Tuesday, June 30, 2015

၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒအားဆန္႔က်င္ဆႏၵျပ


ဂြ်န္လ ၃၀ ရက္ ေက်ာင္းသားသမဂၢလူငယ္မ်ားမွ ဦးေဆာင္ၿပီး ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒအား ဆန္႔က်င္ေရးႏွင့္ လႊတ္ေတာ္တြင္ တပ္မေတာ္သား ၂၅ရာခိ...
Posted by Mizzima - News in Burmese on Tuesday, June 30, 2015
ဂြ်န္လ ၃၀ ရက္ ေက်ာင္းသားသမဂၢလူငယ္မ်ားမွ ဦးေဆာင္ၿပီး ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒအား ဆန္႔က်င္ေရးႏွင့္ လႊတ္ေတာ္တြင္ တပ္မေတာ္သား ၂၅ရာခိုင္ႏႈန္းပါ၀င္ေနသည္ကို ဆန္႔က်င္သည့္အေနျဖင့္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႔ သိမ္ၾကီးေစ်းမွ ၿမိဳ႔ေတာ္ခန္းမထိ လမ္းေလွ်ာက္ဆႏၵသည့္ ျမင္ကြင္းရုပ္သံ ရိုက္ကူး-ေဟာင္ဆာ(ရာမည) Copy from - Mizzima - News in Burmese

Saturday, June 27, 2015

" ဂ်ပန္ႏိုင္ငံ၏ ၿမိဳ႕ေတာ္ တိုက်ဳိ (Tokyo) အေၾကာင္း သိေကာင္းစရာမ်ား"


တိုက်ဳိၿမိဳ႕သည္ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံ၏ ၿမိဳ႕ေတာ္ျဖစ္ၿပီး မဟာတိုက်ဳိ နယ္ေျမ Greater Tokyo Area ၏ အလယ္ ဗဟိုတြင္ တည္ရွိသည္။ အဆိုပါ နယ္ေျမသည္ ကမာၻ႔ အႀကီးဆံုး ၿမိဳ႕ျပနယ္ေျမ ျဖစ္သည္။ ဂ်ပန္ အစုိးရ အဖြဲ႔ႏွင့္ဘုရင့္နန္းေတာ္ တည္ရွိရာ ေနရာျဖစ္ၿပီး ဂ်ပန္ေတာ္ဝင္ ဘုရင့္ မိသားစုမ်ားလည္း ေနထိုင္ၾကသည္။ တိုက်ဳိသည္ ဟြန္႐ႈး ကြၽန္းမႀကီး၏ အေရွ႕ေတာင္ဘက္ ကန္တို ...ေဒသတြင္ တည္ရွိၿပီး တိုက်ဳိၿမိဳ ႕ျပ ေဒသမွာ ယခင္ တိုက်ဳိခ႐ိုင္ႏွင့္ တိုက်ဳိၿမိဳ႕ေတာ္ တို႔ကို ေပါင္းစပ္၍ ၁၉၄၃ ခုႏွစ္တြင္ ဖြဲ႔စည္း ထူေထာင္ တည္ေဆာက္ ခဲ့သည္။

တိုက်ဳိၿမိဳ႕ျပ အစိုးရသည္ အထူးရပ္ကြက္ (၂၃) ရပ္ကြက္ကို ကိုင္တြယ္ အုပ္ခ်ဳပ္သည္။ အဆိုပါ အထူး ရပ္ကြက္မ်ားတြင္ လူဦးေရ ၉ သန္းေက်ာ္ ေနထိုင္၍ တိုက်ဳိခ႐ိုင္သည္ ကမာၻေပၚတြင္ လူဦးေရ အမ်ားဆံုး ၿမိဳ႕ျပနယ္ေျမ တစ္ခုျဖစ္ကာ လူ ၃၅ သန္းေ က်ာ္ ေနထိုင္ၿပီး ကမၻာေပၚတြင္ အႀကီးမားဆံုး ၿမိဳ႕ျပ စီးပြားေရး လုပ္ငန္းႀကီးမ်ား ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္လုပ္ကိုင္ရာ ၿမိဳ႕ျဖစ္ၿပီး GDP အေမရိကန္ ေဒၚလာ ၁ ဒသမ ၄၇၉ ထရီလီယံ ရွိသျဖင့္ နယူးေ ယာက္ ၿမိဳ႕ျပနယ္ေျမထက္ ပိုမို မ်ားျပားသည္။

စီးပြားေရးအခ်က္အခ်ာ

တိုက်ဳိၿမိဳ႕ကို ကမၻာ့စီးပြားေရး အခ်က္အခ်ာ ေဒသ သံုးခုအနက္ တစ္ခုအျဖစ္ နယူးေယာက္၊ လန္ဒန္တို႔ႏွင့္ တန္းတူ သတ္မွတ္ျခင္း ခံရသည္။ တိုက်ဳိၿမိဳ႕ကို ကမၻာ့ ဂလိုဘယ္ စီးတီး စာရင္းတြင္ စတု တၳ ေနရာ၌ သတ္မွတ္ထားၿပီး စစ္တမ္းမ်ားအရ ကမၻာ့စရိတ္စက အႀကီးဆံုး ၿမိဳ႕ေတာ္ အျဖစ္လည္း ၂ဝ၁၂ ခုႏွစ္က သတ္မွတ္ ခံရသည္။ ၂ဝဝ၉ ခုႏွစ္ကမူ Monocle မဂၢဇင္းက ကမၻာ့ ေနခ်င္စရာ အေကာင္းဆံုးႏွင့္ ေနထိုင္ ဖြယ္ အေကာင္းဆံုး ၿမိဳ႕ုျပနယ္ေျမ အျဖစ္ ေရြးခ်ယ္ သတ္မွတ္ျခင္း ခံရသည္။ တိုက်ဳိၿမိဳ႕သည္ ၁၉၆၄ ေႏြရာ သီ အိုလံပစ္ အားကစား ၿပိဳင္ပြဲမ်ားကို လက္ခံ က်င္းပ ခဲ့ၿပီး ၂ဝ၂ဝ ျပည့္ႏွစ္ ေႏြရာသီ အိုလံပစ္ အတြက္ အိမ္ရွင္ ျပဳလုပ္ခြင့္ ရရန္ ေလွ်ာက္ထားလ်က္ ရွိသည္။

တံငါရြာေလး

တိုက်ဳိၿမိဳ႕မွာ ေရွးယခင္ မူလက အီဒိုဟုေခၚေသာ တံငါ ရြာငယ္ေလး တစ္ရြာသာျဖစ္သည္။ ေနာက္ပိုင္းတြင္ ခံတပ္ၿမိဳ႕ႏွင့္ ႐ိႈးဂန္းမ်ား၏ စစ္အေျခစိုက္ရာ ၿမိဳ႕တစ္ၿမိဳ႕ ျဖစ္လာခဲ့သည္။ ၁၈ ရာစုတြင္ အီဒိုေဒသသည္ ကမၻာ့ လူဦးေရ အမ်ားဆံုး ၿမိဳ႕ေတာ္အျဖစ္သို႔ ေျပာင္းလဲခဲ့ၿပီး လူဦးေရ ၁ သန္းအထိ ရွိလာခဲ့သည္။ ႏွစ္ေပါင္း ၂၆၃ ႏွစ္ ၾကာၿပီးေနာက္တြင္ ႐ိႈးဂန္းမ်ား၏ အုပ္စိုးမႈမွ ဘုရင္ အုပ္ခ်ဳပ္မႈ သို႔ ေျပာင္းလဲခဲ့သည္။ ၁၉၄၄-၁၉၄၅ ခုႏွစ္တို႔တြင္ ဗံုးႀကဲ တိုက္ခိုက္ခံရမႈ မ်ားေၾကာင့္ ၿမိဳ႕၏တစ္ဝက္ ပ်က္စီးခဲ့ၿပီး လူဦးေရ ၇၅ဝဝဝ မွ ၂ဝဝဝဝဝ အထိ ေသဆံုးခဲ့သည္။ ၎ ပမာဏမွာ အႏုျမဴဗံုးေ ၾကာင့္ ဟီ႐ုိရွီးမားႏွင့္ နာဂါဆာကီ ၿမိဳ႕ႏွစ္ၿမိဳ႕ေပါင္း ေသဆံုးမႈ နီးပါးရိွသည္။ ဒုတိယ ကမၻာစစ္ၿပီးေနာက္ တိုက်ဳိၿမိဳ႕ကို အျပည့္အဝ ျပန္လည္ တည္ေဆာက္ခဲ့ၿပီး ၁၉၆၄ ခုႏွစ္တြင္ ေႏြရာသီ အိုလံပစ္ ပြဲကို က်င္းပ ႏိုင္ခဲ့သည္။ ၁၉၇ဝ ျပည့္လြန္ ႏွစ္မ်ားတြင္ ဖြံ႔ၿဖိဳး တိုးတက္မႈ ျမင့္မားခဲ့ၿပီး ၁၉၇၈ ခုႏွစ္တြင္ နာရီတာ ေလဆိပ္ကို တည္ေဆာက္ ႏိုင္ခဲ့ကာ လူဦးေရမွာလည္း ၁၁ သန္း အထိ ရွိလာခဲ့ သည္။

တိုက်ဳိငလ်င္

တိုက်ဳိၿမိဳ႕၏ ေျမေအာက္ ရထားႏွင့္ ၿမိဳ႕ပတ္ရထား ကြန္ရက္သည္ ကမၻာေပၚတြင္ ခရီးသြား အမ်ားဆံုး လုပ္ငန္း တစ္ခုျဖစ္သည္။ နယ္ၿမိဳ႕မ်ားတြင္ ေနထိုင္သူမ်ားသည္ တိုက်ဳိၿမိဳ႕ျပ ေဒသသို႔ ေျပာ င္းေရႊ႕ လာၾကၿပီး ၁၉၈ဝ ျပည့္လြန္ ႏွစ္မ်ားတြင္ အိမ္ၿခံေျမေစ်းကြက္ ေစ်းႏႈန္းမ်ားမွာ ထိုးတက္ လာခဲ့သည္။ ၂ဝ၁၁ ခုႏွစ္တြင္ ျဖစ္ပြားခဲ့ေသာ တိုက်ဳိ ဆူနာမီ ငလ်င္ေၾကာင့္ ဟြန္႐ႈးကြၽန္း အေရွ႕ေျမာ က္ပိုင္း ေဒသကို ထိခုိက္ပ်က္စီး ေစခဲ့ၿပီး တုိက်ဳိၿမိဳ႕ကိုလည္း သက္ေရာက္မႈ ရွိခဲ့သည္။ တိုက်ဳိၿမိဳ႕၌ ၁၇ဝ၃၊ ၁၇၈၂၊ ၁၈၁၂၊ ၁၈၅၅ ႏွင့္ ၁၉၂၃ ခုႏွစ္တို႔တြင္ အင္အား အႀကီးဆံုး ငလ်င္မ်ား လႈပ္ခတ္ခဲ့ သည္။ ၁၉၂၃ ခုႏွစ္ ငလ်င္သည္ အင္အား အႀကီး မားဆံုးျဖစ္ၿပီး ပမာဏမွာ ၈ ဒသမ ၃ ရွိကာ လူဦးေရ ၁၄၂ဝဝဝ ေသဆံုးခဲ့သည္။ တိုက်ဳိၿမိဳ႕သည္ လႊာတြန္႔ ေတာင္ သံုးခု အနီးတြင္ တည္ရွိသည္။

ရာသီဥတု

တိုက်ဳိၿမိဳ႕သည္ စြတ္စို၍ ေျခာက္ေသြ႔ေသာ ဇုန္ထဲတြင္ က်ေရာက္ေနၿပီး ပူအိုက္စြတ္စိုေသာ ရာသီဥတုႏွင့္ ျပင္းထန္မႈ နည္းပါးေသာ ေဆာင္းရာသီတို႔ကို ရင္ဆိုင္ရေလ့ ရွိသည္။ အပူေႏြးဆံုး လမွာ ၾသဂုတ္လ ျဖစ္ၿပီး ပ်မ္းမွ် အပူခ်ိန္ ၂၇ ဒသမ ၅ ဒီဂရီရွိကာ အေအးဆံုးလမွာ ဇန္နဝါရီ ျဖစ္၍ ပ်မ္းမွ် အပူခ်ိန္ ၆ ဒီဂရီရွိသည္။ တိုက်ဳိၿမိဳ႕သည္ ဖန္လံုအိမ္ ဓာတ္ေငြ႕မ်ား ေလွ်ာ့ခ် ျဖတ္ေတာက္ေရး အ တြက္ ဥပေဒတစ္ရပ္ ေရးဆြဲ လုပ္ ေဆာင္ေနသည္။ ၂ဝ၂ဝ ျပည့္ႏွစ္တြင္ ဖန္လံုအိမ္ ဓာတ္ေငြ႔ ထုတ္လုပ္မႈကို ၂၅ ရာခိုင္ႏႈန္း ေလွ်ာ့ခ်ရန္ ရည္ရြယ္ လုပ္ေဆာင္လ်က္ ရွိသည္။ ၂ဝဝ၆ ခုႏွစ္တြင္ တို က်ဳိၿမိဳ႕ ၁ဝ ႏွစ္တာ စိမ္းလန္းေရး စီမံခ်က္ကို ခ်မွတ္ ေဆာင္ရြက္လ်က္ ရွိသည္။ အဆိုပါ စီမံခ်က္အရ လမ္းမ်ား၏ ေဘးတြင္ သစ္ပင္ အေရအတြက္ ၁ သန္းထိ တိုးခ်ဲ႕ စိုက္ပ်ဳိးရန္ စီစဥ္လ်က္ ရွိသ ည္။ ၂ဝဝ၇ ခုႏွစ္ တရားဝင္ စာရင္းမ်ားအရ တိုက်ဳိၿမိဳ႕တြင္ ေနထိုင္သူ လူဦးေရ ၁၂ ဒသမ ၇၉ သန္းရွိသည္။ ႏိုင္ငံျခားသား အေျခခ် ေနထိုင္သူ ၃၆၄၆၅၃ ဦးရွိသည္ဟု သိရသည္။ အမ်ားဆံုး ေန ထိုင္ေသာ ႏိုင္ငံျခားသားမ်ားမွာ တ႐ုတ္၊ ကိုရီးယား၊ ဖိလစ္ပိုင္၊ အေမရိကန္၊ ၿဗိတိန္၊ ဘရာဇီးႏွင့္ ျပင္သစ္တို႔ ျဖစ္သည္။

စီးပြားေရး

တိုက်ဳိၿမိဳ႕သည္ ကမၻာ့အႀကီးဆံုး ၿမိဳ႕ျပစီးပြားေရး အခ်က္အခ်ာ ေနရာျဖစ္ၿပီး ႏိုင္ငံတကာ အဓိက ဘ႑ာေရး ဗဟိုဌာန တစ္ခုလည္း ျဖစ္သည္။ ကမၻာ့ ကုမၸဏီႀကီး ၅ဝဝ ထဲမွ ၅၁ ခုမွာ တိုက်ဳိၿမိဳ႕တြင္ အေျခစုိက္ ထားၾက သည္။ ကမၻာ့ အႀကီးမားဆံုး ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈ ဘဏ္ႏွင့္ အာမခံ ကုမၸဏီ အမ်ားအျပားမွာ တိုက်ဳိတြင္ အေျခ စိုက္ၾကသည္။ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံ၏ သယ္ယူပို႔ေဆာင္ေရး၊ ပံုႏွိပ္ ထုတ္ေဝေ ရးႏွင့္ ႐ုပ္ျမင္သံၾကား ႐ုိက္ကူး ထုတ္ လႊင့္ေရး လုပ္ငန္းမ်ား၏ အခ်က္အခ်ာ ေနရာလည္းျဖစ္သည္။ တိုက်ဳိစေတာ့ အိတ္ခ်ိန္းသည္ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံ၏ အႀကီးမားဆံုး စေတာ့ အိတ္ခ်ိန္းျဖစ္ၿပီး ေစ်းကြက္ အရင္းအႏွီးတြင္ အႀကီးမားဆံုး ျဖစ္သည္။ ၿမိဳ႕၏ ၃၆ ရာခိုင္ႏႈန္းမွာ သစ္ေတာမ်ား ဖံုးလႊမ္းလ်က္ ရွိသည္။

ခရီးသြားလုပ္ငန္း

ခရီးသြား လုပ္ငန္းမွာ တိုက်ဳိၿမိဳ႕၏ စီးပြားေရးအတြက္ အဓိက ေထာက္ပံ့ေပးေသာ လုပ္ငန္းျဖစ္သည္။ ၂ဝဝ၆ ခုႏွစ္တြင္ ႏိုင္ငံျခား ခရီးသြား ၄ ဒသမ ၈၁ သန္းႏွင့္ ဂ်ပန္လူမ်ဳိး သန္း ၄၂ဝ တို႔ တိုက်ဳိ ၿမိဳ႕သို႔ လာေရာက္ လည္ပတ္ ခဲ့ၾကသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ဝင္ေငြ ၉ ဒသမ ၄ ထရီလီယံ ယန္း ရရွိခဲ့သည္။ ခရီးသြားမ်ားသည္ တိုက်ဳိၿမိဳ႕၏ ၿမိဳ႕လယ္ေနရာမ်ား၊ စတိုးဆိုင္မ်ား၊ ေဖ်ာ္ေျဖေရး ရပ္ကြက္မ်ားႏွ င့္ တိုက်ဳိေမွ်ာ္စင္၊ တိုက်ဳိ အမ်ဳိးသား ျပတိုက္ႏွင့္ ရွီဘူရာ ရပ္ကြက္မ်ားသို႔ အမ်ားဆံုး သြားေရာက္ လည္ပတ္ၾကသည္။ တိုက်ဳိၿမိဳ႕၏ အေနာက္ပိုင္းတြင္ ရပ္ကြက္ ၂၆ ခု ရွိသည္။

သယ္ယူပို႔ေဆာင္ေရး

တိုက်ဳိၿမိဳ႕သည္ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံ၏ မီးရထားကုန္းလမ္းႏွင့္ ေလေၾကာင္း သယ္ယူပို႔ေဆာင္ေရး လုပ္ငန္းမ်ား၏ အဓိက အခ်က္အခ်ာ ေနရာျဖစ္သည္။ တိုက်ဳိၿမိဳ႕တြင္ လူထုအတြက္ သန္႔ရွင္း၍ ျမန္ဆန္ ထိေရာက္မႈရွိေသာ ရထားမ်ားႏွင့္ ေျမေအာက္ရထား ကြန္ရက္မ်ားျဖင့္ ေဆာင္ရြက္ေပးသည္။ ထို႔အျပင္ ဘတ္စကားမ်ား၊ ဓာတ္ ရထားမ်ားႏွင့္ ပို႔ေဆာင္သည္။ ဟာေနဒါေလဆိပ္မွာ ျပည္တြင္းႏွ င့္ ႏိုင္ငံတကာ ေလေၾကာင္း ခရီးစဥ္မ်ားကုိ ေဆာင္ရြက္ေပးသည္။ နာရီတာ ေလဆိပ္မွာ တိုက်ဳိၿမိဳ႕ အျပင္ဘက္တြင္ တည္ရွိၿပီး ဂ်ပန္ ေလေၾကာင္းလိုင္း မ်ားျဖစ္သည့္ Japan Airline, All Nippon Airways, Delta Airlines ESifh United Airlines တို႔သည္ နာရီတာ ေလဆိပ္ကို ဗဟိုျပဳ၍ ပ်ံသန္းၾကသည္။ ရထား ပို႔ေဆာင္ေရးမွာ တိုက်ဳိၿမိဳ႕၏ အဓိက သယ္ယူ ပို႔ေဆာင္ေရး လုပ္ငန္း တစ္ခု ျဖစ္ၿပီး ကမၻာေပၚတြင္ အရွည္လ်ားဆံုး ၿမိဳ႕ျပ ရထားလမ္း ကြန္ရက္ရွိသည္။

ပညာေရး

တိုက်ဳိၿမိဳ႕တြင္ တကၠသိုလ္၊ ေကာလိပ္ႏွင့္ အသက္ေမြး ပညာ သင္တန္းေက်ာင္းမ်ား ရွိသည္။ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံ၏ ဂုဏ္သိကၡာ အႀကီးမားဆံုး တကၠသိုလ္ႀကီးမ်ားမွာ တိုက်ဳိတြင္ရွိရာ တိုက်ဳိတကၠသိုလ္၊ ဟီတိုဆူဘာရွီ တကၠ သိုလ္၊ တိုက်ဳိ နည္းပညာတကၠသိုလ္၊ ဝါေဆးဒါ တကၠသိုလ္ႏွင့္ ကီအို တကၠသိုလ္တို႔ ပါဝင္သည္။ မူလတန္း ေက်ာင္းမ်ားႏွင့္ အလယ္တန္း၊ အထက္တန္း ေက်ာင္းမ်ားကို နယ္ေျမခံ ရပ္ကြက္မ်ားႏွင့္ စည္ပင္သာယာ ႐ုံးမ်ားမွ ဖြင့္လွစ္ ေဆာင္ရြက္သည္။ တိုက်ဳိၿမိဳ႕တြင္ ျပည္သူပိုင္ အထက္တန္း ေက်ာင္းမ်ားမွာ တိုက်ဳိၿမိဳ႕ျပ ပညာေရး အုပ္ခ်ဳပ္မႈ အဖြဲ႔က စီစဥ္ေဆာင္ ရြက္သည့္ ၿမိဳ႕ျပ အထက္တန္းေက်ာင္းမ်ားဟု ေခၚဆိုသည္။

အႏုပညာ

တိုက်ဳိၿမိဳ႕တြင္ ျပတိုက္ အမ်ားအျပား ရွိသည္။ တိုက်ဳိ အမ်ဳိးသား ျပတိုက္မွာ ႏိုင္ငံ၏ အႀကီးဆံုး ျပတိုက္ျဖစ္ ၿပီး ဂ်ပန္႐ုိးရာ အႏုပညာမ်ားကို အထူးျပဳ ျပသထားသည္။ အျခား ျပတိုက္မ်ားမွာ အမ်ဳိးသား အေနာက္တိုင္း အႏုပညာ ျပတိုက္၊ အူအီႏို တိရစၧာန္ ဥယ်ာဥ္ႏွင့္ တိုးတက္ ဖြံ႔ၿဖိဳးလာေသာ သိပၸံႏွင့္ ဆန္းသစ္ တီထြင္မႈ အမ်ဳိးသား ျပတိုက္တို႔ျဖစ္သည္။ တိုက်ဳိၿမိဳ႕တြင္ ကဇာတ္႐ုံ မ်ားစြာလည္း ရွိသည္။ ႐ုိးရာ ပံုသဏၭာန္ႏွင့္ ေခတ္ပံုသဏၭာန္ ႏွစ္မ်ဳိးစလံုးကို ႏိုင္ငံပိုင္ႏွင့္ ပုဂၢလိကပိုင္ ဇာတ္႐ုံမ်ားတြင္ ကျပၾကသည္။

႐ုပ္ရွင္

ဂ်ပန္ႏိုင္ငံ၏ လူဦးေရ အမ်ားဆံုးၿမိဳ႕ ျဖစ္ေသာ တိုက်ဳိၿမိဳ႕တြင္ ႏိုင္ငံ၏ အႀကီးဆံုး ႐ုပ္သံလႊင့္ ဌာနမ်ားႏွင့္ စတူဒီယိုမ်ား ရွိသည္။ ေဟာလီးဝုဒ္ ဒါ႐ုိက္တာ အခ်ဳိ႕သည္ တိုက်ဳိၿမိဳ႕သို႔ လာေရာက္ ႐ုိက္ ကူးေလ့ ရွိသည္။ ဒုတိယ ကမၻာစစ္ၿပီး ေနာက္ပိုင္းတြင္ တိုက်ဳိေနာက္ခံ ဇာတ္ကားမ်ားမွာ My Geisha Tokyo Story ႏွင့္ ဂ်ိန္းစ္ဘြန္း ဇာတ္ကားတစ္ကား ျဖစ္ေသာ You Only Live Twice တို႔ အျပင္ The Fast and TheFurious, Inception စသည့္ ဇာတ္ကား မ်ားကိုလည္း ႐ုိက္ကူးခဲ့သည္။

ဗိသုကာ

တိုက်ဳိၿမိဳ႕ရွိ ဗိသုကာ လက္ရာမ်ားမွာ ၿမိဳ႕ေတာ္၏ သမုိင္းေၾကာင္း အရ ျဖစ္ေပၚလာသည္။ ၁၉၂၃ ကန္တို ငလ်င္ႀကီးႏွင့္ ဒုတိယ ကမၻာစစ္ အျပင္းအထန္ ဗံုးႀကဲ ခံရမႈမ်ားက တိုက်ဳိၿမိဳ႕၏ အေန အထားကို ထိခိုက္ ပ်က္စီး ေစခဲ့သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ တိုက်ဳိၿမိဳ႕ျပ ပံုစံမ်ားမွာ ေမာ္ဒန္ႏွင့္ ေခတ္ၿပိဳင္ ဗိသုကာ လက္ရာမ်ား မ်ားျပားေနၿပီး ေရွးေဟာင္း အေဆာက္အအံုမ်ား နည္းပါးေနသည္။ တိုက်ဳိ ၿမိဳ႕၏ ထင္ရွားေက်ာ္ၾကားေသာ ေခတ္မီ ဗိသုကာ အေဆာက္အအံု မ်ားတြင္ တိုက်ဳိ ႏိုင္ငံတကာ ဖိုရမ္ အဆာဟိဘီယာ ခန္းမႏွင့္ သက္တန္႔ တံတား (Rainbow Bridge) တို႔ ပါဝင္သည္။ တိုက်ဳိ ၿမိဳ႕တြင္ ထင္ရွားေသာ ေမွ်ာ္စင္ ႏွစ္ခုရွိရာ တိုက်ဳိ တာဝါ ႏွင့္ Tokyo Skytree တို႔ျဖစ္သည္။ Tokyo Skytree သည္ ဂ်ပန္ ႏိုင္ငံတြင္ အျမင့္ဆံုး ျဖစ္ၿပီး ကမၻာေပၚတြင္ ဒုတိယ အျမင့္ဆံုး ျဖစ္ သည္။ တိုက်ဳိၿမိဳ႕တြင္ ပန္းၿခံႏွင့္ ဥယ်ာဥ္ အေျမာက္အျမား ရွိၿပီး တုိက်ဳိ စီရင္စုတြင္ အမ်ဳိးသား ဥယ်ာဥ္ ေလးခုရွိသည္။

U Than Win(FB) စာမ်က္ႏွာသတင္းမွ...

Ref: Myanmar In Japan FB Page
Credit : Myanmar Market Economy


ပထမဆုံး တအာင္္း (ပေလာင္) စကားေျပာ ျမန္မာ၊ အဂၤလိပ္ ႏွစ္ဘာသာ စာတန္းထိုးတဲ့ မွတ္တမ္း႐ုပ္ရွင္



“ကၽြဲေက်ာင္းသားေလး”

ၿပီးခဲ့တဲ့ ဇြန္ ၁၄ ရက္ကေန ၁၈ ရက္ေန႔အထိ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕မွာ ျပဳလုပ္ခဲ့တဲ့ လူ႔အခြင့္အေရး လူ႔ဂုဏ္သိကၡာ ႐ုပ္ရွင္ပြဲေတာ္မွာ က်မ စိတ္ထဲ အင္မတန္ လႈပ္လႈပ္ခတ္ခတ္ ျဖစ္ရတဲ့ မွတ္တမ္း႐ုပ္ရွင္ေတြ၊ ႐ုပ္ရွင္ဇာတ္လမ္းတိုေတြ ရွိခဲ့ပါတယ္။ ကုိယ့္ျပည္တြင္း တနံတလ်ားမွာ ျဖစ္ေပၚေနတဲ့ ျဖစ္စဥ္ေတြကို အေျခခံထားတာမို႔လည္း ၾကည့္မိတဲ့အခါ ထိထိခတ္ခတ္ ခံစားရတာပဲ ဆိုပါစုိ႔။ အဲဒီအထဲမွာမွ “ကၽြဲေက်ာင္းသား ေလး” ႐ုပ္ရွင္ ဇာတ္လမ္းတိုကုိေတာ့ ၾကည့္မိစဥ္ကတည္းက စြဲလမ္းမွတ္မိေနပါတယ္။ ရသေျမာက္တဲ့ အႏုပညာ ဖန္တီးမႈတရပ္ကို ျမည္းစမ္း ခြင့္ရတဲ့အခါ ျဖစ္ေပၚတတ္တဲ့ အင္မတန္ ေက်နပ္သြားတဲ့ ခံစားမႈကို “ကၽြဲေက်ာင္းသားေလး” က ေပးခဲ့ပါတယ္။

ေရြးခ်ယ္ထားတဲ့ ဇာတ္လမ္းဇာတ္ကြက္ တင္ျပပုံ၊ ဖန္တီးမႈအတတ္ပညာ၊ သ႐ုပ္ေဆာင္ေတြ (အဓိကအားျဖင့္ ကေလးသ႐ုပ္ေဆာင္) ရဲ႕ အႏုပညာအစြမ္းေတြ ျပည့္စုံလွပတဲ့ ကၽြဲေက်ာင္းသားေလးကို ၾကည့္ၿပီးတဲ့အခါ ဒီ႐ုပ္ရွင္ဖန္တီးသူ ဒါရိုက္တာ မုိင္းအိုက္ေႏြ (တအာင္း ခ်စ္သူ) ကို ဆုရမယ္ထင္ပါတယ္လို႔ မွတ္ခ်က္ျပဳမိပါေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္လည္း အဲဒီတုန္းကေတာ့ ဒီ႐ုပ္ရွင္ဟာ ဆု ခုနစ္ခုသာ ခ်ီးျမႇင့္တဲ့အထဲက ႏွစ္ဆုတိတိ လက္ခံရလိမ့္မယ္လို႔ က်မ မထင္မိဘူး။ ေဟာ … ဇြန္ ၁၉ ရက္မွာ ဆုလည္း ေၾကညာေရာ “ကၽြဲေက်ာင္းသားေလး” ဟာ မင္းကိုႏိုင္ဆု (Best national short film) နဲ႔ ဟံသာ၀တီ ဦးဝင္းတင္ဆု (Best national film) ဆု ရယ္လို႔ ဆုႏွစ္ခု ရေနပါေရာ။ ကာယကံရွင္တင္မက ဒီ႐ုပ္ရွင္ကို အားေပးခဲ့ဖူးသူ ပရိသတ္ေတြကလည္း ဝမ္းသာျခင္း ရွိၾကရပါတယ္။

