tag:blogger.com,1999:blog-64376828736210525542012-02-04T01:40:46.415+09:00PNSjapanhttp://www.blogger.com/profile/08151156731019909489noreply@blogger.comBlogger26591100tag:blogger.com,1999:blog-6437682873621052554.post-66211064164025204292012-02-04T01:38:00.001+09:002012-02-04T01:40:46.453+09:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-Rg-itOkqZSY/TywN20i1HDI/AAAAAAAAMHo/C-kEpmeckTY/s1600/Karen_flag_thumb_medium200_122.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="122" src="http://3.bp.blogspot.com/-Rg-itOkqZSY/TywN20i1HDI/AAAAAAAAMHo/C-kEpmeckTY/s320/Karen_flag_thumb_medium200_122.jpg" width="200" /></a></div><div style="clear: both;"></div><span class="created">Friday, 03 February 2012 </span><br /><br /><div style="text-align: justify;">အစိုးရႏွင့္ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲေတာ့မည့္ ကရင္ လက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႔အစည္း (၄)ဖြဲ႔သည္ ကရင္ျပည္နယ္ ျမ၀တီျမိဳ႔နယ္၊ ဆံုစည္းၿမိဳင္ ေက်းရြာတြင္ ယေန႔မနက္ (၁၀)နာရီ၌ အစည္းအေ၀း က်င္းပခဲ့ပါသည္။ ယင္းအစည္းအေ၀းသို႔ ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ ေစာလားဖြယ္ဦးေဆာင္ေသာ ဒီေကဘီေအ (DKBA) တပ္ဖြဲ႔ ႏွင့္ ေကအန္ယူ(KNU) တပ္မဟာ (၆)၊ ကရင္ျငိမ္းခ်မ္းေရး တပ္ဖြဲ႔ (KPF)ႏွင့္ ကရင္ျငိမ္း ခ်မ္းေရး ေကာင္စီတို႔ တက္ေရာက္ ၾကပါသည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“ က်ေနာ္တို႔ ဒီေကဘီေအ ဖက္ကေတာ့ ကလို႔ထူးေဘာရယ္၊ ကလို႔ထူးလား၊ ကလို႔ထူး၀ါးက တပ္ရင္းမွဴးေတြ တက္ပါတယ္။ ေကအန္ယူ တပ္မဟာ (၆) ဗ်ဴဟာမွဴး ဗိုလ္မွဴးႀကီး ဂ်ဳိးလည္း ပါတယ္။ KPF နဲ႔ ကရင္ျငိမ္းခ်မ္းေရး ေကာင္စီ လူႀကီးေတြပါပါတယ္။ ဒီပဲြကို ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ေစာလားဖြယ္က ကမကထ လုပ္တာပါ။ အဓိကကေတာ့ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲေရးျပီးရင္ က်ေနာ္တို႔ ကရင္တပ္ဖြဲ႔ေတြ အခ်င္းခ်င္း ဘယ္လို ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္ၾကမလဲ ဆိုတာကို ေဆြးေႏြးၾကဖို႔ပါ” ဟု ဒီေကဘီေအ ေျပာခြင့္ရသူ ဗိုလ္မွဴးဆန္းေအာင္က ဆိုပါသည္။</div><br /><strong><u>ေဆြးေႏြးခ်က္မ်ားမွာ-</u></strong><br /><div style="text-align: justify;">(၁) အပစ္အခတ္ ရပ္စဲျပီးေနာက္ တပ္ဖဲြ႔ခ်င္း မည္သို႔ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ ၾကမည္နည္း။<br />(၂) ေဒသဖြ႔ံျဖိဳးေရး လုပ္ငန္းကို မည္သို႔ ပူးေပါင္း အေကာင္အထည္ ေဖၚၾကမည္နည္း။<br />(၃) ႏိုင္ငံေရးအရ ေဆြးေႏြးရသည့္အခါ မည္သည့္ အခ်က္ေဆြးေႏြးျပီး၊ မည္သို႔ ပါ၀င္ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္ ၾကမည္နည္း။<br />(၄) စီးပြားေရးအရ မည္သို႔ ခဲြတမ္းခ်ျပီး အေကာင္အထည္ ေဖၚၾကမည္နည္း။ စသည့္ အခ်က္မ်ားပါ၀င္ ပါသည္။</div><a name='more'></a><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-small;"><span style="color: blue;"><img alt="Saw_Laa_Bawl" height="189" src="http://www.phophtaw.org/burmese/images/stories/Saw_Laa_Bawl.jpg" style="border-bottom: red 2px solid; border-left: red 2px solid; border-right: red 2px solid; border-top: red 2px solid; display: block; margin: 5px auto;" width="223" /></span><em><span style="color: blue;">(ဓါတ္ပံု - အင္တာနက္)</span></em></span></div><div style="text-align: justify;">သို႔ေသာ္ ယခုအစည္းအေ၀းတြင္ အဖြဲ႔အစည္း (၄) ဖြဲ႔မွ တပ္မွဴးမ်ားႏွင့္ စစ္ေခါင္းေဆာင္မ်ား အေယာက္ (၃၀)ခန္႔ တက္ေရာက္ ခဲ့ပါသည္။ ဒီေကဘီေအဖက္မွ၊ ကလို႔ထူးေဘာ စစ္ဗ်ဴဟာမွ ဗိုလ္မွဴးႀကီး မိုေရွး၊ ကလို႔ထူး၀ါး စစ္ဗ်ဴဟာမွ ဗိုလ္မွဴးေက်ာ္သက္၊ ႏွင့္ ဗိုလ္မွဴးေမာင္က်ား၊ ေကအန္ယူ တပ္မဟာ (၆) စစ္ဗ်ဴဟာမွ ဗိုလ္မွဴးႀကီးဂ်ဳိးစြာတို႔လည္း တက္ေရာက္ ေနပါသည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ဒီေကဘီေအသည္ ျပီးခဲ့သည့္ ၂၀၁၁ခုႏွစ္ ႏို၀င္ဘာလတြင္ အပစ္အခတ္ရပ္စဲခဲ့ျပီး၊ ေကအန္ယူသည္ ၂၀၁၂ခုႏွစ္ ဇႏၷာ၀ါရီ လတြင္ ကရင္ျပည္နယ္အဆင့္ အစိုးရအဖြဲ႔ႏွင့္ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲေရးအတြက္ ပမာဏ သေဘာတူညီမွဳ ရရွိခဲ့ေသာ အဖြဲ႔ျဖစ္ပါသည္။ က်န္သည့္ အဖြဲ႔မ်ားသည္၊ အစိုးရႏွင့္ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲျပီးသား အဖြဲ႔မ်ားျဖစ္ပါသည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: x-small;"><strong><em>Copy from&nbsp;- phophtaw.org</em></strong></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6437682873621052554-6621106416402520429?l=www.pnsjapan.org' alt='' /></div>PNSjapanhttp://www.blogger.com/profile/08151156731019909489noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6437682873621052554.post-24219106962166274552012-02-04T01:17:00.004+09:002012-02-04T01:18:46.568+09:00<div style="text-align: center;">ေဖေဖာ္၀ါရီ ၂ ရက္ေန႔က က်င္းပ ျပဳလုပ္သည့္ <strong><span style="color: #cc0000;">HIV/AIDS</span></strong> ေ၀ဒနာရွင္ ကူညီေစာင့္ေရွာက္ေရး ရန္ပုံေငြ ဂီတ ေဖ်ာ္ေျဖပြဲကုိ ၈၈ မ်ဳိးဆက္ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ား၊ ၂၀၀၇ မ်ဳိးဆက္ ေက်ာင္းသား ေခါင္းေဆာင္မ်ား တက္ေရာက္၊ နာမည္ႀကီး အဆုိေတာ္ ၁၀၀ ေက်ာ္နဲ႔ နာမည္ႀကီးတီး၀ုိင္း ၁၅ ၀ိုင္း </div><div style="text-align: center;">ပါ၀င္ကူညီတီးခတ္ </div><div style="text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/1wvH7q0G-4s" width="420"></iframe></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-small;"><strong><em>Copy from - drlunswe.blogspot</em></strong></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6437682873621052554-2421910696216627455?l=www.pnsjapan.org' alt='' /></div>PNSjapanhttp://www.blogger.com/profile/08151156731019909489noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6437682873621052554.post-23562818520192375772012-02-04T00:47:00.002+09:002012-02-04T00:47:44.755+09:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-USALZuca1BQ/TywAR5crzyI/AAAAAAAAMHU/oDUFYOkDUME/s1600/freedom1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" sda="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-USALZuca1BQ/TywAR5crzyI/AAAAAAAAMHU/oDUFYOkDUME/s400/freedom1.jpg" width="400" /></a></div><div style="text-align: center;"><span style="color: blue; font-size: x-small;">၆၅ ႏွစ္ေျမာက္ ျပည္ေထာင္စုေန႔တြင္ ပင္လံုၿမိဳ႕ရွိ ‘ျပည္မေတာင္တန္း ပူးေပါင္းေရးစာခ်ဳပ္ ေက်ာက္တိုင္’ အား ေဒသခံ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ NLD အဖြဲ႔ဝင္မ်ားက ဦးေဆာင္ကာ သြားေရာက္ အေလးျပဳၾကမည္ (ဓါတ္ပံု မဇၥ်ိမ) ...</span></div><div class="article-meta" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><span class="createdate">ေဖေဖၚဝါရီလ ၀၃ ရက္ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္။</span><span> </span></div><div class="article-meta" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><span></span><span></span><span></span>&nbsp;</div><div class="article-content" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;">၆၅ ႏွစ္ေျမာက္ ျပည္ေထာင္စုေန႔တြင္ ရွမ္းျပည္ ေတာင္ပိုင္း၊ ပင္လံုၿမိဳ႕ရွိ ‘ျပည္မ ေတာင္တန္း ပူးေပါင္းေရး စာခ်ဳပ္ ေက်ာက္တိုင္’ အား ေဒသခံ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ NLD အဖြဲ႔ဝင္မ်ားက ဦးေဆာင္ကာ သြားေရာက္ အေလးျပဳၾကမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။ <br /><br />ႏွစ္ေပါင္း ၂၃ ႏွစ္တိုင္ အေလးျပဳခြင့္ မရခဲ့ေသာ အဆိုပါ ေက်ာက္တိုင္ကို ပင္လံု၊ လဲခ်ား၊ လြိဳင္လင္၊ နမ့္စန္ၿမိဳ႕မ်ားရွိ NLD အဖြဲ႔ဝင္မ်ားက ဦးေဆာင္ကာ ေဒသခံမ်ားႏွင့္အတူ ေဖေဖၚဝါရီ ၁၂ ရက္ေန႔တြင္ သြားေရာက္ အေလးျပဳျခင္း ျပဳလုပ္ၾက မွာ ျဖစ္သည္။ <br /><br />၈၈ ဒီမိုကေရစီ အေရးအခင္းေနာက္ ၁၉၈၉ ႏွစ္တြင္သာ ေနာက္ဆံုး အေလးျပဳခြင့္ ရခဲ့ေၾကာင္း ေဒသခံ NLD အဖြဲ႔မ်ား ေျပာဆိုခ်က္အရ သိရသည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏွင့္ တိုင္းရင္းသား ေခါင္းေဆာင္မ်ား ျပည္ေထာင္စု အေျခခံ ပင္လုံ စာခ်ဳပ္ ခ်ဳဳပ္ဆိုခဲ့ၿပီး ပင္လံု ေက်ာက္တိုင္ စိုက္ထူခဲ့ပံုကို မ်ဳိးဆက္သစ္တို႔ သိရွိရန္ ရည္ရြယ္ေၾကာင္း ေတာင္ၾကီးၿမိဳ႕နယ္ NLD အေထြေထြ အတြင္းေရးမႉး ေဒၚခင္မိုးမိုး က ေျပာသည္။ </div><div class="article-content" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><br />“ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ကလည္း ျပန္ထြက္လာၿပီး ကတည္းက ၂၁ ရာစု ပင္လံုကို ဦးတည္ ထားတယ္ေလး။ အရင္က ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္း ဦးေဆာင္ၿပီးေတာ့ တိုင္းရင္းသား စည္းလံုးညီညႊတ္ေရး လုပ္ခဲ့တာေတြ။ ပင္လံုစာခ်ဳပ္ ခ်ဳပ္ဆိုခဲ့ တာ၊ ပင္လုံ ေက်ာက္တိုင္ စိုက္ထူ ခဲ့တာေတြကို မ်ဳိးဆက္သစ္ လူငယ္ေတြ သမိုင္းကို မေမ့ေစဖို႔အတြက္ ရည္ရြယ္ၿပီး လုပ္ၾကမွာပါပဲ” <a name='more'></a>ဟု ေဒၚခင္မိုးမိုး က မဇၥ်ိမကို ေျပာသည္။ <br /><br />ထိုသို႔ သြားေရာက္ အေလးျပဳရန္အတြက္ ေဖေဖၚဝါရီ ၇ ရက္ ရွမ္းျပည္နယ္ေန႔တြင္ NLD အဖြဲ႔ဝင္မ်ား စုေပါင္း ေတြ႔ဆံု ေဆြးေႏြးၿပီး ေဒသခံ အစိုးရ အာဏာပိုင္မ်ားထံ ခြင့္ျပဳခ်က္ ေတာင္းခံ သြားမည္ ျဖစ္သည္။ <br /><br />ထို႔အတူ ေဒသတြင္း ပါတီမ်ားျဖစ္ၾကသည့္ တိုင္းရင္းသား စည္းလံုးညီညႊတ္ေရးပါတီႏွင့္ ရွမ္းတုိင္းရင္းသား ဒီမုိကရက္တစ္ပါတီ ေခၚ က်ားျဖဴပါတီ တို႔လည္း သြားေရာက္ အေလးျပဳရန္ ရွိၿပီး ျပည္ေထာင္စု ၾကံ့ခိုင္ေရးႏွင့္ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရး ပါတီကမူ ဆံုးျဖတ္ထားျခင္း မျပဳရေသးေၾကာင္း စံုစမ္းသိရွိရသည္။ <br /><br />“ျပည္မေတာင္တန္း ပူးေပါင္းေရး စာခ်ဳပ္ ေက်ာက္တိုင္” ကို ဇန္နဝါရီလ ၄ ရက္ လြတ္လပ္ေရးေန႔က လြိဳင္လင္ႏွင့္ နမ့္စန္ NLD အဖြဲ႔ဝင္မ်ားက ဦးေဆာင္ကာ လူဦးေရ ၅ဝ ေက်ာ္ျဖင့္ သြားေရာက္ အေလးျပဳ ခဲ့ၾကၿပီး အာဏာပိုင္မ်ားက တားဆီး ေႏွာက္ယွက္ျခင္းမ်ား မရွိခဲ့ဟု လြိဳင္လင္ NLD အဖြဲ႔ဝင္ ေဒၚမီးမီး က ေျပာသည္။ <br /><br />“၈၉ ေနာက္ပိုင္းမွာ ေက်ာက္တိုင္ကို သြားအေလးျပဳရင္ အာဏာပိုင္ေတြက လိုက္ေစာင့္ၾကည့္တာ၊ ေႏွာင့္ယွက္ တာေတြ၊ တားျမစ္ မႈေတြ ရွိေတာ့ ေနာက္ပိုင္း ဘယ္သူမွ မသြားရဲတဲ့အေနအထား ျဖစ္သြားတာေပါ့။ လြတ္လပ္ေရးေန႔က သြားေတာ့ ဘာအေႏွာက္ယွက္ အတားဆီးမွ မရွိေတာ့ဘူး” ဟု ေဒၚမီးမီး က မဇၥ်ိမကိုေျပာသည္။ <br /><br />ပင္လံုစာခ်ဳပ္သည္ ဖဆပလ ေခါင္းေဆာင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏွင့္ ရွမ္း၊ ကခ်င္၊ ခ်င္း ေခါင္းေဆာင္မ်ား လြတ္လပ္ေရး ကို ေတာင္းတန္း/ ျပည္မ မခြဲျခားဘဲ အတူရယူရန္ ၁၉၄၇ ခုႏွစ္တြင္ ရွမ္းျပည္နယ္ ပင္လံုၿမိဳ႕၌ ခ်ဳပ္ဆို ခဲ့ၾကၿပီး အထိမ္းအမွတ္ အျဖစ္ “ျပည္မေတာင္တန္း ပူးေပါင္းေရး စာခ်ဳပ္ ေက်ာက္တိုင္” ကို စိုက္ထူ ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ <br /><br />“ျပည္ေထာင္စု ေပၚေပါက္လာတာ ပင္လံုစာခ်ဳပ္က အဓိကပဲ ပင္လုံ စာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ ဆိုလို႔ပဲ ျပည္ေထာင္စုႀကီး ျဖစ္လာတာ ျဖစ္တယ္။ ကခ်င္ျပည္ေထာင္၊ ရွမ္းျပည္ေထာင္ စသျဖင့္ အဲလိုျပည္ေထာင္ေတြကို စုထားေတာ့ ျပည္ေထာင္စုလို႔ ေခၚတာေပါ့။ ဒါေၾကာင့္ ျပည္ေထာင္စုေန႔က ျမန္မာ တႏိုင္ငံလံုးအတြက္ အေရးပါတယ္” KIO ကခ်င္လြတ္ေျမာက္ေရး တပ္မေတာ္မွ အၿမဲတမ္း ဗဟို ေကာ္မတီဝင္ လမာဂြမ္ဖန္း က ေျပာသည္။<br /><br />ပင္လံုစာခ်ဳပ္တြင္ "ေတာင္တန္း ေဒသမ်ားအတြက္ နယ္တြင္း အုပ္ခ်ဳပ္ေရးတြင္ ကိုယ္ပုိင္ ျပ႒ာန္းခြင့္ အျပည့္အဝ ရွိေၾကာင္း မူအားျဖင့္ လက္ခံသည္" "ေတာင္တန္း ေဒသရွိ ျပည္သူတို႔သည္&nbsp; ဒီမုိကေရစီ တိုင္းျပည္မ်ားတြင္ အေျခခံမ်ား အခြင့္အေရးမ်ားႏွင့္ ရပိုင္ခြင့္မ်ားကို ရရွိခံစားေစရမည္" ဟု စာခ်ဳပ္၌ ပါရွိသည္။ <br /><br />“ျပည္ေထာင္စု တည္တံ့ခိုင္ျမဲေရး၊ တိုင္းရင္းသား စည္းလံုး ညီညႊတ္ေရးဆိုတဲ့ အဓိက စကားရပ္ကို လက္ေတြ႔ အေကာင္အထည္ ေဖၚႏိုင္ေအာင္ ဆိုလို႔ရွိရင္ က်ေနာ္တို႔ အခ်င္းခ်င္းၾကားမွာ ေစ့စပ္ ေဆြးေႏြးေရးေတြ အမ်ားႀကီး ႀကိဳးပမ္း သြားရမွာ ျဖစ္တယ္။ အဲလိုလုပ္ႏိုင္မွ သာယာ ဝေျပာတဲ့ တကယ္ စစ္မွန္တဲ့ ျပည္ေထာင္စုႀကီး ေပၚထြန္းလာမယ္ လို႔ေမ်ွာ္လင့္ပါတယ္” ဟု လမာဂြမ္ဖန္း က ေျပာသည္။ <br /><br />၂၀၁၀ ခုႏွစ္ ေအာက္တိုဘာ ၂၄ ရက္ေန႔က စစ္ကိုင္းတိုင္း၊ ကေလးၿမိဳ႕တြင္ ဇိုမီးအမ်ဳိးသား ကြန္ကရက္ က အမ်ဳိးသား ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး အတြက္&nbsp; 'ဒုတိယ ပင္လံုညီလာခံ' ေခၚယူေရး အဆိုျပဳခဲ့ၿပီး ႏိုဝင္ဘာလ ၂ဝ ရက္ေန႔တြင္ ၎အဆိုကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ရန္ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္မွ လြတ္ေျမာက္လာသည့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ထံ လဲႊေျပာင္းတာဝန္ေပးခဲ့သည္။<br /><br /><span style="font-size: x-small;"><strong><em>သတင္းရင္းျမစ္ - ခ်င္းမိုင္ (မဇၥ်ိမ)</em></strong></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6437682873621052554-2356281852019237577?l=www.pnsjapan.org' alt='' /></div>PNSjapanhttp://www.blogger.com/profile/08151156731019909489noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6437682873621052554.post-51107945501239488102012-02-03T12:13:00.000+09:002012-02-03T12:51:44.018+09:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-i1W2FG1kDIE/TytZw-PcgeI/AAAAAAAAMHM/xXo3Phl0oBY/s1600/180203-quintana.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="214" src="http://1.bp.blogspot.com/-i1W2FG1kDIE/TytZw-PcgeI/AAAAAAAAMHM/xXo3Phl0oBY/s320/180203-quintana.jpg" width="320" /></a></div><div></div>ေဖေဖၚဝါရီလ 02 ရက္ 2012 ခုႏွစ္။<br /><div></div><div class="article-content" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div><div class="article-content" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;">ျမန္မာႏိုင္ငံဆိုင္ရာ ကုလသမဂ လူ႔အခြင့္အေရး အထူးကိုယ္စားလွယ္ မစၥတာ ေသာမတ္စ္ အိုေဟးကြင္တားနားႏွင္႔ ေသာၾကာ ေန႔တြင္ ေတြ႕ဆံုမည့္ ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲ အႏိုင္ရ တိုင္းရင္းသားပါတီ ေခါင္းေဆာင္မ်ားက တိုင္းရင္းသား နယ္ေျမမ်ားတြင္ ျဖစ္ ေနေသာ စစ္ပြဲမ်ား ရပ္တန္႔ရန္ႏွင့္ လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ဳိးေဖာက္ ခံေနရမႈမ်ားကို အဓိကထား တင္ျပ ေဆြးေႏြးသြားမည္ဟုဆိုသည္။</div><div class="article-content" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><br /></div><div class="article-content" style="text-align: justify;">တိုင္းရင္းသား နယ္ေျမမ်ားတြင္ စစ္ပြဲမ်ားေၾကာင့္ ထြက္ေျပး ပုန္းေရွာင္ေနရသည့္ ျပည္သူမ်ား၏ အေျခအေနမ်ား၊ လယ္ယာေျမ မ်ားကို အဓမၼ အသိမ္းခံမႈမ်ားႏွင့္ လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ဳိးေဖာက္ ခံေနရမႈမ်ားကို တင္ျပ သြားမည္ဟု ကြင္တားနားႏွင့္ ေတြ႕ဆံုမည့္ ရခိုင္အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္(ALD) မွ အေထြေထြ အတြင္းေရးမွဴး ဦးေအးသာေအာင္က ေျပာသည္။<br /><br />၎က “အဓိကေတာ့ ျပည္တြင္းစစ္ကို အေၾကာင္းျပၿပီး အိမ္ေတြ မီး႐ိႈ႕တာ၊ လူေတြကို မတရား ဖမ္းၿပီးေတာ့ ႏွိပ္စက္တာ၊ အေမးအျမန္းမရွိပဲ ဖမ္းဆီးသြားတာ တခ်ိဳ႕ဆိုေပ်ာက္ဆံုး ေနတာ၊ လူအမ်ားႀကီး ဒုကၡသည္ စခန္းေတြမွာ ဒုကၡေရာက္ေနၾက တာေတြကို ေျပာဆိုသြားမွာပါ။”ဟု ေျပာသည္။<br /><br />ထို႔အျပင္ မလြတ္ေျမာက္ေသးသည့္ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ားကို ျပန္လႊတ္ေပးရန္ႏွင့္ လြတ္လပ္စြာ ခရီး သြားလာခြင့္မ်ား ရရွိ ၾကရန္ ေဆြးေႏြး သြားမည္ဟု ဇိုမီးအမ်ိဳးသားကြန္ဂရက္ (ZNC) ဥကၠဌ ဦးပူက်င့္ရွန္းထန္က ေျပာသည္။<br /><br />အစိုးရဘက္မွ အပစ္ခတ္ရပ္စဲေရး ေဆြးေႏြးမႈမ်ားကို ကခ်င္၊ ကရင္၊ ရွမ္းစသျဖင့္ သီးျခား ေတြ႔ဆံုမႈမ်ား မျပဳလုပ္ဘဲ ပင္လံုညီလာ ခံလို တိုင္းရင္းသား အားလုံး စုေ၀းေဆြးေႏြးပြဲမ်ား ျပဳလုပ္ေပးရန္&nbsp; တိုင္းရင္းသားမ်ား ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ ပတ္စ္ပို႔ ေလွ်ာက္ထား ရာတြင္ မခြဲျခားဖို႔ စသည့္ အေရးမ်ားလည္း ေဆြးေႏြးၾကမည္ ျဖစ္သည္။</div><a name='more'></a><div class="article-content" style="text-align: justify;">ထိုေတြ႔ဆံုမႈမွတဆင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ိဳးေဖာက္ခံေနရမႈမ်ား ရွိေနေသးသည္ကို ကုလသမဂၢ အပါအ၀င္ အာဆီယံႏိုင္ငံႀကီးမ်ားႏွင့္ ႏိုင္ငံတကာမွ သိျမင္လာၿပီး လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ဳိးေဖာက္မႈမ်ား ရပ္တန္႔ သြားရန္ အစိုးရအား ဖိအား ေပးႏိုင္ရန္ ေမွ်ာ္လင့္ေၾကာင္း ဦးေအးသာေအာင္က ယခုလို ေျပာသည္။<br /><br />၎က “အထူးသျဖင့္ လက္ရွိအစိုးရက လိုက္နာတာေတြ မလိုက္နာတာေတြကို ႏိုင္ငံတကာက သိမယ္။ ႏိုင္ငံတကာက က်ယ္ က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ ေဆြးေႏြးၿပီးေတာ့ ျမန္မာအစိုးရကို ဖိအားေပးမႈေတြ လုပ္ႏိုင္မွာပါ။”ဟု ဆိုသည္။<br /><br />မစၥတာ ကြင္တားနား၏ ကမ္းလွမ္းခ်က္အရ ရွမ္းတိုင္းရင္းသားမ်ား ဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္(SNLD) ဥကၠဌ ဦးခြန္ထြန္းဦး၊ ဇိုမီးအမ်ဳိး သားကြန္ဂရက္(ZNC) ဥကၠဌ ဦးပူက်င့္ရွန္ထန္း အပါအ၀င္ ရခိုင္ဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္(ALD) မွ အေထြေထြအတြင္းေရးမႉး ဦးေအး သာေအာင္တို႔သည္ ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၃ရက္ေန႔ ညေနပိုင္းတြင္ UNDP ႐ံုး၌ သြားေရာက္ ေတြ႔ဆံုမည္ ျဖစ္သည္။<br /><br />မစၥတာကြင္တားနားသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံကို ၿပီးခဲ့သည့္ ဇန္န၀ါရီလ ၃၁ရက္ေန႔ မွ ၆ရက္တာ ခရီးအျဖစ္ လာေရာက္ကာ ေဖေဖာ္၀ါ ရီလ ၄ရက္ေန႔တြင္ ကရင္ျပည္နယ္ႏွင့္ မြန္ျပည္နယ္မ်ားတြင္ တိုင္းရင္းသား ေခါင္ေဆာင္မ်ားႏွင့္ သြားေရာက္ေတြ႔ဆံုမည္။<br /><br />ကြင္တားနား၏ ယခုခရီးစဥ္မွ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ လူ႔အခြင့္အေရး တိုးတက္ေျပာင္းလဲမႈ ေတြ႔ရွိခ်က္မ်ားကို စာတမ္းျပဳစုၿပီး မတ္လ တြင္ ျပဳလုပ္မည့္ ၁၉ႀကိမ္ေျမာက္ လူ႔အခြင့္အေရးေကာင္စီ ေဆြးေႏြးပြဲတြင္ တင္ျပသြားမည္ ျဖစ္သည္။</div><div class="article-content" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="article-content" style="text-align: justify;"><span style="font-size: x-small;"><strong><em>သတင္းရင္းျမစ္ - <span class="createby">ေကအိုင္စီ</span></em></strong></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6437682873621052554-5110794550123948810?l=www.pnsjapan.org' alt='' /></div>PNSjapanhttp://www.blogger.com/profile/08151156731019909489noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6437682873621052554.post-25868537890238760042012-02-03T11:51:00.001+09:002012-02-03T11:51:23.718+09:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-gqqHVIK4uaI/TytK5FtFd-I/AAAAAAAAMGk/HY2pfYYLVy4/s1600/AP111012010315.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" sda="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-gqqHVIK4uaI/TytK5FtFd-I/AAAAAAAAMGk/HY2pfYYLVy4/s1600/AP111012010315.jpg" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: blue; font-size: x-small;">ဓာတ္ပံု Khin Maung Win</span></div><div class="articleBody" style="text-align: justify;">02 ေဖေဖာ္ဝါရီ 2012</div><div class="articleBody" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="articleBody" style="text-align: justify;">အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုကို ေရာက္ေနၾကတဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံက ထင္ရွားေက်ာ္ၾကားတဲ့ တက္ႂကြ လႈပ္ရွားသူေတြက ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ အေျပာင္းအလဲေတြ ျဖစ္ေနတယ္ဆိုတာဟာ လံုးလံုးလ်ားလ်ား&nbsp; ေျပာင္းလဲ သြားတာ မဟုတ္ေသးဘဲ ေျပာင္းလဲဖို႔ အစပ်ဳိးတဲ့ အေျခအေနမွာသာ ရွိေနတာ ျဖစ္ၿပီးေတာ့ ႏုိင္ငံျခား တုိင္းျပည္ေတြက ထင္ေနသလိုမ်ဳိး တႏိုင္ငံလံုး အတုိင္းအတာနဲ႔ ေျပာင္းလဲတာမ်ဳိးလည္း မဟုတ္ေသးဘူးလို႔ ေဖေဖာ္ဝါရီလ ၂ ရက္က ဝါရွင္တန္ဒီစီမွာ ျပဳလုပ္တဲ့ အခမ္းအနား တခုမွာ ေျပာၾကား ခဲ့ပါတယ္။</div><div class="articleBody" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="articleBody" style="text-align: justify;">National Endowment for Democracy အဖဲြ႔ရဲ႕ ဖိတ္ၾကားခ်က္နဲ႔ ေရာက္လာၾကတဲ့ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေဟာင္း အႏုပညာရွင္ ဇာဂနာ၊ အမ်ဳိးသား ဒီမိုကေရစီအင္အားစုပါတီက ေဒၚေဘာက္ဂ်ာ၊ အမ်ဳိးသား ဒီမုိကေရစီအဖဲြ႔ခ်ဳပ္က ေဒၚခင္သန္းျမင့္တို႔နဲ႔ ဝါရွင္တန္ဒီစီ အေျခစိုက္ အေမရိကန္အစိုးရနဲ႔ အစိုးရမဟုတ္တဲ့ အဖဲြ႔အစည္းေတြရဲ႕ ေတြ႔ဆံုပဲြမွာ အခုလုိ ေျပာသြားခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေတြ႔ဆံုပဲြ အေၾကာင္းကို ကိုယ္တုိင္ သြားေရာက္သတင္းယူခဲ့တဲ့ ဦးေရာ္နီညိမ္းက တင္ျပေပးထားပါတယ္။</div><div class="articleBody" style="text-align: justify;">ဒီအခမ္းအနားကို ေရာက္လာတဲ့ ကိုဇာဂနာက သူ႔ရဲ႕ အေမရိကန္ကိုလာရင္း ရည္ရြယ္ခ်က္ကို ဗီြအိုေအကို အရင္ဆံုး အခုလို ရွင္းျပပါတယ္။</div><a name='more'></a><div class="articleBody" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="articleBody" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="articleBody" style="text-align: justify;"><em>“က်ေနာ္ဒီကိုလာတာ နံပါတ္ ၁ - အလည္လာတာ မဟုတ္ဘူးေပါ့။ ေနာက္တခုက ျမန္မာျပည္မွာ ေခတ္စားေနၾကသလို shoping ထြက္တာလည္း မဟုတ္ဘူး၊ ေနာက္ တတိယတခ်က္ကေတာ့ က်ေနာ္ ဒီကိုလာတာ ေဖ်ာ္ေျဖပဲြလုပ္ဖို႔ လာတာလည္း မဟုတ္ဘူးေပါ့။ ေရာက္တဲ့ေန႔ကတည္းက ေျပာလုိက္၊ ဆိုလိုက္၊ ေဆြးေႏြးလိုက္ရတာေတြ အားလံုးဟာ က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံနဲ႔ ျမန္မာ ျပည္သူေတြရဲ႕ အက်ဳိးအတြက္ပဲ က်ေနာ္ ေျပာေနရတာပါ”</em></div><div class="articleBody" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="articleBody" style="text-align: justify;">ဒီကေန႔ ျပဳလုပ္တဲ့ပဲြမွာ မၾကာခင္က ျမန္မာႏုိင္ငံကို ၂ ေခါက္ သြားေရာက္ခဲ့ဖူးတဲ့ အေမရိကန္ လက္ေထာက္ ႏုိင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီး မုိက္ကယ္လ္ ပို႔စနာလည္း တက္ေရာက္ ခဲ့ပါတယ္။ မစၥတာ ပို႔စနာက ျမန္မာႏိုင္ငံ ခရီးစဥ္မွာ ကိုဇာဂနာအပါအဝင္ တျခားေသာ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေဟာင္းေတြ၊ တက္ႂကြ လႈပ္ရွားသူေတြကို သူေတြ႔ခဲ့ဖူးေၾကာင္းနဲ႔ သူ႔အေနနဲ႔ အရင္က ျမန္မာႏုိင္ငံအေၾကာင္း ေကာင္းေကာင္း မသိခဲ့ဘဲ ဝန္ႀကီး ဟီလာရီကလင္တန္နဲ႔ တေခါက္၊ ျမန္မာႏိုင္ငံဆိုင္ရာ အထူးသံတမန္နဲ႔ မူဝါဒ ညႇိႏႈိင္းေရးမႉး ဒဲရက္ မစ္ခ်ဲလ္နဲ႔တေခါက္ သြားေရာက္ခဲ့ၿပီးတဲ့ ေနာက္မွာေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံ အေျခအေနကို တျဖည္းျဖည္း သေဘာေပါက္ လာခဲ့ေၾကာင္းေတြ ေျပာျပသြားခဲ့ပါတယ္။</div><div class="articleBody" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="articleBody" style="text-align: justify;">ဒါ့အျပင္ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုအေနနဲ႔ ျမန္မာ့အေရးကို ဆက္ၿပီးပံ့ပိုးသြားမယ္လို႔ အခုလုိ ဆိုပါတယ္။</div><div class="articleBody" style="text-align: justify;"><em>“ဒီမုိကေရစီစနစ္ကို ေျပာင္းလဲရာမွာ လုပ္ရကိုင္ရတာ ဘယ္ေလာက္ခက္ခဲတယ္ဆိုတာ နမူနာေတြ က်ေနာ္တို႔ ေတြ႔ခဲ့ၾကရပါၿပီ။ အီဂ်စ္ႏုိင္ငံသားေတြဟာ သူတို႔ရဲ႕ အနာဂတ္ကို သူတို႔ ပုိင္ဆုိင္ဖို႔နဲ႔ သူတို႔ရဲ႕ တုိင္းျပည္ကို ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံအျဖစ္ ထူေထာင္ဖို႔ ႀကိဳးပမ္းခဲ့ၾကတာ မလြယ္ကူဘူးဆိုတာ က်ေနာ္တို႔ ျမင္ခဲ့ၾကရပါၿပီ။ ထုိနည္းတူပဲ ျမန္မာႏုိင္ငံဟာလည္း အီဂ်စ္တို႔လို၊ အာရပ္ႏုိင္ငံေတြနဲ႔မတူ ကဲြျပား ျခားနားစြာနဲ႔ ဒီမုိကေရစီ အခင္းအက်င္းေတြ ခက္ခက္ခဲခဲ တည္ေဆာက္ေနတာကို က်ေနာ္တို႔က ပံ့ပိုး အားေပး ေထာက္ခံသြားၾကရပါမယ္”</em></div><div class="articleBody" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="articleBody" style="text-align: justify;">ဒီပဲြကို တက္ေရာက္လာၾကတဲ့ အေမရိကန္အစိုးရအဖဲြ႔အစည္းေတြနဲ႔ အစိုးရမဟုတ္တဲ့ အဖဲြ႔ အစည္းေတြက ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ ျဖစ္ပ်က္ေနတာေတြ သိလိုသမွ် ေမးျမန္းၾကတာကို တက္ႂကြ လႈပ္ရွားသူေတြက ျပန္လည္ေျဖၾကားၾကပါတယ္။</div><div class="articleBody" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="articleBody" style="text-align: justify;">ကခ်င္အမ်ဳိးသမီးေရးရာေတြကို ေဆာင္ရြက္ေနတဲ့ ေဒၚေဘာက္ဂ်ာက တႏိုင္ငံလံုး ေျပာင္းလဲကုန္ၿပီလို႔ ျပည္ပက ထင္ေနၾကမွာကို သူ႔အေနနဲ႔ စိုးရိမ္ေၾကာင္း အခုလို ေျပာျပပါတယ္။</div><div class="articleBody" style="text-align: justify;"><em>“တုိင္းရင္းသားေဒသေတြမွာ မဖံြ႔ၿဖိဳးမခ်င္း၊ မေအးခ်မ္းမခ်င္းကေတာ့ ျမန္မာႏုိင္ငံ ဒီမိုကေရစီဆိုတာ အလွမ္းေဝးေနပါေသးတယ္။ ဘယ္လုိပဲ ေျပာင္းလဲပါတယ္လို႔ ေျပာေနေပမယ့္ ေျပာင္းလဲေနတာက ေနျပည္ေတာ္နဲ႔ ၿမိဳ႕ေပၚျဖစ္တဲ့ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေလာက္ပဲ ေပါ့ေနာ္- အဲေလာက္ပဲ နည္းနည္းေလး လႈပ္တာပါ။ ႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္ ေျပာင္းလဲျခင္း ဆိုတာေတြလည္း မရွိခဲ့ပါဘူး။</em></div><div class="articleBody" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="articleBody" style="text-align: justify;"><em>အဲဒါေၾကာင့္ က်မတို႔ရဲ႕ တုိင္းရင္းသားေဒသမွာ ျဖစ္ေနတဲ့ အဓိက လုိအပ္ခ်က္ဟာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလည္း ျဖစ္သလို တိုင္းရင္းသားေဒသမွာ သူတို႔ေတာင္းဆုိေနတဲ့ ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ ကိုယ္ပိုင္ျပဌာန္းခြင့္ကို ရရွိမယ္ဆိုရင္ က်န္တာက အလုိလုိေနရင္းနဲ႔ ေျပာင္းလဲသြားႏုိင္မယ္လို႔လည္း က်မယံုၾကည္ပါတယ္”</em></div><div class="articleBody" style="text-align: justify;">အေရးယူပိတ္ဆို႔ ဒဏ္ခတ္တာေတြကိုု သူ႔အေနနဲ႔ မေထာက္ခံေပမယ့္ အေရးယူဒဏ္ခတ္ပိတ္ဆို႔မႈက ျမန္မာ့အေရးမွာ လက္နက္ကိရိယာတခု ျဖစ္တယ္ဆိုတာကိုေတာ့ သူ သေဘာတူေၾကာင္းကိုလည္း ကိုဇာဂနာက ဒီပဲြမွာ ေျပာပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္ သူမေထာက္ခံရသလဲဆိုတာ ဗီြအိုေအကို ကိုဇာဂနာက အခုလို ရွင္းျပပါတယ္။</div><div class="articleBody" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="articleBody" style="text-align: justify;"><em>“ပိတ္ဆို႔ျခင္းကို က်ေနာ့ရဲ႕ တဦးတည္း ပုဂၢလိကဆႏၵအရ ေျပာရမယ္ဆိုရင္ နည္းမ်ဳိးစံု ေလွ်ာက္ရွာ ေနရတဲ့အတြက္ အျခား မလိုလားအပ္တဲ့ထြက္ေပါက္ေတြ ျဖစ္ကုန္မယ္။ အဲလိုမ်ဳိး အလားသ႑န္နဲ႔ က်ေနာ္ နမူနာရွင္းတာပါ။ က်ေနာ္ ဘယ္လုိပိတ္ပိတ္မႀကိဳက္ဘူး။ မႀကိဳက္တဲ့အတြက္ ပိတ္တာမွန္ရင္ ဘယ္ပိတ္တာကိုမွ က်ေနာ္မႀကိဳက္ဘူး ဆိုတဲ့ သေဘာနဲ႔ေျပာတာပါ”</em></div><div class="articleBody" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="articleBody" style="text-align: justify;">ကိုဇာဂနာအေနနဲ႔ နယ္ပယ္အႏွံ႔ကလူေတြနဲ႔ ထိေတြ႔ဆက္ဆံေနသူျဖစ္တာေၾကာင့္ အေတြ႔အႀကံဳ၊ အၾကားအျမင္ အားလံုးအေပၚမွာ ၿခံဳငံုၿပီး ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ တကယ္ပဲ ေျပာင္းလဲေနပါၿပီလားလို႔ ဗီြအိုေအက ေမးတဲ့အခါမွာေတာ့ -</div><div class="articleBody" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="articleBody" style="text-align: justify;"><em>“က်ေနာ္က အေျပာင္းအလဲကို လံုးလံုးလ်ားလ်ား ေျပာင္းလဲေနၿပီလို႔ က်ေနာ္ မေျပာႏိုင္ဘူး။ ေသခ်ာတယ္။ မေျပာင္းလဲေသးဘူး၊ ေျပာင္းလဲမႈရဲ႕ အစပ်ဳိးေနတုန္းပဲ ရွိေသးတယ္။ ေရာင္နီသန္း လာစေလးပဲ။ သို႔ေသာ္ အဲဒီကေန အေမွာင္ထဲ ျပန္မေရာက္သြားေအာင္ ေရွ႕ေလွ်ာက္ၿပီးေတာ့ အလင္းထဲပဲ ဆက္သြားမယ္။ အခုမွ က်ေနာ္တို႔ ေရာင္နီသန္းတာကို။</em></div><div class="articleBody" style="text-align: justify;"><em>ေရာင္နီသန္းၿပီး ေန႔ခင္း အလင္းေရာင္ကို က်ေနာ္တုိ႔ သြားရမယ္ဆိုရင္ အဲဒီအခ်ိန္မွာ တေယာက္ကို တေယာက္ အညႇိဳးအေတးေတြ မရွိေအာင္ ဒီလူေတြကို network စမယ္။ ဒီလူေတြကို စုၿပီးေတာ့ ေရႊ႕သြားရင္ တျဖည္းျဖည္းခ်င္းနဲ႔ အလင္းထဲေရာက္သြားရင္ က်ေနာ္တုိ႔တုိင္းျပည္ ေကာင္းလာမွာေပါ့။ က်ေနာ္တို႔က သစ္ပင္ေပၚ မတက္ရဲတဲ့ရွင္ေလာင္း၊ ေရထဲေတာင္ မဆင္းရဲတဲ့ရွင္ေလာင္းလို ျဖစ္ေနတယ္။ သိပ္ဂ႐ုစုိက္ၿပီး သိပ္ fragile ျဖစ္ေနတယ္။ အခ်ိန္မေရြး က်ကဲြႏို္င္တယ္”</em></div><div class="articleBody" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="articleBody" style="text-align: justify;">ကိုဇာဂနာနဲ႔အဖဲြ႔ဟာ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုက တျခားေသာၿမိဳ႕ႀကီးေတြမွာလည္း သြားေရာက္ၿပီးေတာ့ အလားတူ ျမန္မာႏိုင္ငံအေၾကာင္း ေမးျမန္းေဆြးေႏြး ေဟာေျပာပဲြေတြ တက္ေရာက္မွာျဖစ္တယ္လို႔ သိရပါတယ္။</div><div class="articleBody" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="articleBody" style="text-align: justify;"><span style="font-size: x-small;"><strong><em>Copy from - voanews.com/</em></strong></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6437682873621052554-2586853789023876004?l=www.pnsjapan.org' alt='' /></div>PNSjapanhttp://www.blogger.com/profile/08151156731019909489noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6437682873621052554.post-37453403595790064722012-02-03T00:33:00.002+09:002012-02-03T00:33:51.233+09:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.mizzimaburmese.com/images/NewsPhotos/FEB12/govland.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img $included="null" alt="govland" border="0" class="caption" src="http://www.mizzimaburmese.com/images/NewsPhotos/FEB12/govland.jpg" style="margin-top: 5px; vertical-align: middle;" title="ေတာင္သူ လယ္သမားမ်ား၏ စိုက္ပ်ဳိးေျမဧက ၇၀၀ ေက်ာ္အတြင္း အာဏာပိုင္တို႔က အလံစိုက္ထူျခင္း၊ တပ္ေျမ အမွတ္အသားပါ ေက်ာက္တိုင္မ်ား စိုက္ထူျခင္းတို႔ေၾကာင့္ လယ္ေျမသိမ္းယူမည္ကို ေဒသခံလယ္သမားတို႔ စိုးရိမ္ေန (Photo:: Citizen Journalist)" /></a></div><div class="img_caption" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: center;"><span style="color: blue; font-size: x-small;">ေတာင္သူ လယ္သမားမ်ား၏ စိုက္ပ်ဳိးေျမဧက ၇၀၀ ေက်ာ္အတြင္း အာဏာပိုင္တို႔က အလံစိုက္ထူျခင္း၊ တပ္ေျမ အမွတ္အသားပါ ေက်ာက္တိုင္မ်ား စိုက္ထူျခင္းတို႔ေၾကာင့္ လယ္ေျမသိမ္းယူမည္ကို ေဒသခံလယ္သမားတို႔ စိုးရိမ္ေန (Photo:: Citizen Journalist)</span></div><div class="article-content" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">ေဖေဖၚဝါရီလ ၀၂ ရက္ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္။</div><div class="article-content" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">&nbsp;</div><div class="article-content" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;">ရွမ္းျပည္နယ္ ေတာင္ပိုင္း ေတာင္ႀကီးၿမိဳ႔နယ္ အတြင္းရွိ ပင္ငိုရြာႏွင့္ ဟိုပုန္း ရြာမ်ားရွိ ေတာင္သူ လယ္သမားမ်ား၏ စိုက္ပ်ဳိး ေျမဧက ၇၀၀ ေက်ာ္အတြင္း အာဏာပိုင္တို႔က အလံ စိုက္ထူျခင္း၊ တပ္ေျမ အမွတ္အသား ပါ ေက်ာက္တိုင္မ်ား စိုက္ထူျခင္း တို႔ေၾကာင့္ လယ္ေျမ သိမ္းယူမည္ကို ေဒသခံ လယ္သမားတို႔ စိုးရိမ္ ေနၾကသည္။<br /><br />ဇန္နဝါရီလ ၆ ရက္ေန႔ နံနက္က ပင္ငိုရြာရွိ စိုက္ပ်ဳိးေျမ ဧက ၆ဝဝ ခန္႔အတြင္း "တပ္ေျမ" အမွတ္အသား ပါရွိသည့္ ေက်ာက္တိုင္မ်ားကို ေဒသခံ လယ္သမားမ်ား သတိျပဳမိရာမွ ယင္းတို႔၏ လယ္ေျမမ်ားကို စစ္တပ္မွ သိမ္းယူမည္ကို စိုးရိမ္ ေနၾကျခင္းျဖစ္သည္။<br /><br />ေဒသခံ လယ္သမားမ်ားကို ကူညီေပးေနသည့္ ေတာင္ႀကီးၿမိဳ႕ခံ ခြန္ခမ္းေကာင္က အဆိုပါ ေက်ာက္တိုင္ အမွတ္အသားမ်ား စိုက္ထူမႈႏွင့္ ပတ္သက္၍ "သူတို႔ကိုယ္တိုင္ ျမင္တာေတာ့ စစ္ဝတ္စံုနဲ႔ ဆိုတာပဲ သိတယ္။ ဘယ္စစ္တပ္လဲ၊ ဘာလုပ္ဖို႔လဲ ဆိုတာလည္း မသိဘူး။ က်ေနာ္တို႔ ရြာသူရြာသားေတြကလည္း ေမးျမန္း ရေကာင္းမွန္း မသိဘူး။ စစ္သားလို႔ပဲ ေျပာလို႔ရတယ္" ဟု ေဒသခံမ်ား၏ အေျပာကို မဇၩိမအား ျပန္လည္ ေျပာျပသည္။</div><div class="article-content" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><br />ထို႔အျပင္ ေတာင္ႀကီးၿမိဳ႕နယ္ ေနာင္ေလ ေက်းရြာအုပ္စု၊ ထီေဝၚရြာ၊ ကန္ေလာင္းရြာႏွင့္ ထီတယမ္ ရြာသားမ်ားပိုင္ လယ္ေျမ ဧက ၁၇ဝ အတြင္းတြင္လည္း ရဲသင္တန္းေက်ာင္း ဖြင့္လွစ္ရန္ ေနျပည္ေတာ္ ရဲအရာရွိမ်ား လာေရာက္ကာ ၂ဝ၁၁ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလ အတြင္းက အလံနီမ်ား စိုက္ထူ သြားျခင္းေၾကာင့္ <a name='more'></a>လယ္ေျမ သိမ္းယူခံရမည္ကို ေဒသခံမ်ားက ပူပန္ ေနသည္ဟုလည္း ခြန္ခမ္းေကာင္က မဇၩိမကို ဆက္ေျပာသည္။<br /><br />အဆိုပါ ျဖစ္စဥ္မ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍ ပိုင္ရွင္ေဒသခံ လယ္သမား ၁၂ဝ ေက်ာ္က ေနျပည္ေတာ္ သမၼတ႐ံုး၊ လယ္ယာ စိုက္ပ်ဳိးေရး ဝန္ႀကီးဌာနႏွင့္ ရွမ္းျပည္နယ္ အစိုးရတို႔ထံ&nbsp; တနလၤာေန႔က အသနားခံစာ တေစာင္ လက္မွတ္ေရးထိုး တင္ျပ ေတာင္းဆိုထားသည္။<br /><br />ထိုစာတြင္ "က်ေနာ္၊ က်မတို႔၏ အသက္ေသြးေၾကာလို အေရးပါေသာ ဤလယ္ယာေျမမ်ားကို မဆံုး႐ႈံး ေအာင္ အကာအကြယ္ ေပးပါရန္ ေမတၱာရပ္ခံ ေတာင္းခံ အပ္ပါသည္" ဟု ေဖၚျပပါရွိသည္။ အဆိုပါ လယ္ယာေျမမ်ားတြင္ ဂ်ဳံ၊ ၾကက္သြန္ျဖဴ၊ ပဲစင္းငုံ၊ စေတာ္ဘယ္ရီခင္းမ်ားကို ေဒသခံ လယ္ယာသမားမ်ားက စိုက္ပ်ဳိး အသက္ေမြးေနၾကသည္။<br /><br />၂ဝဝ၇ ခုႏွစ္အတြင္း ရွမ္းျပည္နယ္ေတာင္ပိုင္း ေညာင္ေရႊခ႐ိုင္ ေခါင္တိုင္ရြာတြင္ ဟူပင္ဟိုတယ္မွ ေဒသခံ လယ္သမားမ်ားပိုင္ ကိုင္းၿခံေျမ ၁၈ ဧက ခန္႔ကို သိမ္းယူ ခဲ့ေသာျဖစ္ရပ္ ရွိခဲ့ေသးသည္။</div><div class="article-content" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><div class="img_caption none" style="float: none; width: 600px;"><img $included="null" alt="govland1" class="caption" height="450" src="http://www.mizzimaburmese.com/images/NewsPhotos/FEB12/govland1.jpg" style="margin: 5px; vertical-align: middle;" title="ေတာင္သူ လယ္သမားမ်ား၏ စိုက္ပ်ဳိးေျမဧက ၇၀၀ ေက်ာ္အတြင္း အာဏာပိုင္တို႔က အလံစိုက္ထူျခင္း၊ တပ္ေျမ အမွတ္အသားပါ ေက်ာက္တိုင္မ်ား စိုက္ထူျခင္းတို႔ေၾကာင့္ လယ္ေျမသိမ္းယူမည္ကို ေဒသခံလယ္သမားတို႔ စိုးရိမ္ေန (Photo:: Citizen Journalist)" width="600" /> <div class="img_caption" style="text-align: center;"><span style="color: blue; font-size: x-small;">ေတာင္သူ လယ္သမားမ်ား၏ စိုက္ပ်ဳိးေျမဧက ၇၀၀ ေက်ာ္အတြင္း အာဏာပိုင္တို႔က အလံစိုက္ထူျခင္း၊ တပ္ေျမ အမွတ္အသားပါ ေက်ာက္တိုင္မ်ား စိုက္ထူျခင္းတို႔ေၾကာင့္ လယ္ေျမသိမ္းယူမည္ကို ေဒသခံလယ္သမားတို႔ စိုးရိမ္ေန (Photo:: Citizen Journalist)</span></div></div></div><div class="article-content" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><br />ထိုျဖစ္ရပ္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ လယ္သမားမ်ားက ျပည္နယ္ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္၊ အင္း တိုင္းရင္းသား ေရးရာ ဝန္ႀကီး၊ ကမၻာ့ အလုပ္သမား အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ (ILO) တို႔ထံ အသနားခံစာမ်ား တင္ျပခဲ့ေသာ္လည္း တံု႔ျပန္မႈ တစံုတရာ မရွိေသးဘဲ လယ္သမားမ်ား ယခုအခ်ိန္ထိ သူတို႔၏ လယ္ယာေျမမ်ားကို ျပန္လည္ လုပ္ပိုင္ခြင့္ မရရွိေသးဟု ထိုျဖစ္စဥ္ကို ကူညီေပးခဲ့သည့္ ရွမ္းျပည္နယ္ ေတာင္ႀကီးၿမိဳ႕နယ္ေန ေရွ႕ေန ေဒၚခင္မိုးမိုးက မဇၩိမကို ေျပာသည္။<br /><br />လယ္ယာေျမ သိမ္းယူမႈမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍ ၂ဝ၁ဝ ခုႏွစ္ မတ္လ ၉ ရက္ေန႔တြင္က်င္းပသည့္ အမ်ဳိးသား လႊတ္ေတာ္ အတြင္း ပုဇြန္ေတာင္ၿမိဳ႕နယ္ မဲဆႏၵနယ္မွ ဦးေအာင္ဇင္က "ေတာင္သူမ်ား၏ လယ္ယာေျမမ်ားကုိ ေလ်ာ္ေၾကးေငြျဖင့္ သိမ္းယူျခင္း၊ စက္႐ုံ တည္ေဆာက္ရန္ သိမ္းယူျခင္း၊ လယ္ယာ စီမံကိန္းႀကီးမ်ား အေကာင္အထည္ ေဖာ္ရန္ႏွင့္&nbsp; လယ္ယာစီးပြား ဘက္စုံသီးႏွံ ႏွစ္ရွည္ပင္ စီမံကိန္းမ်ား အေကာင္အထည္ ေဖာ္ရန္ သိမ္းယူျခင္း စသည္တုိ႔ေၾကာင့္ ေတာင္သူလယ္သမားမ်ား လယ္မဲ့ယာမဲ့ ဘဝ ေရာက္ခဲ့ၾကသည္ကုိ ေတြ႔ရွိေနရၿပီး ထိုျဖစ္စဥ္မ်ားကို ေျဖရွင္းေပးရန္ အစီအစဥ္ရွိမရွိ" ေမးျမန္း ခဲ့ေသးသည္။<br /><br />ယင္းေမးခြန္းကို ထိုစဥ္က လယ္ယာ စိုက္ပ်ဳိးေရးႏွင့္ ဆည္ေျမာင္း ဝန္ႀကီး ဦးေဌးဦး က "ေတာင္သူမ်ား လုပ္ကုိင္ေနေသာ လယ္ေျမမ်ားကုိ သာမန္အားျဖင့္ သိမ္းယူမႈမ်ား မရွိပါ။ သုိ႔ေသာ္ ႏုိင္ငံေတာ္ အက်ဳိးအတြက္ ေဆာင္ရြက္ရေသာ လုပ္ငန္းမ်ား၊ စီမံကိန္းမ်ား ေပၚေပါက္လာပါက&nbsp; အနည္းဆုံး လုိအပ္ေသာ ေျမဧရိယာကုိသာ ရယူေစသည္" ဟု ျပန္လည္ ေျဖၾကားခဲ့ဖူးသည္။<br /><br /><span style="font-size: x-small;"><strong><em>သတင္းရင္းျမစ္&nbsp;- ခ်င္းမိုင္(မဇၩိမ)</em></strong></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6437682873621052554-3745340359579006472?l=www.pnsjapan.org' alt='' /></div>PNSjapanhttp://www.blogger.com/profile/08151156731019909489noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6437682873621052554.post-77707444254337860822012-02-03T00:24:00.001+09:002012-02-03T00:24:53.070+09:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-k6ppctSIQUY/TyqquUINcTI/AAAAAAAAMGc/NzgAE_PKasg/s1600/kachin_army_05012012.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="270" sda="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-k6ppctSIQUY/TyqquUINcTI/AAAAAAAAMGc/NzgAE_PKasg/s400/kachin_army_05012012.jpg" width="400" /></a></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #274e13; font-size: x-small;">ကခ်င္ျပည္နယ္အတြင္း ျမန္မာအစိုးရစစ္ေၾကာင္းမ်ားကို ခုခံတိုက္ခိုက္ေနတဲ့ ေရွ႕တန္းတေနရာမွ KIA တပ္ဖြဲ႔မ်ား။ </span></div><div style="text-align: justify;"><span class="date">02</span> <span class="month-year"><strong>Feb</strong> <strong>2012</strong> </span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ျမန္မာ အစိုးရတပ္ႏွင့္ KIA တပ္ဖြဲ႔ၾကား ေဖေဖာ္ဝါရီ ၁ ရက္ ယမန္ေန႔ ကခ်င္ျပည္နယ္ အလယ္ပိုင္းတြင္ ၆ နာရီၾကာ တိုက္ပြဲျဖစ္ပြားရာ အစိုးရစစ္သား အနည္းဆံုး ၃ ဦး ေသးဆံုးျပီး ၅ ဦး ဒဏ္ရာရရွိေၾကာင္း KIA စစ္အရာရိွမ်ား ဆိုသည္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ေသဆံုး ဒဏ္ရာရရွိေသာ စစ္သားမ်ားသည္ ဆင္ဘို အေျခစိုက္ ခလရ အမွတ္ ၁၄၁ မွျဖစ္ျပီး ေဒသခံ KIA တပ္ရင္း ၅ ႏွင့္ တိုက္ပြဲ ျဖစ္ပြားျခင္း ျဖစ္သည္ဟု KIA ကဆိုသည္။ KIA ဖက္ ထိခိုက္ျခင္း မရွိေၾကာင္း သက္ဆိုင္ရာ KIA ေရွ႕တန္းအရာရွိမ်ား ေျပာသည္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">တိုက္ပြဲျဖစ္ပြားသည့္ ေနရာသည္ ဆင္ဘိုျမိဳ႕အနီး ေလာဒ္ေအာင္ (Lawt Awng)ႏွင့္ အင္လံုရွလားခ (Nlung Shala Hka) ေခ်ာင္းၾကားမွာ ျဖစ္ပြားခဲ့သည္။ တရက္ထဲမွာ KIA ဖလပ္ဘြမ္ (Hpalap Bum)ေရႊ႕ေျပာင္း တပ္ရင္းမွ ဗိုလ္မရန္ဘရန္နန္သည္ ၀ိုင္းေမာ္ျမိဳ႕နယ္ ဆမားေက်းရြာအနီး ျမန္မာစစ္တပ္ မန္ေမာ္ (ဗန္းေမာ္)နယ္ေျမခံ တပ္ရင္း ခလရ အမွတ္ ၄၇ စစ္သားမ်ား၏ ေစာင့္ၾကိဳ ပစ္ခတ္မႈတြင္ ေသဆံုးခဲ့သည္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ယခုလို အေျခအေနမွာ ျမန္မာ-KIO အဖြဲ႕ကိုယ္စားလွယ္မ်ားသည္ ယခုလ ေဖေဖာ္ဝါရီလ ၆ ရက္ႏွင့္ ၁၂ ရက္ၾကား ဒီႏွစ္ထဲ ဒုတိယအၾကိမ္ ေတြ႔ဆုံရန္ ျပင္ဆင္ေနသည္ဟု ကခ်င္ျပည္နယ္ လိုင္ဇာ ဗဟိုဌာနခ်ဳပ္မွ KIO အရာရွိမ်ား ဆိုသည္။ ျပီးခဲ့သည့္ ဇန္နဝါရီလ ၁၈ ႏွင့္ ၁၉ ရက္ေန႔တြင္ ႏွစ္ဖက္ ကိုယ္စားလွယ္မ်ား တရုတ္ႏိုင္ငံနယ္စပ္ ေရႊလီျမိဳ႕တြင္ ေတြ႔ဆုံ ေဆြးေႏြးခဲ့ေသာ္လည္း ႏိုင္ငံေရးကိစၥ သေဘာတူညီမႈ မရခဲ့ပါ။ </div><a name='more'></a><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ေရႊလီ ေတြ႔ဆုံပြဲ စတင္ခ်ိန္မွ ရွမ္းျပည္ေျမာက္ပိုင္း KIA တပ္ရင္း ၈ ေဒသမွလြဲၿပီး က်န္နယ္ေျမမ်ားတြင္ ႏွစ္ဖက္ နားလည္မႈျဖင့္ တိုက္ပြဲမ်ား ယေန႔ ဗုဒၶဟူးေန႔ထိ ရပ္ဆိုင္း ထားဆဲျဖစ္သည္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">KIO က “ပထမဆုံး ႏိုင္ငံေရးျပႆနာကို ေျဖရွင္းၿပီး ေနာက္ဆုံးအဆင့္မွ လက္နက္တပ္ဖြဲ႔ ကိစၥ ေဆြးေႏြးရန္” သမၼတဦးသိန္းစိန္ ဦးေဆာင္ေသာ ျမန္မာအစိုးရသို႔ တင္ျပထားသည္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: x-small;"><strong><em>သတင္းရင္းျမစ္ -&nbsp;ကခ်င္သတင္းဌာန</em></strong></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6437682873621052554-7770744425433786082?l=www.pnsjapan.org' alt='' /></div>PNSjapanhttp://www.blogger.com/profile/08151156731019909489noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6437682873621052554.post-16930192514011779552012-02-02T15:06:00.002+09:002012-02-02T15:06:55.338+09:00<div sizcache="0" sizset="4" style="text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-N148pEt6UQY/TyoKcvQQX2I/AAAAAAAAD-E/I9POxbzsPJ0/s1600/rich%2Bmm.jpg"><img alt="" border="0" closure_uid_jm7y7n="3" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5704383366855417698" src="http://3.bp.blogspot.com/-N148pEt6UQY/TyoKcvQQX2I/AAAAAAAAD-E/I9POxbzsPJ0/s400/rich%2Bmm.jpg" style="cursor: hand; display: block; height: 300px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 400px;" /></a></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: 85%;"><span style="color: blue; font-size: x-small;">(ဓာတ္ပံု - Travel Pod)</span></span></div><div style="text-align: justify;">February 02, 2012&nbsp;&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ျမန္မာႏိုင္ငံကေန ျပည္ပ ႏိုင္ငံေတြကို ေပးဖို႔ အေၾကြး အေမရိကန္ ေဒၚလာ သန္းေပါင္း<strong><span style="color: red;"> ၁၁၀၂၃</span></strong> သန္း ရွိေနတယ္လို႔ လႊတ္ေတာ္မွာ ဘ႑ာေရးဝန္ႀကီး ဦးလွထြန္းက တင္ျပ သြားလို႔ ျမန္မာ ျပည္သူေတြ မ်က္လံုးျပဴး ေနၾကပါတယ္။ ဒီၾကာထဲ ေရာင္းစားထား ဘုံးထားတာေတြ ဘယ္ေရာက္ ကုန္ၿပီလဲ ဆိုၿပီး ေမးသံေတြလည္း ညံလာပါတယ္။<br /><br />ဥပမာအားျဖင့္ ေရနံ၊ သဘာဝဓာတ္ေငြ႔ကို ေဒၚလာနဲ႔ ေရာင္းစားတာမွာ ဝန္ႀကီးဌာနေတြက အစိုးရကို ျပန္သြင္းေတာ့ ၁ ေဒၚလာ ၆ က်ပ္ႏႈန္းပဲ ျပၿပီး က်န္တာ ေဝစားမွ်စား လုပ္ၾကတဲ့ သာဓကေတြလည္း ရွိထားပါတယ္။<br /><br />ဘယ္လို ရွင္းၾကမလဲ ... ေငြေရာင္ ပိတ္ကားေပၚမွာ ဆက္ၾကည့္ၾကပါရန္ ...</div><br /><table border="1" style="border-bottom: #cccccc 1px solid; border-collapse: collapse; border-image: initial; border-left: #cccccc 1px solid; border-right: #cccccc 1px solid; border-top: #cccccc 1px solid; text-align: center; width: 500px;"><tbody><tr><th colspan="2"><span style="color: blue;">၁၉၈၈ခုႏႇစ္မတိုင္မီ ေခ်းယူခဲ့သည့္ ေခ်းေငြမ်ားအတြက္ ျပန္လည္ေပးဆပ္ရန္က်န္ရႇိသည့္ ျပည္ပေခ်းေငြမ်ား</span></th></tr><tr><td><strong>ႏိုင္ငံႏႇင့္အဖြဲ႔အစည္းမ်ား</strong></td><td><strong>အေမရိကန္ေဒၚလာသန္းေပါင္း</strong></td></tr><tr><td>ေအဒီဘီေခ်းေငြ</td><td>၃၅၆.၉၃၅</td></tr><tr><td>အိုင္ဒီေအေခ်းေငြ</td><td>၈၀၀.၅၉၀</td></tr><tr><td>ဒိန္းမတ္ႏိုင္ငံမႇေခ်းေငြ</td><td>၅၃.၀၃၉</td></tr><tr><td>ဂ်ာမနီႏိုင္ငံမႇေခ်းေငြ</td><td>၅၈၄.၇၂၈</td></tr><tr><td>ဂ်ပန္ႏိုင္ငံမႇေခ်းေငြ</td><td>၆၃၈၈.၃၂၀</td></tr><tr><td>ကေနဒါႏိုင္ငံမႇေခ်းေငြ</td><td>၈.၀၅၆</td></tr><tr><td>ဖင္လန္ႏိုင္ငံမႇေခ်းေငြ</td><td>၄.၈၁၂</td></tr><tr><td>ျပင္သစ္ႏိုင္ငံမႇေခ်းေငြ</td><td>၈၄.၀၀၆</td></tr><tr><td>အီတလီႏိုင္ငံမႇေခ်းေငြ</td><td>၆.၀၉၀</td></tr><tr><td>နယ္သာလန္ႏိုင္ငံမႇေခ်းေငြ</td><td>၉.၇၅၆</td></tr><tr><td>ေနာ္ေ၀ႏိုင္ငံမႇေခ်းေငြ</td><td>၃၇.၁၂၆</td></tr><tr><td>ၾသစၾတီးယားႏိုင္ငံမႇေခ်းေငြ</td><td>၃၇.၀၂၇</td></tr><tr><td>အဂၤလန္ႏိုင္ငံမႇေခ်းေငြ</td><td>၃၆.၅၅၂</td></tr><tr><td>ေပါင္း</td><td><strong>၈၄၀၈.၃၄၈</strong></td></tr></tbody></table><br /><br /><br /><table border="1" style="border-bottom: #cccccc 1px solid; border-collapse: collapse; border-image: initial; border-left: #cccccc 1px solid; border-right: #cccccc 1px solid; border-top: #cccccc 1px solid; text-align: center; width: 500px;"><tbody><tr><th colspan="2"><span style="color: blue;">၁၉၈၈ ခုႏႇစ္ေနာက္ပိုင္း ေခ်းယူခဲ့သည့္ ေခ်းေငြမ်ားအတြက္ ျပန္လည္ေပးဆပ္ရန္က်န္ရႇိသည့္ ျပည္ပေခ်းေငြမ်ား</span></th></tr><tr><td><strong>ႏိုင္ငံႏႇင့္အဖြဲ႔အစည္းမ်ား</strong></td><td><strong>အေမရိကန္ေဒၚလာသန္းေပါင္း</strong></td></tr><tr><td>အိုပက္ေခ်းေငြ</td><td>၂၂.၆၄၈</td></tr><tr><td>အိႏၵိယႏိုင္ငံမႇေခ်းေငြ</td><td>၁၁၀.၃၈၉</td></tr><tr><td>ကိုရီးယားသမၼတႏိုင္ငံမႇေခ်းေငြ</td><td>၅၀.၂၇၇</td></tr><tr><td>ဂ်ပန္ႏိုင္ငံမႇေခ်းေငြ</td><td>၆၈.၅၃၆</td></tr><tr><td>ထိုင္းႏိုင္ငံမႇေခ်းေငြ</td><td>၆၃.၄၂၀</td></tr><tr><td>မေလးရႇားႏိုင္ငံမႇေခ်းေငြ</td><td>၁၅၀.၀၀၀</td></tr><tr><td>ဆာဗီးယားႏိုင္ငံမႇေခ်းေငြ</td><td>၁၇ .၉၃၆</td></tr><tr><td>တ႐ုတ္ႏိုင္ငံမႇေခ်းေငြ</td><td>၂၁၃၁ .၇၄၄</td></tr><tr><td>စုစုေပါင္း</td><td><strong>၂၆၁၄ .၉၅၀</strong></td></tr></tbody></table><br /><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;">Credit: Eleven Media Group ရဲ႕ ဝက္ဘ္ဆိုဒ္ကေန ယူပါတယ္။</span><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span style="font-size: x-small;"><strong><em>Copy from - irrawaddyblog</em></strong></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6437682873621052554-1693019251401177955?l=www.pnsjapan.org' alt='' /></div>PNSjapanhttp://www.blogger.com/profile/08151156731019909489noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6437682873621052554.post-43139470041270182042012-02-02T08:59:00.000+09:002012-02-02T09:01:17.306+09:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-hKvEFrdaw38/TynRW1oJOCI/AAAAAAAAMGU/QQ2RgWiZzVQ/s1600/untitled.bmp" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" sda="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-hKvEFrdaw38/TynRW1oJOCI/AAAAAAAAMGU/QQ2RgWiZzVQ/s1600/untitled.bmp" /></a></div><div class="wp-caption-text" style="text-align: center;"><span style="color: blue; font-size: x-small;">ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေဟာင္းမ်ား ေတြ႔ဆံုပြဲ</span></div><div style="text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/lF7M94_Te3o" width="420"></iframe></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">အိပ္မက္ေတာင္ မမက္ႏုိင္ခဲ့တဲ့ ေရာင္စုံ မီးေတြၾကားက ေႏြးေထြးတဲ့ ေတြ႔ဆုံမႈ အျဖစ္ တင္စားခဲ့တဲ့ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေဟာင္းေတြ ေတြ႔ဆုံပဲြ တခုကုိ ဇန္နဝါရီလ ၃၁ ရက္ေန႔က အင္းလ်ား ကန္ေဘးမွာရွိတဲ့ စိမ္းလန္းစုိျပည္ ျမက္ခင္းျပင္မွာ က်င္းပ ျပဳလုပ္ခဲ့ ၾကပါတယ္။ </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">အဲ့ဒီ ေတြ႔ဆုံပဲြကုိ အက်ဥ္းေထာင္ အသီးသီးက ျပန္လည္ လြတ္ေျမာက္လာတဲ့ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေဟာင္းေတြနဲ႔ မိသားစုဝင္ေတြ လာေရာက္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ေတးဂီတ ေဖ်ာ္ေျဖပဲြေတြနဲ႔ တရင္းတႏွီး ေတြ႔ဆုံခဲ့ၾကတဲ့ ေတြ႔ဆုံ ပဲြတခုျဖစ္ၿပီး အဲ့ဒီ ပဲြအတြင္း အက်ဥ္းေထာင္အတြင္းက ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေတြ အျမန္ဆုံး လြတ္ေျမာက္ႏိုင္ဖို႔ အတြက္ သံတုိင္နဲ႔ အုတ္နံရံပုံစံ ပုံေဖာ္ထားတဲ့ ကိတ္မုန္႔မွာ ဖေယာင္းတုိင္ ထြန္းညွိၿပီး ဆုေတာင္း ခဲ့ၾကပါတယ္။</div><div style="text-align: center;"><strong><em><span style="font-size: x-small;">Copy from - burmavjmedia</span></em></strong></div><br /><br /><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6437682873621052554-4313947004127018204?l=www.pnsjapan.org' alt='' /></div>PNSjapanhttp://www.blogger.com/profile/08151156731019909489noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6437682873621052554.post-29931702397664723732012-02-02T01:20:00.001+09:002012-02-02T01:20:30.575+09:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-pBvCGFfXnlg/Tylkz5yG0zI/AAAAAAAAMGM/P8bIfDTq05g/s1600/4447.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="265" sda="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-pBvCGFfXnlg/Tylkz5yG0zI/AAAAAAAAMGM/P8bIfDTq05g/s400/4447.jpg" width="400" /></a></div>Wednesday, 01 February 2012 <br /><div style="text-align: justify;">ျပည္တြင္း အထည္ခ်ဳပ္လုပ္ငန္းမ်ား အေျခအေနႏွင့္ ပတ္သက္၍ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံမွ သုေတသန ျပဳလုပ္ လ်က္ရွိေၾကာင္း သိရွိရသည္။ အဆိုပါ ျပည္တြင္း အထည္ခ်ဳပ္ လုပ္ငန္းမ်ားအား သုေတသန ျပဳလုပ္ျခင္းကို ဂ်ပန္ႏိုင္ငံ စီးပြားေရး ၀န္ႀကီး ဌာန ကုန္သြယ္ေရးႏွင့္ စက္မႈလုပ္ငန္း (Ministry of Economics, Trade &amp; Industry, METI ) လက္ေအာက္ ရွိ ဂ်ပန္ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္ေရးအဖြဲ႕ (Institute of Developing of Economics Japan External Trade Organization, IDE-JETRO) ႏွင့္ ျမန္မာ့ေစ်းကြက္ သုေတသနႏွင့္ ဖြံ႕ၿဖိဳးမႈ ကုမၸဏီလီမိတက္ (Myanmar Marketing Research &amp; Development Co.,Ltd-MMRD) တို႔ ပူးေပါင္း၍ ျပဳလုပ္သြားမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“ အဓိက ရည္ရြယ္တာကေတာ့ ျမန္မာ အထည္ခ်ဳပ္ လုပ္ငန္းေတြအေနနဲ႔ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံကို တင္ပို႔ေနတဲ့အခါမွာ ဂ်ပန္ေစ်းကြက္မွာ ေရရွည္ေအာင္ျမင္မႈ ရရွိေအာင္လို႔၊ အထည္ခ်ဳပ္လုပ္ငန္း တိုးတက္ဖို႔ သီးသန္႔ ရည္ရြယ္ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး အခုလိုေလ့လာလို႔ ရရွိလာမယ့္ အခ်က္အလက္ေတြကို စီးပြားျဖစ္ ျပန္ၿပီး အသံုးမခ်ပါဘူးလို႔ ကတိ ေပးထားပါတယ္”ဟု ျမန္မာႏိုင္ငံ အထည္ခ်ဳပ္ လုပ္ငန္းရွင္မ်ား </div><a name='more'></a><div style="text-align: justify;">အသင္း မွ တာ၀န္ရွိသူ တစ္ဦးက ေျပာျပခဲ့သည္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">သုေတသန ျပဳျခင္းကို ရန္ကုန္ရွိ အထည္ခ်ဳပ္စက္႐ံု ၁၈ ႐ံုတြင္ ဇန္န၀ါရီလ အတြင္း ေဆာင္ရြက္ သြားမည္ျဖစ္ၿပီး ျပည္တြင္း အထည္ခ်ဳပ္ လုပ္ငန္းမ်ားအား ယခုကဲ့သုိ႔ အခ်က္အလက္ ေကာက္ယူ သုေတသန ျပဳလုပ္ျခင္းမ်ဳိး ယခင္က ေဆာင္ရြက္ခဲ့ဖူးျခင္း မရွိခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: x-small;"><strong><em>Copy from&nbsp; - news-eleven</em></strong></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6437682873621052554-2993170239766472373?l=www.pnsjapan.org' alt='' /></div>PNSjapanhttp://www.blogger.com/profile/08151156731019909489noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6437682873621052554.post-25690800994809004532012-02-02T00:51:00.002+09:002012-02-02T00:51:36.050+09:00<h2 class="posttitle" style="text-align: center;">မသႏၲာ ရဲ႕ အိမ္အျပန္လမ္း … (႐ုပ္သံ)</h2><div class="postmeta left" style="text-align: center;"><span class="left">February 1, 2012</span><!--end: postmeta--></div><div class="clear" style="text-align: center;"></div><div class="entry" jquery1328111212099="20" sizcache="6" sizset="0" style="text-align: center;"><span style="color: #0b5394;">မသႏၲာ (ပုဒ္မ ၁၇/၁ ။ ၁၃/၁ ၁၂၄) တို႔နဲ႔ မတရား တရားစြဲဆိုခံရၿပီး ၂၀၀၇ ခုႏွစ္မွာ ေထာင္ဒဏ္ ၂၉ ႏွစ္ အျပစ္ေပးခံခဲ့ရ တယ္။ အင္းစိန္ေထာင္မွာ ၅ ႏွစ္ ေနခဲ့ရၿပီး ၂၀၁၂ ဇန္န၀ါရီလ ၁၃ ရက္ေန႔က လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင္နဲ႔ ျပန္လြတ္ လာခဲ့ပါတယ္။ ျပန္လြတ္လာခ်ိန္ကို ေမွ်ာ္တလင့္လင့္ ေစာင္ေနခဲ့တဲ့ သူမဖခင္က တကယ္တန္း သူမျပန္လြတ္လာခ်ိန္မွာ က်န္းမာ ေရး ခ်ဳိ႕တဲ့ေနမွႈေၾကာင့္ စကားေတာင္ မေျပာႏိုင္ပါ။</span></div><div class="entry" jquery1328111212099="20" sizcache="6" sizset="0" style="text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="281" src="http://www.youtube.com/embed/F436rVdr9j4?fs=1&amp;feature=oembed" width="500"></iframe></div><div class="entry" jquery1328111212099="20" sizcache="6" sizset="0" style="text-align: center;"><a href="http://www.naytthit.net/wp-content/uploads/2012/02/thandar1.jpg"><img alt="" class="alignnone size-full wp-image-23751" height="300" src="http://www.naytthit.net/wp-content/uploads/2012/02/thandar1.jpg" title="thandar1" width="450" /></a>&nbsp;</div><div class="FacebookLikeButton" jquery1328111212099="20" sizcache="6" sizset="0" style="text-align: center;"><span style="font-size: x-small;"><strong><em>Copy from - naytthit.net</em></strong></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6437682873621052554-2569080099480900453?l=www.pnsjapan.org' alt='' /></div>PNSjapanhttp://www.blogger.com/profile/08151156731019909489noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6437682873621052554.post-36066175303042338822012-02-02T00:33:00.000+09:002012-02-02T00:33:20.723+09:00<div class="meta"></div><div class="entry"><div></div><div style="text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-OT021c9qppM/Tyk-R-JDtnI/AAAAAAAAFic/n5CK0YT2_pY/s1600/1.jpg"><img alt="" border="0" class="alignleft" height="230" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5704158881501132402" src="http://2.bp.blogspot.com/-OT021c9qppM/Tyk-R-JDtnI/AAAAAAAAFic/n5CK0YT2_pY/s400/1.jpg" style="border-bottom: 0pt; border-left: 0pt; border-right: 0pt; border-top: 0pt;" width="360" /></a></div><div style="text-align: center;"><strong><span style="color: red;">● သမိုင္း၀င္ပင္လံုစာခ်ဳပ္</span></strong></div><span style="color: red;"><div><span style="color: red;"><span style="color: black;">ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၊ ၂၀၁၂</span></span></div><div><span style="color: red;"><span style="color: black;"></span></span>&nbsp;</div></span><div style="text-align: justify;">ျမန္မာျပည္ဘုရင္ခံ၏ အမႈေဆာင္ေကာင္စီမွ ဒုတိယဥကၠဌ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၊ အမႈေဆာင္ ေကာင္စီ၀င္မ်ား၊ ေစာ္ဘြားမ်ား၊ ႐ွမ္းျပည္နယ္၊ ကခ်င္ ေတာင္တန္းေဒသမွ ကိုယ္စားလွယ္မ်ား တက္ေရာက္ၾကေသာ ပင္လံု ညီလာခံတြင္ က်င္းပမည့္ အစည္းအေ၀း၌ ၾကားျဖတ္ ျမန္မာ အစိုးရႏွင့္ ခ်က္ခ်င္း ပူးေပါင္း လုိက္ျခင္းအားျဖင့္ ႐ွမ္း၊ ကခ်င္ႏွင့္ ခ်င္းတို႔သည္ လြတ္လပ္ေရးကို ပိုမိုလ်င္ျမန္စြာ ရ႐ွိႏိုင္လိမ့္မည္ဟု အစည္း အေ၀း တက္ေရာက္သူ အဖြဲ႕၀င္တို႔က ယံုၾကည္ၾကသည့္ အတိုင္း တညီတၫြတ္တည္း&nbsp; ေအာက္ပါအတုိင္း သေဘာတူညီၾကသည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">(၁) ေတာင္တန္း ေဒသမ်ားကိစၥႏွင့္ ပတ္သက္၍ ေဆာင္႐ြက္ရန္ ေတာင္တန္းသားမ်ား စည္းလံုးညီၫြတ္ေရး ဦးစီးအဖြဲ႔မွ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားက ေထာက္ခံသည့္ ကိုယ္စားလွယ္ တစ္ဦးကို ဘုရင္ခံက ေ႐ြးခ်ယ္၍ ဘုရင္ခံ၏ အတုိင္ပင္ခံ အမႈေဆာင္ေကာင္စီတြင္ အတုိင္ပင္ခံ ကိုယ္စားလွယ္ တစ္ဦးအျဖစ္ ခန္႔အပ္ရမည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">(၂) ထိုအတိုင္ပင္ခံ ပုဂၢိဳလ္ကို ဘုရင္ခံ၏ အမႈေဆာင္ ေကာင္စီတြင္ ဌာနလက္ကိုင္မ႐ွိ ေကာင္စီ၀င္ အျဖစ္လည္း ခန္႔အပ္ ရမည္။ ကာကြယ္ေရး ႏွင့္ႏိုင္ငံျခားေရး ဌာနနည္းတူ ေတာင္တန္း ေဒသ ေရးရာဌာန ကိုလည္း ဥပေဒျဖင့္ ျပ႒ာန္း၍ အမႈေဆာင္ ေကာင္စီ၌ ထား႐ွိရမည္။ ထိုေတာင္ တန္း ေဒသဆိုင္ရာ အတုိင္ပင္ခံ ေကာင္စီ၀င္အား အလားတူနည္းအတုိင္း အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ အာဏာမ်ားကို အပ္ႏွင္းရမည္။</div><a name='more'></a><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">(၃) ထိုအတုိင္ပင္ခံ ေကာင္စီ၀င္အား ကူညီရန္အတြက္ ယင္းႏွင့္လူမ်ိဳးစုတူ မဟုတ္သည့္ အျခား ေတာင္တန္း ေဒသမ်ားအား ကိုယ္စားျပဳေသာ တြဲဘက္ အတိုင္ပင္ခံ ပုဂၢိဳလ္ႏွစ္ဦး ထား႐ွိရမည္။ ထိုအတိုင္ပင္ခံ ပုဂၢိဳလ္ႏွစ္ဦးသည္ ပထမဦးစြာ မိမိတို႔၏ ဆိုင္ရာ နယ္ပယ္ေရးရာမ်ား က်န္႐ွိ သည့္ အျခားေသာ ေတာင္တန္း ေရးရာမ်ားကို စီမံ ခန္႔ခြဲေဆာင္႐ြက္ရမည္။ ယင္းပုဂၢိဳလ္ သံုးဦးတို႔သည္ အေျခခံ ဥပေဒ ျပဌာန္းသည့္အတိုင္း တာ၀န္ယူ လုပ္ကိုင္ရမည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">(၄) အတိုင္ပင္ခံ ေကာင္စီ၀င္သည္ အမႈေဆာင္ ေကာင္စီအဖြဲ႕၀င္ အေနျဖင့္ ေကာင္စီတြင္ ေတာင္တန္း ေဒသမ်ား၏ တစ္ဦးတည္းေသာ ကိုယ္စားလွယ္ျဖစ္ေသာ္လည္း ေတာင္တန္း ေဒသကိစၥမ်ားကို ေဆြးေႏြးေသာ တြဲဘက္ အတိုင္ပင္ခံ ပုဂၢိဳလ္ႏွစ္ဦးသည္ ေကာင္စီအတြင္းသို႔ တက္ေရာက္ႏိုင္ခြင့္ ႐ွိရမည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">(၅) အထက္ပါ သေဘာတူညီခ်က္အရ ဘုရင္ခံ၏ အမႈေဆာင္ ေကာင္စီကို တိုးခ်ဲ႕မည္ ျဖစ္ေသာ္လည္း ေတာင္တန္း ေဒသမ်ား ၏ နယ္တြင္း အုပ္ခ်ဳပ္ေရးတြင္ ယခုရ႐ွိ ခံစားလ်က္႐ွိေသာ ကိုယ္ပိုင္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ဆံုးပါးရန္ မည္သည့္ ေဒသတြင္မဆို လံုး၀ ျပဳလုပ္လိမ့္မည္ မဟုတ္။ ေတာင္ တန္းေဒသမ်ားအတြက္ နယ္တြင္း အုပ္ခ်ဳပ္ေရးတြင္ ကိုယ္ပိုင္ျပဌာန္းခြင့္ အျပည့္႐ွိေၾကာင္း မူအားျဖင့္ လက္ခံသည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">(၆) ျမန္မာ ျပည္ေထာင္စုအတြင္း ကခ်င္ျပည္နယ္အတြက္ နယ္ျခား သတ္မွတ္ေရးႏွင့္ ကခ်င္ျပည္နယ္ ထူေထာင္ေရးကို တိုင္းျပဳျပည္ျပဳ လႊတ္ေတာ္သို႔ တင္ျပ ဆံုးျဖတ္ရမည္ ျဖစ္ေသာ္လည္း ထိုကဲ့သို႔ ျပည္နယ္မွ လိုအပ္သည္ဟု သေဘာတူ လက္ခံရေၾကာင္း၊ ဤရည္႐ြယ္ခ်က္ကို ပထမအဆင့္ အေကာင္အထည္ ေဖာ္သည့္အေနျဖင့္ ၁၉၃၅ ခုႏွစ္ ျမန္မာႏိုင္ငံ အစိုးရ ဥပေဒအရ အပိုင္း ၂ ႁခြင္းခ်န္ ေဒသမ်ားႏွင့္ ဗန္းေမာ္ ခ႐ိုင္အတြင္း႐ွိ ေဒသမ်ား အုပ္ခ်ဳပ္ေရးႏွင့္ ပတ္သက္၍ လည္း ေတာင္တန္းေဒသ အတုိင္ပင္ခံ၀န္ႀကီးႏွင့္ တြဲဘက္ အတိုင္ပင္ခံတို႔ကို တုိင္ပင္ ေဆြးေႏြးရမည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">(၇) ေတာင္တန္းေဒသ႐ွိ ျပည္သူတို႔သည္ ဒီမိုကေရစီ တိုင္းျပည္မ်ားတြင္ အေျခခံ အခြင့္အေရးႏွင့္ ရပိုင္ခြင့္မ်ားဟု သတ္မွတ္ ထားသည့္ အခြင့္အေရးမ်ားႏွင့္ ရပိုင္ခြင့္မ်ားကို ရ႐ွိခံစား ေစရမည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">(၈) ဤစာခ်ဳပ္ပါ အစီအစဥ္မ်ားသည္ ႐ွမ္းျပည္နယ္တြင္ ယခု က်င့္သံုးခြင့္ ျပဳထားေသာ ဘ႑ာေရး ကိုယ္ပိုင္ ျပဌာန္းခြင့္ကို မည္သို႔မွ် ထိ ခိုက္ျခင္း မ႐ွိေစရ။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">(၉) ဤစာခ်ဳပ္ပါ အစီအစဥ္မ်ားသည္ ျမန္မာျပည္၏ အခြန္ဘ႑ာမ်ားထဲမွ ကခ်င္ေတာင္တန္း ေဒသႏွင့္ ခ်င္းေတာင္တန္း ေဒသတို႔က ရပိုင္ခြင့္႐ွိေသာ ဘ႑ာေရး အကူအညီမ်ားအား မည္သို႔မွ် ထိခိုက္ျခင္း မ႐ွိ ေစရ။ ထို႔ျပင္ ႐ွမ္းျပည္နယ္ႏွင့္ ျမန္မာျပည္တို႔၏ ဘ႑ာေရးအစီ အစဥ္ ဆက္သြယ္မႈမ်ားကဲ့သို႔ေသာ အလားတူ ဘ႑ာေရး စီစဥ္ေဆာင္႐ြက္မႈမ်ားကို လက္ေတြ႕က်င့္သံုးႏိုင္ျခင္း ႐ွိမ႐ွိ အမႈေဆာင္ေကာင္စီ သည္ ေတာင္တန္း ေဒသအတိုင္ပင္ခံ ၀န္ႀကီး၊ တြဲဘက္အတိုင္ပင္ခံမ်ားႏွင့္အတူ စစ္ေဆးၾကည့္႐ႈရမည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong><span style="color: blue;">ပင္လံုစာခ်ဳပ္ကိုလက္မွတ္ေရးထိုးၾကေသာ ကိုယ္စားလွယ္ေတာ္ႀကီးမ်ားမွာ …</span></strong></div><div style="text-align: justify;">(၁)ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း – ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္အစိုးရ (ကိုယ္စား)</div><div style="text-align: justify;"><strong><span style="color: blue;">● ႐ွမ္းေကာ္မတီ</span></strong>(၂) စ၀္ခြန္ပန္းစိန္ (ေတာင္ပိုင္းစ၀္ဖလံု)<br />(၃) စ၀္ေ႐ႊသိုက္ (ေညာင္ေ႐ႊစ၀္ဖလံု)<br />(၄) စ၀္ဟံုဖ (ေျမာက္ပိုင္းသိႏၷီစ၀္ဖလံု)<br />(၅) စ၀္ႏြံ (လဲခ်ားစ၀္ဖလံု)<br />(၆) စ၀္စံထြန္း (မိုင္းပြန္စ၀္ဖလံု)<br />(၇) စ၀္ထြန္းေအး (သာမိုင္းခမ္းစ၀္ဖလံု)<br />(၈) ဦးျဖဴ (သထံုစ၀္ဖလံုကိုယ္စားလွယ္)<br />(၉) ဦးတင္ေအး (ေတာင္ႀကီး) (႐ွမ္းျပည္နယ္လူထုကိုယ္စားလွယ္)<br />(၁၀) ဦးခြန္ဖုန္း (႐ွမ္းျပည္နယ္လူထုကိုယ္စားလွယ္)<br />(၁၁) ဦးခြန္ထီး(ပင္လံု) (႐ွမ္းျပည္နယ္လူထုကိုယ္စားလွယ္)<br />(၁၂) ဦးခြန္ေစာ (ပင္းတယ) (႐ွမ္းျပည္နယ္လူထုကိုယ္စားလွယ္)<br />(၁၃) ဦးၾကာပု(သီေပါ) (႐ွမ္းျပည္နယ္လူထုကိုယ္စားလွယ္)<br />(၁၄) ဦးထြန္းျမင့္ (လင္းေခး) (႐ွမ္းျပည္နယ္လူထုကိုယ္စားလွယ္)<br />(၁၅) ဦးခြန္ေစာ (ပင္းဒယ) (႐ွမ္းျပည္နယ္လူထုကိုယ္စားလွယ္)<br />(၁၆) စ၀္ယိပ္ဖ (႐ွမ္းျပည္နယ္လူထုကိုယ္စားလွယ္)</div><div style="text-align: justify;"><strong><span style="color: blue;">● ကခ်င္ေကာ္မတီ</span></strong>(၁၇) ဆမားဒူး၀ါးဆင္၀ါးေနာင္ (ျမစ္ႀကီးနား)<br />(၁၈) ဒူး၀ါးဒင္ရတန္ (ျမစ္ႀကီးနား)<br />(၁၉) ဒူး၀ါးေဇာ္လြန္း (ဗန္းေမာ္)<br />(၂၀)ဒူး၀ါးလဗန္ဂေရာင္ (ဗန္းေမာ္)</div><div style="text-align: justify;"><strong><span style="color: blue;">● ခ်င္းေကာ္မတီ</span></strong>(၂၁) ဦးလႊာမႈန္း(ATM,I.A.S) (ဖလမ္း)<br />(၂၂) ဦးေထာင္ဇာခုတ္ (တီးတိန္)<br />(၂၃) ဦးကီယိုမန္း (ဟားခါး)</div><div style="text-align: justify;">စသည္တို႔ျဖစ္ၾကသည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">တိုင္းရင္းသား အားလံုးက ပင္လံုညီလာခံကို ေအာင္ျမင္စြာ က်င္းပႏုိင္သျဖင့္ ေတာင္တန္း ေဒသ စံုစမ္းေရးအဖြဲ႕ ဖြဲ႕စည္းရန္ မလိုအပ္ေတာ့ဟု ယူဆလာခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ ဘုရင္ခံဆာဟူးဘတ္ရန္႔ခ္ႏွင့္ ေဘာ္တြန္မေလ (Arther George Boltomley) တို႔က ေတာင္တန္းေဒသ စံုစမ္းေရးအဖြဲ႕ (Frontier Area Enquiry Committee) ကိုဖြဲ႕စည္းရန္လိုအပ္ေၾကာင္း အႀကံေပးေသာေၾကာင့္သာ ထိုအဖြဲ႕ကို ဖြဲ႕စည္း၍ ေတာင္တန္းေဒသ၏ သေဘာထားကို စံုစမ္းရန္လက္ခံၿပီး လုပ္ငန္းမ်ားကို ဆက္လက္ ေဆာင္႐ြက္ ခဲ့ၾကေလသည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ယင္းစံုစမ္းေရးအဖြဲ႕ ဥကၠဌ ၿဗိတိသွ်လႊတ္ေတာ္ ေလဘာအမတ္ မစၥတာရီးစ္၀ီလ်ံ (Lt. Col D.R Rees William) က ေဆာင္႐ြက္ၿပီး ျမန္မာ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားအျဖစ္ သခင္ႏု၊ ဦးတင္ထြတ္၊ ဦးဗိုလ္ခင္ေမာင္ကေလး၊ ဦးေက်ာ္ၿငိမ္း၊ နယ္ျခား ေဒသ ကိုယ္စားလွယ္အျဖစ္ မိုင္းပြန္ ေစာ္ဘြား စ၀္စံထြန္း၊ ဆမားဒူး၀ါး ဆင္၀ါးေနာင္၊ ဦး၀မ္ကိုေဟာ၊ ေစာစံေကး (ကရင္အမ်ိဳးသားယူနီယံ) မစၥတာလက္၀ီဂ်္ (Mr. W.B.J Ledwidge)၊ တြဲဘက္အတြင္းေရးမွဴးအျဖစ္ နယ္ျခား၀န္ထမ္းအဖြဲ႔၀င္ ဦးထြန္းေဖ၊ လက္ေထာက္ အတြင္းေရးမွဴးအျဖစ္ ဗိုလ္မွဴး႐ွမ္းလံု တို႔ ပါ၀င္ၾကသည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">စံုစမ္းေရး အဖြဲ႕သည္ ၁၉၄၇ မတ္လ ၁၉ မွ ၂၆ ရက္အထိ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္ ႐ုံးထိုင္၍ သံလြင္ခ႐ိုင္ ေ႐ႊ က်င္နယ္၊ ရခိုင္ ေတာင္တန္း ေဒသႏွင့္ ကရင္လူငယ္မ်ား အစည္းအ႐ုံးတို႔မွ ကိုယ္စားလွယ္မ်ား၏ ထြက္ဆိုခ်က္မ်ားကို ၾကားနာသည္။ ထို႔ေနာက္ ေမၿမိဳ႕ (ျပင္ဦးလြင္) သို႔ ေျပာင္း ေ႐ႊ႕၍ ကခ်င္၊ ကရင္၊ ကယား၊ ခ်င္း၊ ႐ွမ္း၊ ရခိုင္ျပည္နယ္မ်ားသို႔ သြားေရာက္၍ တိုင္းရင္းသားေပါင္းစံု၊ အဖြဲ႕အစည္းအခ်ိဳ႕တို႔အား ၁၉၄၇ ဧၿပီလ ၂၃ ရက္အထိ ေတြ႕ဆံုစစ္ေဆးခဲ့သည္။ အဖြဲ႕၏ အစီရင္ခံစာထြက္လာေသာအခါ ေတာင္တန္းႏွင့္ျပည္မ ပူးေပါင္း၍ လြတ္လပ္ေရး ရလိုသည္မွာ တိုင္းရင္းသားတုိ႔၏ ဆႏၵ အမွန္ျဖစ္ေၾကာင္း ထင္႐ွားခဲ့သျဖင့္ ၿဗိတိသွ်အစိုးရက ၁၉၄၇ ေမ ၂၂ ေန႔တြင္ လက္ခံ အတည္ျပဳခဲ့ရသည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ယင္းသို႔ ပင္လံုစာခ်ဳပ္တြင္ ေဖာ္ျပခဲ့သည့္အတုိင္း ျပည္ေထာင္စုဖြား တုိင္းရင္းသားတို႔ ေအးအတူပူအမွ် ဥမကြဲသိုက္မပ်က္ လက္တြဲမျဖဳတ္ စတမ္း ေနထိုင္ၾကမည္ဟု သစၥာျပဳခဲ့ေသာေၾကာင့္ သူ႔ကၽြန္ဘ၀တြင္ ႏွစ္ေပါင္းတစ္ရာေက်ာ္ ေနထိုင္ခဲ့ရေသာ ျမန္မာတုိင္းရင္းသား အားလုံးတို႔သည္ ၁၉၄၈ ဇန္န၀ါရီလ ၄၇က္ေန႔တြင္ လြတ္လပ္ေရး ရ႐ွိႏိုင္ခဲ့ေလသည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">● လက္႐ွိအေျခအေန<br />သို႔ေသာ္ အမ်ိဳးသားေခါင္းေဆာင္ႀကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏွင့္ တုိင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္ႀကိးမ်ား အေျမာ္အျမင္ႀကီးမားစြာ ေဆြးေႏြးကာ အေျခခံခ်မွတ္ခဲ့ေသာ လြတ္လပ္သည့္ႏိုင္ငံျဖစ္ေရး၊ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာပိုင္ျဖစ္ေရး၊ ဒီမိုကေရစီသမၼတႏိုင္ငံ ျဖစ္ေရး၊ စစ္မွန္သည့္ ျပည္ေထာင္စုႏိုင္ငံျဖစ္ေရးႏွင့္ တုိင္းရင္းသား အားလံုး တန္းတူရည္တူ ကိုယ္ပိုင္ျပ႒ာန္းႏိုင္ခြင့္၊ အုပ္ခ်ဳပ္ပိုင္ခြင့္၊ စစ္မွန္ေသာ ပင္လံု စိတ္ဓာတ္ ထား႐ွိေရး စသည့္အခ်က္မ်ားသည္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏွင့္ ေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ား ၁၉၄၇ ဇူလိုင္ ၁၉ ရက္တြင္ က်ဆံုးခဲ့မႈေၾကာင့္ ေနာက္ပိုင္းတြင္ ပင္လံုစိတ္ဓာတ္ပဋိညာဥ္ႏွင့္ ဒီမိုကေရစီအေရး၊ တိုင္းရင္းသားမ်ား တန္းတူေရး ကိစၥရပ္မ်ားကို ေဖာ္ေဆာင္ရန္ အားနည္း သြားသျဖင့္ ၁၉၄၉ ဇန္န၀ါရီ (၃၁) တြင္ KNU မွ ဦးေဆာင္ၿပီး ဖဆပလ အစိုးရကို လက္နက္စြဲကိုင္ တိုက္ခဲ့သျဖင့္ ျပည္တြင္း စစ္မီးစတင္ ေတာက္ေလာင္ ခဲ့ရေလသည္မွာ ယခုအခါ ႏွစ္ ၆၀ ေက်ာ္ တိုင္ခဲ့ၿပီျဖစ္သည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ထို႔ေနာက္ အာဏာရ ဖဆပလအစိုးရသည္ တိုင္းရင္းသားမ်ားလိုလားေနသည့္ တန္းတူေရး၊ ကိုယ္ပိုင္ျပဌာန္း၊ ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ စသည့္ ဖက္ဒရယ္မူမ်ားကို အေျခခံဥပေဒတြင္ ျပန္လည္ျပင္ဆင္ေရးဆြဲရန္ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးျပ အခ်ိန္ဆြဲခဲ့ျခင္း၊ ကူမင္တန္တ႐ုတ္ျဖဴကို အေၾကာင္းျပၿပီး ႐ွမ္းျပည္ေစာ္ဘြားနယ္ (၁၃) နယ္၌ စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးသတ္မွတ္ခဲ့သျဖင့္ ႐ွမ္းျပည္နယ္ျပည္သူလူထုသည္ မတရားဖိႏွိပ္ၫွဥ္း ပမ္း အႏိုင္က်င့္ခံရျခင္း၊ ကခ်င္ျပည္နယ္လူထု၏ သေဘာဆႏၵကို ရယူျခင္းမ႐ွိဘဲ ဖီေဖာ္၊ ေဂၚလံ၊ ကန္ဖန္နယ္ေျမမ်ားကို တ႐ုတ္ျပည္သို႔လႊဲ အပ္ေပးျခင္း၊ ဗုဒၶဘာသာကို ႏိုင္ငံေတာ္ဘာသာအျဖစ္ သတ္မွတ္ခဲ့ျခင္းတို႕ေၾကာင့္ ခရစ္ယာန္ဘာသာႏွင့္ အျခားဘာသာ၀င္မ်ားျဖစ္ၾကေသာ တုိင္းရင္းသားအမ်ားစုက ဘာသာေရးအရ ခြဲျခားသည္ကို ယူဆခဲ့မႈေၾကာင့္ ႐ွမ္း၊ ကခ်င္ လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးမ်ား ထပ္မံေပၚေပါက္ လာကာ ျပည္တြင္းစစ္မီးထပ္ဆင့္ ေလာင္ကြၽမ္းခဲ့ရေလသည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ထိုသို႔ျပည္တြင္းစစ္မီး အ႐ွိန္ျမင့္လာသည္ႏွင့္အမွ် စစ္တပ္၏ အခန္းက႑ေပၚေပါက္လာၿပီး၊ ဖဆပလအတြင္း ပါတီစြဲ၊ ဂိုဏ္းဂဏစြဲ ျပင္းထန္ လာကာ ဖဆပလအဖြဲ႕ခ်ဳပ္သည္ သန္႔႐ွင္း၊ တည္ၿမဲ ႏွစ္ျခမ္းကြဲထြက္သြားခဲ့ရသည္။ သို႔ေသာ္ အရပ္သားႏိုင္ငံေရးသမားမ်ားသည္ ႏိုင္ငံေရး ျပႆနာမ်ားကို အခ်င္းခ်င္းေျဖ႐ွင္းၫွိႏႈိင္းရမည့္အစား ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေန၀င္းဦးေဆာင္ေသာအဖြဲ႕ကို အိမ္ေစာင့္အစိုး ရဖြဲ႕ေစခဲ့သျဖင့္ စစ္တပ္သည္ ၾသဇာအာဏာလႊမ္းမိုးကာ ႏိုင္ငံေရးစင္ျမင့္ေပၚသို႔ ေရာက္႐ွိလာခဲ့ေလသည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">အိမ္ေစာင့္အစိုးရ (၂) နီးပါး အာဏာစည္းစိမ္အရသာကို သိ႐ွိသြားေသာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေန၀င္း ေခါင္းေဆာင္သည့္ ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီသည္ ဦးႏုဦးေဆာင္ေသာ ပထစအစိုးရႏွင့္ ျပည္နယ္အသီးသီးမွ တိုင္းရငး္သားေခါင္းေဆာင္မ်ား ရန္ကုန္ၿမိဳ႔၌ ေတြ႕ဆံုကာ ျမန္မာႏိုင္ငံလူမ်ိဳးေပါင္းစံု ျပည္ေထာင္စုႏွီးေႏွာဖလွယ္ပြဲႀကီး က်င္းပေနစဥ္အတြင္း ၁၉၆၂ မတ္လ ၂ ရက္ေန႔ အာဏာသိမ္းပိုက္လုိက္မႈေၾကာင့္ စစ္မွန္ေသာ ျပည္ ေထာင္စုေဖာ္ေဆာင္ေရး ရည္မွန္းခ်က္ႀကီးသည္လည္း ပ်က္သုဥ္းသြားခဲ့ရေလသည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေန၀င္း ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီ လက္ ထက္တြင္ ဖက္ဒရယ္မူသည္ ခြဲထြက္ေရး၊ တိုင္းျပည္ၿဖိဳခြဲေရးျဖစ္ေၾကာင္း၊ မဟုတ္မမွန္၀ါဒျဖန္႔မႈႏွင့္ တိုင္းရင္းသားနယ္ေျမမ်ားတြင္ စစ္တပ္မွ မတရားႏွိပ္စက္လုယက္ ဖ်က္ဆီးသတ္ျဖတ္မႈ လုပ္ငန္းမ်ားေၾကာင့္ တုိင္းရင္းသားစည္းလံုးညီၫြတ္ေရး ပိုမိုပ်က္စီးသြားခဲ့ရသည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong><span style="color: red;">● အနာဂတ္အေျခအေန</span></strong><br />ယခုအခါ သမၼတဦးသိန္းစိန္ အစိုးရသစ္တက္လာၿပီးေနာက္ တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္တပ္ဖြဲ႕အခ်ိဳ႕ႏွင့္ အပစ္အခတ္ရပ္ဆိုင္းေရး သ ေဘာတူမႈရ႐ွိခဲ့ေသာ္လည္း စစ္မွန္ေသာ ဒီမိုကေရစီျပည္ေထာင္စု မတည္ေဆာက္ႏိုင္ေသးေပ။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">စင္စစ္ျပည္ေထာင္စုႏိုင္ငံေတာ္ဆိုသည္မွာ ျပည္နယ္မ်ားကို ေပါင္းစပ္ဖြဲ႕စည္းျခင္း၊ ယင္းျပည္နယ္မ်ား႐ွိ ျပည္သူမ်ား၏ ဆႏၵႏွင့္ ေမြးရာပါ အခြင့္အေရးမ်ားကို ေလးစားလိုက္နာျခင္း၊ ဒီမိုကေရစီအခြင့္အေရးမ်ား႐ွိျခင္း၊ လြတ္လပ္ျခင္း၊ တန္းတူျခင္း၊ ေအးအတူပူအမွ်ဆိုး တူေကာင္း ဖက္ ညီမွ်ေသာအခြင့္အေရးမ်ားကို ခံစားခြင့္႐ွိျခင္းပင္ျဖစ္သည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ထို႔နည္းတူစြာ ပင္လံုစိတ္ဓာတ္ဟူသည္မွာ ပင္လံုၿမိဳ႕တြင္ အမ်ိဳးသားေခါင္းေဆာင္ႀကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏွင့္ တိုင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ား လက္မွတ္ေရးထိုးခဲ့ၾကေသာ ပင္လံုစာခ်ဳပ္ပါ အခ်က္အလက္အျပင္ ပင္လံုညီလာခံ၌ ေဆြးေႏြးတင္ျပခ်က္မ်ား၊ အျပန္အလွန္သေဘာတူညီ ခ်က္မ်ား၊ အျပန္အလွန္ေပးခဲ့သည္ ကတိက၀တ္မ်ားပါ အက်ံဳး၀င္လ်က္႐ွိသည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ပစၥကၡျမန္မာႏိုင္ငံေရးအေျခအေနကို သံုးသပ္ၾကည့္ပါက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အား သမၼတဦးသိန္းစိန္တို႔ ေတြ႕ဆံုခဲ့ျခင္း၊ တိုင္းရင္းသားလက္နက္အဖြဲ႕အစည္းအခ်ိဳ႕ႏွင့္ အပစ္အခတ္ရပ္စဲထားႏိုင္ျခင္း၊ ယုံၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ ဖမ္းဆီးခံထားရေသာ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား ျပန္လည္လႊတ္ေပးျခင္း၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဦးေဆာင္ေသာ NLD ပါတီအား ျပန္လည္တည္ေထာင္ခြင့္ေပးျခင္းႏွင့္ ေ႐ြးေကာက္ပြဲတြင္ ပါ၀င္ခြင့္ေပးျခင္း၊ စာနယ္ဇင္းလြတ္လပ္ခြင့္ အသင့္အတင့္ ေျဖေလွ်ာ့ေပးျခင္း၊ ႏိုင္ငံတကာ သံတမန္ဆက္ဆံေရး စာမ်က္ႏွာသစ္ ပြင့္လန္းလာျခင္း စသည့္ တိုးတက္မႈေဆာင္ေသာ အေျပာင္းအလဲအခ်ိဳ႕ လုပ္ေဆာင္လာသည္ကို ေတြ႕ျမင္ရေပသည္။ ဆက္လက္၍ အမ်ိဳးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးလုပ္ငန္းစဥ္ျဖစ္ေသာ ယံုၾကည္မႈတည္ေဆာက္ေရးအပိုင္းႏွင့္ ဒီမိုကေရစီအေရး ပီျပင္ခိုင္မာလာေစရန္ ေဖာ္ ေဆာင္ေရး၊ လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕အစည္းအားလံုးႏွင့္ ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးေရးကို အျမန္ဆံုးစတင္ရန္ႏွင့္ ျပည္ေထာင္စုႀကီးတစ္ခုလံုး၏ အက်ိဳးစီးပြားကို ေ႐ွး႐ႈ၍ စိတ္ေစတနာမွန္၊ သေဘာထားမွန္၊ ေဆြးေႏြးလုပ္ေဆာင္မႈအမွန္မ်ားျဖင့္ ဆက္လက္ေဆာင္႐ြက္ႏိုင္ပါက ျပည္သူတရပ္လံုးေမွ်ာ္လင့္ေတာင့္တေနသည့္ စစ္မွန္ေသာ ဒီမိုကေရစီဖက္ဒရယ္ ျပည္ေထာင္စုႀကီးကို အျမန္ဆံုးတည္ေဆာက္ႏိုင္ကာ ကမၻာ့ အလယ္ ၌ ေခတ္မီဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ေသာ ႏုိင္ငံအျဖစ္ ၀ံ့ႂကြားစြာရပ္တည္ႏိုင္မည္မွာ အမွန္ပင္ျဖစ္ေပသည္။</div><br /><div><span style="color: red;">သန္း၀င္းလႈိင္</span><br /><span style="color: red;">ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၊ ၂၀၁၂</span></div><div><span style="color: red;"><span style="color: black; font-size: x-small;"><strong><em>သတင္းရင္းျမစ္ - မိုးမခ</em></strong></span></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6437682873621052554-3606617530304233882?l=www.pnsjapan.org' alt='' /></div>PNSjapanhttp://www.blogger.com/profile/08151156731019909489noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6437682873621052554.post-82160030443034689852012-02-01T15:18:00.001+09:002012-02-01T15:19:08.226+09:00<div class="post-11443 post type-post status-publish format-standard hentry category-609" id="post-11443"><div class="meta"></div><div class="entry"><div style="text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-W4h9Qv1EfUE/TygXMFpZZiI/AAAAAAAAFiE/MePZI9DBd2s/s1600/unionday.JPG"><img alt="" border="0" class="alignleft" height="302" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5703834424506410530" src="http://4.bp.blogspot.com/-W4h9Qv1EfUE/TygXMFpZZiI/AAAAAAAAFiE/MePZI9DBd2s/s400/unionday.JPG" style="border-bottom: 0pt; border-left: 0pt; border-right: 0pt; border-top: 0pt;" width="400" /></a></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: red;"><span style="color: black;">ဇန္န၀ါရီ ၃၁၊ ၂၀၁၂</span></span></div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;">တိုင္းရင္းသားလူမ်ဳိးစု အားလံုး၏ တန္းတူေရး၊ ကိုယ္ပိုင္ အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရ႐ွိေရး၊ စစ္မွန္ေသာ ဖယ္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စုႀကီး ေပၚေပါက္ေရးသည္ လက္႐ွိ ျဖစ္ပြားေနေသာ ႏိုင္ငံေရး ျပႆနာမ်ားအနက္ အဓိက ဦးစားေပး ေျဖ႐ွင္းရမည့္ ကိစၥမ်ားပင္ျဖစ္ေပသည္။</div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;">ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏွင့္ တုိင္းရင္းသား ေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ား သူ႔ကြၽန္ဘ၀မွ လြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ တစ္ဦးအေပၚ တစ္ဦး အျပန္အလွန္ ယံုၾကည္ေလးစားမႈျဖင့္ ညႇိႏႈိင္းေဆြးေႏြးကာ ေတာင္ေပၚ ေျမျပန္႔ မခြဲျခားဘဲ အတူတကြ လြတ္လပ္ေရး အရယူရန္ ပင္လံုၿမိဳ႕ကေလး၌ ၁၉၄၇ ခု ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၁၂ရက္ေန႔တြင္ ခ်ဳပ္ဆိုခဲ့ေသာ ပင္လံုစာခ်ဳပ္သည္ ယခု ၂၀၁၂ခု ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၁၂ရက္ေန႔တြင္ (၆၅) ႏွစ္ တိုင္ခဲ့ၿပီ ျဖစ္သည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">သို႔ေသာ္ တုိင္းရင္းသား လူမ်ိဳးေပါင္းစံုျဖင့္ ဖြဲ႕စည္းထားေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ယေန႔တိုင္ စစ္မွန္ေသာ တိုင္းရင္းသား စည္းလံုးညီၫြတ္ေရးကို မတည္ေဆာက္ႏိုင္ေသာေၾကာင့္ ျပည္တြင္းစစ္မီးသည္ ႏွစ္ေပါင္း ၆၀ေက်ာ္တိုင္ ေတာက္ေလာင္ ေနဆဲျဖစ္သည္။</div><a name='more'></a><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: red;"><strong>● ေနာက္ခံသမိုင္း</strong></span><br />ၿဗိတိသွ် နယ္ခ်ဲ႕သမားတို႔သည္ ၁၈၂၄၊ ၁၈၅၂၊ ၁၈၈၅ ခုႏွစ္မ်ားတြင္ စစ္ပြဲ (၃) ႀကိမ္ ဆင္ႏႊဲကာ ျမန္မာႏိုင္ငံကို သိမ္းပိုက္ၿပီးေနာက္ ၁၈၈၆ခုႏွစ္ ဇန္န၀ါရီလ ၁ ရက္ေန႔တြင္ ဘုရင္ခံခ်ဳပ္ ေလာ့ဒ္ဒါဖရင္က `သိမ္းပိုက္ျခင္းျပန္တမ္း´ ထုတ္ျပန္ၿပီး ျမန္မာႏိုင္ငံ တႏိုင္ငံလံုးကို တရား၀င္ကြၽန္ ျပဳအုပ္စိုး ခဲ့ေလသည္။</div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;">ၿဗိတိသွ် နယ္ခ်ဲ႕တို႔သည္ စနစ္တက် ႀကိဳတင္ စီမံထားျခင္းမ႐ွိဘဲ အထက္ျမန္မာႏိုင္ငံကို အေလာ တႀကီးသိမ္းပိုက္လုိက္မႈ ေၾကာင့္ ျမန္မာျပည္ တ၀ွမ္းတြင္ သူ႔ကြၽန္မခံလိုေသာ တုိင္းရင္းသားတို႔သည္ ရရာ လက္နက္ စြဲကိုင္တိုက္ခိုက္ခဲ့ရာ ၿဗိတိသွ်အစိုးရသည္ ၁၀ ႏွစ္ေက်ာ္ၾကာ ႏွိမ္နင္း ခဲ့ရသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ သီေပါမင္း၏ လႊတ္ေတာ္ ၀န္ႀကီးမ်ားျဖစ္ေသာ ကင္း၀န္မင္းႀကီး ဦးေကာင္းအပါအ၀င္ ၀န္ႀကီးအခ်ဳိ႕ကို အမႈထမ္းေစၿပီး ယာယီအုပ္ခ်ဳပ္ျခင္းျပဳခဲ့ရသည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ထို႔ေနာက္ ၁၈၈၉ ခု မတ္လ ၁ ရက္ေန႔တြင္ စတက္က်ဴးဥပေဒပါ စာပိုဒ္မ်ားျဖင့္ အိႏိၵယအင္ပါယာ၏ ဇယား၀င္ စီရင္စုအျဖစ္ အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ ထိုစတက္က်ဴးဥပေဒကို ႐ွမ္းျပည္တြင္ အာဏာမတည္ေစရန္ ႃခြင္းခ်န္ထားခဲ့သည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">အိႏိၵယတြင္ ၿဗိတိသွ်အစိုးရက (Sanad) ေခၚ ခန္႔စာမ်ားျဖင့္ `မဟာရာဂ်ာ´မ်ားကို သစၥာခံေစၿပီး တဆင့္ခံအုပ္ခ်ဳပ္ေစသည့္ နည္းတူ ႐ွမ္း ျပည္နယ္ရွိ ေစာ္ဘြား၊ ၿမိဳ႕စား၊ ေငြခြန္မွဴးတို႔ကို ေ႐ွး႐ိုး အစဥ္အလာအရ အုပ္ခ်ဳပ္ျခင္းကို အသိအမွတ္ျပဳၿပီး ၿဗိတိသွ် အေရးပိုင္၏ ကြပ္ ကဲႀကီးၾကပ္မႈကို ခံယူေစသည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">၁၈၉၈ခုႏွစ္တြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံ တရားေရးဆုိင္ရာ ဥပေဒ (Burma Laws Acts) ျပ႒ာန္းၿပီး သီေပါမင္းပိုင္ ျမန္မာျပည္ကို ျပည္မအျဖစ္ စိုးမိုး အုပ္ခ်ဳပ္ တရားစီရင္ေစသည္။ ႐ွမ္း၊ ကခ်င္၊ ခ်င္းတို႔ ပါ၀င္ေသာ ေတာင္တန္း ေဒသသံုးခုတြင္ ျပည္မႏွင့္ သီးျခားခြဲျခမ္းအုပ္ခ်ဳပ္ေသာ နယ္ေျမေဒ သမ်ား (Frontier Areas) အျဖစ္ အုပ္ခ်ဳပ္ေစသည္။ ယင္းဥပေဒအရ ႐ွမ္းျပည္နယ္တြင္ ေစာ္ဘြား၊ ၿမိဳ႕စား၊ ေငြခြန္မွဴး စေသာ ပေဒသရာဇ္ အာဏာပုိင္မ်ားႏွင့္ ခ်င္းေတာင္ေဒသမ်ားတြင္ ေတာင္အုပ္၊ ေတာင္ပိုင္ အမည္ခံ ပေဒသရာဇ္ အာဏာပိုင္မ်ားျဖင့္ အုပ္ခ်ဳပ္ေစသည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">အဂၤလိပ္-ျမန္မာ ဒုတိယစစ္ပြဲအၿပီး ေအာက္ျမန္မာႏိုင္ငံကို အဂၤလိပ္တို႔သိမ္းပိုက္ၿပီးေနာက္ ျမန္မာမင္း ပိုင္နယ္ႏွင့္ အဂၤလိပ္ သိမ္းပိုက္ထား ေသာ ေအာက္ျမန္မာျပည္ တို႔အၾကား အျငင္းပြားမႈမ်ား၊ အခ်င္းျဖစ္ပြားမႈမ်ားကို တားဆီးႏိုင္ရန္အတြက္ ကရင္နီ (ကယားျပည္နယ္) ကို မင္းတုန္းမင္း လက္ထက္ ၁၈၇၅ ခု၊ ဇြန္လ ၂၁ ရက္ေန႔တြင္ အိႏိၵယဘုရင္ခံခ်ဳပ္၏ ကိုယ္စားလွယ္ တီဒီေဖာ့ဆက္ (T.D Forsyth) ႏွင့္ ကင္း၀န္မင္းႀကီးဦးေကာင္းတို႔ခ်ဳပ္ဆိုေသာစာခ်ဳပ္အရ ျမန္မာဘုရင္ၾသဇာအာဏာမွကင္းလြတ္သည့္ လြတ္လပ္ေသာေဒသတစ္ခုအျဖစ္ ျမန္မာ မင္းတို႔က အသိအမွတ္ျပဳရေလသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ သီေပါမင္းပါေတာ္မူသည့္အခါ ကရင္နီ (ကယားျပည္နယ္) သည္ သီးျခားလြတ္လပ္ေသာ နယ္တစ္ခုအျဖစ္ က်န္ေနခဲ့သည္။ အဆိုပါစာခ်ဳပ္ကိုအေၾကာင္းျပဳ၍ လြတ္လပ္ေသာေဒသတစ္ခုဟု အမည္တြင္ေသာ္လည္း လက္ေတြ႕ အားျဖင့္ ၿဗိတိသွ်လက္ေအာက္ခံမွ်သာျဖစ္ၿပီး ေစာ္ဘြားမ်ား၊ ပေဒသရာဇ္အာဏာပိုင္မ်ားျဖင့္ တဆင့္ခံအုပ္ခ်ဳပ္ေသာ နယ္ေျမျဖစ္လာေလ သည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ယင္းေနာက္ ျမန္မာတို႔၏ ႏိုင္ငံေရးႏိုးၾကားေတာင္းဆိုမႈမ်ားေၾကာင့္ ၁၉၂၃ ဇန္န၀ါရီလ ၂ မွ ၁၉၃၇ မတ္လ ၃၁ရက္ေန႔အထိ ဒိုင္အာခီေခၚ တြဲဖက္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကိုလည္းေကာင္း၊ ၁၉၃၇ခု ဧၿပီ ၁ မွ ၁၉၄၂ ဒီဇင္ဘာ ၁၀ရက္ေန႔အထိ ကိုးဆယ့္တစ္ဌာန အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကိုလည္းေကာင္း ေပးလာခဲ့ရသည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">သို႔ေသာ္ ၁၉၃၅ ခုႏွစ္တြင္ ျမန္မာျပည္ကို အိႏိၵယမွ ခြဲထုတ္ၿပီး (The Government of Burma Act) ေခၚ ျမန္မာႏိုင္ငံ အစိုးရဥပေဒအရ သီးျခား အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ ေပးလိုက္ေသာ္လည္း ေတာင္တန္း ေဒသမ်ားျဖစ္ေသာ ႐ွမ္းျပည္နယ္မ်ား၊ ရခိုင္ေတာင္တန္း ေဒသမ်ား၊ ခ်င္းေတာင္တန္းမ်ား၊ ကခ်င္ေတာင္တန္းမ်ား၊ ဆြန္ပရာ ေတာင္တန္း၊ ဟူးေကာင္းေတာင္ၾကား၊ ႀတိဂံနယ္ေျမႏွင့္ သံလြင္ေဒသတို႔ကို ခ်န္လွပ္ၿပီး ထိုဥပေဒ၏ ဒုတိယဇယားအပိုင္း(၁)ႏွင့္ အပိုင္း(၂) (Schedule II, Part 122) အရ ဘုရင္ခံ၏ တိုက္႐ိုက္ အုပ္ခ်ဳပ္မႈ ေအာက္တြင္ ထား႐ွိခဲ့သည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ယင္းေနာက္ ဒုတိယ ကမၻာစစ္အတြင္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းဦးေဆာင္ေသာ ဗမာ့လြတ္လပ္ေရး တပ္မေတာ္ႏွင့္ ဂ်ပန္တပ္မေတာ္တို႔ ပူးေပါင္း တုိက္ခိုက္မႈေၾကာင့္ နယ္ခ်ဲ႕အစိုးရသည္ အိႏိၵယႏိုင္ငံ ဆင္းမလားၿမိဳ႕သို႔ ထြက္ေျပး ခဲ့ရသည္။ စစ္အၿပီး ေအာက္တိုဘာ ၁၆ ရက္တြင္ ဘုရင္ခံ ဆာေဒၚမန္စမစ္သည္ ျမန္မာတို႔အေခၚ စကၠဴျဖဴစာတမ္းေခၚ (Burma Statement of Policy by H.M.G, 1945) ကို သယ္ေဆာင္လ်က္ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္းသို႔ ျပန္လည္၀င္ေရာက္လာခဲ့သည္။ ယင္းေနာက္ ေနာက္တစ္ေန႔တြင္ ၿမိဳ႕ေတာ္ခန္းမ၌ က်င္းပသည့္ ၄င္းအား ဂုဏ္ျပဳ သည့္ဧည့္ခံပြဲ၌ “ျမန္မာႏိုင္ငံလြတ္လပ္ေရး ႀကိဳးပမ္းမႈသည္ ၿပီးဆံုးသြားၿပီျဖစ္ေၾကာင္း၊ မၾကာမီမွာပင္ အေျခအေနေပးသည္ႏွင့္ တၿပိဳင္နက္ ဖြဲ႕စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံု အေျခခံဥပေဒေရးဆြဲေရးအတြက္ တိုင္းျပဳျပည္ျပဳ လႊတ္ေတာ္ ေ႐ြးေကာက္ပြဲ က်င္းပေပးေတာ့မည္ျဖစ္ေၾကာင္း” ေျပာၾကား သြားသည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ေဒၚမန္စမစ္က ဆက္လက္၍ ေရြးေကာက္ပြဲက်င္းပေရးမျပဳမီအေတာအတြင္း ၁၉၃၅ ခု ျမန္မာႏိုင္ငံ အစိုးရအက္ဥပေဒ The Governmentof Burma Act, 1935) ကို ေခတၱ ရပ္ဆုိင္းထားၿပီး စကၠဴျဖဴ စာတမ္းအရ ဘုရင္ခံ တစ္ဦးတည္း အုပ္ခ်ဳပ္သြားသည့္ စနစ္ျဖင့္ (၃) ႏွစ္ အုပ္ခ်ဳပ္ သြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာၾကားသြားသည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">စင္စစ္ စကၠဴျဖဴစီမံကိန္းမွာ အသစ္အဆန္းမဟုတ္ဘဲ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြက္ ၉၁ ဌာနအုပ္ခ်ဳပ္ေရးအသစ္ကို ေမြးေပးခဲ့ေသာ ၁၉၃၅ခု ျမန္မာ ႏိုင္ငံဥပေဒပုဒ္မ ၁၃၉ အရ အုပ္ခ်ဳပ္မည့္ စီမံကိန္းပင္ျဖစ္သည္။ ပုဒ္မ ၁၃၉ အရ ဘုရင္ခံသည္ တုိင္းျပည္၏အခ်ဳပ္အျခာအာဏာကိုဆက္လက္ခ်ဳပ္ကိုင္ထားၿပီး ၿဗိတိသွ်အစိုးရက တုိက္႐ိုက္တာ၀န္ခံ၍ အုပ္ခ်ဳပ္ရန္ပင္ျဖစ္သည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">အဆိုပါ စကၠဴျဖဴစီမံကိန္းကို အဂၤလိပ္အလိုေတာ္ရိႏိုင္ငံေရးသမားႀကီးမ်ားသာ ေထာက္ခံၾကေသာ္လည္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းဦးေဆာင္ေနေသာ ဖဆပလအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ႏွင့္ ျပည္သူတရပ္လံုးက ယင္းစီမံကိန္းမွာ ဒိုင္အာခီမတိုင္မီ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအဆင့္မွ်သာ႐ွိေသာ ေခတ္ေနာက္ျပန္ ဆြဲသည့္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးျဖစ္ျခင္း၊ ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးေပးမည့္ အခ်ိန္ကာလအတိအက်မပါျခင္း၊ ေတာင္တန္းႏွင့္ေျမျပန္႕ကို ခြဲျခားအုပ္ ခ်ဳပ္ျခင္း၊ လြတ္လပ္ေရးေပးသည့္တုိင္ စီးပြားေရးအရ မလြတ္လပ္ေစရန္ ဖန္တီးထားျခင္း စသည့္အခ်က္မ်ားေၾကာင့္ ဆႏၵျပကန္႔ကြက္ ခဲ့ၾကသည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ထိုအခ်ိန္တြင္ ႐ွမ္းျပည္နယ္လူထုႏွင့္ ေစာ္ဘြားမ်ားကလည္း ႏိုးၾကားတက္ၾကြလာၿပီး လြတ္လပ္မည့္ ျမန္မာ့အေရးကို စဥ္းစားလာၾကသည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">သို႔ျဖင့္ ႐ွမ္းျပည္နယ္ရွင္မ်ား အားလံုးပါ၀င္ေသာ အစည္းအေ၀း တရပ္ကို ၁၉၄၆ ဇန္န၀ါရီလ ၃၁ရက္ေန႔တြင္ မိုင္းကိုင္ၿမိဳ႕၌ က်င္းပၿပီး၊ ေစာ္ဘြားမ်ား၊ ၿမိဳ႕စားမ်ား၊ ေငြခြန္မွဴးမ်ား အားလံုး စ၀္ဖလံုမ်ားဟု ေခၚေရး၊ အဂၤလိပ္နယ္ခ်ဲ႕ကို ျမန္မာမ်ားႏွင့္အတူ ပူးေပါင္း တုိက္ပြဲ၀င္ေရးတို႔ကို ေဆြးေႏြး ဆံုးျဖတ္ခဲ့ၾကသည္။ ထို႔ေနာက္ စ၀္ဖလံု ေကာင္စီ (Council of Shan State Sophos) ကိုလည္း ဖြဲ႕စည္းလုိက္သည္။ ထိုစဥ္ အတြင္း ၁၉၄၆ ဇန္န၀ါရီလ ၁၇ မွ ၂၃ ရက္ေန႔အထိ ေရႊတိဂံုအလယ္ပစၥယံ၌ က်င္းပျပဳလုပ္ေသာ ဖဆပလအဖြဲ႕ခ်ဳပ္၏ ပထမ ညီလာခံတြင္ တုိင္းရင္းသား လူနည္းစုမ်ားႏွင့္ ဗမာအမ်ိဳးသားတို႔ ညီၫြတ္ေရးအဆိုႏွင့္ နယ္ျခားေဒသမ်ားအား ျမန္မာျပည္မႏွင့္ေပါင္းစည္းေရး အဆိုကို တင္သြင္း လုိက္ၾကသည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">မိုင္းကိုင္ အစည္းအေ၀းအၿပီး စ၀္ဖလံုမ်ား ဦးစီး၍ ပထမပင္လံုညီလာခံကို လဲခ်ားနယ္ ပင္လံုၿမိဳ႕ကေလးတြင္ ၁၉၄၆ မတ္ ၁ မွ ၁၂ရက္ေန႔အထိ က်င္းပခဲ့ၾကသည္။ အဆိုပါ ပင္လံုညီလာခံကို `႐ွမ္းျပည္နယ္လက္မႈျပပြဲ´ဟု အမည္တပ္ထားေသာ္လည္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏွင့္ ဖဆပလ ေခါင္းေဆာင္မ်ား၊ ဗမာျပည္မမွ အျခားႏိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္မ်ား၊ ေတာင္တန္းေဒသမွ ကခ်င္၊ ခ်င္း၊ ကရင္နီေခါင္းေဆာင္မ်ားကိုလည္း ဖိတ္ၾကားခဲ့သျဖင့္ ႏုိင္ငံေရးအသြင္လကၡဏာ အျပည့္အ၀ေဆာင္သည့္ ႏိုင္ငံေရး ညီလာခံပင္ ျဖစ္သည္။ ပထမပင္လံုညီလာခံသို႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္းသည္ ရခိုင္ျပည္ဘက္သို႔ ခရီးလြန္ေနသျဖင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကိုယ္စား သခင္ႏု၊ ဦးဘဂ်မ္း (ပုဂံ)၊ မန္းဘခိုင္၊ ဦးဘေအး၊ သထံုဦးလွေဖ အျပင္ ဂဠဳန္ဦးေစာတို႔လည္း တက္ေရာက္ခဲ့ၾကသည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ညီလာခံတြင္ ႐ွမ္းျပည္မွ ဦးထြန္းျမင့္ (လင္းေခး) ႏွင့္ ဦးတင္ေအးတို႔ ေဟာေျပာၾကသည္။ သခင္ႏုက ႐ွမ္း၊ ဗမာခ်စ္ၾကည္ေရး သမိုင္းကို လည္းေကာင္း၊ ဂဠဳန္ဦးေစာက ဒိုမီနီယံအေၾကာင္းကိုလည္းေကာင္း၊ ေဟာေျပာၾကသည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">သခင္ႏုက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းမွာ ႀကိဳင္တင္ စီစဥ္ထားေသာ အျခားကိစၥတစ္ခု႐ွိ၍ သမိုင္း၀င္ ဤညီလာခံကို မတက္ေရာက္ ႏိုင္ေၾကာင္း၊ ဤသို႔ မတက္ ေရာက္ႏိုင္သည့္အတြက္ ေတာင္းပန္ေၾကာင္း၊ မတက္ႏိုင္ေသာ္လည္း ေအာင္ျမင္မႈရပါေစဟု ဆႏၵျပဳသည္ကို ဤအစည္း အေ၀းသို႔ တင္ျပရန္ မွာၾကားလုိက္ေၾကာင္း ေျပာၾကားၿပီး ႐ွမ္းဗမာ ခ်စ္ၾကည္ေရးသမိုင္းကို အဓိကေဆြးေႏြးသြားသည္။ ထို႔အျပင္ ဖဆ ပလအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ ပထမအႀကိမ္ညီလာခံတြင္ ႐ွမ္းလူငယ္ (၁၀) ဦးႏွင့္ေတြ႕ဆံုစဥ္က မေျပမလည္႐ွိခဲ့သည္ကို ထပ္မံေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးၾကၿပီး အေတာ္အတန္ နားလည္မႈရ႐ွိသြားၾကသည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ဂဠဳန္ဦးေစာက ေတာင္တန္း ေဒသမ်ားသည္ ဗမာျပည္ပႏွင့္ တၿပိဳင္တည္း လြတ္လပ္ေရး ရယူၾကၿပီး၊ လြတ္လပ္ေရး ရၿပီးပါက ခြဲထြက္လိုပါက ခြဲထြက္ခြင့္ ရွိေစရမည္ဟု ေဆြးေႏြး သည့္အျပင္ ဒိုမီနီယံ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး အေၾကာင္းကိုပါ ေဆြးေႏြးလာသျဖင့္ ႐ွမ္းျပည္ ေခါင္းေဆာင္မ်ားက ဗမာ ျပည္မွာ ေရာင္းမစြံတဲ့ ဒိုမီနီယံကို ႐ွမ္းျပည္ လာမေရာင္းပါနဲ႔ဟု ေျပာလုိက္ရာ ဦးေစာ `လံုး၀´ အေရးနိမ့္ သြားသည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">႐ွမ္းႏွင့္ ကခ်င္ေခါင္းေဆာင္မ်ားသည္ ဗမာျပည္ႏွင့္ တၿပိဳင္တည္း လြတ္လပ္ေရး ရယူသြားမည့္ နည္းလမ္းမ်ားကို သီးသန္႔ေတြ႕ဆံု ေဆြးေႏြးၾက သည္။ ကရင္နီျပည္နယ္ ကိုယ္စားလွယ္ကမူ မိမိတို႔ကရင္နီျပည္မွာ သီးျခား လြတ္လပ္ေရး ရ႐ွိၿပီးျဖစ္၍ ေလ့လာသူအျဖစ္သာ တက္ေရာက္ ေၾကာင္း၊ အနာဂတ္ျပည္ေထာင္စု ဖြဲ႕စည္းပံု အေပၚမူတည္ၿပီး ကရင္နီ ျပည္သူမ်ား၏&nbsp; ဆႏၵသေဘာ ထား ရယူသြားမည္ဟု အလြတ္ သေဘာျဖင့္ သာ ေဆြးေႏြး သြားသည္။ ပထမ ပင္လံုညီလာခံသည္ ႐ွမ္း၊ ဗမာ၊ ကခ်င္၊ ခ်င္းစသည့္ တုိင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ား ခ်စ္ၾကည္ရင္းႏွီးမႈ၊ အျပည္အလွန္နားလည္မႈ ရ႐ွိ ေစသည္။ ၁၉၄၇ခုႏွစ္တြင္ ပင္လုံတြင္ ထပ္မံ၍ ဒုတိယ ပင္လံုညီလာခံ က်င္းပရန္ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ၾကသည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">႐ွမ္းလူထုေခါင္းေဆာင္မ်ားျဖစ္ၾကေသာ ဦးတင္ဧ၊ ဦးထြန္းျမင့္၊ ဦးစံေဖ၊ ဦးဘရီ၊ ဦးအုန္းေဖ စသူတို႔ ႐ွမ္းျပည္ လြတ္လပ္ေရး အဖြဲ႕ (ရပလ) ကို ဖြဲ႔စည္းၾကသည္။ ႐ွမ္းျပည္ျပည္သူ႔လြတ္လပ္ေရးအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ (ရပလ) က ၁၉၄၆ ၾသဂုတ္လတြင္ ျပည္မႏွင့္ေပါင္း၍ လြတ္လပ္ေရးအရ ယူၿပီးလွ်င္-</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">(၁) ျပည္ေထာင္စုမူအရ ေပါင္းမည္။<br />(၂) အခြင့္အေရးႏွင့္အဆင့္အတန္း တန္းတူျဖစ္ရမည္။<br />(၃) ