဘူးဗ်။ ၿပီးေတာ့ အရမ္းစူးရွ ေမႊးတဲ့အနံ႔လည္းရတယ္။ ႐ႈမိတဲ့ရဲေဘာ္ေတြဆို ေအာ့အန္ၾကတယ္” လို႔ ေျပာပါတယ္။ မေန႔က တိုက္ပြဲဟာ ေလာက္ကိုင္အေရွ႔ေျမာက္ဘက္မွာျဖစ္ၿပီး ျပင္းထန္သလို က်ဆုံးဒဏ္ရာရသူမ်ားျပားတယ္လို႔ သူူက ေျပာပါတယ္။


“က်ေနာ္တို႔ဘက္က ၂ ေယာက္က်တယ္။ ၁၂ ေယာက္ ဒဏ္ရာရတယ္။ တစ္ဖက္က (တပ္မေတာ္က)ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလး အေသအေပ်ာက္မ်ားပါတယ္။ ေသတာကေတာ့ ၉၀ အထက္မွာရွိပါတယ္။ တခ်ဳိ႔ေျပာေတာ့ ၁၄၀ ေလာက္ျဖစ္မယ္တဲ့ မေန႔က ဗမာ့တပ္မေတာ္ဘက္က က်တာ။ ဒဏ္ရာရတာကေတာ့ ၂၀၀ ပတ္၀န္းက်င္ေလာက္ ျဖစ္မယ္ထင္တယ္။ တပ္မ ၃၃ ပါ။ က်ေနာ္သိသေလာက္ေတာ့ သုံးရင္းေပါ့။ တပ္ရင္း ၁၁၁ ပါမယ္။ ၁၁၉၊ ၁၂၀ ေပါ့။ အားလုံးေပါင္း ၆ ရင္း ၇ ရင္းေလာက္နဲ႔ ထိုးတယ္ထင္တယ္” လို႔ ေျပာပါတယ္။ ဒီဗြီဘီအေနနဲ႔ ဒီေျပာၾကားခ်က္ေတြနဲ႔ပတ္သက္လို႔ သီးျခားအတည္ျပဳခ်က္ မေပးႏိုင္သလို ဒီသတင္းနဲ႔ပတ္သက္လို႔ အစိုးရျပန္ၾကားေရး၀န္ႀကီးဌာနနဲ႔ တပ္မေတာ္ ျမ၀တီသတင္းဌာန ေတြကလည္း တစုံတရာ သတင္းမထုတ္ျပန္ေသးပါဘူး။ ဦးထြန္းျမတ္လင္းက လက္ရွိမွာ အစိုးရဘက္က တပ္အင္အား တိုးျမႇင့္တင္ပို႔လာေန တာေၾကာင့္ တိုက္ပြဲေတြက ဆက္လက္ျပင္းထန္ဦးမယ္လို႔ ယူဆေၾကာင္း ေျပာပါတယ္။ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၉ ရက္ေန႔မွာ စတင္တဲ့ ကိုးကန္႔တပ္မေတာ္နဲ႔ အစိုးရအၾကားတိုက္ပဲြမွာ တပ္မေတာ္က လူအင္အား၊ လက္နက္အင္အား အေျမာက္အျမားနဲ႔ ေျမျပင္ကေရာ ေ၀ဟင္ကပါ ထိုးစစ္ဆင္တိုက္ခုိက္ေနပါတယ္။


DVB

Thursday, April 23, 2015

အ႐ႈံးကို သီးစံုေထာပတ္ထမင္းနဲ႔ဖံုးတဲ့ မင္းေအာင္လႈိင္



ဗမာျပည္က ကရင္တိုင္းရင္းသားေတြ အမ်ားဆံုးကစားၾကတဲ့ ႐ိုးရာလက္ေဝွ႔ပြဲေတြမွာ အ႐ံႈးအႏိုင္ကို လဲ႐ႈံး ကြဲ႐ံႈး ေၾကာက္႐ံႈး လို႔ သတ္မွတ္ခဲ့ၾကရာက အေနာက္တိုင္းလက္ေဝွ႔နည္းစနစ္ေတြေရာက္လာတဲ့အခါ အမွတ္႐ႈံးဆုိၿပီး တမ်ဳိး တိုးလာခဲ့ပါတယ္။

အခု ဗမာျပည္ အေရွ႕ေျမာက္ဖ်ားမွာ ဗမာစစ္တပ္နဲ႔ MNDAA ကိုးကန္႔တပ္ေတြ တိုက္ပြဲျဖစ္ေနခဲ့တာ ၂ လေက်ာ္ၿပီျဖစ္ တယ္။ ဒါဟာ သံလြင္အေရွ႕ျခမ္းကိုးကန္႔နယ္က တိုက္ပြဲကိုဘဲ ဆိုလိုတာျဖစ္ၿပီး တကယ္ေတာ့ MNDAA ဟာ သံလြင္ အေနာက္ျခမ္း ကြတ္ခိုင္ မူဆယ္ မံုးေပၚ မံုးကိုးနယ္ေတြမွာ KIA TNLA AA SSA တို႔နဲ႔တြဲၿပီး တိုက္ေနခဲ့တာ တႏွစ္ ေလာက္ရွိၿပီျဖစ္တယ္။ စစ္ေအးကာလအျဖစ္ေျပာရရင္ေတာ့ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္မွာ နအဖ စစ္အစိုးရရဲ႕ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ကတိဖ်က္ အလစ္အငိုက္တိုက္ ခံရၿပီးေနာက္ ၂၀၁၃ အထိ ေျမေအာက္သွ်ဳိး ျပင္ဆင္ေနခဲ့တာျဖစ္တယ္။