“ကၽြဲေက်ာင္းသားေလး” ႐ုပ္ရွင္ဇာတ္လမ္းတိုကို ႐ုပ္ရွင္္ပြဲေတာ္မွာ ကၽြန္မ ႏွစ္ႀကိမ္တိတိ ၾကည့္ျဖစ္ပါတယ္။ ဒုတိယအႀကိမ္မွာ လည္းပဲ ပထမတႀကိမ္ထက္ မေလ်ာ့တဲ့ ခံစားမႈမ်ဳိးကို ဒီရုပ္ရွင္က ေပးခဲ့တာပါ။ “ကၽြဲေက်ာင္းသားေလး” ဇာတ္အိမ္ဟာ တအာင္း (ပေလာင္) တိုင္းရင္းသားမ်ား ေနထိုင္ရာေဒသမွာ အေျခခံပါတယ္။ မူးယစ္ေဆး သုံးစြဲသူ အိမ္ေထာင္ဦးစီးေၾကာင့္ ဇနီးသည္နဲ႔ ရင္ေသြးငယ္အေပၚ လူမႈေရး၊ ပညာေရးပိုင္း ထိခိုက္နစ္နာမႈ ျဖစ္ေစပုံကို ျပဆိုတဲ့ ဇာတ္လမ္းတပုဒ္လို႔ ၿခံဳေျပာႏုိင္တယ္။ သို႔ေသာ္ ဒီအိမ္ေထာင္စု တခု တင္မဟုတ္ဘဲ အိမ္ေထာင္စုမ်ားစြာကို ကုိယ္စားျပဳေနတယ္လို႔ က်မ ခံစားရပါတယ္။ ျမန္မာ၊ အဂၤလိပ္ ႏွစ္ဘာသာ စာတန္းထိုးတဲ့၊ ပထမဆုံး တအာင္္း (ပေလာင္) စကားေျပာျဖစ္တဲ့ ဒီ႐ုပ္ရွင္မွာ ကြတ္ခိုင္ၿမိဳ႕နယ္က တအာင္းလူငယ္အဖြဲ႕ဝင္ေတြ ပါ၀င္သရုပ္ေဆာင္ထားတာပါ။

“ဒီ႐ုပ္ရွင္ပြဲေတာ္အတြက္ တခုခု လုပ္ရမယ္ဆိုတဲ့အခါ က်ေနာ္ ဒီဇာတ္ကားကို ရိုက္ျဖစ္ေအာင္ ရိုက္မယ္ဆိုၿပီး ဇာတ္ေကာင္ေတြနဲ႔ တိုင္ပင္ၿပီး ရိုက္ျဖစ္လိုက္တယ္။ ရည္ရြယ္ခ်က္က မူးယစ္ေဆးဝါးေၾကာင့္ အမ်ဳိးသမီးနဲ႔ ကေလးအခြင့္အေရး ခ်ဳိးေဖာက္ခံေနရ တာေတြကို တင္ျပခ်င္ တာရယ္၊ ဒီမူးယစ္ေဆး၀ါး စိုက္ပ်ဳိးသူေတြ၊ ထုတ္လုပ္သူေတြ၊ သုံးစြဲတဲ့သူေတြကိုပါ ထိထိမိမိ ရွာေဖြ ေဖာ္ထုတ္ေစခ်င္ တာရယ္ပါ။ ေနာက္ၿပီး ဘိန္းအစားထိုး စိုက္ပ်ဳိးေရး နည္းပညာေတြလည္း ပုိ႔ခ်ေပးေစခ်င္တယ္။ လူထုအေျချပဳ လူ႔အဖြဲ႕အစည္းေတြ၊ အစိုးရေတြ အေနနဲ႔ ပံ့ပုိးမႈေတြ၊ ေစ်းကြက္ ရွာေပးတာမ်ဳိးေတြ ဆက္လက္ လုပ္ေဆာင္ေပးေစခ်င္တယ္” လုိ႔ ဒါ႐ိုက္တာ မုိင္းအိုက္ေႏြ (တအာင္းခ်စ္သူ) က ေျပာပါတယ္။

“ကၽြဲေက်ာင္းသားေလး” ႐ုပ္ရွင္ကို အသက္ ငါးႏွစ္ေလာက္သာ ရွိဦးမယ့္ ကၽြဲေက်ာင္းသား ကေလးငယ္ေလးရဲ႕ သီခ်င္းလို ေရရြတ္ လိုက္တဲ့ စကားသံနဲ႔ စဖြင့္ပါတယ္။

“က်ေနာ့္ဘဝက ဘာေၾကာင့္မ်ား ကၽြဲေက်ာင္းသား ျဖစ္ေနရသလဲ” တဲ့။ ၾကည့္႐ႈသူရဲ႕ စိတ္အာ႐ုံကို စၿပီး ဆြဲေဆာင္လုိက္တဲ့ စကားသံေလးပဲ ဆိုပါေတာ့။ ေနာက္ထပ္ ျပကြက္ေတြမွာေတာ့ ေတာေတာင္ထဲမွာ သစ္ပင္ေတြထက္ တြယ္ကပ္ေပါက္ ေရာက္တဲ့ သစ္ခြပင္ကို ခြာဖို႔ တိုက္တြန္းတဲ့ အမ်ဳိးသမီး၊ ျငင္းဆန္ရာက ေနာက္ဆုံး သစ္ခြပင္ တက္ခြာေပးတဲ့ အမ်ဳိးသားကို ျမင္ရပါတယ္။ အမ်ဳိးသားဟာ သစ္ခြလည္း ခြာၿပီးေရာ ဘိန္းယင္းထလာလို႔ အျမန္ျပန္ေျပးေတာ့တာပါပဲ။

သစ္ခြပင္ ခြာခုိင္းတုန္းကသာ ျငင္းဆန္ေပမယ့္ သစ္ခြ ဝယ္သူလည္း ေရာက္လာေရာ သူက ေရွ႕ဆုံးက ေျပးေရာင္းပါတယ္။ ၃၀၀၀ ရရာမွာ အမ်ဳိးသမီးကို ေငြ ၁၀၀၀ သာ ျပန္ေပးၿပီး ဘိန္းဝယ္ဖို႔ ေျပးပါေရာ။ တေထာင္တန္ တရြက္ ကုိင္ၿပီး က်န္ခဲ့ရွာတဲ့ အမ်ဳိးသမီးက ဒီေငြေလးနဲ႔ စားစရာ ဘယ္လို ဝယ္မလဲလို႔ စိတ္ပူရွာတယ္။ အိမ္ေထာင္ဦးစီးက ဘိန္းသုံးဖို႔သာ စိတ္ဝင္စားေနတာမို႔ ဝင္ေငြနည္းပါးလွတယ္။ ကေလးကိုလည္း ေက်ာင္းမထားႏုိင္ပါဘူးတဲ့။ ကေလးဆိုတာကေတာ့ ဇာတ္ကားစဖြင့္ဖြင့္ခ်င္း မိတ္ဆက္ခဲ့တဲ့ ကၽြဲေက်ာင္းသားေလာင္းလ်ာ ေလးပါ။

မိသားစု စားေသာက္ဖို႔ရာ ဆန္ ရွာၿပီး ျပန္လာတဲ့ အမ်ဳိးသမီးက ထမင္းအိုးတည္ေတာ့ ထမင္းအိုးအဖုံးဟာ ေလွ်ာကနဲက်၊ မီးဖိုမွာ အပူေပးတဲ့ ဘိန္းခြက္ေပၚ က်ေတာ့ ဘိန္းခြက္ ေမွာက္ပါေရာ။ ဘိန္းတခုသာ သိေတာ့တဲ့ အမ်ဳိးသားဟာ ထမင္းအုိးကို ဆြဲခ်လိုက္ပါတယ္။ ဆန္ေစ့ေတြဟာ ၾကမ္းေပၚ ျပန္႔က်ဲလုိ႔။ အမ်ဳိးသမီးကသာ ဆန္အတြက္ ႏွေျမာတသေပမယ့္ အမ်ဳိးသားကေတာ့ ဘိန္းကိုသာ မရအရ ျပန္ရွာခုိင္းတာပါ။ ေနာက္ထပ္ ျပကြက္ေတြမွာေတာ့ သစ္ခြဝယ္သူနဲ႔ အိမ္နီးခ်င္းတို႔ ေျပာစကားအရ ပရိသတ္ နားလည္လုိက္ရတာက ဘိန္းဝယ္ ထြက္ရင္း ရဲေတြ႕လို႔ အမ်ဳိးသမီး အဖမ္းခံလိုက္ရၿပီ ဆိုတာပါပဲ။ ဗိုက္ေဟာင္းေလာင္းနဲ႔ မိုးလင္းလာတဲ့ ကေလးငယ္ဟာ အိမ္ေရွ႕မွာ ထိုင္ရင္း ေငးေမွ်ာ္။ ဒါေပမယ့္ အေမကေတာ့ ျပန္မလာႏုိင္ေတာ့ဘူးေလ။ သူ႔မွာ အားမကိုးရတဲ့ အေဖသာ က်န္ရစ္ေတာ့တာပါ။

ဒီအေဖဟာ အားမကိုးရ႐ုံတင္ မဟုတ္ပါဘူး။ သူ ဘိန္းစားႏုိင္ဖုိ႔ တခုသာ သိေတာ့ ေနာက္ဆုံး ေငြရဖို႔လမ္းဟာ ကေလးပဲလို႔ ေတြး လုိက္ပုံပါပဲ။ ကေလးကို လက္ဆြဲလို႔ ေငြရွိသူအိမ္မွာ သြားထားပါတယ္။ ေပးလုိက္တဲ့ အခေၾကးေငြကို လက္ခံယူၿပီး သားကို ေနာက္ျပန္ တခ်က္ေတာင္ ငဲ့မၾကည့္ဘဲ ထြက္သြားပါေတာ့တယ္။ ဒါနဲ႔ပဲ ကေလးေလးဟာ ကၽြဲေက်ာင္းသားေလး ျဖစ္လာ၊ ကေလးေလးကို ကၽြဲအုပ္အၾကား ဝုိးတဝါး ေတြ႕ျမင္ရပုံနဲ႔ ဇာတ္လမ္းကို အဆုံးသတ္ထားပါတယ္။

“ရိုက္ကူးစဥ္က အခက္အခဲေတြကေတာ့ အမ်ားႀကီးပဲ။ လူ႔အခြင့္အေရးဆိုတာ ဘာလဲ နားမလည္တဲ့ အခါက်ေတာ့ ႏုိင္ငံေရးကားထင္ၿပီး ဆက္မ႐ိုက္ေတာ့ဘူးလို႔ ဆိုတာနဲ႔ ေျခာက္လေလာက္ ၾကာသြားတယ္။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္ ဇြဲမေလွ်ာ့ဘဲ ခဏခဏ သူတို႔နဲ႔ သြားေတြ႕တယ္။ က်ေနာ္ သိသေလာက္ မွတ္သေလာက္ လူ႔အခြင့္အေရး အေၾကာင္းေတြ သူတို႔ကို ေျပာျပ ရွင္းျပရင္း ေနာက္ပိုင္းေတာ့ ျပန္႐ိုက္ျဖစ္ခဲ့တယ္” လုိ႔ “ကၽြဲေက်ာင္းသားေလး” ႐ိုက္ကူးစဥ္ အေတြ႕အႀကံဳကို ဒါ႐ိုက္တာ မုိင္းအိုက္ေႏြ (တအာင္းခ်စ္သူ) က ျပန္ေျပာင္း ေျပာျပပါတယ္။

ဒီ႐ုပ္ရွင္ဇာတ္လမ္းတိုမွာ ထိထိခတ္ခတ္ ခံစားရတဲ့ အခန္းေတြကေတာ့ အလုပ္ရွင္ဆီ ပုိ႔ဖို႔ အေဖက လက္ဆြဲေခၚသြားတဲ့အခါ အေဖ ေနာက္ လုိက္ရင္းက စာသင္ေက်ာင္းဆီ လည္ျပန္ေငးေနတဲ့ အခန္း၊ အလုပ္ရွင္ျဖစ္လာမယ့္ သူဆီ အေဖက ေငြတခုအတြက္ပဲ ၾကည့္ၿပီး ထားခဲ့ဖို႔ ေျပာဆိုေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မဲ့ဟန္ ေငးေနတဲ့အခန္းေတြပါ။ ကေလးရဲ႕ မ်က္လုံးေတြဟာ အသက္ပါလွပါတယ္။ ညိႇဳးငယ္ေနတဲ့ မ်က္ႏွာေလးထက္က မ်က္လုံးေလးေတြဟာ အသက္နဲ႔မမွ် ဒဏ္သင့္ခဲ့တဲ့ မ်က္လုံးေတြ၊ ျဖစ္ခ်င္တိုင္း ျဖစ္လာေတာ့တဲ့ သူ႔ကံၾကမၼာကို စိတ္ ပ်က္အားေလ်ာ့သြားတဲ့ မ်က္လုံးေလးေတြပါပဲ။ ဒီကေလးကို ဘယ္လိုမ်ား သင္ၾကားခဲ့ရပါလိမ့္လို႔ ဒါ႐ိုက္တာကို က်မ ေမးၾကည့္ပါတယ္။

“အဓိကကေတာ့ ကေလးကို ရင္းႏီွးမႈ တည္ေဆာက္ရတာေပါ့။ ေတာ္ေတာ္ေလး ရင္းႏီွးလာတဲ့အခါက်ေတာ့ အဆင္ေျပလာတယ္။ လိုခ်င္တဲ့ အမူအရာေတြ အေသးစိတ္ ရွင္းျပေခ်ာ့ေမာ့ၿပီး ေျပာရတဲ့အခါေတြလည္း ရွိခဲ့ပါတယ္” လို႔ ဒါရိုက္တာက ေျဖပါတယ္။

ဇာတ္လမ္းရဲ႕ အဓိက ေနာက္ခံပုံရိပ္ျဖစ္တဲ့ မူးယစ္ေဆးရဲ႕ ဆိုးက်ဳိးဆိုတာဟာ က်မတို႔ ဒီေန႔ဒီအခ်ိန္အထိ ႀကံဳေတြ႕ေနရဆဲ ျပႆနာ တရပ္ပါ။ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ ဘိန္းစိုက္ပ်ဳိးမႈ ရာခိုင္ႏႈန္း အမ်ားစုဟာ ရွမ္းျပည္နယ္မွာ ရွိေနပါတယ္။ ရွမ္းျပည္နယ္အတြင္း မူးယစ္ေဆးသုံးစြဲသူ အေရအတြက္ဟာ တႏိုင္ငံလုံးမွာရွိတဲ့ သုံးစြဲသူ ပ်မ္းမွ် အေရအတြက္ထက္ ပိုတယ္လို႔ သိရပါတယ္။ ဆင္းရဲမြဲေတမႈဆီက လြတ္ေျမာက္ဖို႔ရာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မဲ့တဲ့ အေျခအေနနဲ႔ ႀကံဳေတြ႕ျဖတ္သန္းေနရတဲ့ ေခတ္ဝန္းက်င္ကမ်ား ဒီလို မူးယစ္ေဆး သုံးစြဲသူအျဖစ္ကို ေရာက္ေအာင္ တြန္းပို႔ လိုက္ေလ သလား။ ေသခ်ာတာကေတာ့ က်မတို႔ ႏိုင္ငံမွာ မူးယစ္ေဆးဝါး ပေပ်ာက္ေရး စီမံကိန္း ရွိေပမယ့္လည္း ဘိန္းစိုက္ပ်ဳိးမႈက ေလ်ာ့က် မသြားသလို ထုတ္လုပ္မႈကလည္း ျမင့္မားေနတုန္းပါ။

အႏုပညာဟာ အစြမ္းထက္တဲ့ လက္နက္တရပ္မို႔ ျဖစ္ရပ္မွန္ေပၚ အေျခခံထားတဲ့ ဒီ “ကၽြဲေက်ာင္းသားေလး” ႐ုပ္ရွင္ဇာတ္တမ္္းတို ကိုမ်ား က်မတို႔ ၾကည့္ေစခ်င္သူေတြ ၾကည့္မိၾကမယ္ဆိုရင္ တစုံတခုေသာ အေျဖကို ေတြးႏုိင္ေလာက္ပါရဲ႕၊ အျဖစ္အပ်က္ေတြကို ျမင္ႏုိင္ေလာက္ပါရဲ႕၊ ကေလးေတြအတြက္ ပိုမို ေကာင္းမြန္တဲ့ အနာဂတ္ တခု ေဖာ္ေဆာင္ႏိုင္ပါရဲ႕လို႔ ေမွ်ာ္လင့္မိတာပါပဲ။

“ခုလို ထင္မွတ္မထားဘဲ ဆုရတဲ့အတြက္ အတိုင္းမသိ ေပ်ာ္ရႊင္၀မ္းသာမိပါတယ္။ ဒီဆုဟာ က်ေနာ့္အတြက္ပဲ မဟုတ္ပါဘူး။ တအာင္း တမ်ဳိးသားလုံးကို ကုိယ္စားျပဳတဲ့ ေအာင္ျမင္မႈ တခုျဖစ္တယ္လို႔ ယူဆပါတယ္” လို႔ ဒါ႐ိုက္တာ မိုင္းအိုက္ေႏြ (တအာင္းခ်စ္သူ) က ေျပာျပခဲ့ပါတယ္။

က်မ ဆိုခဲ့သလိုပါပဲ။ “ကၽြဲေက်ာင္းသားေလး” ဟာ တဦးတေယာက္၊ မိသားစုတခုကို ကုိယ္စားျပဳေနတာ မဟုတ္ပါဘူး။ တကယ့္ ျပင္ပ ေလာကမွာ ရွိေနတဲ့ လူမ်ားစြာ၊ မိသားစုမ်ားစြာကို ကိုယ္စားျပဳေနတာပါ။ ဇာတ္ေကာင္ ကေလးတေယာက္ရဲ႕ အနာဂတ္ေလး မႈန္ဝါးသြား တာကို ႐ုပ္ရွင္မွာ ကၽြန္မတို႔ ျမင္ၾကရတယ္။ အျပင္ကမၻာမွာေရာ ေဝေဝဝါးဝါး အနာဂတ္ကို ပုိင္ဆိုင္လိုက္ရတဲ့ ကေလးငယ္ေပါင္း ဘယ္ ေလာက္ရွိေနပါၿပီလဲ။ ႐ုပ္ရွင္ၾကည့္ၿပီးတဲ့ေနာက္ ဒီအေတြးကိုသာ က်မ ဆက္ေတြးေနမိပါတယ္။

သတင္းရင္းျမစ္ - ဧရာ၀တီ


-- ျမန္မာ တရူပ္ ဓါတ္ေငြ႔ပိုက္လိုင္း ယိုစိမ့္ --


ျပီးခဲ့တဲ့ အဂၤါေန႕ က တရုပ္ပိုင္နက္ ယူနန္္ျပည္နယ္ထဲ မွာရိွတဲ့ ျမန္မာ တရူပ္ ဓါတ္ေငြပိုက္လိုင္း ရဲ့အစိပ္အပိုင္းတခုမွာ ဓါတ္ေငြ႕ယိုစိမ့္မွဳ ေတြျဖစ္ခဲ့လို႔ ဗုဒၶဟူးေန႔က ဓါတ္ေငြ႕ပို့ လႊတ္ေနမွဳကို ရပ္ဆိုင္းလိုက္တယ္လို႔ဆိုပါတယ္။

Kunming နဲ႕ Shilin ျမိဳ႔တို႔ကိုဆက္သြယ္ထားတဲ့ အေဝးေျပးလမ္းမနဲ႔ နီးစပ္တဲ႔ ပိုင္းလိုင္းတဆစ္မွာ ျဖစ္ေပၚခဲ့တဲ့ ယိုစိမ့္မွဳ ဟာ ဘာေၾကာင့္...ျဖစ္ေပၚခဲ့ရတယ္ဆိုတာကို ကြဲကြဲ
ျပားျပား မသိ ရေသးေပမဲ့ အနီးတဝိွဳက္မွာ ရိွတဲ့ ေဆာက္လုပ္ေရး လုပ္ငန္းေၾကာင့္ျဖစ္ဘြယ္ရိွတယ္လို႔ ခ်ိဳင္းနားေဒးလိီက သတင္းေျပာပါတယ္။

ယိုစိမ့္မွု ကို သတိျပုမိလိုက္သည္ႏွင့္ တျပိုင္နက္မွာ အေဝးေျပးလမ္းမ ကို ပိတ္ႏိုင္ခဲ့ျပီး အခ်ိန္မွီ ထိမ္းသိမ္းနိုင္တဲ့ အတြက္ ဘာထိခိုက္မွုမွ် မျဖစ္ခဲ့ဘူးလို႔ဆိုပါတယ္။

ပိုက္လိုင္း အဆစ္အပိုင္း အတြင္း မွာ ရိွတဲ့ ဓါတ္ေငြ႕ကို ကုန္စင္ေအာင္ ဖယ္ထုတ္ျပီးမွ ယိုစိမ့္မွဳကိုျပဳျပင္ရမွာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ခ်က္ခ်င္း ျပင္ဆင္ႏုိင္မွာ မဟုတ္ဘူးလို႔ ေျပာပါတယ္။

မိုင္ ၅၀၀နီးပါးရွည္လ်ားတဲ့ ဒီပိုက္လိုင္းကို China National Petroleum Corporation (CNPC) နဲ႔ Myanmar Oil and Gas Enterprise (MOGE) ဖက္ဆပ္ပိုင္ဆိုင္ၾကတာျဖစ္ျပီး ဒီပိုက္လိုင္းကေန တရုပ္ျပည္ကို ျမန္္မာ့ကမ္းလြန္ ေရႊ ဓါတ္ေငြ႕စီမံကိန္းမွ တေန႕ ကုဗေပ သန္း 500(MMCFD) ေန႔စဥ္ ပို႔လႊတ္ေပးေနတာျဖစ္ပါတယ္။

Thursday, June 25, 2015

" ဂ်ပန္မွာ ျမန္မာလို ညည္းတြားေနသူမ်ား "


ဂ်ပန္ႏိုင္ငံကို ေက်ာင္းတက္ရင္း အလုပ္လုပ္ၾကသူေတြ ၊ အလုပ္သက္သက္ျဖင့္ သြားေရာက္ေနထုိင္ၾကသူေတြထဲက အခ်ဳိ႕ဟာ ဂ်ပန္ေရာက္လို႔ အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးေၾကာင့္ ကိုယ္အဆင္မေျပေတာ့ဘူး၊ ပင္ပန္းလာၿပီဆိုရင္ ေျပာေလ့ရွိတဲ့ စကားေတြ ရွိပါတယ္။
...
အဲဒါေတြကေတာ့ -
(၁) အလုပ္လုပ္ရတာ ပင္ပန္းလိုက္တာ …သူတို႔ကေတာ့ သိမွာမဟုတ္ဘူး …. ဒီလာမွ သိမွာ
(၂) သူတို႔ကသာ အထင္ေတြစြတ္ႀကီးေနတာ လုပ္ေနရတာက ပန္းကန္ေဆးရတာ ....
(၃) လုပ္ရတဲ့အလုပ္နဲ႔ ျပန္သံုးရတာ မကာမိေအာင္ အသံုးစရိတ္ေတြက ႀကီးလိုက္တာ ....
(၄) ေျခြတာလိုက္ရတာ ၿခိဳးၿခံလိုက္ရတာ .....
(၅) ေနရတဲ့ အခန္း (အိမ္) ကလည္းက်ဥ္းလြန္းတယ္ ....
(၆) လူေအာက္က်တာကလည္း မေျပာပါနဲ႔ ....
(၇) စည္းကမ္းေတြကလည္း မ်ားလိုက္တာ .....
(၈) အခ်ိန္ကလည္း ဘယ္ေနရာမွ ေနာက္က်မခံ .....

ၾကားရတာေတြက ဂ်ပန္ဆိုဘယ္သူမွေတာင္ ထပ္မသြားခ်င္ေတာ့ေလာက္ေအာင္ပဲျဖစ္ပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ ဂ်ပန္ဆိုတဲ့ ႏိုင္ငံကို သြားလို႔ရေနတဲ့အခ်ိန္ထဲက ယခုအထိ ျမန္မာေတြ အပါအ၀င္
ႏိုင္ငံတကာကလူေတြ ဘာေၾကာင့္ သြားေနၾကေသးတာလဲ ?
ဘာေၾကာင့္ အလုပ္အကိုင္ အခြင့္အလမ္းေတြသြားရွာေနၾကလဲ ?
ဘာေၾကာင့္ ေက်ာင္းသြားတက္ေနၾကေသးလဲ ?
ဒီေမးခြန္းေတြရဲ႕ အေျဖကေတာ့ ရိုးရွင္းပါတယ္။
ကိုယ့္ႏိုင္ငံထက္ သာလြန္တဲ့ အလုပ္အကိုင္ ႏွင့္ ပညာသင္ယူခြင့္ အခြင့္အလမ္းေတြ ရွိေနလို႔ပါပဲ။

အထက္ကေျပာသလို ဂ်ပန္မွာ ဘာေၾကာင့္ညည္းၾကသလဲဆိုတဲ့ အေျဖရဲ႕ အေၾကာင္းရင္းကေတာ့
ဂ်ပန္မသြားခင္မွ အလုပ္သီးသန္႔ သြားလုပ္တယ္ဆိုရင္လည္း မိမိလုပ္ရမည့္ အလုပ္အကိုင္အေၾကာင္း၊ အလုပ္နဲ႔ပတ္သတ္တဲ့ အေျခခံဗဟုသုတမ်ား ေလ့လာမႈ ရွိျခင္း မရွိျခင္း ၊ ေက်ာင္းဆိုရင္လည္း တက္ရမည့္ေက်ာင္း၊ သင္ရမည့္ပညာ၊ ေနရမည့္ေနရာ၊ သြားရမည့္ေနရာေတြရဲ႕အကြာအေ၀း လူေနမႈပံုစံ၊ ယဥ္ေက်းမႈ ၊ စည္းကမ္းဥပေဒမ်ား၊ ေနထိုင္သံုးစြဲမႈမ်ားအတြက္ ကုန္က်စရိတ္ စတာေတြရဲ႕သတင္းအခ်က္ အလက္ကိုမ်ားကို မသြားခင္ကတည္းက ေသခ်ာေအာင္ ေလ့လာျခင္း ၊ သိေအာင္လုပ္ျခင္း ၊ ဘာသာစကား အခက္အခဲနည္းပါးေအာင္ ႀကိဳတင္သင္ယူျခင္း စတာေတြအတြက္ ျပင္ဆင္မႈနည္းပါးျခင္းမ်ားေပၚ အေျခခံပါတယ္။ ထို႔ျပင္ အေတြ႔အႀကံဳနည္းပါးတဲ့
Agent Company မ်ား ၊ သင္တန္းေက်ာင္းမ်ားမွ ဆက္သြယ္သြားေရာက္ခဲ့မိ၍ သိသင့္သိအပ္သည္ မ်ားကို အခ်ိန္လြန္မွ သိရွိရျခင္းမ်ားလည္း ျဖစ္တတ္ပါသည္။

အၿမဲေတြ႔ရေလ့ရွိတဲ့ လူႏွစ္မ်ဳိးကေတာ့ (၁) ကာယကံရွင္ကိုယ္တိုင္ ေသခ်ာမေလ့လာပဲ ဂ်ပန္ေရာက္ၿပီး သူမ်ားအေပၚ အားက်စိတ္ ၊ အထင္ႀကီးစိတ္ျဖင့္ ဘာျဖစ္ျဖစ္ေနာက္မွ ၾကည့္လုပ္မယ္ ဂ်ပန္ေရာက္ရင္ ၿပီးေရာဆိုတဲ့ လူအမ်ဳိးအစား ႏွင့္ (၂) ေသခ်ာေလ့လာတယ္၊ ျပင္ဆင္တယ္ ၊ ရရွိမယ့္ အခြင့္ အေရး ေကာင္းက်ဳိး ဆိုးက်ဳိး ကို ဘာျဖစ္ျဖစ္ ေက်နပ္လက္ခံမယ္ ဆိုတဲ့ လူမ်ဳိးရယ္ပဲျဖစ္ပါတယ္။

ဒီေနရာမွာ အက်ယ္ရွင္းပါမည္။ ဂ်ပန္မွာ ဘာလုပ္ ရမွန္းမသိပဲ ေငြရၿပီးေရာ အလုပ္လုပ္မယ္။ ဒီအတိုင္းသြားမယ္။ ဟိုေရာက္မွ ရတဲ့အလုပ္ ၾကည့္လုပ္တာေပါ့ ဆိုသူေတြ ဂ်ပန္ေရာက္ရင္ ပန္းကန္ေဆးရတာ ဆန္းသလား၊ သန္႔ရွင္းေရးလုပ္ရတာ ဆန္းသလား။ တကယ္တမ္းက
ေက်ာင္းသားမ်ား ဂ်ပန္ေရာက္လို႔ ပန္းကန္ေဆးခြင့္ ရတာဟာ ကံေကာင္းေၾကာင္း ေရာက္မွသာ သိပါလိမ့္မယ္။ ဂ်ပန္လိုႏိုင္ငံမေျပာပါနဲ႔ ။ ဥပမာ အေနနဲ႔ ျမန္မာျပည္မွာဆိုရင္ေတာင္ ဘာမွမတတ္
ဘဲ နယ္ကတက္လာတဲ့သူေတြ ရန္ကုန္ေရာက္ရင္ လက္ဘက္ရည္ဆိုင္မွာ စားပြဲထိုးဖို႔ ပန္းကန္ေဆးဖို႔ အလုပ္ရဖို႔ လြယ္ပါသလား ?

ေနာက္ၿပီး စားေသာက္ဆိုင္ေတြ ၊ ဟိုတယ္၊ စက္ရုံေတြမွာ ေအာက္ေျခသိမ္းလုပ္ရတယ္။ လူေအာက္က်တယ္ ေျပာၾကတယ္။ ဟုတ္ၿပီ ဒါဆိုရင္ ကိုယ္ကေရာ ဒီအလုပ္ေတြနဲ႔ မတန္ေအာင္ ဘယ္ေလာက္မ်ား ေတာ္ေန တတ္ေနပါသလဲ။ Company ေတြမွာ English လို Japan လိုေျပာၿပီး တာ၀န္ထမ္း ေဆာင္ႏိုင္ပါသလား ? သက္ဆိုင္ရာ ေအာင္လက္မွတ္ Certificate ေတြရွိလား ?
လုပ္ငန္းအေတြ႔အႀကံဳေတြ သတ္မွတ္အရည္အခ်င္းေတြ ကိုယ့္မွာ ရွိပါသလား ?

စဥ္းစားၾကည့္ပါ။ သူမ်ားလိုေနခ်င္ရင္ သူမ်ားလိုျပင္ဆင္ရပါတယ္။ ႀကိဳးစားရပါတယ္။ ဒီလိုမဟုတ္ပဲ ကိုယ့္အေနထားနဲ႔ သင့္ေတာ္တဲ့ေနရာကို မေက်နပ္ဘဲ လူ႔ေအာက္က်တယ္လို႔ ထင္ရင္ ကိုယ္ အလုပ္မရရုံသာ ရွိပါလိမ့္မယ္။ မိမိ ကိုယ္ပိုင္လုပ္ငန္းတည္ေထာင္ လုပ္ကိုင္ေန သူေတြေတာင္ လိုအပ္လာရင္ လူ႔ေအာက္ခ်ၿပီး ၀န္ေဆာင္လုပ္ကိုင္ ေနရတာေတြ သာဓက ရွိတာကို သိေစ ခ်င္ပါတယ္။ ေနာက္တစ္ခုက ဂ်ပန္မွာ ဂ်ပန္လူမ်ဳိးေတြကိုယ္တိုင္က Customer ေတြအေပၚ အလြန္ဂရုစိုက္၍ မိမိကိုယ္ကို ႏွိမ့္ခ် ဆက္ဆံေလ့ရွိၾကတာပါ။ ကိုယ္တစ္ေယာက္ တည္းျဖစ္ေန တာလည္း မဟုတ္ပါဘူး။

ေျခြတာလိုက္ရတာ ဆိုသူေတြကို ခုလို ေမးခ်င္ပါတယ္။
ဂ်ပန္မွာ ဘာရည္ရြယ္ခ်က္ႏွင့္ေနတာပါလဲ ? ရတာေတြသံုးၿပီး ေပ်ာ္ေနဖို႔လား ? စုဖို႔လား ?

ဂ်ပန္မွာ အခ်ိန္ပိုင္း အလုပ္ခ်ိန္ေတြကို ဘယ္လိုရွာမယ္ ၊ အလုပ္ထဲၿမဲေအာင္ ဘယ္လိုေနမယ္ ၊ အလုပ္ကို ကိုယ္တိုင္က လုပ္ႏိုင္ဖို႔ဆိုတာကေတာ့ ကာယကံရွင္ရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္ အရည္အခ်င္းနဲ႔တိုက္ရိုက္ သက္ဆိုင္ပါတယ္။ ေနာက္တစ္ခုက တရား၀င္ သတ္မွတ္ထားတဲ့ အလုပ္ခ်ိန္ထက္ ႏိုင္ငံျခားသားအမ်ားစု ပိုလုပ္ေနၾကပါတယ္။ အဲဒီအခါမွာ အခြန္ကိစၥ ၊ လူ၀င္မႈႀကီးၾကပ္ေရး ကိစၥေတြကို ပါးပါး နပ္နပ္ ေျဖရွင္းႏိုင္ဖို႔ ၊ သိနားလည္သူေတြနဲ႔တိုင္ပင္ဖို႔ ၊ ေနာက္ၿပီး သူတို႔ယံုၾကည္ရတဲ့သူ ျဖစ္ရင္ အလုပ္ရွင္ဂ်ပန္ အခ်ိဳိ႕ကိုယ္တိုင္ကေတာင္ ကူညီၾကပါေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒါေတြ အတြက္ ဂ်ပန္စကားကို ထမင္းစားေရေသာက္ေျပာတတ္ရုံမွ်ေလာက္နဲ႔ မရပါ။ ကိုယ့္ရဲ႕ အရည္အခ်င္းက
အလြန္အေရးပါပါတယ္။

အခ်ိန္ပိုင္းအလုပ္လုပ္ကိုင္ရင္း ေက်ာင္းတက္ေနသူေတြမွာ အိမ္ငွားခ ၊ ေရ မီး ဖိုး ၊ ဖုန္းဖိုး ၊ စားစရိတ္ ၊ သြားစရိတ္ လာစရိတ္ ၊ အင္တာနက္ဖိုး စတာေတြဖယ္ၿပီး ပုံမွန္ေလးေနရင္ ေက်ာင္းလခ ကာမိတဲ့ အျပင္ စုမိေဆာင္းမိသူေတြ အမ်ားႀကီးပါ။ ဒီေတာ့ ကိုယ္ကေက်ာင္းသားဆိုရင္ ေက်ာင္းလခအတြက္ ၀င္ေငြထဲက ဖဲ့စုရပါတယ္။ ဒါေတာင္ ညဆိုင္းဆင္းတဲ့သူေတြ ၊ အလုပ္ေကာင္းတဲ့ သူေတြရဲ႕ ၀င္ေငြက သာမန္ထက္ ပိုရပါေသးတယ္။ ေငြသြားရွာတာဆိုရင္ ေငြေတာ့ ၿခိဳးျခံရမွာေပါ့ေလ။ မၿခိဳးၿခံရင္ ဘာထူးမလဲခင္ဗ်။ ဒီထက္သံုးခ်င္ရင္ ဒီထက္ပိုရွာ .... ဒီထက္ပို ေျခြတာရမွာပါ။

ေက်ာင္းတက္ရင္းစာသင္ရတဲ့ အတြက္ ကိုယ္ရေနတာ ၀င္ေငြအသင့္အတင့္ နဲ႔ ေက်ာင္းၿပီးရင္း ပညာတစ္ခုပါထပ္ရမယ္ ဆိုတာကိုတြက္ရင္ ဘယ္ေလာက္မ်ားကိုယ့္ဘက္က ရႈံးေနပါသလဲ ?
ႏွစ္ခုစလံုးၿပီးျပည့္စံုေအာင္ လိုခ်င္ရင္ေတာ့ ကိုယ့္ဘက္က အရည္အခ်င္းမည္မွ်ရွိသည္ မရွိသည္
ကသာ အေျဖေပးပါလိမ့္မယ္။

ေနရတဲ့အိမ္ခန္း က်ဥ္းတယ္ဆိုတဲ့ အတြက္ေတာ့ ျမန္မာျပည္က ကိုယ့္တိုက္ခန္းေလးကိုပဲ ျပန္ေတြးပါ။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕မွာ ကိုယ္ေနရတဲ့တိုက္ခန္းမွာ မိသားစု၀င္ေတြအိပ္တဲ့ေနရာဖယ္ၿပီး ကိုယ္ပိုင္တဲ့
ဧရိယာေလး ဘယ္ေလာက္က်ယ္ပါသလဲ ? အင္မတန္ ခ်မ္းသာသူေတြ အိမ္အႀကီးႀကီးနဲ႔ေနေနၿပီး ဂ်ပန္မွာေတာ့ သူမ်ားဆီ အလုပ္သြားလုပ္မွာ မဟုတ္ဘူးလို႔ ယူဆပါတယ္။ ခုေနတဲ့ ေနရာက ဂ်ပန္ျပည္ပါ။ Tokyo လိုေနရာဆို၇င္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာကမၻာ့ကုန္က်စရိတ္ အႀကီးဆံုး စာရင္း၀င္ န့ပါတ္တစ္အေနနဲ႔ ရွိေနခဲ့တာပါ။ ယခုမွ အဆင့္ ၆ ပဲရွိေတာ့တာပါ။ ဒီလိုႏိုင္ငံမွာ ေျမေနရာဆိုတာ လည္း အလြန္တန္ဖိုးႀကီးၿပီး အခန္းငွားစရိတ္ေတြလည္း ေစ်းႀကီးပါတယ္။ ရတဲ့အခန္းေတြ ဟာလည္း သူ႔အတိုင္းအထြာ ၊ သူ႔အရပ္ႏွင့္သူ႕ဇတ္ အတိုင္း အက်ယ္အ၀န္းပဲ ရပါတယ္။ ဒါကို ႏိုင္ငံျခား သားေတြအျပင္ သူတို႔ႏိုင္ငံသားေတြပါ လက္ခံထားရတဲ့ အေနအထားတစ္ခုပါ။

စည္းကမ္းႀကီးတာ၊ အခ်ိန္ေနာက္က်မခံတာေတြ အတြက္ကေတာ့ မိမိေရာက္ေနတာ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံလို႔ ေမ့မထားရင္ ခံစားေနရတာ သက္သာပါလိမ့္မယ္ လို႔ပဲေျပာပါရေစ …

ဂ်ပန္မွာအလုပ္သြားလုပ္သူေတြ ၊ ေက်ာင္းတက္ပညာသင္ရင္း ဘ၀အေျခအေန ေျပာင္းလဲျမင့္မား သြားၾကတဲ့သူေတြ ျမန္မာျပည္မွာ ဒုနဲ႔ေဒးပါပဲ။ ထို႔အတူ အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးေၾကာင့္ အဆင္မေျပ တဲ့သူေတြ ၊ အဆင္ေျပသည့္တိုင္ေအာင္ မိမိကိုယ္ကို မထိန္းႏိုင္လို႔ ဘ၀ပ်က္သြားသူေတြ၊
အေတြ႔အႀကံဳနည္းပါးလို႔ သူမ်ားေျပာတာနားေယာင္ၿပီး ႏိုင္ငံေရးခိုလႈံသြားသူေတြ ၊ လက္ရွိအေျခ အေနကို မထိန္းသိမ္းႏိုင္ပဲ ေနာက္ဆံုး Overstay လုပ္သြားသူေတြ စသျဖင့္ အမ်ဳိးမ်ဳိးရွိၾကပါတယ္။
သူတို႔ေတြလဲ မိမိ အခုရင္ဆိုင္ေနရတာေတြကိုမလြဲ မေသြ ေက်ာ္ျဖတ္ခဲ့ရမွာကို ျမင္ေယာင္ၾကည့္လိုက္
ပါ။ အားတင္း ရင္ဆိုင္ပါ။

အခ်ဳပ္အေနနဲ ႔ေျပာရရင္ ဒီလိုေတြ မညည္းခ်င္ရင္ နဂိုကတည္းက ႀကိဳတင္ေလ့လာျပင္ ဆင္ရပါမယ္။
ျဖစ္လာမယ့္ အေျခအေနကို လက္ခံႏိုင္မွသာ သြားသင့္ပါတယ္။ သြားၿပီးၿပီ ေရာက္ရွိေနၿပီဆိုလဲ
က်ရာအခန္းမွာ အပီျပင္ဆံုး က ႏိုင္ရပါမယ္။ ကိုယ္ရဲ႕လက္ရွိ အေျခအေနကို မေက်နပ္သူဟာ
ေနာက္တဆင့္ကိုေတာ့ လွမ္းႏိုင္ေအာင္ မႀကိဳးစားဘဲ ဒီအတိုင္းညည္းတြားေနရုံမွ်နဲ႔ေတာ့ ဘာမွ လည္းျဖစ္လာမွာမဟုတ္ပါ။ အရာရာကို အဆိုးျမင္ၿပီး ကိုယ့္မွာ လိုေနတာေတာ့ မျမင္ႏိုင္တဲ့သူ အတြက္ကေတာ့ အဆံုးနဲ႔ အရႈံးထဲက တစ္ခုခုကိုသာ ေရြးလိုက္ဖို႔ပဲရွိပါေတာ့တယ္ ခင္ဗ်ာ။

By: YA YA YA

Wednesday, June 24, 2015

တအာင္းတပ္မေတာ္ႏွင့္ျမန္မာ့တပ္မေတာ္တို႔ ေန႔စဥ္တိုက္ပြဲျပန္ထန္

၂၀၁၅ ခုႏွစ္ ဇြန္လ ၂၄ ရက္ ။


တအာင္းေဒသ၊ တပ္မဟာ(၂) နယ္ေျမ၊ နမ့္ဆန္ၿမိဳ႕နယ္၊ မန္လံုးေက်းရြာႏွင့္ မန္ဖတ္(ရူဆစ္) ေက်းရြာၾကားတြင္ ယေန႔ ဇြန္လ ၂၄ ရက္ေန႔ ၀၈း၀၀ မွ ၀၉း၀၀ နာရီ အခ်ိန္ထိ တအာင္းတပ္မေတာ္ တပ္ရင္း(၄၃၄)ႏွင့္ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္ တပ္မ(၇၇) တို႔ ႏွစ္ဖက္ရင္ဆိုင္ တိုက္ပြဲျဖစ္ပြားခဲ့သည္။

တိုက္ပြဲတြင္ တအာင္းတပ္မေတာ္ဖက္မွ ထိခိုက္က်ဆံုးမႈမရွိပါ။

ျမန္မာ့တပ္မေတာ္ဖက္မွ (၂) ဦးက်ဆံုးသည္။ အဆိုပါတိုက္ပြဲ ျဖစ္ပြားရာေဒသတြင္ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္မွ အင္အား(၂၀၀)ေက်ာ္၊ စစ္ေၾကာင္း(၂) ေၾကာင္းျဖင့္ တအာင္းတပ္မေတာ္အား လိုက္လံတိုက္ခိုက္ခဲ့ရာ ဇြန္လ (၁၇) ယေန႔အထိ ထိုေဒသတြင္ (၆) ႀကိမ္ျဖစ္ပြား ခဲ့သည္။

သတင္းႏွင့္ ျပန္ၾကားေရးဌာန

ေလာ္ခီးလာ နိုင္ငံေရး ထိုးစစ္နွင့္ ျငိမ္းခ်မ္းေရး အလားအလာ


                                                     ျငိမ္းခ်မ္းေရး စစ္တမ္း (၁၆)
                                    ေလာ္ခီးလာ နိုင္ငံေရး ထိုးစစ္နွင့္ ျငိမ္းခ်မ္းေရး အလားအလာ

            ၂၀၁၅ ခုနွစ္ ဇြန္လ (၂) ရက္မွ (၉) ရက္အတြင္း ေကအင္ယူထိမ္းခ်ဳပ္ထားရာ ကရင္ျပည္နယ္အတြင္း က်င္းပ
ခဲ့သည့္ ေလာ္ခီးလာညီလာခံမွ ဆံုးျဖတ္ခ်က္မ်ား ထြက္လာျပီးေနာက္တြင္ ဦးသိန္းစိန္၊ ဦးေအာင္မင္း စစ္အစိုးရသည္ အၾကပ္ရိုက္လွ်က္ရွိသည္။ လူေသကို အသက္မရွင္ေစနိုင္ေတာ့သည့္ မႏၱာန္ေဟာင္းၾကီး ျဖစ္သည့္ တို ့တာ၀န္အေရး
သံုးပါးကို မဆီမဆိုင္ တတြတ္တြတ္ရြတ္ရင္း ကာခ်ဳပ္မင္းေအာင္လႈိင္က ၄င္းတို ့အလိုက် ျပင္ဆင္ထားသည့္ အပစ္ရပ္
စာခ်ဳပ္ကို လြယ္လင့္တကူ လက္မွတ္မထိုးေကာင္းလား ဟူ၍ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးအဖြဲ ့အစည္း ေခါင္းေဆာင္မ်ားအား အျပစ္တင္လွ်က္ရွိသည္။ မွန္းခ်က္နွင့္ နွမ္းထြက္မကိုက္ရံုသာမက လက္သီးပုန္း နွင့္ အထိုးခံ
လိုက္ရသလိုျဖစ္ကာ ေရွ ့တိုးရအခက္ ေနာက္ဆုတ္ရအခက္ နွင့္ မရႈနိုင္ မကယ္နိုင္ဘ၀ သို ့က်ေရာက္လွ်က္ရွိသည္။

            အဘယ္ေၾကာင့္ ယင္းသို ့ဆိုသနည္း။ ေလာ္ခီးလာညီလာခံရလာဒ္အေပၚအေျချပဳ၍ ထြက္ေပၚလာေသာ တိုင္းရင္းသားေတာ္လွန္ ေရးအဖြဲ ့အစည္းမ်ား၏ နိုင္ငံေရးေျခလွမ္းမွာ လွလွပပကေလး ျဖစ္ေနသည္။ ၂၀၁၅ မတ္လ (၃၁) ရက္ ေန ့က NCCT နွင့္ စစ္အစိုးရတို ့သေဘာတူခဲ့ၾကသည့္ အတည္ျပဳမူၾကမ္း အား ပယ္ခ်လိုက္ျခင္းမဟုတ္။ ေတြ ့ဆံုေဆြးေႏြးေရးကို ျငင္းပယ္လိုက္ျခင္း မဟုတ္။ ျပင္ဆင္ခ်က္မ်ားနွင့္ အတည္ျပဳျပီး အဆိုပါ ျပင္ဆင္ခ်က္မ်ား
အား နွစ္ဘက္ဆက္လက္ေဆြးေႏြးၾကရန္ကမ္းလွမ္းလိုက္ျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။

ယခုအခ်ိန္သည္ ၁၉၆၃ ခုနွစ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေန၀င္းေခတ္  ကလို မဟုတ္ေတာ့။ လက္ရွိစစ္အစိုးရသည္ စစ္ေရး
အရ၊ စီးပြားေရးအရ ကိုယ့္ေျခေထာက္ေပၚကိုယ္ ရပ္နိုင္ေျခမရွိ။ နိုင္ငံျခား မွ လက္နက္ခဲယမ္းမီးေက်ာက္မ်ား၊ စီးပြားေရးရင္းနွီးျမွဳပ္နွံမႈမ်ား၊ တိုးတက္ဖြံ ့ျဖိဳးေရးအကူအညီမ်ားကို အားထားရသည့္ ဘ၀သို ့က်ေရာက္ေနရရံုသာမက ျပည္တြင္းမွပို ့ကုန္အျဖစ္ ျပည္ပသို ့ထိထိေရာက္ေရာက္တင္ပို ့ျပီး နိုင္ငံျခားေငြေလာက္ေလာက္လားလားရွာနိုင္ေျခမရွိ။

ေငြေၾကးတည္ျငိမ္သေယာင္ရွိခဲ့ရာမွ ယခုအခ်ိန္တြင္ ေငြလဲနဳန္းမွာ အေမရိကန္ တေဒၚလာကို ျမန္မာက်ပ္ေငြ တေထာင့္သံုးရာအထိျမင့္တက္လွ်က္ရွိေနသည္။[i] စက္သုံးဆီေစ်းႏႈန္း၊ ေမာ္ေတာ္ကားေစ်းႏႈန္း၊ ေဆး၀ါးေစ်းႏႈန္းမ်ား အပါအ၀င္ သြင္းကုန္ ေစ်းႏႈန္းမ်ား အားလုံး တၿပိဳင္နက္တည္း တရိပ္ရိပ္တက္လာေသာေၾကာင့္ အေထြေထြ ကုန္ေစ်း
ႏႈန္း ျမင့္တက္ေရးအထိ ဦးတည္လာလွ်က္ရွိသည္။[ii] ပို ့ကုန္မွ ေဒၚလာ၀င္ေငြ ထိထိေရာက္ေရာက္မရွာနိုင္၊ သြင္းကုန္လို
အပ္ခ်က္ကို မျဖည့္ဆည္းနိုင္၊ ယင္း၏ အက်ိဳးဆက္အေနျဖင့္ ကုန္ေစ်းနုန္းျမင့္တက္လာျပီး
ေနာက္ လူထုအံုၾကြမႈမ်ား
ေပၚေပါက္ မလာေအာင္တားဆီးနိုင္ရန္ စစ္အစိုးရတြင္ ထြက္ေပါက္တခုတည္းသာ ရွိသည္။

ယင္းမွာ တိုင္းရင္းသားေတာ္လွန္ေရးအဖြဲ ့အစည္းမ်ားအား တနိုင္ငံလံုးအပစ္ရပ္စာခ်ဳပ္ဟူသည္ကို လက္
မွတ္ထိုးခိုင္း၊ ကမာၻကိုျပ၊ နိုင္ငံတကာရင္းနွီးျမႈဳပ္နွံမႈနွင့္ ဖြံ ့ျဖိဳးေရးအကူအညီမ်ား အလံုးအခဲနွင့္ ၀င္လာေစရန္ တဘက္
ကဖိတ္ေခၚ၊ အျခားတဘက္က တိုင္းရင္းသားျပည္နယ္မ်ားရွိ လူထုပိုင္သဘာ၀သယံဇာတမ်ားအား အၾကီးအက်ယ္ တိုးခ်ဲ ့ထုတ္ယူေရာင္းခ်ျခင္းသည္သာ ထြက္ေပါက္ ျဖစ္သည္။ အျခားနည္းမရွိ။ သို ့ျဖစ္၍ ေလာ္ခီးလာ ညီလာခံ၏ ဆံုးျဖတ္ခ်က္မ်ားကို အျပတ္ပယ္ခ်၊ ေဆြးေႏြးပြဲမ်ားကို လံုး၀ရပ္၊
အတည္ျပဳမူၾကမ္းကို လက္မွတ္မထိုးသည့္ တိုင္းရင္း
သားအဖြဲ ့အစည္းမွန္သမွ်အား
စစ္ေရး နည္းျဖင့္သာ အျပတ္တိုက္ခိုက္ ေခ်မႈန္းသြားမည္ ဟူ၍ျပတ္ျပတ္သားသား
ေၾကျငာလုပ္ေဆာင္ရန္မွာ စစ္အစိုးရအတြက္ အခက္အခဲမ်ားစြာရွိသည္။

အဘယ္ေၾကာင့္နည္း။ အထက္ပါ စီးပြားေရး ထြက္ေပါက္ပိတ္သြားနိုင္သည္။ ျမန္မာနိုင္ငံျငိမ္းခ်မ္းေရး အတြက္ဟု လက္ညွိဳးထိုးကာ ဥေရာပသမဂၢ၊ ေနာ္ေ၀၊ ဂ်ပန္နွင့္ နိုင္ငံတကာေငြေၾကးေထာက္ပံ့သည့္ အဖြဲ ့အစည္း
ၾကီးမ်ားထံမွ ရယူဆဲ၊ ဆက္လက္ရနိုင္ရန္ အလားအလာရင့္မွဲ ့ေနေသာ ေဒၚလာသန္းေထာင္ဂဏန္းသို ့ဦးတည္ေန
သည့္ ေငြေၾကး ေထာက္ပံ့မႈမ်ားရပ္သြားနိုင္သည္။ လူထုအံုၾကြမႈ နွင့္ လက္နက္ကိုင္တိုက္ပြဲမ်ား စနစ္တက်ေပါင္းစည္း
ကာ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကို အျပဳတ္တိုက္မည့္ လႈပ္ရွားမႈမ်ား အားေကာင္းသြားနိုင္သည္။ ဤသည္ကို အာဏာရွင္စစ္
အစိုးရအဆက္ဆက္ အေၾကာက္ရြံ ့ဆံုး ျဖစ္၍ပင္။

ထိုနည္းတူစြာပင္ ေလာ္ခီးလာညီလာခံ၏ ဆံုးျဖတ္ခ်က္နွင့္ ရပ္တည္ခ်က္မ်ားအေပၚအေျခခံ၍ ေဆြးေႏြးပြဲမ်ား ဆက္လက္က်င္းပသြားရန္မွာလည္း စစ္အစိုးရက လက္မခံနိုင္ဆံုးေသာ အေျခအေနတခ်ိဳ ့ရွိေနသည္။ ပထမ အေျခ
အေနမွာ ၄င္းတို ့နွင့္ ျပန္လည္ေတြ ့ဆံုေဆြးေႏြးရမည့္ အဆင့္ျမင့္ ကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ ့တြင္ပါ၀င္ေသာ အဓိကတိုင္းရင္း
သားေခါင္းေဆာင္မ်ား၏ အေနအထားျဖစ္သည္။ ယင္းတို ့၏ အမ်ားစုၾကီးမွာ ေလာ္ခီးလာညီလာခံဆံုးျဖတ္ခ်က္မ်ားမွ တျပားမွ ေလွ်ာ့မည့္ပံုမရွိ။ ယင္း၏ အဖြဲ ့ေခါင္းေဆာင္မွာ စစ္အစိုးရ နွင့္ အလြမ္းသင့္ရံုမက၊ ေနျပည္ေတာ္ကို ေခ်ာင္း
ေပါက္မတတ္ ဖိတ္ၾကား၊ အခြင့္အလမ္း အမ်ိဳးမ်ိဳးျဖင့္ေခ်ာ့ျမဴထားခဲ့သည့္ ေကအင္ယူ ဥကၠဌ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီး မူတူးေဆးဖိုး မဟုတ္။ နိုင္ငံေရး အရ ခိုင္မာစြာ ရပ္တည္လွ်က္ရွိသည့္ ဒုဥကၠဌ ေနာ္စီဖိုးရာစိန္ ျဖစ္ေနသည္။

ထူးဆန္းသည္မွာ တေသြးတသံ တမိန္ ့ကို လက္မခံ၊ တူတာတြဲလုပ္ မတူတာခြဲလုပ္ လုပ္ခြင့္မရသျဖင့္ ဟူ၍ အေၾကာင္းျပရံုမွ်ျဖင့္ ယူအင္အက္ဖ္စီ တပ္ေပါင္းစု အစည္းအေ၀းမွ သပိတ္ေမွာက္ထြက္ခြာလာခဲ့ေသာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီး မူတူးေဆးဖိုးသည္ ေလာ္ခီးလာ ညီလာခံတြင္ ရပ္တည္ခ်က္ေျပာင္းသြားျခင္းျဖစ္သည္။ ၄င္းက အဖြင့္မိန္ ့ခြန္းတြင္ မတ္လ (၃၁) ရက္ေန ့က ထြက္ေပၚလာသည့္ အတည္ျပဳမူၾကမ္းကို ရဲရဲတင္းတင္း လက္မွတ္ထိုးၾကပါ ဟု ေျပာင္ေျပာင္
တင္းတင္း တိုက္တြန္းခဲ့ပါလွ်က္ ယင္းမိန္ ့ခြန္းနွင့္ ဆန္ ့က်င္သည့္ ေဆြးေႏြးခ်က္မ်ားေပၚလာေသာ္လည္းအစည္းအေ၀း
မွ ထြက္ခြာမသြားခဲ့။ အစအဆံုးတက္ခဲ့သည္။ အစည္းအေ၀းဆံုးျဖတ္ခ်က္မ်ားကို ၀င္ေရာက္တာ၀န္ခံခဲ့သည္။ အစည္း
အေ၀း မွတ္တမ္းမ်ား အားလံုးကို သဘာပတိအေနျဖင့္ တာ၀န္ခံလက္မွတ္ထိုးေပးခဲ့သည္။ သို ့ျဖစ္၍ ၄င္းအေနျဖင့္ ျပန္လည္ ခ်ိဳးေဖါက္ခြင့္မရနိုင္ေတာ့။ ခ်ိဳးေဖါက္လိမ့္မည္ ဟုလည္းမယူဆ။ ခ်ိဳးေဖါက္ျခင္းျဖင့္ မိမိကိုယ္တိုင္လက္နွင့္ေရး
ျပီးသားကို ေခ်နွင့္ ျပန္ဖ်က္သူ အျဖစ္မ်ိဳးသို ့ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီးကိုယ္တိုင္ မည္သည့္အခါတြင္မွ် အေရာက္ခံလိမ့္မည္ မဟုတ္
ဟု ယူဆရေသာေၾကာင့္ပင္။

ဤသည္ကိုခ်ဳပ္၍သံုးသပ္ရလွ်င္ ေလာ္ခီးလာ အစည္းအေ၀းတြင္ေကအင္ယူ ထိပ္ပိုင္း ေခါင္းေဆာင္အခ်ိဳ ့
အတြင္း ျပန္လွန္ေဆြးေႏြးျငင္းခံုမႈမ်ားရွိခဲ့ေသာ္လည္း အစည္းအေ၀းအဆံုးသတ္သည့္ အခ်ိန္တြင္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္မ်ား
အေပၚ အဖြဲ ့အစည္းတခုလံုး တစည္းတလံုးနွင့္ ခိုင္ခိုင္မာမာ ရပ္တည္ခဲ့သည္ဟု သံုးသပ္နုိင္သည္။ ယင္းမွာ ေကအင္
ယူအတြက္ နိုင္ငံေရးအရ တဆင့္တက္သြားရံု သာမက အျခားအဖြဲ ့အစည္းမ်ားအတြက္ပါ အားျဖစ္ေစခဲ့သည္။ ယင္း
အေျခအေနသို ့ ေရာက္ရွိေစေရးအတြက္ ေကအင္ယူ အဖြဲ ့အစည္း အတြင္းတြင္ စိတ္ရွည္သီးခံစြာျဖင့္ နုိင္ငံေရးအရ ေျဖာင့္ေျဖာင့္မတ္မတ္ဦးေဆာင္ခဲ့သည့္ေခါင္းေဆာင္မ်ား၊ အျပင္မွေန၍ ပံ့ပိုးခဲ့၊ ဖိအားေပးခဲ့၊ နည္းေပါင္းစံုျဖင့္ ျဖည့္
ဆည္းေပးခဲ့ၾကသည့္ ျပည္တြင္းျပည္ပရွိ ကရင္လူထုအသင္းအဖြဲ ့မ်ား၊ ကရင္အမ်ိဳးသမီးအဖြဲ ့အစည္းမ်ား၊ ကရင္အမ်ိဳး
သားကြန္ရက္မ်ား၊ ကရင္လူငယ္အဖြဲ ့အစည္းမ်ား ၏ အေရးပါေသာ အခန္းက
ကို ဤေနရာတြင္အသိအမွတ္ျပဳရ
ပါမည္။ ယင္းအေျခအေနအား လက္ရွိစစ္အစိုးရက မနွစ္သက္ဆံုးပင္။

ေလာ္ခီးလာ ညီလာခံ၏ ဆံုးျဖတ္ခ်က္မ်ားေပၚထြက္လာျပီးေနာက္ စစ္အစိုးရ မနွစ္သက္သည့္ ဒုတိယ အေျခ
အေနတခုမွာ ယင္းအစည္းအေ၀းဆံုးျဖတ္ခ်က္ အပိုဒ္(၅) ῎NCCT အဖြဲ ့၀င္အားလံုးပါနုိင္မွ NCAကိုလက္မွတ္ထိုး၇န္῎ ဟူေသာ အခ်က္ပင္။ NCCT အဖြဲ ့၀င္အားလံုး ဟူသည္မွာ ၁၆ ဖြဲ ့ကို ဆိုလိုသည္။ ယင္းတြင္ စစ္အစိုးရက ျငင္းပယ္ထား
သည့္ ကိုးကန္ ့၊ တေအာင္းနွင့္ ရခိုင္တပ္မေတာ္ တို ့ပါ၀င္ေန၍ ျဖစ္သည္။ ကိုးကန္ ့ကို သံုးရက္နွင့္အျမစ္ျပတ္ေခ်မႈန္း
ခဲ့ျပီဟု ေၾကြးေၾကာ္ျပီး လက္ခေမာင္းခတ္ခဲ့သည့္ ဦးသိန္းစိန္ သည္ အသံတိတ္လွ်က္ရွိသည္။ ကိုးကန္ ့ကျပန္တိုက္လာ
ေသာအခါ သံုးရက္ေ၀း၍ ရက္ေပါင္း ၁၂၀ ေက်ာ္လာခဲ့သည္အထိ အျမစ္ျပတ္ေခ်မႈန္းနိုင္မည့္ အလားအလာကို မေတြ ့
ရေသး။ ၄င္းတုိ ့အထင္ေသး၊ မေလာက္ေလး မေလာက္စားထား ခဲ့သည့္ တေအာင္း နွင့္ ရခိုင္တပ္မေတာ္တို ့ကလည္း စစ္စြယ္ကေလးမ်ားျပလိုက္ေသာအခါ စစ္အစိုးရသည္မည္သို ့ဆက္လက္ကိုင္တြယ္ရမည္ မသိေတာ့။ ေဘးၾကပ္နံၾကပ္ ဆိုက္္လွ်က္ရွိသည္။

            တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္အဖြဲ ့အစည္းမ်ားအား ျဖိဳခြဲနိုင္ေရးအတြက္ ၁၉၈၉ ခုနွစ္ကစ၍ စစ္အစိုးရအဆက္
ဆက္က ယေန ့တိုင္ အသံုးျပဳခဲ့၊ ျပဳဆဲျဖစ္သည့္ မဟာဗ်ဴဟာမွာ ရႈတ္ေထြးမႈမရွိ၊ ရိုးရိုးကေလးသာျဖစ္သည္။  အဓိက အားျဖင့္ ေကအိုင္အို၊ ေကအင္ယူ နွင့္ ၀သပ တို ့အၾကားတြင္ နိုင္ငံေရးနွင့္ စစ္ေရးအရ ကစားေနျခင္းျဖစ္သည္။ ၀သပ ကို ထိန္းထား၊ ေကအိုင္အိုကိုေခ်ာ့၊ ေကအင္ယူကို တိုက္။ ဤသည္မွာ တခုျဖစ္သည္။ ၀သပ ကို ဆက္ထိန္းထား၊ ေကအင္ယူကို ေခ်ာ့၊ ေကအိုင္အို ကိုတိုက္။ ဤသည္မွာ ေနာက္တခုျဖစ္သည္။

ေကအိုင္အိုက ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ေကအင္ယူက ေသာ္လည္းေကာင္း၊ တပ္ေပါင္းစုကို ခိုင္ခိုင္မာမာ
ဦးေဆာင္ကာ တိုက္ေနသမွ်ကာလပတ္လံုး စစ္အစိုးရမ်ားက ၀သပကို လက္ဖ်ားနွင့္ တုိ ့ရဲျခင္းမရွိ။ ၾကားထားကာ အဆင္ေျပေအာင္ မ်က္နွာခ်ိဳေသြးေပါင္း၊ ေခ်ာ့ေပါင္း ေနရသည္။ ျပီးခဲ့သည့္ ရက္သတၱပတ္အခ်ိဳ ့အတြင္းက စစ္အစိုး
ရနွင့္ ၀သပ တို ့အၾကားျဖစ္ပြားခဲ့သည့္ သစ္ေတာဆိုင္ရာ အျငင္းပြားမႈအား ဥပေဒစိုးမိုးေရး အေျခခံနွင့္ ဆန္ ့က်င္ကာ  ၀သပ အားလိုက္ေလ်ာေပးလိုက္ရသည့္ လတ္တေလာသာဓက ကို ၾကည့္နိုင္သည္။[iii] သို ့ရာတြင္ ေကအိုင္အို၊ေကအင္
ယူ တို ့ေခါင္းေဆာင္သည့္ တပ္ေပါင္းစုကို ေခ်မႈန္းနိုင္ပါမူ စစ္အစိုးရက ၀သပ ကို တိုက္မည္ မုခ်ျဖစ္သည္။ ေဗဒင္ ေမးရန္မလို။

ဤသည္ကို ၀သပ ကိုယ္တိုင္က သတိျပဳသင့္သည္။ ၄င္းတို ့၏ စစ္အင္အားကို ေၾကာက္သျဖင့္ စစ္အစိုးရ က မတိုက္ရဲျခင္းမဟုတ္။ အျခားေတာ္လွန္ေရးအဖြဲ ့အစည္းမ်ားက ခုခံတုိက္ပြဲ၀င္ေပးေနေသာေၾကာင့္သာ ၀သပ မွာသက္ သာေန ျခင္းျဖစ္သည္။ သို ့ျဖစ္၍ ယင္း စစ္ေရး၊ နိုင္ငံေရး တန္ဘိုးကိုအသိအမွတ္ျပဳသင့္သည္။ ၀သပ အေနျဖင့္ အဆို
ပါေတာ္လွန္ေရး အဖြဲ ့အစည္းမ်ားအား မိမိ၏ ေက်းဇူးရွင္မ်ား အျဖစ္ပင္ အဆင့္သတ္မွတ္သင့္သည္။ ယခုမူ ေျပာင္းျပန္
ဆက္ဆန္ေနပံုရွိသည္။ တခုလံုးအေျခအေန ကို မတြက္။ မိမိ စစ္မတိုက္ဘဲ ရေနသည့္အခြင့္အေရးမ်ားမွာ မိမိတဖြဲ ့
တည္းက စစ္အင္အားၾကီးမားေအာင္ တည္ေဆာက္ထားနိုင္ျခင္းေၾကာင့္ ဟူ၍ ထုတ္ေဖၚမႈမ်ိဳးျပဳလာသည္။ ယင္းမွာ ေက်းဇူးရွင္မ်ားအား ေစာ္ကားသည့္ အသံုးအနႈန္းမ်ား သံုးျခင္းပင္။

မေၾကျငာဘဲ က်င္းပလွ်က္ရွိေသာ စစ္တပ္တည္ ေဆာက္ေရးျပိဳင္ပြဲတြင္ ေရွ ့ဆံုးကေျပးနိုင္သည့္အေပၚ စစ္ေရးအရ ေမာက္ၾကြားကာ ၀သပသည္ ငါ့ေအာက္ကိုလာဒူးေထာက္ၾကဟု မေျပာရံုတမယ္ ျပဳမူလွ်က္ရွိသည္။ နိုင္ငံေရးအရ သမိုင္းတန္ဘိုးၾကီးမားေသာ္လည္း စစ္အင္အားနည္းပါးေသာ အဖြဲ ့ငယ္မ်ားအား မတူမတန္သလိုလို ဆက္ဆန္လွ်က္ရွိသည္။ ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ ဦးေဆာင္ခဲ့သည့္ေခတ္က ၀ တပ္မ်ား တိုက္ခဲ့သည့္အေပၚ ရည္ညႊန္း၍ ယခုအထိ ထိုင္စားေနျခင္းကို ရပ္တန္ ့သင့္ျပီ။ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကို ၀သပ ကိုယ္တိုင္ တကယ္တန္း
တိုက္ပြဲ၀င္ျပျခင္းျဖင့္ မိမိတို ့သည္ စစ္မွန္သည့္ ေတာ္လွန္ေရးအဖြဲ ့အစည္းျဖစ္ေၾကာင္း သက္ေသျပသင့္ျပီ။

ျပီးခဲ့သည့္ ေမလ (၁) ရက္မွ (၆) ရက္ အတြင္းက ၀ နယ္ ပန္ဆန္းတြင္ က်င္းပခဲ့သည့္ တိုင္းရင္းသား
လက္နက္ကိုင္အဖြဲ ့အစည္း ထိပ္သီးမ်ား၏ အစည္းအေ၀း တြင္ ၀သပ က ၀ျပည္နယ္ လိုျခင္ေၾကာင္းတင္ျပသည္ဟု သိရသည္။ က်န္ တိုင္းရင္းသားအဖြဲ ့အစည္းအားလံုးနီးပါးက ေရေရရာရာ အေျဖမေပးၾက။ တဖက္ကလည္း ၀သပ သည္ ၀ျပည္နယ္ရလိုရျငား ဦးသိန္းစိန္အစိုးရကို ခ်ဥ္းကပ္ကာ စာတင္ေၾကာင္းလည္း ၾကားရသည္။ ၀သပ သည္ မဟာဗ်ဴဟာေရာ နည္းပရိယာယ္ပါ လြဲေခ်ာ္၊ အဆင့္လည္း ေက်ာ္လွ်က္ရွိျပီ။ ျပည္နယ္သစ္မ်ား ဖြဲ ့စည္းပိုင္ခြင့္ကို လိုျခင္လွ်င္ (စစ္မတိုက္သည္ ရွိေစဦး) ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စု ဖြဲ ့စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ လက္ေတြ ့အတည္ ျပဳ
က်င့္သံုးခြင့္ရေစေရး နိုင္ငံေရး ၾကိဳးပမ္းမႈ ျဖစ္စဥ္မ်ားတြင္ အားၾကိဳးမာန္တက္ ပါ၀င္ရန္လိုသည္။ ဖက္ဒရယ္ ျပည္
ေထာင္စု ဖြဲ ့စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ ဒုတိယ မူၾကမ္းပုဒ္မ ၅၅ မွ ၅၇ အတြင္းတြင္ ျပည္နယ္သစ္မ်ားဖြဲ ့စည္းေရး ကိစၥ အတိအလင္းပါရွိေသာေၾကာင့္ပင္။ ၂၀၀၈ ခုနွစ္ ဖြဲ ့စည္းပံုအေျခခံဥပေဒတြင္ စိုးစဥ္းမွ်မပါရွိ။ ယခုထြက္ေပၚလာသည့္ ဖြဲ ့စည္းပံုျပင္ ဆင္ေရး ဥပေဒ မူၾကမ္းတြင္လည္း မပါရွိ။

ယခုမူ လက္ေတြ ့နိုင္ငံေရးၾကိဳးပမ္းမႈျဖစ္စဥ္မ်ားတြင္လည္းေကာင္း၊ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ အဖြဲ ့ အစည္းမ်ား၏ စုေပါင္းေဆြးေႏြးပြဲမ်ားတြင္လည္းေကာင္း၊ ယူအင္န္အက္ဖ္စီ တပ္ေပါင္းစုတြင္လည္းေကာင္း ၀သပ
သည္ ပါ၀င္ျခင္းမရွိ၊ မသိျခင္ေယာင္ေဆာင္ကာ ေခ်ာင္တေခ်ာင္တြင္ ေအာင္းလွ်က္ရွိသည္။ စစ္အစိုးရနွင့္ နားလည္မႈ
ယူ၊ စစ္အစိုးရျငိဳျငင္မႈ မခံရေစေရးကိုသာ ေရွ ့ရႈေနသည္။  စစ္လည္းမတိုက္၊ ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စု ေပၚထြန္းလာ
ေရးအတြက္ မည္သည့္ နိုင္ငံေရးၾကိဳးပမ္းမႈတြင္မွ် အားၾကိဳးမာန္တက္ ပါ၀င္ျခင္း မရွိဘဲ လက္နက္၊ ေငြေၾကးကေလး
မ်ား ဟိုတခ်ိဳ ့သည္တခ်ိဳ ့ေထာက္ပံ့ရံုမွ်ျဖင့္ မွိန္းထိုင္ခြင့္၇လွ်က္ရွိသည္။ အခြင့္အေရးကိုေတာ့ လိုျခင္၊ ပင္ပန္းဆင္းရဲ
ေတာ့ မခံျခင္သည့္ အေခ်ာင္ဇာတ္ခင္းလွ်က္ရွိသည္။

၁၉၈၉ ခုနွစ္ျပီလ အပစ္အခတ္ရပ္စဲခ်ိန္မွ စတင္ေရတြက္လွ်င္ ၂၆ နွစ္ေက်ာ္ခဲျ့ပီ။ ၀သပသည္ ဤအေခ်ာင္
ဇာတ္လမ္းကို အဆံုးသတ္သင့္ပါျပီ။ အျခားျပည္နယ္မ်ား တိုင္းရင္းသားေတာ္လွန္ေရးအဖြဲ ့မ်ားနွင့္ အတူ လက္တြဲကာ
စစ္မွန္သည့္ ဒီမိုကရက္တစ္ ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စု ဖြဲ ့စည္းပံုအေျခခံဥပေဒသစ္တရပ္ ေပၚေပါက္အတည္ျပဳက်င့္သံုး
နိုင္ေရး အတြက္ မားမားမတ္မတ္ ပါ၀င္လက္တြဲၾကိဳးပမ္းသင့္ျပီ။  ေလာ္ခီးလာအစည္းအေ၀းတြင္ အဖြဲ ့၁၆ ဖြဲ ့ ခိုင္ခိုင္
မာမာ ရပ္တည္ ၾကိဳးပမ္းေနၾကသည့္ အခ်ိန္မွာ အခ်ိန္ေကာင္းျဖစ္သည္။ ၀သပ မည္သည့္ဇာတ္ ဆက္ျပီး ခင္းမည္ကို ေစာင့္ၾကည့္ၾကရပါမည္။

ေလာ္ခီးလာ ညီလာခံ၏ ဆံုးျဖတ္ခ်က္မ်ားေပၚထြက္လာျပီးေနာက္ စစ္အစိုးရမနွစ္သက္သည့္ တတိယ အေျခ
အေနတခုမွာ
အတည္ျပဳမူၾကမ္း အခန္း (၆) ၾကားကာလအတြင္း နွစ္ဘက္ညွိနိုင္း ေဆာင္ရြက္ရမည့္ အစီအစဥ္မ်ား တြင္ ῎ေျမယာနွင့္ သဘာ၀သယံဇာတ စီမံခန္ ့ခြဲေရးဆိုင္ရာ ကိစၥရပ္မ်ား῎ ကို ထည့္သြင္းလိုက္ျခင္းျဖစ္သည္။ သို ့ျဖစ္၍ ဤစာခ်ဳပ္ကို လက္မွတ္ထိုးခ်ဳပ္ဆိုျပီးေနာက္တြင္ သက္ဆိုင္ရာ တိုင္းရင္းသားျပည္နယ္မ်ားေျမယာနွင့္ သဘာ၀သယံ ဇာတမ်ားအား စစ္အစိုးရ နွင့္ ျမန္မာစစ္တပ္တို ့တဘက္တည္းျဖင့္ ၾကိဳက္သလို စီမံခန္ ့ခြဲ၊ ခ်ယ္လွယ္သံုးစြဲခြင့္မရနိုင္ ေတာ့။ နွစ္ဘက္ညွိနိုင္းမႈျပဳၾကရပါေတာ့မည္။ တိုင္းရင္းသားျပည္နယ္မ်ားတြင္ ေဒသခံတိုင္းရင္းသားလူထုမ်ားနွင့္ေသာ္
လည္းေကာင္း၊ ၄င္းတို ့အား ခုခံကာကြယ္စစ္ဆင္ႏႊဲလွ်က္ရွိေသာ ေတာ္လွန္ေရးအဖြဲ ့အစည္းမ်ားနွင့္လည္းေကာင္း ညွိနိုင္းျခင္းမရွိဘဲ ကိုယ္တဦးတည္းသာ အျမတ္ထုတ္ ေသြးစုပ္လိုေသာ စစ္ေခါင္းေဆာင္ ေဟာင္း သစ္မ်ား၏ နွလံုး သည္းပြတ္ကို တိုက္ရိုက္ထိမွန္သြားေသာ မွ်ားခ်က္ ျဖစ္ပံုရသည္။  

