Sunday, May 29, 2016

သံသယကိုယ္စီနဲ႕ ၿငိမ္းခ်မ္္းေရးခရီး



အခ်ဳိ႕က တိုင္းရင္းသားေတြ ဘာလိုခ်င္ၾကလဲ မသိဘူးတဲ့။ ေကာင္းၿပီ။ ထပ္ေျပာရတာေပါ့။ တိုင္းရင္းသားေတြက-

၁။ စစ္မွန္တဲ့ ဒီမုိကေရစီကို လိုခ်င္တယ္။ 
၂။ စစ္မွန္တဲ့ ျပည္ေထာင္စုကို လိုခ်င္တယ္။
၃။ လူ႕ဂုဏ္သိကၡာနဲ႕ လူ႕အခြင့္အေရးကို ေလးစားတဲ့ အစိုးရတစ္ရပ္ကို လိုခ်င္တယ္။

အခ်ဳိ႕ဆို ဘာလုပ္ေပးရမွန္းေတာင္ မသိဘူးတဲ့။ ဒါဆို ေကာင္းၿပီ။ ျပန္ေျပာရတာေပါ့။ ၁၉၄၇ ခုႏွစ္၊ ေဖေဖာ္ဝါရီလ (၁၂)ရက္ေန႕မွာ ခ်ဳပ္ဆိုထားတဲ့ ပင္လုံစာခ်ဳပ္ပါ ကတိကဝတ္အတိုင္း လုိက္နာေပးပါလို႕။

ေဒၚစုက ဒီတိုင္းျပည္နဲ႕ မတန္ေတာ့ဘူးလို႕ မရြဲ႕ပါနဲ႕။ ေဒၚစုက တာဝန္ခံခ်င္လို႕ ႏိုင္ငံေရးလုပ္တာလို႕ ယုံၾကည္တယ္။ တာဝန္ခံမႈမရွိတဲ့ ျမန္မာအစိုးရအဆက္ဆက္ေၾကာင့္ ဒီတိုင္းျပည္ ရစရာမရွိေလာက္ေအာင္ ယိုယြင္းခဲ့တာကို အေျပာင္းအလဲလုပ္ခ်င္လို႕ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္ေရြးေကာက္ပြဲကို ဝင္ခဲ့တာ ျဖစ္တယ္။

ေရြးေကာက္ပြဲတုန္းက NLD က အထင္ကရတိုင္းရင္းသားလူကုံထံအခ်ဳိ႕ကို စည္း႐ုံးခဲ့လို႕ တိုင္းရင္းသားပါတီေတြ အငုိက္မိခဲ့ၾကတယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က တိုင္းရင္းသားေတြရဲ႕ အေရးကို အျပည့္အဝ ေဆာင္ရြက္ေပးႏိုင္ဖို႕ ျပည္နယ္ေတြမွာလည္း NLD က အျပည့္ေအာင္ႏိုင္မွ ျဖစ္မယ္လို႕ မဲဆြယ္ခဲ့ပါတယ္။ တိုင္းရင္းသားေတြကလည္း NLD ကိုပဲ မဲေပးခဲ့ၾကတာပါ။

ဒီေတာ့ ေဒၚစုက အခုထိ မၿငီးပါ။ သူ လုပ္စရာရွိတာကို ပုံမွန္ လုပ္ေနပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အေမ့သားသမီးအခ်ဳိ႕ကိုးက သိပ္ကဲခ်င္ၾကတယ္။ က်ဳပ္တို႕ငယ္ငယ္တုန္းက အေတြ႕အၾကဳံအရ အေမကို အခြဲၽဆုံးကေလးဟာ လက္ေၾကာမတင္းတဲ့ ကေလးျဖစ္တာ မ်ားပါတယ္။

ေကာင္းပါၿပီ။ ဆက္ေျပာၾကည့္ရေအာင္။ တိုင္းရင္းသားပါတီေတြက ႏိုင္ငံေရးမေသဖို႕ အခုကတည္းက ၂၀၂၀ ခုနွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲအတြက္ စုစည္းညီညြတ္ၾကဖို႕ ႏႈိးေဆာ္ေနၾကရၿပီ။ 

ေနာက္ၿပီး NCA မွာ ပါဝင္ႏိုင္ဖို႕ ေမွ်ာ္လင့္ရင္းနဲ႕ အစိုးရတပ္ ထိုးစစ္ဆင္ေနတာကိုလည္း ခုခံေနၾကရပါတယ္။ ျပည္သူတို႕က မဲေပးလို႕ NLD ကသာ အစိုးရ ျဖစ္လာတာပါ။ ဆႏၵျပခြင့္ မရွိေသးပါ။ လမ္းေလွ်ာက္သူကိုလည္း ဖမ္းပါတယ္။ ျမန္မာအစိုးရတပ္က အရင္လိုပဲ ရြာကို မီး႐ႈိ႕ေနတုန္းပါ။ လူကို အရွင္လတ္လတ္ မီး႐ႈိ႕သတ္ေနတုန္းပါ။ ဒီကိစၥနဲ႕ ပတ္သက္ၿပီး NLD လႊတ္ေတာ္က ၾကားနာတာမ်ဳိး မရွိပါဘူး။ စစ္တပ္ကလည္း သူတို႕လုပ္ရပ္ကို စာနယ္ဇင္းေတြမွာ ေဖာ္ျပတာကို ခြင့္မျပဳသလို လႊတ္ေတာ္မွာ ေဆြးေႏြးခြင့္ကိုလည္း ပိတ္ပင္ပါတယ္။

ဒါ့အျပင္ NLD အစိုးရမွာ NLD မဟုတ္သူမ်ားက ပိုမ်ားေပမဲ့ စစ္တပ္နဲ႕ ျပည္ခိုင္ၿဖဳိးတို႕ကိုပဲ ျပန္သုံးထားတာ မ်ားပါတယ္။ တိုင္းရင္းသားမ်ားကို ယူသုံးတာ ရွိေပမဲ့ NLD အစိုးရမွာလည္းပဲ ျပည္ေထာင္စုအေငြ႕အသက္ နည္းနည္းမွ မရွိပါ။ အခု ဖြဲ႕စည္းလုိက္တဲ့ UPDJC မွာေတာင္ တိုင္းရင္းသားဆိုရင္ ဒုဥကၠ႒တစ္ေနရာပဲ ေတြ႕ရတယ္။ ပါတဲ့ လူကလည္း ဖဒိုကြယ္ထူးဝင္းပါ။ ဒါေပမဲ့ ေဒၚစုက ၂၁ ရာစုညီလာခံကို ေခၚယူမယ္လို႕ ေျပာေတာ့ တိုင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြက စိတ္အားတက္ကုန္ၾကတယ္။ ေဒၚစု ေျပာလို႕ေတာင္ မၿပီးဘူး။ မအလက ကိုးကန္႕၊ ရခိုင္နဲ႕ ပေလာင္ေတြက လက္နက္ခ်ၿပီးမွ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးစကား ေျပာရမယ္လို႕ တဖက္သတ္ရာဇသံ ေပးလုိက္ျပန္ပါၿပီ။ 

စစ္တပ္က နည္းနည္းေလး ေလသံဟလုိက္တာနဲ႕ ေဒၚစုက ကမန္းကတန္း အိေႁႏၵျပန္ဆည္ရပါတယ္။ သူ ေျပာတဲ့ ၂၁ ရာစု ပင္လုံညီလာခံဆိုတာ သိန္းစိန္အစိုးရလက္ထက္က က်င္းပတဲ့ ျပည္ေထာင္စုၿငိမ္းခ်မ္းေရးညီလာခံသာ ျဖစ္ေၾကာင္း ဆိုေတာ့ ေမွ်ာ္လင့္ေနတဲ့ တိုင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြမွာ ဟာခနဲ ဟင္္းခနဲနဲ႕ပါ။ ေဒၚစုနဲ႕ စစ္တပ္တို႕အေပၚ သံသယစိတ္ နည္းနည္းေလး ပြားလာၾကတယ္။ အထင္ကရတိုင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္အခ်ဳိ႕က NLD ကို ေဝဖန္လာရတဲ့အထိပါပဲ။

ဒီေတာ့ တိုင္းရင္းသားေတြက ပိုမေတာင္းၾကပါဘူး။ ေတာင္းလြန္းလို႕ စိတ္ညစ္ေနၾကရင္ တန္ရာတန္ေၾကးကို ေပးလုိက္ေပါ့။ အမွန္မေတာ့ အစိုးရအဆက္ဆက္က ပင္လုံစာခ်ဳပ္ကို မေလးစားလို႕ ျဖစ္ပြားရတဲ့ ျပည္တြင္းစစ္ပဲ။ ႏိုင္ငံေရးျပႆနာကို ႏိုင္ငံေရးနည္းနဲ႕ ေျဖရွင္းလို႕ မရလို႕ တိုင္းရင္းသားေတြက လက္နက္ကိုင္ခဲ့ရတယ္။ အခု ႏိုင္ငံေရးျပႆနာကို ႏိုင္ငံေရးနည္းနဲ႕ ေျဖရွင္းမလား၊ အရင္လိုပဲ စစ္ေရးနည္းနဲ႕ ျပည္တြင္းစစ္ကို ဆက္ထိန္းခ်င္သလား အစိုးရနဲ႕ ျမန္မာ႕တပ္မေတာ္ရဲ႕ အဆုံးအျဖတ္မွာ ရွိပါတယ္။ အႏွိပ္စက္ခံေနရတဲ့လူေတြ၊ ရြာပ်က္ရတဲ့လူေတြ၊ ေသေနရတဲ့လူေတြက စိတ္မညစ္ရဘူး။ အာဏာရေနသူေတြ၊ သတ္ေနတဲ့လူေတြ၊ ရြာမီး႐ႈိ႕ေနတဲ့လူေတြ၊ အဲ့လူေတြကို ေထာက္ခံေနတဲ့လူတြကပဲ စိတ္ညစ္ေနလို႕ မျဖစ္ဘူး။

ဒီေတာ့ ျပန္ေျပာမယ္။

၁။ ျပည္နယ္ေတြကို ကိုယ္ပိုင္ျပဌာန္းခြင့္ ေပးပါ။
၂။ ဗမာေတြ ျပည္နယ္တစ္ခု ယူပါ။
၃။ အာဏာတူညီတဲ့ လႊတ္ေတာ္ႏွစ္ရပ္ ထားရွိပါ။
၄။ အမ်ဳိးသားလႊတ္ေတာ္ဟာ ျပည္ေထာင္စုကို ကာကြယ္မယ္။
၅။ ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္ဟာ ဒီမုိကေရစီနဲ႕ ျပည္သူတို႕ကို ကာကြယ္မယ္။
၆။ အမ်ဳိးသားလႊတ္ေတာ္က ႏိုင္ငံေတာ္အဓိပတိကို ေရြးမယ္။
၇။ ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္က အစိုးရအႀကီးအကဲျဖစ္တဲ့ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ကို ေရြးမယ္။
၈။ အာဏာသုံးရပ္ကို ျပည္ေထာင္စုအစိုးရနဲ႕ ျပည္နယ္အစိုးရတို႕ ညီတူညီမွၽ ခြဲေဝၾကမယ္။ 
၉။ ကမၻာနဲ႕ ရင္ေဘာင္တန္းႏိုင္ဖို႕ အဂၤလိပ္စာကို ျပည္ေထာင္စု႐ုံးသုံးလုပ္ၿပီး ျပည္နယ္မ်ားမွာ သင့္ေတာ္သလို ဘာသာစကားေတြကို ႐ုံးသုံးအျဖစ္ ျပည္နယ္လႊတ္ေတာ္က သတ္မွတ္ေပးမယ္။
၁၀။ စစ္တပ္က ႏိုင္ငံေရးမွာ လုံးလုံးမပါဘဲ တိုင္းျပည္ကာကြယ္ေရးကိုပဲ လုပ္ဖို႕ပါပဲ။ ကာကြယ္ေရးဝန္ႀကီးေတာင္ အရပ္သား ျဖစ္သင့္တယ္။