ဗမာစစ္အစိုးရဟာ ၂၀၀၉ တံုးက MNDAA အေပၚ လဲ႐ံႈးနဲ႔ အႏိုင္ရလိုက္ၿပီလို႔ အထင္ေရာက္ခဲ့ၿပီး ေသြးနထင္ေျမာက္ခဲ့ တယ္။ ဒါေပမဲ့ လက္ေတြ႔ျဖစ္စဥ္ေတြက အဲ့လိုေျမာက္ေနတာကို ခတ္ျပင္းျပင္း႐ိုက္ခ်လိုက္လို႔ ကိန္ကနဲျဖစ္သြားခဲ့တယ္။ အခု သံလြင္အေနာက္ျခမ္းကေန အေရွ႕ျခမ္းကိုေရာက္လာၿပီး အခ်ိန္တိုအတြင္း ေလာက္ကိုင္က႐ုပ္ေသးအုပ္ခ်ဳပ္ေရး ပ်က္၊ ႐ုပ္ေသးနယ္ျခားေစာင့္တပ္ေတြ ဘက္ေျပာင္းလက္နက္ခ်၊ ကိုးကန္႔ေဒသ ၿမိဳ႕ႀကီးျပႀကီးေတြနဲ႔ ဆက္သြယ္ေရး လမ္းေၾကာင္းေတြ မလံုမျခံဳျဖစ္လာေတာ့ ဗမာအစိုးရဟာ စစ္အင္အားအႀကီးအက်ယ္သံုးၿပီး အသဲအသန္ျပန္တိုက္ရတဲ့ အေျခ ဆိုက္ေနတယ္။

အခုကိုးကန္႔ေဒသမွာ ဗမာစစ္တပ္က တပ္မ ၁၁ ၁၀ ရင္း၊ တပ္မ ၃၃ ၁၂ ရင္း (နမခ ၂ ရင္းပါ)၊ တပ္မ ၆၆ ၁၀ ရင္း၊ စကခ ၉ ၆ ရင္း၊ စကခ ၁၀ ၆ ရင္း၊ စကခ ၁၆ ၆ ရင္း၊ စကခ ၁ ၆ ရင္း၊ ဒကစ(ေလာက္ကိုင္) ၇ ရင္းအျပင္ တပ္မ ၅၅ ၃ ရင္း၊ တပ္မ ၈၈ ၂ ရင္း၊ တပ္မ ၁၀၁ ၂ ရင္း နဲ႔ မြန္ျပည္နယ္၊ တနသၤာရီတိုင္းအေျခစိုက္ စကခ ၁၉၊ စကခ ၂၀ တို႔က ထုတ္ႏႈတ္တပ္ေတြ အားလံုးေပါင္းလိုက္ရင္ တပ္ရင္း ၇၄ ရင္းနဲ႔ ဝင္တုိက္ေနရတယ္။ ေလာေလာလတ္လတ္ ေတာင္ကုန္းေတြ သိမ္းရလိုက္ၿပီ၊ ကိုးကန္႔ေဒသတခုလံုး ထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္ၿပီလို႔ေျပာၿပီးမွ တပ္မ ၄၄ ၃ ရင္း ထပ္သြင္းလာလို႔ ၇၇ ရင္းျဖစ္သြားတယ္။ ထပ္သြင္းတဲ့တပ္မ ၄၄ ကလဲ ကားအစီး ၃၀ နဲ႔တက္လာတာ လား႐ႈိးနဲ႔ ကြန္လံုၾကားမွာတင္ ၂ ခါျဖတ္တိုက္ခံရၿပီး ကား ၄ စီး မီးေလာင္သြားေသးတယ္။ သံလြင္အေနာက္ဖက္က TNLA, KIA, SSA တို႔ကို ထိန္းခ်ဳပ္ၿပီး မႏၱေလး-လား႐ႈိး-ကြန္လံု လမ္းေၾကာင္းႀကီးပါထိန္းရတဲ့ စကခ ၁၊ စကခ ၁၆၊ တပ္မ ၇၇၊ တပ္မ ၈၈ နဲ႔ အေဝးကလာတဲ့ထုတ္ႏႈတ္တပ္ေတြ ေပါင္းလိုက္ရင္ ရွမ္းျပည္ေျမာက္ပိုင္းမွာ ဗမာစစ္တပ္က တပ္ရင္းေပါင္း ၁၅၀ ေက်ာ္သံုးေနရတယ္။ ဒါဟာ ဗမာစစ္တပ္တခုလံုးရဲ႕ သံုးပံုတပံုနီးပါးျဖစ္ပါတယ္

ထုတ္ႏႈတ္တပ္ေတြနဲ႔ ေထာက္ပုိ႔လမ္းေၾကာင္းလံုျခံဳေရးလုပ္ခိုင္းေနရေပမဲ့လဲ စိတ္မခ်ရတဲ့အျပင္ ေႏွးကလဲေႏွးလို႔ ေလ ေၾကာင္းကေန ရိကၡာ၊ ခဲယမ္း၊ ေဆးဝါး၊ ေလာင္စာဆီေတြ အဓိကပို႔ေနရတယ္။

ေျခလ်င္တပ္ေတြအျပင္ ကိုးကန္႔ေဒသကို ေတာင္ခမ္း(ေနာင္ခ်ဳိ) အေျခစိုက္ အေျမာက္တပ္မ မစခ ၉၀၂ နဲ႔ အေျမာက္ တပ္ရင္း ၆ ရင္း၊ ေပ်ာ္ဘြယ္အေျခစိုက္ သံခ်ပ္ကားတပ္မ သစခ ၇၁ က ဗ်ဴဟာတခုနဲ႔ တင့္ကား/သံခ်ပ္ကား တပ္ရင္း ၃ ရင္းပါ ပို႔ထားရတယ္။ အေျမာက္တပ္ေတြက ကြန္ပ်ဴတာစနစ္သံုး SH-1 နဲ႔ Nora B-52 အမ်ဳိးအစား ၁၅၅မမ ေဟာင္ ဝစ္ဇာ၊ ၁၂၂မမ MRLS အတြဲလိုက္ပစ္ဒံုး၊ ၁၀၅မမ ေဟာင္ဝစ္ဇာ၊ ၁၂၀မမ ေမာ္တာ၊ ၇၆မမ ေတာင္ေပၚပစ္အေျမာက္၊ ၁၄.၅ စက္ေသနတ္ႀကီး၊ ပြိဳင့္ဖိုက္ စက္ေသနတ္ႀကီးေတြသံုးၿပီး သံခ်ပ္ကားတပ္ရင္းေတြက ၉၀မမ အေျမာက္ပါ EE9, ၃၀မမ စက္အေျမာက္ပါ BTR-3U နဲ႔ ၁၀၅မမ အေျမာက္ပါ PTL-02 တင့္ဖ်က္သံခ်ပ္ကားေတြ၊ T-72 တင့္ကားနဲ႔ T-69 တင့္ကားေတြ စုစုေပါင္းအစီး ၃၀ ေက်ာ္သံုးေနတယ္။ ေျမျပင္ကရန္သူကို ေထာက္လွမ္းႏိုင္တဲ့ Battlefield Surveillance Radar (BFSR) နဲ႔ ရန္သူ႔လက္နက္ႀကီးတည္ေနရာ ရွာႏိုင္တဲ့ Artillery Direction Finder ေတြပါ သံုးခဲ့ တယ္လို႔ ဆိုတယ္။