ေလာ္ခီးလာ ညီလာခံ၏ ဆံုးျဖတ္ခ်က္မ်ားေပၚထြက္လာျပီးေနာက္ စစ္အစိုးရမနွစ္သက္သည့္ စတုတၳ အေျခ
အေနတခုမွာ အတည္ျပဳမူၾကမ္းအပုဒ္ ၂၆ တြင္ ပါရွိသည့္ ῎ဤသေဘာတူစာခ်ဳပ္အားျပည္ေထာင္စု လႊတ္ေတာ္သို ့
လုပ္ထံုးလုပ္နည္းမ်ားနွင့္ အညီ တင္သြင္း၍ အတည္ျပဳခ်က္ရရွိေရးေဆာင္ရြက္သြားရန္῎
ဟူေသာ အပိုဒ္ နွင့္ဆိုင္သည္။ ဤအပိုဒ္အရ အတည္မျပဳပါက မည္သို ့ဆက္လက္ေဆာင္ရြက္မည္ မပါရွိ။ နွစ္ဘက္ သေဘာတူညီခ်က္ရရွိေအာင္ နွစ္ တခ်ိဳ ့ခ်ီ၍ၾကိဳးပမ္းထားသမွ် အလဟသ ျဖစ္ပါမည္။ စင္စစ္အားျဖင့္မူ စစ္အစိုးရသည္ နွစ္ဘက္သေဘာတူစာခ်ဳပ္ကို ၂၀၀၈ ဖြဲ ့စည္းပံုအေျခခံဥပေဒနွင့္ အညီတည္ေထာင္ထားေသာ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္၏ လက္အတြင္းသို ့၀ ကြက္ အပ္ကာ ထင္သလိုခ်ယ္လွယ္ရန္ စီစဥ္ထားေသာ အခင္းအက်င္းျဖစ္သည္။ ဤသည္ကို ေလာ္ခီးလာ ညီလာခံတက္ခဲ့ ေသာ အဖြဲ ့အစည္းမ်ားက သေဘာေပါက္သည္။

ယင္းကို တုန္ ့ျပန္နိုင္ရန္ ေလာ္ခီးလာအစည္းအေ၀း ဆံုးျဖတ္ခ်က္ အပုိဒ္ ၁၀ တြင္ ေအာက္ပါအတိုင္း ေဖၚျပပါရွိသည္။

῎ျပည္ေထာင္စု လႊတ္ေတာ္သို ့တင္သြင္း၍ အတည္ျပဳခ်က္ရယူျခင္း῎ ဆိုသည္မွာ ῎ျပည္ေထာင္စု သေဘာတူ စာခ်ဳပ္ကို ျပည္ေထာင္စု လႊတ္ေတာ္အတည္ျပဳျပဌာန္းရာတြင္ မည္သည့္အေၾကာင္းတရားေၾကာင့္မွ် ျငင္းပယ္ျခင္း၊ ကန္ ့ကြက္ျခင္း၊ အတည္ျပဳရန္အခ်ိန္ဆြဲျခင္း လံုး၀ မျပဳလုပ္ျခင္း῎ ကို ဆိုလိုေၾကာင္း ဆံုးျဖတ္သည္။

ယင္းဆံုးျဖတ္ခ်က္အရ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္ကို သံုး၍ ထိန္းခ်ဳပ္ခ်ယ္လွယ္မည့္ စစ္အစိုးရ၏ မဟာအၾကံ
ေတာ္ၾကီး ပ်က္စီးျခင္းတိုင္သြားျပီျဖစ္ေၾကာင္း ထင္ရွားသည္။

ေလာ္ခီးလာ ညီလာခံ၏ ဆံုးျဖတ္ခ်က္မ်ားေပၚထြက္လာျပီးေနာက္ စစ္အစိုးရမနွစ္သက္သည့္ ပဥၥမ အေျခ
အေနတခုမွာ ῎လံုျခံဳေရးဆိုင္ရာျပန္လည္ေပါင္းစည္းျခင္း῎ ဟူေသာ စကားစုတြင္ ῎ျပန္လည္ေပါင္းစည္းျခင္း῎ ဟူေသာ ေ၀ါဟာရကို ျဖဳတ္လိုက္ျခင္းပင္။ ယင္းေ၀ါဟာရကို ဆက္လက္ထည့္သြင္းထားပါက အဓိပၸါယ္မွာ နွစ္မ်ိဳးျဖစ္နိုင္သည္။ တိုင္းရင္းသားေတာ္လွန္ေရးတပ္ဖြဲ ့မ်ားပါ တရား၀င္ပါ၀င္စုဖြဲ ့ေစလွ်က္ ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စု တပ္မေတာ္အေနျဖင့္ ေပါင္းစည္းသြားျခင္း၊ သို ့မဟုတ္ တိုင္းရင္းသားေတာ္လွန္ေရးတပ္ဖြဲ ့မ်ားက လက္နက္မ်ားကို ခ်အပ္ျပီးေနာက္ အရပ္
သားမ်ားအေနျဖင့္ လူ ့အဖြဲ ့အစည္းနွင့္ ေပါင္းစည္းသြားျခင္း တို ့ျဖစ္သည္။ တိုင္းရင္းသားေတာ္လွန္ေရးေခါင္း ေဆာင္မ်ားက ပထမ တမ်ိဳးကို ရည္ရြယ္ေသာ္လည္း လက္ေတြ ့တြင္ ဒုတိယတမ်ိဳးသို ့ေရာက္ရွိသြားေစရန္ ဖိအားေပး ခံရျခင္းမ်ိဳးလည္း ျဖစ္နိုင္သည္။ သို ့ျဖစ္၍ အဆိုပါမရွင္းလင္းေသာ ေ၀ါဟာရကို ျဖဳတ္ခဲ့ၾကပံုရွိသည္။

ေလာ္ခီးလာ ညီလာခံ၏ ဆံုးျဖတ္ခ်က္မ်ားေပၚထြက္လာျပီးေနာက္ စစ္အစိုးရမနွစ္သက္သည့္ ဆဌမ အေျခ
အေနတခုမွာ အဓိက က်သည့္ ခြ်င္းခ်က္ေ၀ါဟာရတခ်ိဳ ့ကို ျဖဳတ္လိုက္ျခင္းနွင့္ ပူးတြဲေစာင့္ၾကည့္ေရးေကာ္မတီတြင္ လြတ္လပ္ေသာေဒသခံ CSO/CBO တို ့ပါ၀င္ေဆာင္ရြက္မႈျပဳေစျခင္း ျဖစ္သည္။ ခြ်င္းခ်က္ေ၀ါဟာရမ်ားမွာ ῎နိုင္ငံေရး ေဆြးေႏြးပြဲရလာဒ္မ်ားနွင့္အညီ῎ ῎ဥပေဒနွင့္အညီ῎ ῎နိုင္ငံေတာ္အစိုးရ၏ခြင့္ျပဳခ်က္ရယူျပီး῎ ဟူသည္တို ့ျဖစ္သည္။ ယင္း တို ့ကင္းစင္သြားျခင္းျဖင့္ စာခ်ဳပ္သည္ မေရရာမေသခ်ာမႈေအာက္တြင္ ရွိမေနေတာ့။ တည္ဆဲေဖါက္ျပန္သည့္ ဥပေဒ
မ်ား အရေသာ္လည္းေကာင္း၊ အစိုးရ၏ စိတ္ဆႏၵအရေသာ္လည္းေကာင္း ထိန္းခ်ဳပ္ခံရမႈမ်ား မရွိနိုင္ေတာ့။ စာခ်ဳပ္
သည္ သန္ ့ရွင္းသြားမည္။ သဘာ၀က်သြားမည္။ အဓိပၸါယ္ရွိသြားမည္။

ေလာ္ခီးလာ ညီလာခံ၏ ဆံုးျဖတ္ခ်က္မ်ားေပၚထြက္လာျပီးေနာက္ စစ္အစိုးရမနွစ္သက္သည့္ သတၱမ နွင့္ ေနာက္ဆံုး အေျခအေနတခုမွာ သေဘာတူစာခ်ဳပ္ကို လက္မွတ္ထိုးရာတြင္ အစိုးရဘက္က ထိပ္သီးမ်ားသာမက အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာေခါင္းေဆာင္မ်ားနွင့္ နိုင္ငံ ခုနွစ္နိုင္ငံမွ အစိုးရကိုယ္စားလွယ္မ်ား သက္ေသအျဖစ္ပါ၀င္ လက္မွတ္ ေရးထိုးေစျခင္း ျဖစ္သည္။ သို ့ျဖစ္လွ်င္ အပစ္ရပ္ထားသည့္ကာလအတြင္း မည္သည့္ဘက္ကမွ် မိမိတို ့စိတ္ထင္သလို စာခ်ဳပ္ကိုခ်ိဳးေဖါက္ျခင္း၊ ပ်က္ျပယ္ေအာင္လုပ္ျခင္း (မရွိနိုင္ေတာ့ဟု မဆိုနိုင္ေသာ္လည္း) ၄င္းတို ့အား တစံုတရာ
တားဆီးကာကြယ္ နိုင္သည့္ အေျခအေနကို ေရာက္ရွိသြားပါမည္။ စာခ်ဳပ္သည္ နိုင္းယွဥ္ခ်က္အရ ပိုမို ခိုင္မာသြား
နိုင္သည္။

  ေလာ္ခီးလာ ညီလာခံ၏ ဆံုးျဖတ္ခ်က္မ်ားသည္ သဘာ၀က်သည္။ အက်ိဳးအေၾကာင္းရွိသည္။ အခ်က္
အလက္ခိုင္သည္။ တိုင္းရင္းသားေတာ္လွန္ေရးအဖြဲ ့မ်ားသည္ စုေပါင္းကာ စစ္အစိုးရ၏ ေထာင္ေခ်ာက္ကို ကြင္း
ေရွာင္နိုင္ခဲ့ျပီ ဟု ဆိုနိုင္သည္။ စစ္မွန္သည့္ ျငိမ္းခ်မ္းေရးကို ဦးတည္သည့္ ေရွ ့ေျခလွမ္းတလွမ္းကို လွမ္းနိုင္ခဲ့ျပီ ဟု သံုးသပ္နုိင္သည္။ သမိုင္းတေကြ ့ကို ေအာင္ျမင္စြာ ျဖတ္ေက်ာ္နိုင္သည့္ အေျခအေနသို ့ေရာက္ မေရာက္ကိုမူ ေစာင့္ၾကည့္ရပါဦးမည္။

ေလာ္ခီးလာ အစည္းအေ၀း၏ နိုင္ငံေရး အရွိန္အဟုန္သည္ စစ္အစိုးရ နွင့္ ျမန္မာစစ္တပ္ကို သြက္သြက္ခါ သြားေစနိုင္ခဲ့ရံုသာမက ၄င္းတို ့၏ အနီးအပါးတြင္ ခုိမွီကာ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကို အလုပ္အေၾကြးျပဳေနသူမ်ား ကိုပါ ရင္၀ကို ေျခနွင့္ကန္ ခံလိုက္သလို ျဖစ္သြားေစခဲ့သည္။ ၄င္းတို ့အထဲမွ ခံလိုက္ရသူ တဦးက ဆိုလွ်င္ မိမိကိုယ္တိုင္
ကိုယ္က် လက္နက္ကိုင္တုိက္ပြဲ၀င္ဘူးသည့္ ေတာ္လွန္ေရးျဖတ္သန္းမႈ စိုးစဥ္းမွ် မရွိပါဘဲလွ်က္ အေတြ ့အၾကံဳ
၇င့္က်က္လွျပီျဖစ္ေသာ တိုင္းရင္းသားေတာ္လွန္ေရးအဖြဲ ့ ေခါင္းေဆာင္မ်ားကိုပါ ေအာက္ပါအတိုင္း ေစာ္ကားေမာ္ကား စြဲခ်က္တင္လိုက္ေသးသည္။

῎တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ေခါင္းေဆာင္ေတြက ျမန္မာျပည္နိုင္ငံေရး ကို ယထာဘူတ က်က် နားမလည္
တဲ့ ျပသနာ ျဖစ္တယ္။ အထဲမွာ ဘာျဖစ္ေနတယ္ ဆိုတာ အျပင္က မသိဘူး။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႈးၾကီး မင္းေအာင္လႈိင္ေျပာ
ေျပာေနတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို ့က သမတ ဦးသိန္းစိန္
ေနာက္လိုက္ေနတယ္ ဆိုတာ ကို လက္ခံဘို ့လိုတယ္။ တပ္မေတာ္က အသက္ေျခာက္ဆယ္ျပည့္ရင္ ပင္စင္ယူေတာ့။ ထြက္ေတာ့။ အရင္တံုးကလို မဟုတ္ဘဲ Professional Army ဒါမွ မဟုတ္ရင္ Standard Army လုပ္မယ္လို ့ကာခ်ဳပ္က ကတိေပးထားတာကို တဘက္က တိုင္းရင္းသား
ေခါင္းေဆာင္ေတြက စဥ္းစားေပးဘို ့လိုတယ္ဗ်။῎

အထက္ပါ ေသြးရႈးေသြးတမ္း အျပစ္တင္မႈကို နားဆင္မိရင္း ေအာ္ သနားစရာ ေကာင္းလွပါဘိ ဟု ျမည္တမ္း
မိသည္။ တပ္မေတာ္က အသက္ ၆၀ ျပည့္ရင္ ပင္စင္ယူရံုမွ်နွင့္ Professional Army ျဖစ္သြားေၾကာင္း ဘယ္ကမာၻ မွာမ်ား ၾကားမိပါလိမ့္ ဟူ၍ပင္။ Professional Army ဟူသည္မွာ နိုင္ငံေရးနွင့္ လံုး၀ကင္းစင္ကာ စစ္သားရိုးရိုးအေနျဖင့္ အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းအရသာ စစ္မႈထမ္းျခင္းကို ဆိုလိုေၾကာင္းမွ်ပင္ နားမလည္ပါဘဲလွ်က္῎တိုင္းရင္းသားလက္နက္
ကိုင္ေခါင္းေဆာင္ေတြက ျမန္မာျပည္နိုင္ငံေရး ကို ယထာဘူတ က်က် နားမလည္တဲ့ ျပသနာ ျဖစ္တယ္။῎ ဟူ၍ သူမို ့
လို ့ေျပာရဲေလျခင္းဟု မွတ္ခ်က္ျပဳမိသည္။

ေနေရာင္လာလွ်င္ နွင္းေပ်ာက္ပါမည္။ ဥပေဒစိုးမိုးေရးအေျခခံတြင္ ဒီမိုကရက္တစ္ဖက္ဒရယ္နိုင္ငံေရးမုန္တိုင္း
ၾကီး သဲသန္ျပင္းထန္လာပါမူ စစ္အာဏာစနစ္ကို က်ားကန္၊ ပခံုးထမ္းေပးကာ၊ အက်ိဳးစီးပြားခြဲေ၀ခံစားေနသူမ်ား နုိင္ငံေရးဇာတ္ခံုအနီးတ၀ိုက္မွ လြင့္စင္ကြယ္ေပ်ာက္သြားပါမည္။ သမိုင္းအမွန္တရားကို မည္သူမွ် ဖံုးကြယ္ထား၍ မရ နိုင္ပါ။

ဦးေအာင္ထူး (လူ ့အခြင့္အေရးေရွ ့ေန)
ဥပေဒအေထာက္အကူျပဳကြန္ရက္တည္ေထာင္သူ                                             ဇြန္လ ၂၁ ရက္ ၂၀၁၅ ခုနွစ္