အႏွစ္ခ်ဳပ္ကေတာ့ ဒါပဲ။ မရွင္းရင္ ျပန္ဖတ္ပါ။ စိတ္ခ်ည္းပဲ ညစ္မေနၾကနဲ႕။ ညီေနာင္တိုင္းရင္းသားအခ်င္းခ်င္းေတြပဲ။ စာနာစိတ္၊ ႐ိုင္းပင္းကူညီခ်င္တဲ့စိတ္နဲ႕ အခ်င္းခ်င္း အႏိုင္မက်င့္ၾကရင္ ရၿပီ။ ျပန္ေျပာလုိက္အုံးမယ္။ အလုပ္လုပ္ခ်င္လို႕ မဲဆြယ္ခဲ့တယ္။ အာဏာျပခ်င္လို႕၊ စိတ္ညစ္ဖို႕ မဟုတ္ဘူး။ စိတ္ႏုလို႕ အညစ္မခံႏိုင္ရင္ အြန္လိုင္း တက္မလာနဲ႕ေပါ့ေလ။ တိုင္းျပည္ၿငိမ္းခ်မ္းဖို႕၊ ျပည္ေထာင္စုႀကီး ေပၚေပါက္လာဖို႕ ေဒၚစုလည္း အပင္ပန္းခံ ႀကဳိးစားလုပ္ေနတယ္။ တိုင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြကလည္း အမ်ားႀကီး ေမွၽာ္လင့္ထားၾကလို႕ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ၾကမွာပါ။ ဒါေပမဲ့ စစ္တပ္က အေလွ်ာ႕ေပးဖို႕ သိပ္မရွိဘူးလို႕ ျမင္ေနရပါတယ္။ သံသယေတြအမ်ားႀကီး ေမြးဖြားစျပဳေနၿပီျဖစ္ေပမဲ့ ဒီအခ်ိန္အခါမ်ဳိးဟာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ ေဆာင္ရြက္ဖို႕ အေကာင္းဆုံး မဟာအခြင့္အေရးပါပဲ။ စိတ္ရွည္ရွည္နဲ႕ သည္းခံၿပီး အတူတူလုပ္သြားၾကဖို႕ပါပဲ။

U Ravika

Tuesday, May 10, 2016

ေသခါနီး မီးထေတာက္တာ

                               TNLA

ေဖေဖာ္ဝါရီ ၈ ရက္မွာၿပီးသြားတဲ့ မင္းေအာင္လႈိင္တို႔ ေလးလပတ္အစည္းအေဝးဆံုးျဖတ္ခ်က္အရ တပ္ အေရႊ႕အေျပာင္းကို မႏၱေလးယာဥ္သိုေလွာင္ေရးတပ္က ကားအစီး ၅၀၀ နဲ႔၊ အေကာင္ေရမသိတဲ့ ျမင္း-လား ဝန္တင္ေတြနဲ႔ ေဖေဖာ္ဝါရီလ ၂၃ မွာ စလုပ္ခဲ့တယ္။ ကား ၅၀၀ ဆိုေတာ့ တပ္မ ၈ ခု-၁၀ ခုစာ ျဖစ္တယ္။ ဒါဟာ ဗမာျပည္ လြတ္လပ္ေရးရၿပီးေနာက္ စစ္သမိုင္းမွာ မေတြ႔ဖူးေသးတဲ့ ဧရာမတပ္လႈပ္ျဖစ္ေနတယ္။ ဘာရည္ရြယ္ခ်က္လဲ။ အက်ဳိးအျမတ္ ဘယ္ေလာက္ရွိသလဲ။

တကယ္ေတာ့ ေရွ႕တန္းမွာႏွစ္ေပါက္ေနၿပီျဖစ္တဲ့ တပ္ေတြကို ေနာက္တန္း ဒါ႐ိုက္မျပန္ခိုင္းဘဲ သမတေရြးမယ့္အခ်ိန္၊ အာ ဏာလႊဲရမယ့္အခ်ိန္မွာ လူမ်ဳိးစုေတြရဲ႕မညီၫြတ္မႈကို ေကာင္းေကာင္းအသံုးခ်ၿပီး ယြက္စစ္နဲ႔ညႇိ ဇာတ္ထုပ္ခင္း ေပရွည္ေန တာျဖစ္တယ္။ ေရြးေကာက္ပြဲအလြန္ အာဏာလႊဲကာလမွာ တခြင္တျပင္လံုး ေသနတ္သံ ႀကိဳးၾကားျမည္ေနေရးအျပင္ ၂၀၀၅ တံုးက လံုးဝလက္နက္ခ်ခဲ့ၿပီးမွ အခုႏွစ္အနည္းငယ္အတြင္း အင္အား အဆရာေထာင္ျပန္တိုးလာတဲ့ ပေလာင္ကို ေကာင္း ေကာင္းႀကီးဆံုးမဖို႔လဲ ရည္ရြယ္တာျဖစ္တယ္။

ဒီလိုနဲ႔ ဦးတည္ရန္သူေတြျဖစ္တဲ့ TNLA နဲ႔ KIA တပ္မဟာ ၄+၆ ကို အစိုးရသစ္မတက္ခင္ ေနာက္ဆံုး အစြမ္းျပခ်က္အျဖစ္ ထိုးစစ္ႀကီးဆင္လိုက္ပါေတာ့တယ္။ ျမင္းလားေတြပါတဲ့အတြက္ သယ္ယူပို႔ေဆာင္ေရး ခက္ခဲ အလွမ္းေဝးတဲ့ အတြင္းပိုင္းနယ္စြန္နယ္ဖ်ားေတြအထိ စစ္ဆင္ေရးလုပ္မယ့္သေဘာ ျဖစ္တယ္။ အေျမာက္ႀကီးေတြလဲ ပါေနၿပီး နမ့္ဆန္မွာ ၁၀၅မမ ေဟာင္ဝစ္ဇာ ၂ လက္နဲ႔ ၁၂၀မမ ေမာ္တာ ၂ လက္ တင္ ထားတယ္လို႔ဆိုတယ္။ TNLA ဆိုတာ ေပ်ာက္က်ားတပ္ျဖစ္ေတာ့ MNDAA ေလာက္ေတာင္ စခန္းခိုင္ခိုင္ ခန္႔ခန္႔မရွိလို႔ TNLA အေပၚထိေရာက္မွာမဟုတ္ေပမဲ့ ပေလာင္လူထု ေျခာက္ျခား ေၾကာက္လန္႔ေအာင္ ပေလာင္ရြာေတြကို အရမ္းေလွ်ာက္ပစ္မယ့္သေဘာ၊ တခ်ိန္ကနာမယ္ဆိုးလြန္းခဲ့တဲ့ ျဖတ္ေလးျဖတ္ပံုစံ မ်ဳိး လူထုဖိႏွိပ္ေရးအကြက္ေတြခင္းမယ့္ပံုစံ ေတြ႔ရတယ္။ (တကယ္ေတာ့ ေတာင္တန္းေဒသ တိုင္းရင္းသားနယ္ ေျမေတြမွာ ျဖတ္ေလးျဖတ္ မထိေရာက္ေၾကာင္း ရွမ္းျပည္ေတာင္ပိုင္း ပအိုဝ္းနယ္ေျမနဲ႔ ကယန္းနယ္ေျမ၊ ကရင္ျပည္ေျမာက္ျခမ္းနဲ႔ ကရင္ နီျပည္ေတြမွာ သက္ေသျပခဲ့ၿပီးျဖစ္တယ္။)

ဗမာစစ္တပ္က RCSS နဲ႔ TNLA ႏွစ္ဖြဲ႔စလံုး ျပႆနာေနရာကထြက္ဖုိ႔ေျပာတာကို ယြက္စစ္က မဆုတ္ႏိုင္ဘူးလို႔ ဝူးဝါး ဝူးဝါးျပန္လုပ္ခဲ့ေသးတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေျပာတာနားမေထာင္တဲ့ ႏွစ္ဖြဲ႔စလံုးကို “ျပည္သူလူထုရဲ႕ ေတာင္းဆိုခ်က္အရ” အျပတ္ ရွင္းမယ္လို႔ စစ္တပ္ကေျပာခဲ့တယ္၊ ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ RCSS ကလိမၼာတယ္၊ စကားနားေထာင္ၿပီး ေက်ာက္မဲနယ္ ေနရာ တခ်ဳိ႕က ဆုတ္ေပးလိုက္တယ္လို႔ ဗမာတပ္ကဆိုျပန္တယ္။ (တကယ္ေတာ့ RCSS က သူတုိ႔လာခဲ့တဲ့ ေတာင္ဘက္ လြယ္ တိုင္းလ်န္အထိ ျပန္မဆုတ္ပါ။ မဆုတ္တဲ့အျပင္ ေနာက္ထပ္တပ္မဟာတခုကုိ ထိုင္းနယ္စပ္ လြယ္တိုင္းလ်ံကေန ေဖေဖာ္ဝါရီ ၂၆ ရက္မွာ ကား လမ္းမႀကီးေတြအတိုင္း ေျမာက္ဖက္ သီေပါနယ္ထဲက SSPP ဗဟိုေနရာေဟာင္း၊ လက္ရွိ SSPP တပ္မဟာ ၃ တျဖစ္လဲ စိန္ေက်ာ့ျပည္သူ႔စစ္နယ္ေျမ မန္ပန္းကိုထပ္လႊတ္လိုက္ေသးတယ္၊ အရင္တေခါက္လို ဗမာ စစ္တပ္ကားႀကီးေတြနဲ႔ဲ ပို႔ေပးတာမဟုတ္ဘဲ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ကားေခ်ာဆြဲလာတာ ျဖစ္တယ္။)

TNLA ဟာ နမ္းခမ္း၊ ေက်ာက္မဲ စတဲ့ ပေလာင္နယ္ေျမအစပ္က ရွမ္းလူမ်ဳိးေနထိုင္ရာနယ္ေျမေတြမွာ စည္း ႐ံုးလႈပ္ရွားေနခဲ့တာ ၃ ႏွစ္ရွိၿပီျဖစ္တယ္၊ ဒါေပမဲ့ ရွမ္းလူထုေတြကို ႏွိပ္စက္တယ္၊ သတ္တယ္ ျဖတ္တယ္ ဆိုတဲ့သတင္းထြက္တာ တခါမွမရွိခဲ့ဘဲ အခု RCSS ေရာက္လာေတာ့မွ ပေလာင္က ရွမ္းေတြကိုသတ္တယ္၊ ရွမ္းကပေလာင္ကိုသတ္တယ္ ဘာညာဆိုၿပီး သတင္း ေတြထြက္လာတာ၊ လူမ်ဳိးခ်င္းပဋိပကၡလိုလိုျဖစ္လာ တာ ျဖစ္တယ္။ အခုေတာ့ TNLA လဲမသတ္၊ RCSS လဲမသတ္ဘဲ ရွမ္းရြာသားေတြ၊ ပေလာင္ရြာသားေတြ ဘယ္သူသတ္မွန္းမသိ ေသၾကတာလဲ ရွိေနတယ္။

၂၀၀၀ ခုဝန္းက်င္က RCSS ကို ဗမာစစ္တပ္နဲ႔ UWSA ေပါင္းတိုက္ခဲ့သလို အခုေတာ့ ဗမာစစ္တပ္နဲ႔ RCSS ေပါင္းၿပီး UWSA ရဲ႕မဟာမိတ္ TNLA ကိုတိုက္တာ တရားတယ္ဆိုတဲ့ အာေဘာ္ကလဲ ထြက္ေနတယ္။ တကယ္ေတာ့ RCSS ကို UWSA တိုက္ခဲ့တံုးက ပေလာင္လဲ မပါခဲ့ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ ဗမာတပ္ေကာ၊ RCSS ေကာ၊ ဝ ကို တည့္တည့္သြားမတိုက္ရဲေတာ့ ဝ တပည့္ လို႔ သူတို႔ယူဆထားတဲ့ ပေလာင္အေပၚ ဗိုလ္သြားက်ႏိုင္တာကို အဟုတ္ထင္ေနပံုရတယ္ (အရင္ကေတာ့ ကခ်င္တပည့္လို႔ သတ္မွတ္ခဲ့ေသးတယ္)။

TNLA အေနနဲ႔လဲ ဗမာစစ္တပ္ကိုရင္ဆိုင္ရတာ မမႈခဲ့ေပမဲ့ ေတာလူအခ်င္းခ်င္းရင္ဆိုင္ရတဲ့အခါမွာေတာ့ ထိခိုက္မႈေတြ ရွိလာ ခဲ့တယ္။ ဒီေတာ့ ဝ အေနအထား၊ KIA အေျခအေန၊ SSPP အေျခအေနတို႔ကို ဆုပ္ကိုင္ လို႔ရၿပီ ထင္ေနတဲ့ မင္းေအာင္လႈိင္တို႔ဟာ TNLA အားနည္းခ်ိနဲ႔သြားၿပီလို႔ အပိုင္တြက္ၿပီး ဒီမိုကေရစီ အရပ္သားအစိုးရသစ္ အာဏာအေျခမတည္မီ တဖက္သတ္ ထိုးစစ္ႀကီးကို ဆင္ႏႊဲလိုက္တာျဖစ္တယ္။

KIA တပ္မဟာ ၆ ကလဲ ၂၀၁၅ ၉ လပိုင္းကတည္းက သတင္းေတြမွာ ပါေနခဲ့ၿပီး ျဖစ္ေပမဲ့ အခု တရားဝင္ ဖြင့္ပြဲလုပ္ေတာ့မွ သေဘာတူခ်က္ ခ်ဳိးေဖာက္တယ္ ဘာညာနဲ႔ ျပႆနာရွာေနတယ္။