ေလေၾကာင္းပစ္ကူနဲ႔ ေထာက္ပို႔အတြက္ လား႐ႈိးေလဆိပ္မွာ ေလတပ္အေျချပဳၿပီး A-5 A/C Fantan ဗံုးၾကဲ တိုက္ေလယာဥ္၊ K-8W အေပါ့စားတိုက္ေလယာဥ္၊ MI-35P တိုက္ခိုက္ေရးရဟတ္ယာဥ္၊ MI-17 သယ္ယူပို႔ေဆာင္ေရး ရဟတ္ယာဥ္ေတြပါတဲ့ တိုက္ခိုက္ေရးေလယာဥ္ ၂ အုပ္၊ တိုက္ခိုက္ေရးရဟတ္ယာဥ္ ၁ အုပ္၊ သယ္ယူပု႔ိေဆာင္ေရး ရဟတ္ယာဥ္ ၂ အုပ္ သံုးခဲ့တယ္။ အေစာပုိင္းက MiG-29 SE တိုက္ေလယာဥ္ေတြပါ သံုးခဲ့တယ္လို႔ သတင္းထြက္ေသးတယ္။

အခု ဧၿပီ ၈ ရက္ေန႔ကစၿပီး အႀကီးအက်ယ္ထိုးေနတဲ့ ေတာင္ေၾကာကို မတ္လလယ္ေလာက္ကတည္းက စတိုက္ေန ခဲ့တာျဖစ္ၿပီး ဒီလ ၈ ရက္ေန႔က်မွ စစ္ရွိန္ျမႇင့္ခဲ့တာ ျဖစ္တယ္။ အဲဒီေတာင္ေၾကာဟာ ေလာက္ကိုင္-ခ်င္းေရႊေဟာ္ ကားလမ္းကို စိုးမိုးထားၿပီး MNDAA တပ္မဟာ ၃၁၁ လက္ေအာက္ခံတပ္ရင္း ၁၆၊ တပ္ရင္း ၁၊ တပ္ရင္း ၃ တုိ႔နဲ႔ မဟာမိတ္ TNLA, AA အနည္းစုထိုင္ထားတာ အားလံုးေပါင္းအင္အား ၅၀၀ ေတာင္မျပည့္ပါဘူး (ဗမာစစ္တပ္ကေတာ့ ရန္သူ႔အင္အား ၄၀၀၀ ရွိတယ္လို႔ ဆိုေနတယ္။) ဗမာစစ္တပ္ဟာ အဲ့ဒီေတာင္ကုန္း ၄ ကုန္းကို တလနီးနီး အႀကီး အက်ယ္တိုက္ခဲ့ရၿပီး လက္နက္ႀကီးေတြ၊ တင့္ကား သံခ်ပ္ကားေတြ စုျပံဳသံုးခဲ့ရရွာတယ္။ မတ္လလယ္ကတည္းက တပ္ေတြအလဲအလွယ္နဲ႔ ထိုးေနတာျဖစ္ေတာ့ အားလံုးေပါင္းလိုက္ရင္ သူပုန္ ၅၀၀ ကို အစိုးရတပ္ ၅၀၀၀-၆၀၀၀ နဲ႔တိုက္တာျဖစ္ေနတယ္။

ေျခလ်င္ေျချမန္တိုက္ခိုက္ေရးတပ္မေတြ၊ အေျမာက္တပ္မ သံခ်ပ္ကာတပ္မေတြ၊ ေခတ္မီေနာက္ဆံုးေပၚ တိုက္ေလယာဥ္ တိုက္ခိုက္ေရးရဟတ္ယာဥ္ေတြ၊ ၿဂိဳလ္တုလမ္းညႊန္စနစ္ ဂ်ီပီအက္စ္လမ္းညႊန္စနစ္ ကြန္ပ်ဳတာထိန္းခ်ဳပ္စနစ္ေတြ ေရဒါစနစ္ေတြသံုးၿပီး ေတာင္ကုန္းေတြကို အဆမတန္အင္အားနဲ႔ထိုးစစ္ဆင္တာ ျဖစ္တယ္။ ေနာက္ဆံုး၀ယ္ယူထားတ့ဲ ေခတ္မီလက္နက္ေတြကို ျပည္တြင္းစစ္သမိုင္းမွာ အလံုးအရင္းနဲ႔ ပထမဆံုး လက္ေတြ႔အသံုးခ်တာျဖစ္တယ္။ ဒါေတာင္ အရာရိွစစ္သည္ ၆၀၀ ေက်ာ္က်ဆံုးရၿပီး ၈၀၀ ေက်ာ္ ဒဏ္ရာရခ့ဲရတယ္။ အက်အဆံုးမ်ားေနလို႔ ေရွ ့တန္းတိုက္ပြဲ၀င္ အရာရိွစစ္သည္ေတြ စိတ္ဓာတ္မက်ေအာင္ မီဒီယာ၊ Facebook ေတြကေန ကက(ျပည္) နဲ႔ ေနာက္ထိုင္/အၿငိမ္းစား အရာရိွ ေတြကိုယ္တိုင္အားေပးေနၾကရတယ္။ တပ္ခ်ဳပ္ၾကီးနဲ႔ ထိပ္ပိုင္းစစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြအျပင္ သမတ-လႊတ္ေတာ္ နာယကေတြ ကစလို႔ စစ္ေဆးရံုေတြမွာ အသည္းအသန္ လိုက္လံအားေပးေနရတယ္။ ျပည္တြင္းနဲ႔ စစ္တပ္အတြင္းမွာ ျပည္ပက်ဴးေက်ာ္စစ္ ဆိုၿပီး ၀ါဒျဖန္႔ မိႈင္းတိုက္ထားေသးတယ္။

MNDAA အဖို႔ လက္ရွိကာလဟာ ေပ်ာက္က်ားစစ္ကာလျဖစ္ၿပီး အေျခခံေဒသဟာလဲ လြတ္ေျမာက္ေဒသ မျဖစ္ေသး တဲ့ ေပ်ာက္က်ားေဒသသာျဖစ္လို႔ မဆုတ္တမ္းခံစစ္စခန္းေတြမထားဘဲ ရန္သူ႔သက္ရွိအင္အားေခ်မႈန္းေရးကိုသာ အဓိကထားတဲ့ အဆင့္ျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ခုတ္ထန္စခန္းေတြဟာ ပန္မာေကာက္၊ ေမာ္ဖာ ပြိဳင့္ ၁၈၃၇၊ ေခြးအိပ္ ေတာင္၊ ေနာ္တ၊ ဝါးခ(ေကာ္မူးရာ)၊ ဖလူးတုိ႔လို ခံစစ္ေသစခန္းေတြမဟုတ္ဘဲ ယာယီစခန္းေတြဘဲျဖစ္တယ္။ ေလာက္ကိုင္-ခ်င္းေရႊေဟာ္ ကားလမ္းကို ခ်ဳပ္ကိုင္ရာမွာ တစံုတရာအေထာက္အကူရလို႔ ထိုင္ထားတဲ့စခန္းေတြသာ ျဖစ္တယ္။

ကိုးကန္႔ေဒသေရာက္ ဖက္ဒရယ္တပ္မေတာ္ FUA ဘက္မွာ လက္နက္ႀကီးက အျမင့္ဆံုး ၆၀မမ ေမာ္တာနဲ႔ ပြိဳင့္ဖိုက္ စက္ေသနတ္ဘဲရွိတယ္။ RPG-7 ေတြေတာ့ တပ္စိတ္တိုင္းမွာရွိတယ္။ ဗမာစစ္တပ္ဟာ အခုလို လူအင္အား လက္နက္ အင္အားကြာျခားလွတဲ့ ကိုးကန္႔တပ္ကိုတိုက္တာေတာင္ အက်အဆံုးေတြမတရားမ်ား၊ ရက္ေတြၾကာၿပီး ေငြေၾကး အကုန္အက်လဲမ်ားလြန္းလွတယ္။ ဥပမာေျပာရရင္ အေျမာက္က်ည္ဆံ တရက္ကို ၂၀၀၀ အထိပစ္ခဲ့ၿပီး ရိကၡာ ခဲယမ္း သံခ်ပ္ကားေလာင္စာဆီေတြကို ေလေၾကာင္းကဘဲ တရက္ကို အေခါက္ ၄၀ ပို႔ေနရလို႔ အေျမာက္ဆံတန္ဖိုး၊ ေလယာဥ္ ဆီတန္ဖိုး အမ်ားႀကီးကုန္က်ေနတယ္။

ဗမာဗုိလ္ခ်ဳပ္တခ်ဳိ႕ရဲ႕ ဝန္ခံခ်က္အရ ကိုးကန္႔စစ္ဆင္ေရးမွာ အနဲဆံုး ေဒၚလာ ၁.၅ ဘီလီယံ (ေဒၚလာ သန္း ၁၅၀၀) ကုန္က်ခဲ့ၿပီျဖစ္တယ္။ ဒါဟာ မင္းရန္ေအာင္စစ္ဆင္ေရး၊ စီစီဝန္တာပန္စစ္ဆင္ေရး၊ မဲသေဝါစစ္ဆင္ေရး၊ မာနယ္ပေလာ စစ္ဆင္ေရးေတြထက္ အဆေပါင္းမ်ားစြာ ပိုမ်ားေနတယ္။ ဒါေပမဲ့ လက္နက္ပစၥည္းေတြျပန္သိမ္းရတာ၊ ကိုးကန္႔ေဒသ တခုလံုးရဲ႕ အက်ယ္အဝန္း ၂% ေလာက္ဘဲရွိတဲ့ေတာင္ေၾကာ ျပန္ရလိုက္တာနဲ႔ ယွဥ္ၾကည့္ရင္ ေငြကုန္ရက်ဳိး၊ အရာရွိ ဆံုး႐ႈံးရက်ဳိး၊

Monday, April 20, 2015

ထိထိမိမိကာတြန္း

ကိုးကန္႔ဆိုတာ တိုင္းရင္းသား ဟုတ္ မဟုတ္ ေသခ်ာဖတ္ၾကည့္...

ကုိးကန္႕ဆုိတာတုိင္းရင္းသားလား (သမိုင္းဆိုတာအလကားမွမဟုတ္တာ)