အခုအခ်ိန္ဟာ MNDAA တဖက္သတ္အပစ္ရပ္ထားခ်ိန္၊ TNLA နဲ႔ KIA တို႔က အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး-ၿငိမ္း ခ်မ္းေရးျဖစ္ေျမာက္ႏိုင္ဖို႔အတြက္ တဖက္သတ္စစ္ရွိန္ေလွ်ာ့ထားခ်ိန္၊ သူတို႔ရဲ႕ အဓိကမဟာမိတ္ႀကီး UWSA က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အာဏာအလႊဲအေျပာင္း မထိခိုက္ေရးအတြက္ မိမိဖာသာထိန္းခ်ဳပ္မႈ က်င့္သံုး ေနခ်ိန္ျဖစ္တယ္။ ဒီလိုအခ်ိန္မွာ မင္းေအာင္လႈိင္ တို႔က ဝ ရဲ႕မဟာမိတ္ TNLA ကုိ ဗမာကိုယ္ပြားတပ္ RCSS နဲ႔ ပထမဦးစြာတိုက္ေစျခင္းျဖင့္ ဝ ကၽြံထြက္လာေအာင္ ေစာင့္ ဖမ္းခဲ့ၿပီး အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္ ဝ ကြၽံထြက္မလာရင္လဲ တကိုယ္ေတာ္ပေလာင္ကို အပိုင္ေခ်မႈန္းႏိုင္မယ္လို႔ တြက္ခ်က္ ခဲ့တယ္။

ပေလာင္ကို RCSS က မေခ်မႈန္းႏိုင္ခဲ့ေပမဲ့ လူမ်ဳိးေရးေခါင္းစဥ္တပ္မႈကေတာ့ တစံုတရာေအာင္ျမင္ခဲ့ၿပီး SNLD အပါအဝင္ ရွမ္းေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက RCSS ကို စာနာသလို ေထာက္ခံသလို ျဖစ္လာခဲ့တယ္။ ဗမာစစ္အုပ္စုဟာ ယြက္စစ္ RCSS ကိုသံုးၿပီး ခြန္ထြန္းဦးတို႔ရဲ႕ SNLD နဲ႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေဆထင္တို႔ရဲ႕ SSPP ကို ဆြဲယူ ဖဲ့ယူဖို႔ ႀကိဳးစားေနတာကို မတ္လဆန္းက ရန္ကုန္မွာလုပ္သြားတဲ့ ရွမ္းျပည္ညီၫြတ္ေရးေကာ္မတီ ညီလာခံမွာလဲ ေတြ႔ခဲ့ရေသးတယ္။

အခုစစ္ဆင္ေရးအဆင့္ဆင့္ကိုၾကည့္ရင္ ေဖေဖာ္ဝါရီ ၂၃ ရက္မွာ ကေလးၿမိဳ႕အေျခစိုက္ စကခ ၁၀ မႏၱေလး ကေန ေလာက္ ကိုင္ကို တက္လာတယ္။ မိုင္းေနာင္အေျခစိုက္ စကခ ၂ နဲ႔ ကေလာအေျခစိုက္ တပ္မ ၅၅ တို႔လဲ မိုင္းေနာင္-ေက်းသီး-မိုင္းရယ္-လား႐ႈိး-ကြန္လံုလမ္းအတိုင္း  ေလာက္ကိုင္ကိုဝင္လာတယ္။ ၂၃ ရက္ က ၂၆ ရက္ထိကာလအတြင္း စကခ ၁၀ က တပ္မ ၁၁ ကို၊ စကခ ၂ က တပ္မ ၃၃ ကို၊ တပ္မ ၅၅ က တပ္မ ၆၆ ကို တာဝန္လဲယူလိုက္ၾကတယ္။ ဒီကာလအတြင္းမွာဘဲ သံလြင္အေနာက္ဘက္ မုန္းစီးဂြင္မွာရွိတဲ့ တပ္မ ၁၁ အထိုင္စခန္းေတြကိုလဲ တပ္မ ၉၉ က လာလဲေပးလိုက္တယ္။

ေဖေဖာ္ဝါရီ ၂၅ ရက္မွာ မႏၱေလးက ကားအစီး ၂၀၀ ထပ္တက္လာတယ္။ ဒီထဲမွာ အစီး ၃၀ ေလာက္က အေျမာက္ ေတြတင္လာၿပီး က်န္တာက အင္အားျဖည့္စစ္သည္၊ ရိကၡာနဲ႔ခဲယမ္းေတြျဖစ္တယ္။ အစီး ၂၀၀ ထဲ က တဝက္က နမ့္စန္ကို ဝင္သြားတယ္။ က်န္တာက လား႐ႈိုး၊ ကြတ္ခိုင္နဲ႔ နမ္းခမ္းဘက္ အသီးသီးခြဲသြားၾက တယ္။

ေဖေဖာ္ဝါရီ ၂၉ ရက္မွာ ကခ်င္ျပည္ မန္ဝိန္းႀကီးမွာရွိတဲ့ တပ္မ ၈၈ တဗ်ဴဟာနဲ႔ ၃ ရင္းကို ဗန္းေမာ္အေျခစိုက္ စကခ ၂၁ က တာဝန္လဲယူလိုက္ၿပီး အဲဒီတပ္မ ၈၈  တပ္ေတြဟာ ရွမ္းျပည္ေျမာက္ပိုင္း နမ္းခမ္းဘက္မွာ ရွိတဲ့ တပ္မ ၈၈ တပ္ေတြဆီ လာပူးေပါင္းလိုက္တယ္။ ၂၅ ရက္မွာဘဲ လိုင္ဇာဝန္းက်င္က တပ္မ ၁၀၁ ကို မိုးေကာင္းအေျခစိုက္ စကခ ၃ ကလာလဲလိုက္ၿပီး တပ္မ ၁၀၁ ဟာ ပခုကၠဴ ေနာက္တန္းကို ျပန္သြားခဲ့ တယ္။

ကိုးကန္႔နယ္ေျမမွာ တာဝန္လဲၿပီးသြားတဲ့ တပ္မ ၁၁၊ ၃၃ နဲ႔ ၆၆ တို႔ဟာ ေနာက္တန္းမျပန္ရဘဲ လမကုန္ခင္ သံလြင္ အေနာက္ဘက္ ကူးလာၿပီး စစ္ဆင္ေရးတာဝန္သစ္ ယူရတယ္။ တပ္မ ၁၁ က လား႐ႈိးတဝိုက္နဲ႔ လား႐ႈိး-ကြမ္းလံုလမ္းေၾကာင္း၊ ေက်ာက္မဲ-သီေပါလမ္းေၾကာင္းေတြကို ထိန္းရတယ္။ တပ္မ ၆၆ ကေတာ့ တာမုိးညဲ/မုန္းစီး-ကိုးကန္႔လမ္းေၾကာင္းကို ခ်ဳပ္ ကိုင္ ရွင္းလင္းရတယ္။ တပ္မ ၃၃ က ၾကဴကုတ္ပန္ဆိုင္း-မူဆယ္-ကိုးကန္႔လမ္းေၾကာင္းဘက္ကရွင္းလင္းရတယ္။

အခု ပေလာင္နယ္ေျမ ေျမာက္ျခမ္း နမ္းခမ္းဂြင္မွာ တပ္မ ၈၈ က ၈ ရင္းနဲ႔ တပ္မ ၃၃ က ၈ ရင္းထိုးေနၿပီး ပေလာင္နယ္ ေျမေတာင္ျခမ္း ေက်ာက္မဲဘက္ နဲ႔ အေနာက္ျခမ္း-အလယ္ျခမ္း-နမ့္စန္ဂြင္ေတြမွာေတာ့ တပ္မ ၇၇ က ၈ ရင္းနဲ႔ ေက်ာက္မဲ စကခ ၁ က ၈ ရင္း ထိုးေနတယ္။ တျခားတိုင္းတပ္ေတြ၊ RCSS တပ္ေတြနဲ႔ ပန္ေဆးေက်ာ္ျမင့္ရဲ႕ ျပည္သူ႔စစ္တပ္ေတြကလဲ လိုရင္လိုသလို ေပါင္းစပ္ပါဝင္ေပးေနၾကတယ္။ တနည္းအား ျဖင့္ ေက်ာက္မဲ-သီေပါ-လား႐ႈိုး-ကြတ္ခိုင္-မူဆယ္-နမ့္ခမ္းလမ္း အေနာက္ျခမ္းမွာ တပ္ရင္း ၅၀ ေက်ာ္နဲ႔ ထိုး ေနတယ္။

ပေလာင္နယ္ေျမအေရွ႕ဘက္ လား႐ႈိုး-ကြတ္ခိုင္-မူဆယ္-နမ့္ခမ္းကားလမ္းအေရွ႕ျခမ္း သံလြင္အေနာက္ ကမ္းက KIA တပ္မဟာ ၄၊ တပ္မဟာ ၆၊ TNLA တပ္တခ်ဳိ႕ နဲ႔ MNDAA တပ္မဟာ ၅၁၁ တို႔ကိုေတာ့ တပ္မ ၉၉၊ တပ္မ ၆၆၊ တပ္မ ၁၁၊ စကခ ၁၀ တခ်ဳိ႕အပါအဝင္ တပ္ရင္း ၂၀ ေလာက္နဲ႔ ထိုးေနတယ္။ အဲဒီနယ္ေျမမွာ အခုစစ္ဆင္ေရးမတိုင္ခင္ ေဖေဖာ္ဝါရီ ၁၈-၁၉-၂၀ တံုးက ကိုးကန္႔တပ္မဟာ ၅၁၁ နဲ႔ သံုးရက္တိုက္တာ မင္းေအာင္လႈိင္တပ္ အထိနာၿပီး ေသနတ္ ၁၂ လက္ဆံုး ထားတယ္။

အခုစစ္ဆင္ေရးပြဲဦးထြက္မွာေတာ့ မတ္လ ၆ ရက္ေန႔က နမ္းခမ္းေတာင္ဘက္ျခမ္းကတိုက္ပြဲတပြဲမွာ တပ္မ ၃၃ က ၁၀ ေလာင္းက်န္၊ ၄ လက္ဆံုးၿပီး ခံလိုက္ရတယ္။ ၁၃ ရက္မွာလဲ နမ့္ဆန္နယ္မွာ မိုင္းပေဒသာ ေၾကာင့္ စကခ ၁ က ၃၀ ေက်ာ္ထိခဲ့တယ္။ ဒီေတာ့ ဗမာစစ္တပ္ကလဲ အစဥ္အလာမပ်က္ ရြာေတြကို ပစ္ မွတ္ထားမီး႐ႈိ႕၊ ရြာသားေတြလိုက္ပစ္သတ္၊ ပစၥည္းေတြလုယက္ခိုးဝွက္ လုပ္ေတာ့တာပါဘဲ။ အခုဆိုရင္ ရွမ္း ျပည္ေျမာက္ပိုင္း ပေလာင္ေဒသနဲ႔ကခ်င္ေဒသ ႏွစ္ခုစလံုးမွာ ေန႔တိုင္း တိုက္ပြဲ ၄-၅ ပြဲမက ေသနတ္သံ ထြက္ေနတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဗမာတပ္ေတြဟာ တပ္ရင္းနံပတ္အရသာမ်ားၿပီး အမွန္တကယ္အင္အားအရေတာ့ တရင္းကိုအလြန္ဆံုး ၁၀၀ ေလာက္ဘဲရွိလို႔ မႏိုင္မနင္း ကသီလင္တနဲ႔ စစ္ဆင္ေရးလုပ္ေန ရရွာတယ္။

မင္းေအာင္လႈိင္ဟာ ဖဲသမားလိုဘဲ ရန္ကုန္လံုျခံဳေရးကို လႊတ္ထားၿပီး ရွမ္းျပည္ေျမာက္ပိုင္းစစ္ဆင္ေရးကို ပံုေအာစြန္႔စားလိုက္ တာ ျဖစ္တယ္။ ရန္ကုန္လံုျခံဳေရးအတြက္ အရံထားတဲ့ ပဲခူးကတပ္မ ၇၇၊ ျပည္-အင္းမ ကတပ္မ ၆၆၊ ရဲမြန္ကတပ္မ ၁၁ တို႔ကို ထုတ္သံုးပစ္လိုက္ၿပီး ဖူးႀကီးကစကခ ၄ ကိုလဲ ကရင္ျပည္ဘက္ လႊတ္ဖို႔ရွိတယ္ ၾကားေနရတယ္။ မႏၱေလးလံုျခံဳေရးဆိုရင္လဲ အခုမွျပန္ေရာက္လာတဲ့ တပ္မ ၁၀၁ တခုဘဲရွိ ေနတယ္။ မေကြးကတပ္မ ၈၈၊ မိတၳီလာကတပ္မ ၉၉၊ စစ္ကိုင္းကတပ္မ ၃၃ အားလံုးကိုထုတ္သံုးထား တာျဖစ္တယ္။

အာဏာမလႊဲခင္ ေနာက္ဆံုးထိုးစစ္ျဖစ္လို႔ တပ္မ ၁၁၊ ၆၆၊ ၈၈ တို႔ကိုေတာ့ မတ္လမကုန္ခင္ ေနာက္တန္း ျပန္နားေပးရမွာလဲ ရွိေနၿပီး ‘ေအာင္ပြဲရ’ေရွ႕တန္းျပန္ႀကိဳဆိုေရးေတြ တပ္ရင္းလိုက္စီစဥ္ခိုင္းထားတယ္။ ဒီတပ္မေတြ ေနာက္တန္းမျပန္ရ ေသး ခ်ိန္မွာေတာ့ ေနာက္တန္းျပန္နားေနတဲ့တပ္မက ပခုကၠဴက ၁၀၁ နဲ႔ ဘားအံက ၂၂ ဘဲရွိေနတယ္။

ေလာေလာဆယ္ ကိုးကန္႔ဂြင္မွာေတာ့ တပ္မ ၅၅၊ စကခ ၂ နဲ႔ စကခ ၁၀ တို႔ရွိေနၿပီး SSPP ကိုေတာ့ မိုင္းပန္အေျခစိုက္ စကခ ၁၇ နဲ႔ဘဲထိန္းထားတယ္။ ထူးျခားခ်က္တခုက ေဖေဖာ္ဝါရီ ၂၃ ရက္က တပ္မ ၅၅ နဲ႔ စကခ ၂ မိုင္းေနာင္-လား႐ႈိး-ကြန္လံု လမ္းသြားဖို႔ SSPP ထံခြင့္ေတာင္းၿပီး SSPP ခြင့္ျပဳခ်က္နဲ႔ ကိုးကန္႔ထဲ ဝင္လာတာလို႔လဲ ထူးထူးဆန္းဆန္းၾကားရတယ္။ အခု တပ္လႈပ္ရွားမႈမွာ တခ်က္ခုတ္ႏွစ္ခ်က္ျပတ္အျဖစ္ အနာဂတ္ကိုးကန္႔စစ္ဆင္ေရးအတြက္ ရိကၡာ ခဲယမ္းစုပံုတာကိုလဲ လုပ္ေန တယ္။

ေအာင္မင္း-ခင္ေဇာ္ဦးတို႔ကလဲ MNDAA ဆိုရင္ လံုးဝ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးမေဆြးေႏြးႏိုင္ဘူး၊ TNLA ကိုေတာ့ ပအိုဝ္း PNO လိုမ်ဳိး ပေလာင္ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရေဒသထဲမွာ ျပည္သူ႔စစ္အျဖစ္ထားေပးမယ္၊ AA လဲ ALP လက္ေအာက္ခံတပ္အျဖစ္ေနရင္ လက္ခံမယ္လို႔ အထူးအခြင့္အေရးေပးသလိုလုိနဲ႔ ပေလာင္တိုင္းရင္းသားနဲ႔ ရခိုင္တိုင္းရင္းသားေတြကို ပန္းေသေအာင္ေဆး ထိုးဖို႔ ၾကံေနတယ္။ ပေလာင္သမိုင္းက မိုင္ေက်ာ္ရင္-အိုက္မုန္းတို႔လို ျဖစ္လာဖုိ႔၊ လက္နက္ခ်ဖို႔ ေမွ်ာ္လင့္ေနတယ္။

တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္စစ္မ်က္ႏွာမွာ အဲသလိုျဖစ္ေနခ်ိန္ ျပည္မႏိုင္ငံေရးစစ္မ်က္ႏွာမွာလဲ တပ္မေတာ္ ကိုယ္စားျပဳ ဒုသမတဆိုၿပီး တကယ္တန္း တပ္မေတာ္ကမႀကိဳက္တဲ့ တ႐ုတ္အားကိုး အက်င့္ပ်က္ျခစား ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေဟာင္းတေယာက္ကို စာဖတ္သူႀကီးအလိုက်တင္ေပးရလို႔ တပ္ထဲမွာေရာ၊ လူထုထဲမွာပါ အႀကီးအက်ယ္ သိကၡာက်ေနတယ္။ ဒါေၾကာင့္ မင္းေအာင္လႈိင္စစ္တပ္ရဲ႕ စစ္ေရးနဲ႔ႏိုင္ငံေရးအေျခအေနဟာ ေသခါနီးဆီမီးခြက္က မီးထေတာက္တာလား၊ ေနာက္ဆံုးအား ကုန္သံုးညႇစ္ေနရတဲ့ စျမင္းတံုးလား၊ တခု မဟုတ္တခု ျဖစ္ေနပါၿပီ။

ေအာင္သဇင္

Wednesday, April 20, 2016

NLD အစိုးရအျပစ္တင္စရာမရွိ...



NLD က အစိုးရကို ဖြဲ႕စည္းတုန္းက စစ္ေလာ္ဘီေတြက -
၁။ ျပည္နယ္အစိုးရ၊ ျပည္နယ္လႊတ္ေတာ္နဲ႕ ျပည္နယ္ရွိတိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕အစည္းမ်ား မပူးေပါင္းမိေရးနဲ႕
၂။ NLD အစိုးရက ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို ေဆာင္ရြက္တဲ့ေနရာမွာ တပ္မေတာ္ကို သံသယမႀကီးထြားေစေရးတို႕ကို အၾကံျပဳခဲ့ၾကတယ္။ ဒီအေျခခံေၾကာင့္ NLD က ျပည္နယ္အစိုးရနဲ႕ ျပည္နယ္လႊတ္ေတာ္ကို ထိန္းခ်ဳပ္ဖို႕ ဆုံးျဖတ္လုိက္ပုံရတယ္။

ဒါေပမဲ့ သႀကၤန္တြင္းမွာ AA ရကၡဳိင္တပ္မေတာ္ကို သြားရွင္းတဲ့ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္က (၂၀)ေက်ာ္ အရွင္းခံလုိက္ရလို႕ ဒီကိစၥကို NLD အစိုးရ ဘယ္လိုလုပ္ေပးမလဲ ဖြေနၾကပါတယ္။ က်ဆုံးစာရင္းမွာ တပ္ရင္းမႉးပါ ပါသြားလို႕ သူတို႕က ရကၡဳိင္ေတြကို မခံခ်ိမခံသာ ျဖစ္ေနၾကပုံပါ။ 

လက္ရွိဖြဲ႕စည္းပုံအရ စစ္ေရးမွာ စစ္တပ္က ႀကဳိက္သလို ေဆာင္ရြက္လို႕ ရပါတယ္။ စစ္တပ္ေရးရာေတြကိုလည္း စစ္တပ္ကပဲ ဘယ္သူ႕ကိုမွ ေျပာစရာမလိုဘဲ စီမံလို႕ ရေနတာပါ။ ဒီေတာ့ စစ္တပ္က မုဒိမ္းက်င့္ေတာ့လည္း အစိုးရက ထိုင္ၾကည့္ေနရတယ္။ စစ္တပ္က အက်အဆုံးမ်ားေတာ့လည္း အစိုးရက ထိုင္ၾကည့္႐ုံက လြဲၿပီး ဘာတတ္ႏိုင္မွာလဲ။ တကယ္လို႕ စစ္တပ္အေရးမွာ အစိုးရကို စီမံေစလိုရင္ ပုဒ္မ ၄၃၆ ကို စျပင္ဖို႕ လုိအပ္ပါၿပီ။

ႏိုင္ငံေရးကိစၥမွာ အစိုးရနဲ႕ လႊတ္ေတာ္က ေဆာင္ရြက္လို႕ ရတယ္ေျပာေပမဲ့ စစ္တပ္က ကာလုံမွာ (၆)ခုံနဲ႕ ဇက္ႀကဳိးျပန္တပ္ထားလို႕ လုပ္ရကိုင္ရတာ မလြယ္ပါဘူး။ ဒီေတာ့ စစ္ေရးမွာ စစ္တပ္၊ ႏိုင္ငံေရးမွာ အစိုးရလို႕ သူတို႕ေျပာစကားဟာ ဖြဲ႕စည္းပုံပါ အေျခခံမူ(၆)ခ်က္နဲ႕ ကြဲလြဲလ်က္ ရွိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ စစ္ေလာ္ဘီေတြ သံဇကာလို ေပါက္ေနတဲ့ လုံျခည္ကို ဟိုဖက္လွည့္ဝတ္လည္း ေပၚမွာပဲ။ ဒီဘက္လွည့္ဝတ္လည္း ေပၚမွာပဲ။ ဘယ္သူမျပဳ မိမိမႈျဖစ္ေနလို႕ပါပဲ။

UNFC အပါအဝင္ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕အစည္းမ်ားဟာ NLD အစိုးရကို ရန္သူလို႕ သေဘာမထားၾကဘူး။ ျပည္သူေတြ တင္ေျမွာက္တဲ့အစိုးရမို႕ ေလးစားၿပီသား ျဖစ္တယ္။ NLD အစုိးရလက္ထက္မွာ NLD အစိုးရကို ယုံၾကည္ေလးစားၾကလို႕လည္း ဘယ္အစိုးရတပ္စခန္းကိုမွ မတုိက္၊ တုိက္ဖို႕လည္း စိတ္မကူးၾကပါ။ NLD အစိုးရက သႀကၤန္ၿပီးရင္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးဖို႕ အဖြဲ႕တစ္ခုဖြဲ႕မယ္လို႕ သမၼတ႐ုံးဝန္ႀကီးေျပာေရးဆိုခြင့္ရွိသူ ဦးေဇာ္ေဌးက ေျပာထားလို႕ ေမွ်ာ္လင့္တႀကီးနဲ႕ ေစာင့္စားေနၾကတာပါ။ ဒါေပမဲ့ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္ရဲ႕ သႀကၤန္တြင္းေရြ႕လ်ားမႈဟာ မလွပခဲ့ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ဆုံး႐ႈံးမႈအခ်ဳိ႕ ျဖစ္ခဲ့ရတာပါ။

စစ္ေလာ္ဘီေတြကေတာ့ NLD အစိုးရလက္ထက္မွာ စစ္တပ္က သတင္းေပးတဲ့ တိုင္းရင္းသားေတြကို အရင္လိုပဲ ဖမ္းဆီးခြင့္ရွိမရွိ၊ ေပၚတာဆြဲခြင့္ရွိမရွိ ေမးေနပါတယ္။ သူတို႕မေရးတာက မုဒိမ္းဆက္က်င့္ရွိမရွိပါပဲ။ လူ႕အခြင့္အေရးခ်ဳိးေဖာက္မႈေတြကို လုပ္ဖို႕ လိုင္စင္ရထားတဲ့ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္ဟာ NLD အစိုးရလက္ထက္မွာ လိုင္စင္အသိမ္းခံရမွာ အရမ္းေၾကာက္ေနၾကတဲ့ပုံပါပဲ။ ဒါကို ဖုံးဖိတဲ့အေနနဲ႕ NLD အစိုးရကို အဓိကစိန္ေခၚေနတာ စစ္တပ္မဟုတ္ဘဲ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးသာ ျဖစ္ေၾကာင္း ဖြၾကပါတယ္။ 

NLD အစိုးရအေနနဲ႕ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို မတည္ေဆာက္ႏိုင္ရင္ ဖြံ႕ၿဖဳိးမႈကို လုံးဝလုပ္လို႕မရေၾကာင္း၊ ဒီကိစၥနဲ႕ပတ္သက္ၿပီး အစိုးရေဟာင္းဆီက အေတြ႕အၾကဳံေကာင္းမ်ားကို ဘယ္ေလာက္အသုံးခ်ႏိုင္မလဲ ေစာင့္ၾကည့္ရမွာ ျဖစ္ေၾကာင္း ေရးသားျခင္းမွာ အမွန္တဝက္အမွားတဝက္ပါ။ တဖက္က ျပည္နယ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကို ေထြအုပ္ကေန ခ်ဳပ္ကိုင္ထားတဲ့ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္ဟာ ျပည္နယ္အစိုးရနဲ႕ ျပည္နယ္လႊတ္ေတာ္မွာေတာင္ တိုင္းရင္းသားေတြကို ေနရာမေပးခ်င္ခဲ့ဘူး။ ဒါေတာင္ ဖြတ္အစိုးရမဟုတ္ဘူး။ NLD အစိုးရလက္ထက္မွာ ျဖစ္တယ္။ 

ဒီေလာက္သေဘာထားေသးသိမ္တဲ့ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္နဲ႕ သူ႕အေပါင္းအပါမ်ားဟာ ျပည္တြင္းစစ္ကို အဆုံးသတ္ခ်င္ပါတယ္၊ NLD အစိုးရကို အဓိကစိန္ေခၚေနတာက တိုင္းရင္းသားျပႆနာေတြ ျဖစ္တယ္လို႕ ေျပာျခင္းမွာ တကယ့္ကို ဘဝင္မက်စရာပါပဲ။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ အဓိကျပႆနာေကာင္ဆိုတာ ျမန္မာစစ္တပ္ပဲဆိုတာ လူတိုင္း သိၾကပါတယ္။ ဒီတပ္ကို ျပည္ေထာင္စုဆန္ဆန္ ျပင္ဆင္ဖြဲ႕စည္းႏိုင္မွပဲ ဒီျပႆနာ ၿငိမ္းႏိုင္ပါ့မယ္။ 