ကုိးကန္႕ဆုိတာ တရုပ္ေတြကုိ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ခင္ညြန္႕က ၿငိမ္းခ်မ္းေရးယူခုိင္းၿပီး ကုိးကန္႕အမည္ေပး ေနရာ ခ်ေပးလုိက္တာတဲ့ တကယ္ေတာ့ ကုိးကန္႕ဆုိတဲ့အမည္ကုိ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ခင္ညြန္႕ကေပးခဲ့တာ မဟုတ္ပါဘူး။ ေနာက္တခုက ဗုိလ္ခ်ဳပ္ခင္ညြန္႕က ကုိးကန္႕ေတြကုိေနရာခ်ေပးခဲ့တာမဟုတ္ပါဘူး၊
-
ကုိးကန္႕ဆုိၿပီးလူမ်ိဳးစု အျဖစ္ အဲဒီေနရာမွာ လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္(၃၀၀)ေက်ာ္ကထဲက ျဖစ္ထြန္းေနပါၿပီ၊ ျမန္မာဘုရင္ ယုိးဒယား(ထုိင္း)ကုိ စစ္ခ်ီတဲ့အခါမွာလည္း ကုိးကန္႕တပ္ဖြဲ႕ေတြပါ၀င္ တုိက္ခုိက္ခဲ့ေၾကာင္း သမုိင္း မွတ္တမ္းေတြ ရွိပါတယ္ ၊ျမန္မာဘုရင္ေတြ လက္ထက္ကထဲက အခု တရုပ္လက္ထဲက ဆစ္ေဆာင္ပန္နားနဲ႕ အတူ လက္ေအာက္ခံ နယ္ေျမျဖစ္ခဲ့ပါတယ္၊ ဆစ္ေဆာင္ပန္းနားဟာ တရုပ္နဲ႕ ျမန္မာျပည္ကုိ အုပ္ခ်ဳပ္ေနတဲ့ နယ္ခ်ဲ႕ အဂၤလိပ္ ေတြ ၁၈၈၆ ဇူလုိင္လ ပီကင္း ပထမဆုံး ႏွစ္ႏုိင္ငံ နယ္နမိတ္ စာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္တဲ့အခါမွာ မ်က္ႏွာလုပ္ၿပီး တရုပ္ကုိေပးခဲ့တဲ့၊ ဗမာဘုရင ္ပုိင္ရွမ္းနယ္ ၁၂နယ္ပါဘဲ၊ အင္း၀ေခတ္ ကုန္းေဘာင္ေခတ္ေတြကထည္းက ကုိးကန္႕နယ္ေျမကရွိေနပါၿပီ။
-
၁၈၉၄မတ္လၾကေတာ့ လန္ဒန္မွာတရုပ္နဲ႕အဂၤလိပ္ နယ္နမိတ္ စာခ်ဳပ္ထပ္ခ်ဳပ္ၿပီး တရုပ္က သူပုိင္တယ္ဆုိၿပီး ေတာင္းတဲ့ ကုိးကန္႕နယ္၊ က်ိဳင္းတုံဖက္က က်ိဳင္းဟုံးနယ္၊ ရွမ္းျပည္နယ္က မုိင္းလင္းနယ္ေတြကုိ တရုပ္ကုိ ျပန္လႊဲေပးခဲ့ပါတယ္၊
-ကုိးကန္႕ဆုိတာ တရုပ္ေတြကုိ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ခင္ညြန္႕က ၿငိမ္းခ်မ္းေရးယူခုိင္းၿပီး ကုိးကန္႕အမည္ေပးေနရာခ်ေပးလုိက္တာတဲ့။
တကယ္ေတာ့ကုိးကန္႕ဆုိတဲ့အမည္ကုိ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ခင္ညြန္႕ကေပးခဲ့တာ မဟုတ္ပါဘူး။

႐ႈံးမဲမဲၿပီး ရွက္ရမ္းရမ္းေနတဲ့ မင္းေအာင္လႈိင္


မင္းေအာင္လႈိင္ဟာ ေဖေဖာ္ဝါရီ ၉-၁၀-၁၁-၁၂ ရက္ေတြတံုးက သူ႔တပ္ေတြအထိနာသြားခဲ့တဲ့ ကိုးကန္႔ေဒသမွာ တပ္ရင္း ၃၀ ေက်ာ္ထပ္ျဖည့္သံုးေနေပမဲ့ ေဖေဖာ္ဝါရီ ၂၇-၂၈-မတ္ ၁ ရက္ေန႔ သံုးရက္အတြင္း တိုက္ပြဲေတြမွာ တပ္မ ၃၃ လက္ေအာက္ခံ ခမရ ၁၁၁ နဲ႔ ခမရ ၁၂၀ က အရာရွိ ၂ ေယာက္အပါဝင္ ၆၈ ေယာက္က်ခဲ့တယ္။ မတ္လထဲမွာဘဲ ခမရ ၁၁၉ ကို ေလတပ္ကမွားဗံုးၾကဲလို႔ ၈ ေယာက္ေလာက္ က်သြားေသးတယ္။

ဗမာစစ္တပ္ေတြ စုတ္ျပတ္သတ္ေအာင္ခံလိုက္ရတဲ့အတြက္ မင္းေအာင္လႈိင္ဟာ အခဲမေၾကႏိုင္ဘဲ ကိုးကန္႔တပ္ေတြကို အျပဳတ္တိုက္မယ္ အျမစ္ျပတ္ေခ်မႈန္းမယ္ ေႂကြးေၾကာ္ၿပီး ေျခလ်င္တပ္မ တစ္မ ထပ္ေပးမယ္၊ ေလေၾကာင္းပစ္ကူ၊ အေျမာက္ပစ္ကူ လိုသေလာက္ေပးမယ္လို႔ တပ္မမႉး ကစထမႉးေတြကို ကတိေပးၿပီး ကတိကိုျဖည့္ဆီးေပးႏိုင္ဖို႔ အသည္းအသန္ႀကိဳးစားေနရရွာတယ္

ေလာေလာဆယ္ ကခ်င္ျပည္မွာ တပ္မ ၉၉ နဲ႔ တပ္မ ၁၀၁ ကိုထည့္ထားၿပီး တပ္မ ၁၀၁ က ၂ ရင္းကို ေလာက္ကိုင္ ပို႔ထားရတယ္။ ဖားကန္႔-ကာမိုင္းဘက္မွာေတာ့ ဖယ္ခံုက စကခ ၇ ကုိထည့္ထားတယ္။ တပ္မ ၇၇ နဲ႔ တပ္မ ၈၈ က ေတာ့ ပေလာင္အဖြဲ႔ TNLA ကို ဆိုင္ထားတယ္။ ဒီၾကားထဲက တပ္မ ၈၈ ႏွစ္ရင္းကို ေလာက္ကိုင္ဘက္ စစ္ကူသြား ခိုင္းၿပီး တပ္မ ၉၉ ကတခ်ဳိ႕ကိုလဲ ကြတ္ခိုင္လံုျခံဳေရးနဲ႔ ကိုးကန္႔အေနာက္ဘက္ သံလြင္ကူးတို႔ဆိပ္ေတြ ပိတ္ဆို႔ေရး လုပ္ခိုင္းထားရတယ္။

တပ္မ ၃၃ မွာ ၆ ရင္းဘဲ ကိုးကန္႔တပ္ေတြကို တိုက္ေနရတယ္။ ဒါေပမဲ့ အေနာက္ေျမာက္တိုင္း (နမခ) လက္ေအာက္ခံ ၂ ရင္းကို တပ္မ ၃၃ ေအာက္ထည့္ထားေပးလို႔ ၈ ရင္းျဖစ္ေနတယ္။ ေတာင္ဘက္ ဝ နယ္စပ္ကို ထိန္းထားတဲ့ တပ္မ ၁၁ ဆီက ၃ ရင္းကို ေလာက္ကိုင္ဘက္ပို႔ၿပီး အားျဖည့္ေပးရတယ္။ သိႏၷီ စကခ ၁၆ က ၆ ရင္းပုိ႔ခဲ့တာ ခမရ ၅၂၂ ကေတာ့ တရင္းလံုးျပဳတ္သြားလို႔ ၅ ရင္းဘဲက်န္ေနတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေက်ာက္မဲ စကခ ၁ က ၃ ရင္း ထပ္ပို႔ရတယ္။ မူလရွိေနတဲ့ ဒကစ(ေလာက္ကုိင္) လက္ေအာက္ခံ ၅ ရင္းမွာ ခလရ ၁၂၅ နဲ႔ ၁၂၉ ရင္းလိုက္ျပဳတ္သြားလို႔ ၃ ရင္းဘဲက်န္တဲ့အတြက္ အေရွ႕ေျမာက္တိုင္း (ရမခ) တပ္ ၂ ရင္း ျဖည့္ေပးထားရတယ္။

လက္က်န္တပ္မေတြထဲမွာ တပ္မ ၅၅ က ကရင္နီျပည္မွာ ထိန္းထားရတယ္။ ေနာက္တန္းေစာင့္ ၂ ရင္းက်န္တဲ့ထဲက ခမရ ၁၈ ကို အေရွ႕အလယ္ပိုင္းတိုင္းက တပ္အသစ္ ၂ ရင္းနဲ႔ေပါင္းၿပီး ကိုးကန္႔ေဒသကို ပို႔ခိုင္းလိုက္ရတယ္။ KNU နဲ႔ ဘယ္ေလာက္ အဆင္ေျပတယ္ေျပာေျပာ ကရင္ျပည္၊ မြန္ျပည္ေတြမွာ အေျခစိုက္တဲ့ တပ္မ ၂၂ နဲ႔ တပ္မ ၄၄ တုိ႔ကိုလဲ အဲ့ဒီျပည္နယ္ေတြကေန အေဝးကို မသြားခိုင္းရဲ ျဖစ္ေနတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကရင္ျပည္က BGF ေတြနဲ႔ DKBA KNU တို႔က ကိုးကန္႔မွာ မင္းေအာင္လႈိင္ဘက္ကသြားတိုက္မယ္လို႔ စစ္ေလာ္ဘီေတြ သတင္းလႊင့္ေတာ့ တပ္မ ၂၂ နဲ႔ ၄၄ အေျခ အေနကိုသိထားသူေတြအဖို႔ ရယ္စရာျဖစ္ေနတယ္။

ရွမ္းျပည္ေတာင္ပိုင္း၊ အေရွ႕ပိုင္း၊ မြန္ျပည္နယ္ နဲ႔ တနသၤာရီတုိင္းတို႔က နယ္ေျမခံ စကခ ေတြကလဲ ေဒသထဲက SSA-ေျမာက္ပိုင္း၊ SSA-ေတာင္ပိုင္း၊ KNU DKBA တို႔ကိုထိန္းဖို႔ ထားေနရတယ္။ ကကၾကည္းအရံထားတဲ့ တပ္မေတြမွာ ရခိုင္ျပည္ဘက္က စကခ ေတြကေတာ့ ကရင္ျပည္နယ္ဘက္ပို႔ဖို႔ ဖယ္ထားရတယ္။ ရန္ကုန္တိုင္းက စကခ ၄ ကို ေတာင္ ကရင္ျပည္ ပို႔ထားရေသးတယ္။

ဒါေၾကာင့္ ကခ်င္ျပည္မွာ တႏွစ္ေက်ာ္ ေရွ႕တန္းတာဝန္ထမ္းခဲ့ရၿပီး ေနာက္တန္းျပန္ေရာက္တာ ၁၅ ရက္ေက်ာ္ေက်ာ္ဘဲ ရွိေသးတဲ့ တပ္မ ၆၆ တခုလံုးကို ကိုးကန္႔နယ္ကိုပို႔ၿပီး တိုက္ပြဲျပန္ဝင္ခိုင္းလာရတယ္။ ၇ ရင္းကို ရဟတ္ယာဥ္ေတြနဲ႔ ေလာက္ကိုင္ပို႔ခဲ့တယ္။ ဒါဟာ ဗမာျပည္စစ္သမိုင္းမွာ ေလေၾကာင္းခ်ီစစ္ကူပို႔မႈ အမ်ားဆံုးအေရအတြက္ ျဖစ္ႏိုင္တယ္။ ကြတ္ခိုင္ကေနသံလြင္ကို ကုန္းလမ္းသြားခိုင္းတဲ့ ၃ ရင္းကေတာ့

Thursday, April 16, 2015

တိုင္းရင္းသားလူငယ္တိုင္း မျဖစ္မေန နားေထာင္သင့္တဲ့ အင္တာဗ်ဴး

အပုိင္း (၁)



တအာင္းလူငယ္တိုင္း မျဖစ္မေန နားေထာင္သင့္တဲ့ အင္တာဗ်ဴ းတစ္ခုပါ၊ ျပီးေတာ့ မိမိတိုိ႔ရဲ႔ ဖုန္း၊ ကြန္ျပဴ တာထဲမွာလည္း ေဒါင္းေလာ့ဆြဲၿပီး သိမ္းဆည္ထားသင့္တဲ့ အင္တားဗ်ဴ းတစ္ခု ျဖစ္ေၾကာင္း မိတ္ဆက္ေပးလိုက္ပါတယ္။DVB - ဗုိလ္မွဴးၾကီး ခြန္ဥကၠာႏွင့္ ေတြ႕ဆုံေမးျမန္းျခင္း အပုိင္း (၁)
Posted by Palaung State on Tuesday, April 14, 2015
အပုိင္း (၂)


တအာင္းလူငယ္တိုင္း မျဖစ္မေန နားေထာင္သင့္တဲ့ အင္တာဗ်ဴ းတစ္ခုပါ၊ ျပီးေတာ့ မိမိတိုိ႔ရဲ႔ ဖုန္း၊ ကြန္ျပဴ တာထဲမွာလည္း ေဒါင္းေလာ့ဆြဲၿပီး သိမ္းဆည္ထားသင့္တဲ့ အင္တားဗ်ဴ းတစ္ခု ျဖစ္ေၾကာင္း မိတ္ဆက္ေပးလိုက္ပါတယ္။DVB - ဗုိလ္မွဴးၾကီး ခြန္ဥကၠာႏွင့္ ေတြ႕ဆုံေမးျမန္းျခင္း အပုိင္း (၂)
Posted by Palaung State on Tuesday, April 14, 2015

Monday, April 6, 2015

ေသနတ္သံေတြ တိတ္ေအာင္ အရင္လုပ္ပါ


(၁)...
၁၉၆၃ ခုႏွစ္မွာ အာဏာရွင္ ဦးေနဝင္းရဲ႕ ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီ အစိုးရက ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေခၚခဲ့တယ္။ ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးေရး လုပ္ခဲ့ပါတယ္။ လူထုအျမင္မွာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဖာ္ေဆာင္တဲ့ပံုစံ လုပ္ျပခဲ့ပါတယ္။ လူထုနဲ႔ ေဆြးေႏြးမႈေတြလည္း လုပ္ခဲ့ပါတယ္။
ဒါေပမဲ့ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး မျဖစ္ခဲ့သလို ဟန္ျပေတြ႕ဆံု ေဆြးေႏြးမႈေတြလည္း မေအာင္ျမင္ခဲ့ပါဘူး။
၁၉၈၉ ခုႏွစ္မွာ ဦးခင္ၫြန္႔ကို အဓိကထားၿပီး တပ္မေတာ္အစိုးရက တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ေတြနဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဆြးေႏြးမႈေတြ ထပ္လုပ္ပါတယ္။ KNU ကလြဲလို႔ အဖြဲ႕ ၁၇ ဖြဲ႕နဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ယူခဲ့ပါတယ္။ အပစ္ရပ္ေရး သေဘာတူခဲ့ၾကတယ္။ တပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ေနရာခ်ထားမႈအတြက္ ႏႈတ္ကတိေတြ ေပးခဲ့တယ္။ ေနာက္ပိုင္း ျပန္တိုက္ၾကပါတယ္။
ျဖစ္စဥ္ႏွစ္ခုစလံုးကိုၾကည့္ရင္ အာဏာရွင္ေတြက သူတို႔အာဏာ ဆက္လက္တည္ျမဲေရးအတြက္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို ခုတံုးလုပ္ခဲ့တာပါ။ တိုင္းရင္းသားေတြ လိုလားတဲ့ ဖက္ဒရယ္ ေဆြးေႏြးမႈကိုလည္း မေပးခဲ့ပါဘူး။
အခု သမၼတဦးသိန္းစိန္ကလည္း ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ သေဘာတူညီခ်က္ရၿပီလို႔ ေျပာလာပါတယ္။ အပစ္ရပ္ေရးအတြက္ လက္မွတ္ထိုးဖို႔ အဆင္သင့္ျဖစ္ၿပီလို႔ ဆိုပါတယ္။ ဒီတစ္ခါေတာ့ ဖက္ဒရယ္ကို ေဆြးေႏြးခြင့္ ျပဳထားတယ္။ ႏိုင္ငံေရး ေဆြးေႏြးမႈကိုလည္း ခြင့္ျပဳပါတယ္။
ဒါေပမဲ့ သမၼတဦးသိန္းစိန္ ေျပာလာတဲ့ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး သေဘာတူညီမႈက ဘယ္ေလာက္ခိုင္မာႏိုင္မလဲ။ ေမးခြန္းထုတ္စရာ ရွိလာပါတယ္။
တစ္ခ်ိန္တည္းမွာပဲ ႏိုင္ငံတကာ အဖြဲ႕အစည္းေတြနဲ႔ NGO ေတြက ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရရၿပီလို႔ ထင္ေနပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ အေမရိကန္၊ အီးယူ၊ ဆြစ္ဇာလန္၊ ဂ်ပန္ အပါအဝင္ ျမန္မာ့ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ ေငြေၾကးေထာက္ပံ့ေနတဲ့ ႏိုင္ငံေတြက ထင္ေနၾကတာပါ။ လက္ေတြ႕မွာေတာ့ သူတို႔ဟာ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးကို နားလည္မႈမရွိသူေတြ ျဖစ္ေနပါတယ္။
(၂)
မတ္ ၃၁ ရက္မွာ တစ္ႏိုင္ငံလံုး အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး သေဘာတူညီခ်က္ (NCA) မူၾကမ္းေရးဆြဲၿပီးစီးျခင္း မွတ္တမ္းကို ရန္ကုန္ၿမိဳ႕မွာ လက္မွတ္ထိုးခဲ့ပါတယ္။
အစိုးရရဲ႕ ျပည္ေထာင္စုၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဖာ္ေဆာင္ေရး လုပ္ငန္းေကာ္မတီ (MPWC) နဲ႔ တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္ေတြရဲ႕ တစ္ႏိုင္ငံလံုး အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး ညႇိႏႈိင္းေဆာင္ရြက္ေရးအဖြဲ႕ (NCCT) တို႔ လက္မွတ္ထိုးခဲ့တာပါ။
ဒါဟာ NCA ကို လက္မွတ္ထိုးတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး မရေသးပါဘူး။
ဒါေပမဲ့ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္နဲ႔ ဆက္ႏႊယ္ေနသူေတြ အလြန္အကြ်ံ ဝါဒျဖန္႔ခဲ့ပါတယ္။
သေဘာတူညီခ်က္ မူၾကမ္းအတြက္ မွတ္တမ္းတစ္ရပ္ လက္မွတ္ထိုးတာကို NCA အၿပီးသတ္ လက္မွတ္ထိုးတဲ့ အထင္ေရာက္ေအာင္ ဝါဒျဖန္႔ခဲ့ၾကတာပါ။
ၿငိမ္းခ်မ္းေရး လုပ္ငန္းစဥ္ေတြကို အေသအခ်ာ မသိေသးသူေတြအဖို႔ အျမင္မွားစရာ ျဖစ္ပါတယ္။ တစ္ဖက္မွာလည္း အလြန္အကြ်ံ ဝါဒျဖန္႔ရျခင္းအတြက္ အေျဖရွိပါတယ္။
စကၠဴေပၚက ရလာဒ္ ျဖစ္ခဲ့ရင္ေတာင္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး လက္မွတ္ထိုးျခင္းက သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ အစိုးရအတြက္ အပူတျပင္း လိုအပ္ေနတဲ့ ေအာင္မွတ္ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒါ့အျပင္ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ရဲ႕ ဂုဏ္သိကၡာ၊ ျမန္မာႏိုင္ငံ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ျပန္လည္ထူေထာင္းေရး လုပ္ငန္းဗဟိုဌာန (MPC) ရဲ႕ ဂုဏ္သိကၡာေတြက NCA လက္မွတ္ထိုးျခင္း၊ မထိုးျခင္းအေပၚ မူတည္ေနပါတယ္။
ဒီအတြက္ NCA အျမန္ဆံုး လက္မွတ္ထိုးႏိုင္ဖို႔ သူတို႔ အလိုရွိခဲ့ပါတယ္။
(၃)
၂ဝ၁၁ ခုႏွစ္ ဩဂုတ္ ၁ဝ ရက္မွာ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႕ေတြနဲ႔ ေစ့စပ္ညႇိႏႈိင္းဖို႔ အစိုးရက စတင္ေၾကညာပါတယ္။
တိုက္ပြဲေတြ မရပ္ဘဲ ႏွစ္ဖက္ ေဆြးေႏြးမႈေတြ လုပ္ခဲ့ပါတယ္။
ေလးႏွစ္တာကာလ ႀကိဳးပမ္းမႈရဲ႕ ေနာက္ဆံုးရလာဒ္က မတ္ ၃၁ ရက္မွာ NCA မူၾကမ္းပါ အခ်က္အလက္ေတြကို ႏွစ္ဖက္ သေဘာတူခဲ့ပါတယ္။
အခန္း ၇ ခန္း၊ အပိုဒ္ ၃၃ ပိုဒ္၊ အပိုဒ္ငယ္ ၈၆ ပိုဒ္ပါရွိတဲ့ မူၾကမ္းကို သေဘာတူခဲ့တာပါ။ ဒီအခ်က္ေတြကို သေဘာတူေပမဲ့ ညႇိႏႈိင္းမရတဲ့ အခ်က္ေတြ ရွိေနပါေသးတယ္။ အဲဒီ ညႇိႏႈိင္းမရတဲ့ အခ်က္ေတြကို ေနာက္ပိုင္း ဆက္ေဆြးေႏြးရန္ဆိုတဲ့ အခ်က္ထည့္ၿပီး မူၾကမ္းကို အၿပီးသတ္ထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒါ့အျပင္ အေရးႀကီးတဲ့ အခ်က္ေတြ က်န္ေနပါတယ္။
ပထမအခ်က္က တပ္မေတာ္နဲ႔ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ေတြ ကြဲလြဲေနတဲ့ မူပိုင္းဆိုင္ရာကို သေဘာတူညီမႈ မရွိေသးပါဘူး။ တပ္မေတာ္ဘက္ သူတို႔ရဲ႕ အေျခခံမူ ေျခာက္ခ်က္ကို ဆက္ကိုင္ထားသလို တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္ေတြကလည္း လက္မခံေၾကာင္း ေျပာထားပါတယ္။
ဒုတိယ အခ်က္ျဖစ္တဲ့ DDR/SSR (လက္နက္ျဖဳတ္ေရး၊ စစ္မႈထမ္းအျဖစ္မွ ရပ္နားေရး၊ တပ္မ်ား ျပန္လည္ေပါင္းစည္းေရးနဲ႔ လံုျခံဳေရးပိုင္းဆိုင္ရာ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး) ဆိုင္ရာေတြ အၿပီးသတ္ သေဘာတူညီမႈ မရေသးပါဘူး။ ႏိုင္ငံေရး ေဆြးေႏြးပြဲ ေခါင္းစဥ္ေအာက္ ပို႔ထားပါတယ္။
ဒါ့အျပင္ အေရးႀကီးဆံုး အခ်က္ျဖစ္တဲ့ ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲကို ဘယ္လို ပံုေဖာ္မလဲဆိုတာ မသိရေသးပါဘူး။ ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲမွာ ဘယ္သူေတြပါမလဲဆိုတာ အေျခခံအားျဖင့္ သေဘာတူခဲ့တာ ရွိပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီႏိုင္ငံေရး ေဆြးေႏြးပံုစံဟာ အမ်ဳိးသားညီလာခံပံုစံ ျဖစ္သြားႏိုင္ေျခ ရွိပါတယ္။ ဒါကို ႀကိဳတင္ကာကြယ္ႏိုင္တဲ့ ျပင္ဆင္မႈမ်ဳိး မရွိေသးပါဘူး။
ေျပာရရင္ အခုထြက္လာတဲ့ NCA မူၾကမ္းဆိုတာ အခြံအဆင့္ပဲ ရွိပါေသးတယ္။
(၄)
သမၼတ ဦးသိန္းစိန္က NCA ကို ဧၿပီမွာ လက္မွတ္ထိုးဖို႔ ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ပါတယ္။ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။
အခု ရွိေနတဲ့ NCA မူၾကမ္းကို NCCT ကိုယ္စားလွယ္ေတြပဲ လက္ခံထားတာပါ။
‘ဝ’၊ မိုင္းလား၊ နာဂ အပါအဝင္ ရွမ္းျပည္ျပန္လည္ထူေထာင္ေရးေကာင္စီ (RCSS/SSA) တို႔က NCCT အဖြဲ႕