၁။ ျမန္မာ႕တပ္မေတာ္ကို ဖက္ဒရယ္တပ္မေတာ္အျဖစ္ ျပင္ဆင္ဖြဲ႕စည္းခြင့္၊
၂။ ျပည္နယ္မ်ားနဲ႕ပဲ ျပည္ေထာင္စုကို ထူေထာင္ခြင့္၊
၃။ ျပည္နယ္ကိုယ္စားျပဳအထက္လႊတ္ေတာ္က ႏိုင္ငံဥေသွ်ာင္သမၼတကို တင္ေျမွာက္ခြင့္၊
၄။ ျပည္သူ႕ကိုယ္စားျပဳေအာက္လႊတ္ေတာ္က တိုင္းျပည္ကို အုပ္ခ်ဳပ္မဲ့ အစိုးရအႀကီးအကဲဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ကို တင္ေျမွာက္ခြင့္၊
၅။ ျပည္နယ္တိုင္း ကိုယ့္ျပည္နယ္ကံၾကမၼာကို ကိုယ့္ဖာသာကိုယ္ဖန္တီးခြင့္ကို မေပးအပ္ႏိုင္မခ်င္း

ျပည္တြင္းစစ္ဆိုတာ ၿပီးမွာမဟုတ္ဘူး။ မလိုလားအပ္တဲ့ အခြင့္အေရးေတြကို ေတာင္းမိမွာ စိုးလို႕ ျပည္နယ္အစိုးရနဲ႕ ျပည္နယ္လႊတ္ေတာ္ကို ဗဟိုက ထိန္းခ်ဳပ္ထားသင့္ပါတယ္ဆိုတဲ့ ပုဂၢဳိလ္မ်ားအေနနဲ႕ တိုင္းရင္းသားေတြ ေတာင္းဆိုတဲ့ အထက္ေဖာ္ျပပါ (၅)ခ်က္ကို ျပည္ေထာင္စုၾကန္အင္လကၡဏာနဲ႕ မညီဘူးလို႕ ဘာတစ္ခ်က္မွ မေထာက္ျပႏိုင္ပါဘူး။ သူတို႕မွာ ငုပ္ေနတဲ့ မဟာလူမ်ဳိးစိတ္ဓာတ္ေၾကာင့္သာ ျပည္တြင္းစစ္ ၾကာရွည္ေနရတယ္ဆိုတာကို ဝန္ခံဖို႕ အခ်ိန္ေရာက္ပါၿပီ။ သူတို႕ရပ္တည္ခ်က္ကို မေျပာင္းလဲခဲ့ရင္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလည္း ရမွာမဟုတ္ဘူး။ မရခဲ့ရင္လည္း NLD အစိုးရကို အျပစ္တင္စရာမလိုဘူး။ အစိုးရအမိန္႕ကို မနာခံတဲ့ စစ္တပ္ကိုပဲ ေဝဖန္ျပစ္တင္ရမွာ ျဖစ္တယ္။ 

ဓာတ္ပုံ-ဇင္လင္းေအာင္
U Ravika 

Monday, April 18, 2016

ရခိုင္က ထြက္တဲ့ သယံဇာတကို ရခိုင္ေတြသာ ခံစားခြင္ရရင္ ရခိုင္ေတြ ေနာ္ေ၀းနိုင္ငံလို ေနလို့ရတယ္ (ဦးေအာင္ထူး လူ့အခြင့္ေရးေရွ့ေန)


Saturday, April 16, 2016

ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးနဲ႕ ႏိုင္ငံႀကီးႏွစ္ႏိုင္ငံရဲ႕ အခန္းက႑



သႀကၤန္တြင္းမွာ ကေလးေတြ ေပ်ာ္ၾကပါေစ။ သႀကၤန္တြင္း ႐ိုးရာယဥ္ေက်းမႈမေပ်ာက္ပ်က္ေအာင္ ထိန္းသိမ္္းပုံမွာ အားရစရာေကာင္းပါတယ္။ NLD အစိုးရရဲ႕ ေဆာင္ရြက္မႈမွာ အားရစရာပါပဲ။ သ႐ုပ္ပ်က္ယဥ္ေက်းမႈကို တုိက္ဖ်က္ေနေၾကာင္း သိသာေစပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ လူႀကီးေတြကေတာ့ ေတြးစရာရွိတာ ေရးရပါ့မယ္။ အဓိကကေတာ့ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးပါပဲ။ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးဟာ ဒီမုိကေရစီေ...ရးလိုပဲ အၾကပ္အတည္းေပါင္းမ်ားစြာ ရွိေနပါတယ္။ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးမွာ တ႐ုတ္နဲ႕အေမရိကန္ ႏိုင္ငံႀကီး(၂)ႏိုင္ငံကပါ ပါလာလို႕ တကယ္ပဲ ျပည္တြင္းေရးသက္သက္ပဲလားဆိုတာ ေဝဖန္ဆန္းစစ္စရာ ရွိလာပါတယ္။

၁။ ဝ UWSA က လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးအဖြဲ႕အစည္းေတြကို ဦးေဆာင္လိုေၾကာင္း ေျပာၾကားျခင္း၊
၂။ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီးက တုိင္းရင္းသားေတြကိုပဲ ရည္ရြယ္ဟန္ရွိၿပီး "အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးအတြက္ တ႐ုတ္က ကူညီေပးခ်င္ပါေၾကာင္း" ထုတ္ေဖာ္ေျပာၾကားလုိက္ျခင္းနဲ႕
၃။ အေမရိကန္သံအမတ္သစ္ စေကာ့တ္မာဆီယဲလ္ကလည္း တ႐ုတ္နဲ႕ ပူးေပါင္းၿပီး ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို ကူညီလိုေၾကာင္း ဧၿပီလပထမပတ္မွာ ဆိုခဲ့ျခင္းကို ေထာက္႐ႈရင္ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးလုပ္ငန္းစဥ္မွာ ဘယ္ေလာက္႐ႈပ္ေထြးႏုိင္မလဲ ခန္႕မွန္းလို႕ ရပါတယ္။

တ႐ုတ္ျပည္သူ႕သမၼတႏိုင္ငံအေနနဲ႕ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ အစိုးရအေျပာင္းအလဲ ျဖစ္သြားခဲ့ၿပီးတဲ့ေနာက္ ျမန္မာနဲ႕ဆက္ဆံေရး ေအးစက္သြားမွာကို အထူးစိုးရိမ္ေနေၾကာင္း သိသာပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ျမန္မာစစ္အစိုးရကို အဓိကပံ့ပိုးေပးတဲ့ ႏိုင္ငံေတြဆိုတာ တ႐ုတ္နဲ႕ အာဆီယံႏိုင္ငံမ်ားသာ ျဖစ္ၾကလို႕ပါပဲ။ ေဒၚစုအေနနဲ႕ သူ႕ပါတီ အစိုးရဖြဲ႕ႏိုင္ၿပီကတည္းက အာဆီယံဆိုတဲ့ စကားလုံးကို ေယာင္လို႕ေတာင္ မသုံးမိေသးဘူးလို႕ မိမိယူဆပါတယ္။ သုံးမ်ားသုံးခဲ့ရင္ မိမိ မၾကားမိလို႕ ေနမယ္။ ဒါေၾကာင့္ တ႐ုတ္နဲ႕ အာဆီယံအစား ဂုဏ္သိကၡာရွိတဲ့ ရင္းႏွီးျမႈပ္ႏွံေတြကို ပိုမိုအားေပးတဲ့ အေနာက္ႏိုင္ငံေတြကို ပိုစိတ္ဝင္စားမွာ အေသအခ်ာပါပဲ။

ဒါေပမဲ့ တ႐ုတ္နဲ႕ သေဘာတူညီထားတဲ့ စီမံကိန္းအေတာ္မ်ားမ်ားဟာ ဗမာျပည္မမွာမဟုတ္ဘဲ တိုင္းရင္းသားတို႕ရဲ႕ ျပည္နယ္ေတြမွာပဲ မ်ားပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး တိုင္းရင္းသားျပည္နယ္ေတြအခ်ဳိ႕မွာ အပစ္ရပ္ကို လက္မွတ္ထိုးခဲ့ေပမ့ဲ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးရရွိျခင္းမရွိေသးပါဘူး။ ဒီအခ်က္ေၾကာင့္လည္းပဲ ျပည္နယ္ေတြကို NLD က ထိန္းခ်ဳပ္လိုျခင္း ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ သိန္းစိန္အစိုးရတုန္္းကလို ျပည္နယ္ေတြကို လက္ဝါးႀကီးအုပ္လိုဟန္မရွိပါ။ ဒီအခ်က္ကို ကြန္မန္႕ေပးစရာမလိုပါဘူး။

ေလာေလာဆယ္မွာ NLD က အပစ္ရပ္ၿပီသား KNU ကို ခ်ဥ္းကပ္ေနပါတယ္။ သေဘာထားေပ်ာ႕ေပ်ာင္းဟန္ရွိတဲ့ ကရင္နဲ႕ ခ်င္းကို အထူးဦ္းစားေပးၿပီး ဆက္ဆံေရးထူေထာင္ေနတာကို ေတြ႕ရမွာပါ။ သေဘာထားတင္းမာဟန္ရွိတဲ့ တိုင္းရင္းသားလူမ်ဳိးမ်ားကိုက်ေတာ့ အေရာတဝင္ သိပ္မရွိေသးပါဘူး။ အမွန္မွာ NCA ကို လက္မွတ္ထိုးခဲ့ျခင္းမွာ သိန္းစိန္အစိုးရနဲ႕ MPC ကို အသက္ကယ္ေဆးထိုးေပးဖို႕ ျဖစ္တယ္။ ဖဒိုမန္းၿငိမ္းေမာင္တို႕က စစ္တပ္ကို အေသကပ္ဖို႕ ႀကဳိးစားခဲ့ရာ တစ္ခါတေလ ေဒၚစုကို တုိက္ခုိက္တဲ့စကားေတာင္ ေျပာခဲ့ဖူးပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အခုအခ်ိန္မွာ NLD က အစိုးရဖြဲ႕ႏိုင္ၿပီမို႕ စစ္တပ္ကို ယုံၾကည္တဲ့ အပစ္ရပ္ၿပီးသား(၈)ဖြဲ႕နဲ႕ နီးစပ္သြားဖို႕ ရွိပါတယ္။ NLD အစိုးရက ပန္းပုသမားစံကို သတ္မွတ္ထားရာ ယင္းမွာ စစ္တပ္နဲ႕ အတူ ပုံတူထုဆစ္ဖို႕အခ်က္လည္း ပါတာမို႕ UNA, UNFC နဲ႕ သေဘာထားတင္းမာတဲ့ အျခားတိုင္းရင္းသားအဖြဲ႕အစည္းေတြကို ေဘာင္သြင္းဖို႕ NLD ႀကဳိးစားလာပါလိမ့္မယ္။

ဒီအခ်ိန္မွာ ေဒၚစုက တ႐ုတ္ႏိုင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီးကို ေခၚေတြ႕ပါတယ္။ အေမရိကန္နဲ႕ အံတုႏိုင္တဲ့ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံရဲ႕ ႏိုင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီးကို ေခၚေတြ႕ႏိုင္တာဟာ နည္းနည္းေနာေနာေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ တ႐ုတ္ကြန္ျမဴနစ္အစိုးရကို ပထမဆုံးအသိအမွတ္ျပဳတဲ့ႏုိုင္ငံဟာ ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏိုင္ငံပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္ အေမရိကန္က ဦးႏုအစိုးရကို နည္းနည္းေလး ၿငဳိျငင္ခဲ့ပါတယ္။ ဦးႏုကို ဝါရွင္တန္ဖိတ္ၿပီး နည္းနည္းေလး ရစ္ၾကည့္မွ လက္ခံလာတဲ့သေဘာပါ။ ဦးေနဝင္းလက္ထက္မွာ အေမရိကန္ရဲ႕ ဆီတိုးက အေရွ႕ေတာင္အာရွမွာ ကြန္ျမဴနစ္ရန္ကို ေၾကာက္ေနရတဲ့အခ်ိန္ ျဖစ္ရာ KNU လို ၿဗိတိသွၽတို႕နဲ႕ ရင္းႏွီးတဲ့ အဖြဲ႕အခ်ဳိ႕ကို ထိုးေကြၽးခဲ့ရပါတယ္။ အခုအေျခအေနက ေျပာင္းျပန္ပါ။ NLD အစိုးရက အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုနဲ႕ ဆက္ဆံေရး ပိုၿပီးေတာ့ ေႏြးေႏြးေထြးေထြး ရွိပါတယ္။ ဒါကို တ႐ုတ္ကြန္ျမဴနစ္ေတြက မ်က္စိစပါးေမႊးစူးေနၾကပါတယ္။ ဒါကို သိနားလည္လို႕လည္း အေမရိကန္သံအမတ္သစ္က ျမန္မာႏိုင္ငံကို အသုံးခ်ၿပီး တ႐ုတ္ကို ကစားမွာမဟုတ္ဘူးလို႕ ကတိေပးလုိက္ပါတယ္။

ဒါေပမဲ့ စိတ္ပ်က္စရာေကာင္းတဲ့ အခ်က္တစ္ခ်က္မွာ ျမန္မာျပည္သူအေတာ္မ်ားမ်ားရဲ႕ ႏိုင္ငံေရးေလ့လာမႈစြမ္းပကားပါပဲ။ အင္မတန္မွ အားနည္းပါတယ္။ အရင္က အစိုးရဆန္႕က်င္သူမ်ားကို လူမ်ဳိးေရးအစြန္းေရာက္ေတြ၊ ကြန္ျမဴနစ္ေတြလို႕ စစ္တပ္က ပုတ္ခတ္ေလ့ရွိခဲ့သလို NLD အစိုးရ ျဖစ္သြားတာနဲ႕ ေလာ္ဘီအေတာ္မ်ားမ်ားက မႉးေဇာ္နဲ႕အတူ အဲ့ဒီပုတ္ခတ္တဲ့တာဝန္ကို တန္းယူလုိက္ၾကပါတယ္။ ဒါဟာ အင္မတန္မွ ရီစရာေကာင္းတဲ့ အေျခအေနပါ။ အခ်ဳိ႕က ဘာေျပာၾကသလဲဆိုခဲ့ရင္ တ႐ုတ္က ျမစ္ဆုံစီမံကိန္းကို အတင္းေလ်ာ္ခိုင္းရင္ အေမရိကန္ေရတပ္စခန္းတစ္ခုကို ဖြင့္ၿပီး အေႂကြးလည္း ေၾက၊ တ႐ုတ္ကိုလည္း ထိန္းႏိုင္ၿပီသား ျဖစ္မယ္လို႕ ယူဆၾကပါတယ္။ ဒါဟာ အင္မတန္မွ အႏၲရာယ္မ်ားတဲ့ စဥ္းစားခ်က္တစ္ခုပါပဲ။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ တိုင္းရင္းသားလူမ်ဳိးမ်ားဟာ မိမိတို႕အေရးျဖစ္တဲ့ ဒီမုိကေရစီေရး၊ လူမ်ဳိးတန္းတူေရး၊ ကိုယ္ပိုင္ျပဌာန္းခြင့္ရရွိေရးအတြက္ တိုက္ပြဲဝင္စရာရွိေသးတယ္ဆိုတာကို မေမ့ၾကဖို႕ပါပဲ။ ဒီလိုတိုက္ပြဲဝင္တဲ့ေနရာမွာ -

၁။ တ႐ုတ္ရဲ႕ ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံမႈကို ရယူမလား။
၂။ အေမရိကန္ရဲ႕ ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံမႈကို ရယူမလား။
၃။ ဒါမွမဟုတ္ရင္ အရင္လိုပဲ non-aligned policy ကို ဆက္က်င့္သုံးမလားဆိုတာ ဆုံးျဖတ္ၾကဖို႕ပါပဲ။

ပထမအခ်က္ကို လက္ခံခဲ့ရင္ ျမန္မာစစ္တပ္အတြက္ အၾကပ္႐ုိက္ေစမွာ ျဖစ္ေပမဲ့ NLD အစိုးရအေနနဲ႕ ဦးႏုအစိုးရလုပ္ခဲ့သလို ႏိုင္ငံပိုင္ကြၽန္းစုအခ်ဳိ႕ကို အိႏၵိယကို ထိုးေရာင္းရင္ ထိုးေရာင္းရမွာ ျဖစ္တယ္။ အေမရိကန္ေရတပ္ကို လက္ခံစရာရွိရင္လည္း လက္ခံၾကမွာပဲ။ မအလကေတာ့ အေမရိကန္နဲ႕ စစ္ေရးပူးေပါင္းခ်င္ေနတာ တပိုင္းကို ေသလို႕ပါ။ အေမရိကန္ကလည္း မအလကို မ်က္စပစ္ေနတာ ၾကာလွပါျပီ။ ဒါေပမဲ့ ကိုယ့္လူက မုဒိမ္းက်င့္ လူသတ္ စတဲ့ အလုပ္ေတြကို မစြန္႕ႏိုင္ေသးလို႕ အေမရိကန္က ဘရိတ္အုပ္ထားရတာ ျဖစ္တယ္။

ဒုတိယအခ်က္ကို လက္ခံခဲ့ရင္ တိုင္းရင္းသားမ်ားအေနနဲ႕ NLD နဲ႕ စစ္တပ္ ေပးသေလာက္ကို ယူၿပီး ေက်ေအးၾကဖို႕ပါပဲ။ ဘာအခြင့္အေရးမွ မရဘဲနဲ႕လည္း ၿငိမ္းခ်မ္းေရးစာခ်ဳပ္ကို လက္မွတ္ထိုးဖို႕ NLD က တုိက္တြန္းလာမွာ ျဖစ္တယ္။ မအလက တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ေတြ ရွိေနလို႕ ႏိုင္ငံေရးကေန မထြက္ေသးတာ ျဖစ္တယ္ဆိုတဲ့စကားကို ေျပာထားၿပီသားပါ။ ေဒၚစု ဘာလုပ္ေပးရမလဲ မအလက အရိပ္အကဲျပထားၿပီသားပါ။ ေဒၚစုစ႐ုိက္ကို ၾကည့္ရင္ မအလသေဘာက်လုပ္ေပးဖို႕ မ်ားတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း NLD အစိုးရက ဖက္ဒရယ္ကို လက္ခံတယ္ေျပာေနေပမဲ့ NLD ေျပာတဲ့ ဖက္ဒရယ္က ဘယ္ပုံေပါက္ေနလဲ အခုထိ မသိရွိရေသးပါ။ တိုင္းရင္းသားေတြ လက္နက္ကိုင္ေဆာင္ခြင့္ ေပးမလား၊ ျဖဳတ္ရမလား မေျပာေသးပါ။ မိမိအထင္ကို ေျပာရရင္ ဦးႏုေခတ္က တမတ္သားဖက္ဒရယ္အတိုင္း ျပန္ေပးၿပီး လက္နက္ခ်ခိုင္းမဲ့သေဘာရွိတယ္။ လက္နက္ခ်တဲ့ တိုင္းရင္းသားတပ္မေတာ္သားမ်ားကို ျပည္နယ္ေတြမွာ ရဲဝန္ထမ္းမ်ားအျဖစ္ ျပည္နယ္ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ေအာက္ သြတ္သြင္းဖို႕ပါပဲ။

တတိယအခ်က္ကို ေရြးခဲ့ရင္ တိုင္းရင္းသားေတြက NLD နဲ႕ စစ္တပ္ကို လုံးဝမွီခိုရပါေတာ့မယ္။ အေမရိကန္ေတြေရာ၊ တ႐ုတ္ေတြပါ NLD နဲ႕ စစ္တပ္ကိုပဲ အေသေပါင္းၿပီး တိုင္းရင္းသားတို႕နယ္ေျမကို ထိုးေဖာက္ဝင္ေရာက္လာပါလိမ့္မယ္။ NLD နဲ႕ စစ္တပ္ကလည္း သူတို႕ကိုယ္စား ႏိုင္ငံျခားကုမၸဏီေတြနဲ႕ တိုင္းရင္းသားေတြကို ခ်ဳပ္ကိုင္ဖို႕ ႀကဳိးစားလာပါလိမ့္မယ္။ ဒီအခ်ိန္မွာ တိုင္းရင္းသားေတြအေနနဲ႕ ကိုယ္ပိုင္ျပဌာန္းခြင့္အစား စားဝတ္ေနေရး၊ ရာထူးရာခံရရွိေရး၊ အဆင့္အတန္းျမင့္ျမင့္နဲ႕ ေနႏိုင္ေရး၊ ကားေကာင္းစီးႏိုင္ေရး၊ အိမ္ေကာင္းေနႏိုင္ေရး၊ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္းထိန္းသိမ္းေရးေလာက္နဲ႕ မႈိင္းတုိက္ခံရမွာ ေသခ်ာသေလာက္ပါပဲ။ ထိုင္း၊ မေလး၊ စင္ကာပူ စတဲ့ ႏိုင္ငံေတြမွာ ကြန္ျမဴနစ္ေတြ ဘဝပ်က္သြားဖူးသလို တိုင္းရင္းသားေတာ္လွန္ေရးအဖြဲ႕အစည္းေတြက ဘဝပ်က္ကုန္ရမွာ ျဖစ္တယ္။ အခု KNU ဥကၠ႒ႀကီးမူတူေစးဖိုးတို႕ တိုးေနတဲ့အေပါက္ဟာ ဒီအေပါက္ပါပဲ။

ဆင္ျခင္ဖို႕နဲ႕ ေဝဖန္ဖို႕ပါပဲ

U Ravika



ပင္လံုစာခ်ဳပ္ထဲမ ွဗမာခ်ိဳးေဖာက္ခဲ့ေသာ အခ်က္(၅)ခ်က္ကိုေဖာ္ျပရမည္ဆိုလ်ွင္....


ဗမာလူမ်ိဳးမ်ားသည္ ကတိသစၥာမတည္ေသာ လူမ်ိဳးမ်ားျဖစ္ေၾကာင္း ပင္လံုစာခ်ဳပ္က သက္ေသခံပင္ျဖစ္
သည္။ ပင္လံုစာခ်ဳပ္ထဲမွ ဗမာခ်ိဳးေဖာက္ခဲ့ေသာ အခ်က္(၅)ခ်က္ကို ေဖာ္ျပရမည္ဆိုလ်ွင္၊

(၁)Equality ႏိုင္ငံေရးအရ လူမ်ိဳးေရးအရ တန္းတူအခြင့္အေရး ရ႐ွိရမည္ဆိုေသာ္လဲ အစိုးရဌာန တိုင္း၌ တိုင္းရင္းသားမ်ားအား ဖိႏွိပ္ထားျခင္း။...

 (၂)Self determination (ကိုယ္ပိုင္ျပဌာန္းခြင့့္) ႏိုင္ငံေရး စီးပြားေရး လူမႈေရးႏွင့္ ယဥ္ေက်းမႈ တို႔ကို
 ကိုယ္ပိုင္အျပည့္အဝ ျပဌာန္းခြင့္ရ႐ွိရမည္ ဆိုေသာ္လည္း ေနာက္ပိုင္း တိုင္းရင္းသားတို႔၏ စာသင္ေက်ာင္းမ်ားကို မီး႐ိႈ ့ဖ်က္စီးပစ္ရံုမက သမိုင္းပါေဖ်ာက္ဖို႔ ႀကိဳးစားခဲ့ၾကသည္။

(၃)Multi-party Democracy System (ပါတီစံုဒီမိုကေရစီစနစ္)က်င့္သံုးရမည္ဆိုေသာ္လည္း ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ -+စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးျဖင့္တိုင္းျပည္ကို ေစာက္က်ိဳးနဲေအာင္လုပ္ခဲ့ၾကသည္။

(၄)Secular State (ဘာသာေရးကိုအေျခမခံေသာနိုင္ငံ)ျဖစ္ရမည္ဟုဆိုခဲ့ေသာ္လဲ ေလာေလာလတ္လတ္၌ပင္ ဒုသမၼတ ခရစ္ယာန္ျဖစ္ေနရာ ဗမာတို႔ ေစြ႔ေစြ ခုန္၍ ေသမတက္ ေပါက္ကြဲၾကသည္။

(၅)Secession Right (ခြဲထြက္ခြင့္) တိုင္းရင္းသားတို႔ မိမိဆႏၵသေဘာအရ ျပည္ေထာင္စုမွခြဲထြက္
လိုပါက ခြဲထြက္ခြင့္႐ွိသည္ဟု ဆိုခဲ့ေသာ္လည္း လက္႐ွိ၌ တိုင္းရင္းသား စစ္တပ္မ်ားအား သူပုန္ဟုစြတ္ဆြဲကာ ဒါဒို႔ျပည္ ဒါဒို႔ေျမဟု အ႐ွက္တရား ကင္းမဲ့စြာ ေႂကြးေၾကာ္ၿပီး တိုင္းရင္းသားျပည္နယ္မ်ားအား ဗိုလ္ၾကစိုးမိုး တိုက္ခိုတ္ေနသည္ကို ျမင္ေတြ႔ေနရသည္။

 အခ်ဳပ္အားျဖင့္ဆိုရေသာ္ ဗမာလူမ်ိဳးသာလ်ွင္ ေအာင္ဆန္းလက္ႏွင့္ ေရးတာကို ေျခေထာက္ႏွင့္ နင္းဖ်က္ခဲ့သူမ်ားသာ ျဖစ္သည္။ ယခုအခ်ိန္၌ တိုင္းရင္းသားတိုင္း ဗမာႏွင့္အတူ ေနထိုင္လိုစိတ္မ႐ွိေတာ့သျဖင့္ ပင္လံုစာခ်ဳပ္ပါ ကတိတိုင္း ခြဲထြက္ပိုင္ခြင့္႐ွိရမည္ သို႔မဟုတ္ပါက မိမိတို႔ျပည္အသီးသီး႐ွိဗမာသူပုန္မ်ားကို တိုက္ထုတ္ၾကပါကုန္။

#ကိုးကား ဆရာေမာင္ၾကယ္စင္

Monday, April 4, 2016

ျငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ ေငြေတြ ဘယ္ေရာက္သြားလဲ


MPC ကို ဦးစီးခဲ့သူ ဝန္ၾကီးေဟာင္း ဦးေအာင္မင္းအား ခ်င္းမိုင္ေဆြးေႏြးပြဲတခုတြင္ ေတြ႕ရစဥ္ (ဓာတ္ပံု - ျငိမ္းျငိမ္း/ဧရာဝတီ)

သမၼတေဟာင္း ဦးသိန္းစိန္၏ အစိုးရလက္ထက္တြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး လုပ္ငန္းမ်ားအတြက္ ႏိုင္ငံျခားအစိုးရ မ်ားႏွင့္ အဖြဲ႔အစည္းမ်ားက ေငြေၾကး အေမရိကန္ေဒၚလာ သန္း ၁၀၀ ေက်ာ္ ထည့္၀င္ခဲ့ၾကသည္။
စစ္တပ္က ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံေပးထားသည့္ အစိုးရေနရာတြင္ အမ်ိဳးသား ဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ (NLD) က ဦးေဆာင္ သည့္ အစိုးရ ၀င္ေရာက္လာသည့္ အခ်ိန္တြင္ ပြင့္လင္းျမင္သာမႈ၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလုပ္ငန္းစဥ္ အေပၚ ႏို္င္ငံတကာမွ ရံပံု ေငြမ်ား၏ ၾသဇာလႊမ္းမိုးမႈႏွင့္ ဆက္ႏြယ္ေသာ ေမးခြန္းမ်ား ထြက္ေပၚလာခဲ့သည္။ စစ္ပြဲဒဏ္ကို ခံစားခဲ့ရသည့္ တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးစုမ်ားမွာ အဆိုပါေထာက္ပံ့မႈမ်ားမွ အက်ိဳးအျမတ္ အနည္းငယ္ သို႔မဟုတ္ လံုး၀ မရရွိခဲ့ၾကဟု ေ၀ဖန္မႈမ်ား ရွိလာသည္။
၂၀၁၃ ခုႏွစ္တြင္ ဥေရာပသမဂၢ (EU) က ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလုပ္ငန္း အတြက္ စုစုေပါင္း အေမရိကန္ေဒၚလာ ၃၅ သန္း နီးပါး ေထာက္ပံ့ရန္ ကတိျပဳခဲ့သည္။ အဆိုပါ ေထာက္ပံံ့မႈမွာ ၿပီးခဲ့သည့္ မတ္လ ၃၁ ရက္ေန႔တြင္ ၿပီးဆံုးသြားခဲ့ၿပီ ျဖစ္သည္။ ဂ်ပန္ NGO မ်ားကလည္း ေနာက္လာမည့္ ၅ ႏွစ္အတြင္းတြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ တိုင္းရင္းသား ေဒသမ်ားတြင္ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရး စီမံကိန္းမ်ား ေဆာင္ရြက္ရန္အတြက္ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၉၆ သန္း သံုးစြဲသြားမည့္ အစီအစဥ္တခုကို ၂၀၁၄ ခုႏွစ္တြင္ ေၾကညာခဲ့ပါသည္။ သို႔ေသာ္လည္း ရပ္ရြာအေျချပဳ လူမႈအဖြဲ႔အစည္း တခုျဖစ္သည့္ Karen Peace Support Network က ၿငိမ္းခ်မ္းေရး သေဘာတူညီခ်က္ ရရွိသည္အထိ အႀကီးစားဖြံ႔ၿဖိဳးေရး စီမံကိန္းမ်ားကို ေခတၱဆိုင္းငံ့ထားရန္ ေတာင္းဆိုခဲ့သည္။
ေဖာ္ျပခဲ့ၿပီး ပမာဏမ်ားကို ေပါင္းလိုက္လွ်င္ပင္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ သံုးစြဲမႈက အေမရိကန္ ေဒၚလာ သန္း ၁၃၀ နီးပါး ရွိသည္ကို ေတြ႔ရမည္ ျဖစ္သည္။ အဆိုပါ ရံပံုေငြမ်ားကို မည္သို႔ သံုးစြဲခဲ့ပါသနည္း။
ရံပံုေငြမ်ားသည္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးႏွင့္ သက္ဆိုင္ေသာ စီမံကိန္းမ်ား၊ အဖြဲ႔အစည္းမ်ားကို ေထာက္ပံ့ရန္ ရည္ရြယ္ထားျခင္း ျဖစ္သည္။ အကူအညီ အမ်ားဆံုးရရွိခဲ့သည္မွာ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္တြင္ စတင္တည္ေထာင္ခဲ့ၿပီး အစိုးရႏွင့္ ပူးေပါင္းေဆာင္ ရြက္ သည့္ အဖြဲ႔အစည္း တခုျဖစ္ေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ျပန္လည္ထူေထာင္ေရးလုပ္ငန္း ဗဟိုဌာန (Myanmar Peace Center – MPC) ျဖစ္သည္။
သူ၏ သမၼတသက္တမ္း မကုန္ဆံုးမီတြင္ ဦးသိန္းစိန္က MPC ကို ဖ်က္သိမ္းလိုက္ၿပီး MPC ၏ ပိုင္ဆိုင္မႈမ်ားကို အစိုးရ မဟုတ္သည့္ အဖြဲ႔အစည္း ၂ ခုျဖစ္ေသာ Myanmar Peace Building Dialogue Center ႏွင့္ Peace and Development Foundation တို႔သို႔ လႊဲေျပာင္းေပးရန္ အမိန္႔ထုတ္ခဲ့သည္။ ၂ ဖြဲ႔လံုးကို MPC ၀န္ထမ္းေဟာင္းမ်ားႏွင့္ ဖြဲ႔စည္းခဲ့ျခင္း ျဖစ္ၿပီး Peace and Development Foundation ကို ဦးေဆာင္မည့္သူမွာ MPC ၏ အႀကီးအကဲ အျဖစ္ေဆာင္ရြက္ခဲ့ေသာ ဦးေအာင္မင္း ျဖစ္သည္။
MPC ၏ အႀကီးတန္း အႀကံေပးတဦး ျဖစ္ေသာ ဦးလွေမာင္ေရႊက ဦးေအာင္မင္းကဲ့သို႔ေသာ ထိပ္တန္းတာ၀န္ရွိသူမ်ား၏ အခန္းက႑မွာ ၿပီးဆံုးခဲ့ၿပီ ျဖစ္ၿပီး မွတ္ပံုတင္ခြင့္ရရွိသည့္ အခ်ိန္တြင္ အဖြဲ႔အစည္းသစ္မ်ား လြတ္လပ္စြာ တည္ေထာင္ႏိုင္ေၾကာင္း ဧရာ၀တီ သို႔ေျပာသည္။
“ဦးေအာင္မင္းက တျခားသူေတြလိုပဲ အဖြဲ႔အစည္း ထူေထာင္လို႔ရပါတယ္။ သူက အခု လြတ္လပ္သြားပါၿပီ။ သူက အစိုးရ တာ၀န္ရွိသူ မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး စကားလံုးပါတဲ့ အဖြဲ႔အစည္းတခု တည္ေထာင္တဲ့အတြက္ သူ႔ကို တရားစြဲလို႔ မရပါဘူး” ဟု ဦးလွေမာင္ေရႊက ေျပာသည္။
အ႐ႈပ္မ်ားကို ခြဲေဝျခင္း
MPC တြင္ ခြဲေ၀ေပးစရာ ပိုင္ဆိုင္မႈမရွိဟု ဦးလွေမာင္ေရြက ေျပာသည္။ အဖြဲ႔၏ အေဆာက္အဦးအတြင္းတြင္ ရွိသမွ် မွာလည္း ယခင္အစိုးရေဟာင္းႏွင့္သာ သက္ဆိုင္သည္ဟု သိရသည္။
“MPC က ဘာမွ မပိုင္ပါဘူး” ဟု သူက ေျပာသည္။ MPC ထိပ္တန္းတာ၀န္ရွိသူမ်ားက ႐ံုးေနရာ၊ အစည္းအေ၀းခန္းႏွင့္ ေမာ္ေတာ္ကား၊ ကြန္ပ်ဴတာ အစရွိသည့္ အသံုးအေဆာင္မ်ား အပါအ၀င္ အဖြဲ႔ပိုင္ဆိုင္မႈမ်ားကို ခြဲျခမ္းေနၾကသည္ ဆိုသည့္ စြပ္စြဲမႈမ်ားကိုလည္း ျငင္းပယ္လိုက္သည္။
ေ၀ဖန္သူမ်ားကမူ MPC ၏ ပိုင္ဆိုင္မႈမ်ားသည္ ႏိုင္ငံတကာ အလွဴရွင္မ်ားက က်ခံေပးခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည့္အတြက္ အဆိုပါ ပိုင္ဆိုင္မႈမ်ား MPC တာ၀န္ရွိသူမ်ား တည္ေထာင္သည့္ NGO မ်ားသို႔ ေရာက္ရွိသြားပါက မသင့္ေတာ္ေၾကာင္း ေျပာၾကသည္။
“တကယ္လို႔ ဦးေအာင္မင္းက MPC ရဲ႕ ပိုင္ဆိုင္မႈေတြကို သူ႔ရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္အဖြဲ႔အစည္း တည္ေထာင္ဖို႔ အသံုးျပဳမယ္ဆိုရင္ လံုး၀ မွားသြားပါလိမ့္မယ္။ သူ႔မွာ တာ၀န္ မရွိေတာ့ပါဘူး။ ၿပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္က ေရြးေကာက္ပြဲမွာ မဲဆႏၵရွင္ေတြက သူ႔ကို ျငင္းပယ္ခဲ့ၾကပါတယ္” ဟု အဂၤလန္အေျခစိုက္ Burma Campaign UK အဖြဲ႔မွ ဒါ႐ုိက္တာ Mark Farmaner ကေျပာသည္။ “ပိုက္ဆံေတြက အစိုးရေဟာင္းဆီကိုလည္း ေရာက္မသြားသင့္ပါဘူး။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ သူတို႔ဟာ ညွိႏိႈင္းေဆြးေႏြးမႈမွာ ဘက္တဘက္သာ ျဖစ္ပါတယ္” ဟု သူက ထပ္ေျပာသည္။
ျမန္မာႏိုင္ငံဆိုင္ရာ ဥေရာပသမဂၢ ကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႔၏ အႀကံေပးတဦး ျဖစ္ေသာ Valerie Zirl က MPC မွ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားႏွင့္ NLD က ႏိုင္ငံတကာ၏ ေထာက္ပံ့မႈျဖစ္ေသာ MPC ၏ ပိုင္ဆိုင္မႈမ်ားကို ႏိုင္ငံပိုင္ကဲ့သို႔ အစိုးရက စီမံခန္႔ခြဲသြားမည္ ျဖစ္ၿပီး MPC သို႔မဟုတ္ ၎ကို ဆက္ခံမည့္ မည္သည့္ အဖြဲ႔အစည္းအတြက္မဆို ဥေရာပသမဂၢက အသင့္ရွိေနမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာၾကားခဲ့သည္။
Mark Farmaner က MPC အေနျဖင့္ ဥေရာပသမဂၢ၏ ေငြေၾကးေထာက္ပံ့မႈမ်ားကို ပထမေနရာမွ မရရွိခဲ့သင့္ဟု ေစာဒက တက္ခဲ့သည္။ MPC သည္ စစ္တပ္က ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံေပးထားေသာ အစိုးရႏွင့္ ပတ္သက္ေနသည့္အတြက္ ၾကားေန အဖြဲ႔အစည္းတခု မျဖစ္ခဲ့ဟု သူက ေထာက္ျပသည္။ MPC ကို သမၼတေဟာင္း ဦးသိန္းစိန္က ႏိုင္ငံတကာ အသိုင္းအ၀ိုင္းမွ အေရးယူပိတ္ဆို႔မႈမ်ား ပယ္ဖ်က္ေပးရန္ႏွင့္ အေထာက္အပံ့မ်ား ပိုမိုရရွိႏိုင္ရန္ ႏိုင္ငံေရး အစီအစဥ္တရပ္ အေနျဖင့္ တည္ေထာင္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္ဟု Mark Farmaner က ဆိုသည္။
“EU က MPC ကို ယူ႐ိုေငြ သန္းနဲ႔ ခ်ီၿပီးေက်ာေထာက္ေနာက္ခံေပးခဲ့တာ အစိုးဘက္ကေနဖို႔ ျဖစ္တယ္လို႔ တိုင္းရင္းသားေတြက ျမင္ခဲ့ၾကတယ္” ဟု သူက ေျပာသည္။
တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႔အစည္း ၉ ခုေပါင္းစပ္ထားသည့္ ညီညြတ္ေသာ တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးမ်ား ဖက္ဒရယ္ ေကာင္စီ (UNFC) ၏ ဒုတိယ ဥကၠဌ ႏိုင္ဟံသာကလည္း MPC ၏ ပိုင္ဆိုင္မႈမ်ားကို MPC ေခါင္းေဆာင္ေဟာင္းမ်ားက တည္ေထာင္ေသာ NGO မ်ားသို႔ လႊဲေျပာင္းေပးပါက မသင့္ေတာ္ေၾကာင္း ေျပာသည္။
“MPC ရဲ႕ ပိုင္ဆိုင္မႈေတြကို အစိုးရသစ္နဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး အဖြဲ႔အစည္းေတြက ၿငိမ္းခ်မ္းေရးနဲ႔ သက္ဆိုင္တဲ့ လုပ္ငန္းေတြ ဆက္လုပ္ဖို႔ အသံုးျပဳသင့္တယ္လို႔ က်ေနာ္ထင္ပါတယ္” ဟု သူက ဧရာ၀တီသို႔ ေျပာသည္။
 ပိုက္ဆံေတြ ေရာက္သြားရာ
ႏိုင္ငံတကာမွ ေငြေၾကးေထာက္ပံ့မႈမ်ားက MPC အျပင္ ဘရပ္ဆဲလ္ အေျခစိုက္ Euro-Burma Office၊ ေနာ္ေ၀မွ Myanmar Peace Support Initiative (MPSI)၊ ၿဗိတိန္မွ Inter-mediate၊ ဂ်ပန္မွ Japan Platform၊ The Nippon Foundation ႏွင့္ အျခား အဖြဲ႔အစည္းမ်ား NGO မ်ားႏွင့္ တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔မ်ား အပါအ၀င္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးႏွင့္ သက္ဆိုင္သည့္ အဖြဲ႔အစည္း တဒါဇင္ေက်ာ္ဆီသို႔ ေရာက္ရွိသြားခဲ့သည္။
ႏိုင္ငံတကာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ရံပံုေငြမ်ားထဲမွ အခ်ိဳ႕ကို ေက်ာင္းမ်ား၊ ေဆးခန္းမ်ား ေဆာက္လုပ္ျခင္း၊ ထိခိုက္ ခံစားေနရသည့္ ျပည္သူမ်ားထံသို႔ အစားအစာႏွင့္ အျခားေထာက္ပံ့မႈမ်ား ေပးပို႔ျခင္းမ်ားတြင္ အသံုးျပဳခဲ့သည္။
သို႔ေသာ္လည္း ႏိုင္ငံတကာ ရံပံုေငြမ်ားထဲမွ အမ်ားစုကို ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးပြဲမ်ား၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး အစီအစဥ္တြင္ ပါ၀င္သူမ်ား၏ ႏိုင္ငံျခားခရီးစဥ္မ်ား၊ ဟိုတယ္ခမ်ား၊ ၀န္ထမ္းလစာမ်ားႏွင့္ ႏိုင္ငံတကာ အတုိင္ပင္ခံမ်ားအတြက္ အခေၾကးေငြမ်ားအျဖစ္ အသံုးျပဳခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္ဟု ေလ့လာဆန္းစစ္သူမ်ားက ယံုၾကည္ထားၾကသည္။
အလွဴရွင္မ်ား၏ ေငြေၾကးျဖင့္ ျမန္မာစစ္တပ္မွ တာ၀န္ရွိသူမ်ုား၊ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႕ေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ ၿငိမ္း ခ်မ္းေရး ညွိႏိႈင္းေဆြးေႏြးသူမ်ားက ဥေရာပ သို႔ ခရီးသြားခဲ့ၾကသလို ကေမာၻဒီးယား၊ အင္ဒိုနီးရွား၊ ဖိလစ္ပိုင္ ႏွင့္ ကိုလံဘီယာ ကဲ့သို႔ေသာ ပဋိပကၡလြန္ေဒသမ်ားသို႔ ႏိုင္ငံေရး အသြင္ကူးေျပာင္းမႈႏွင့္ အစိုးရ စနစ္မ်ားကို ေလ့လာရန္ သြားေရာက္ခဲ့ၾက သည္။
MPC တာ၀န္ရွိသူမ်ားကို ထိုင္းႏိုင္ငံ၊ ေနျပည္ေတာ္ႏွင့္ ရန္ကုန္တို႔တြင္ သီးသန္႔ ငွားရမ္းထားေသာ ေလယာဥ္မ်ားႏွင့္ အတူ ပံုမွန္ျမင္ေတြ႔ခဲ့ရသည္။ အစည္းအေ၀းပြဲမ်ားအတြက္ ခရီးထြက္သည္ဟု ယူဆရပါသည္။
ျမန္မာ့အေရး ကၽြမ္းက်င္သူ ၀ါရင့္စာနယ္ဇင္းသမားတေယာက္ျဖစ္ေသာ Bertil Lintner က “ဒီပိုက္ဆံေတြ ဘယ္ေရာက္ သြားသလဲ၊ ဘာေတြျဖစ္ေနသလဲဆိုတာ က်ေနာ္ စဥ္းစားၾကည့္တယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး လုပ္ငန္းက အက်ိဳး အျမတ္ မ်ားျပားတဲ့ စီးပြားေရးလုပ္ငန္း တခုျဖစ္လာတယ္။ တိုင္းျပည္ရဲ႕ စစ္ပြဲေဒသေတြမွာ ထိခိုက္နစ္နာေနတဲ့ သာမန္ ျပည္သူေတြကို လံုး၀ အေလးမထားဘူး။ ဒါမွမဟုတ္လည္း နည္းနည္းပဲ အေလးထားတယ္” ဟုေျပာသည္။
ထို႔ျပင္ MPC ကဲ့သို႔ အဖြဲ႔အစည္းမ်ိဳးတြင္ လုပ္ကိုင္ေနသူမ်ား၏ ၁ လ ၀င္ေငြက သာမန္ျပည္သူတဦး ၅ ႏွစ္ေက်ာ္ ရွာေဖြရမည့္ ပမာဏႏွင့္ တူညီေနသည္ဟု Bertil Lintner က ေထာက္ျပသည္။ အေနာက္တိုင္း NGO မ်ားမွ အရင္းအျမစ္ အမ်ားအျပား ၏ အဆိုအရ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး လုပ္ငန္းစဥ္တြင္ပါ၀င္ေနေသာ အႀကီးတန္းအရာရွိမ်ား၏ ၀င္ေငြက တလလွ်င္ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၁၀၀၀၀ ခန္႔ အထိရွိသည္ဟု ယူဆရေၾကာင္း သိရသည္။
ျငိမ္းခ်မ္းေရးရံပံုေငြရဲ့ အနာဂတ္
Burma Campaign UK မွ Mark Farmaner က ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလုပ္ငန္းမွ အကူအညီမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍ ပြင့္လင္းျမင္သာမႈ နည္းပါေနျခင္းက ႏိုင္ငံတကာမွ အလွဴရွင္မ်ားအေနျဖင့္ ၎တို႔၏ ခ်ဥ္းကပ္မႈကို ျပန္လည္သံုးသပ္ရမည့္ အခ်ိန္ျဖစ္ေၾကာင္း ညႊန္ျပေနသည္ဟု ေျပာသည္။
ေနာ္ေ၀ႏိုင္ငံမွ အစိုးရမဟုတ္ေသာ အဖြဲ႔အစည္းတခုျဖစ္သည့္ Norwegian Burma Committee မွ ဒါ႐ိုက္တာ Audun Aagre ကလည္း ထိုအခ်က္ကို ေထာက္ခံသည္။ ႏိုင္ငံတကာ အလွဴရွင္မ်ား၏ မညီမွ်ေသာ ေထာက္ပံ့မႈက လက္ရွိ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ရန္ပံုေငြႏွင့္ ပတ္သက္၍ အျမန္ဆံုးေျဖရွင္းရမည့္ ျပႆနာျဖစ္သည္ဟု သူက ဧရာ၀တီသို႔ေျပာသည္။
“ႏိုင္ငံတကာက ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ရံပံုေငြေတြနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ႏိုင္ငံတကာက ေပၚလစီေရးရာ ဆံုးျဖတ္ခ်က္သူ အခ်ိဳ႕ရဲ႕ နားလည္မႈ နည္းပါးျခင္းေတြေၾကာင့္ က်ေနာ္ အလြန္ အံ့ၾသခဲ့ရပါတယ္။ သူတို႔ အမ်ားစုက စီးပြားေရး အက်ိဳးအျမတ္အတြက္ လုပ္ေနတဲ့ လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕ေတြနဲ႔ ႏိုင္ငံေရး ရည္ရြယ္ခ်က္အတြက္ အဓိကထားၿပီး လုပ္ေနတဲ့ တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕ေတြကို ေရာေထြးေနၾကတယ္” ဟုသူက ေျပာသည္။
ဥေရာပသမဂၢ ကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႔မွ Valerie Zirl က ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဆာင္ရြက္မႈမ်ားအတြက္ ဥေရာပမွ ေထာက္ပံ့ေငြမ်ားသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွ လူမ်ိဳးစုအလိုက္၊ ေဒသအလိုက္ အဖြဲ႔အစည္းအလိုက္ ပ်ံ႕ႏွံ႕သြားခဲ့သည္ဟု ေျပာသည္။ MPC သို႔ EU ၏ ေထာက္ပံ့မႈသည္ အေမရိကန္ ေဒၚလာ ၄.၂ သန္း တန္သည့္ စီမံကိန္းတခုမွ တဆင့္ျဖစ္ၿပီး ဥေရာပ၏ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ဘတ္ဂ်က္ စုစုေပါင္း၏ ေသးငယ္ေသာ အစိတ္အပိုင္းသာ ျဖစ္သည္ဟုလည္း ဆိုသည္။
“EU က အစိုးရသစ္ရဲ႕ ဆႏၵနဲ႕ သူတို႔ရဲ႕ ဦးစားေပးမႈေတြေပၚမွာ မူတည္ၿပီး ဆက္လက္ ေထာက္ပံ့သြားဖို႔ အသင့္ ရွိေနပါ တယ္” ဟု Valerie Zirl က ေျပာသည္။
ႏိုင္ငံတကာ၏ ေငြေၾကးေထာက္ပံ့မႈသည္ ၿပီးခဲ့သည့္ ႏွစ္မ်ားအတြင္းက ျမင္ေတြ႔ခဲ့ရသလို မဟုတ္ဘဲ အစိုးရဆီကိုေရာ တိုင္းရင္းသားမ်ားထံကိုပါ ေရာက္ရွိသြားသင့္သည္ဟု Audun Aagre ကဆိုသည္။
ျမန္မာႏိုင္ငံ စစ္အစိုးရ လက္ေအာက္တြင္ရွိေနစဥ္က ပညာေရးႏွင့္ က်န္းမာေရး စနစ္မ်ားသည္ အစိုးရထိန္းခ်ဳပ္မႈေအာက္ ရွိေနသည့္ ေဒသမ်ားထက္စာလွ်င္ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔မ်ား ထိန္းခ်ဳပ္ထားသည့္ ေနရာမ်ားတြင္ မ်ားစြာပို၍ အလုပ္ျဖစ္ခဲ့ေၾကာင္း သူက ေထာက္ျပသည္။ ယင္းကိုပင္ “အသင့္ျပဳလုပ္ၿပီးသား ဖက္ဒရယ္စနစ္တခု” ဟုလည္း သံုးႏံႈးခဲ့သည္။
“ကြဲျပားတဲ့ ဖြဲ႔စည္းမႈေတြကို ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စု တခုအတြင္းမွာ ေပါင္းစည္းေပးဖို႔ ေရရွည္ ရည္မွန္းခ်က္တခုနဲ႔ ဒီစနစ္ ေတြကို အားေကာင္းလာေအာင္ မလုပ္ဘဲ ႏိုင္ငံတကာ အသိုင္းအ၀ိုင္းက အေထာက္အပံ့ ျဖတ္ေတာက္ခဲ့တယ္။ MPC တံခါးေစာင့္လုပ္ေနတဲ့ အစိုးရက တဆင့္ ဒီရံပံုေငြေတြကို ေပးခဲ့တယ္” ဟု Audun Aagre က ေျပာသည္။
(ဧရာဝတီ အဂၤလိပ္ပိုင္းတြင္ ေဖာ္ျပခဲ့ေသာ Saw Yan Naing ၏ Where Has Burma’s Peace Money Gone? ကို ဆီေလ်ာ္ေအာင္ ဘာသာျပန္ဆိုသည္ယင္းေဆာင္းပါးကို လ၀ီ၀မ္ ပူးေပါင္းေရးသားသည္။)


သတင္းရင္းျမစ္ - ဧရာ၀တီ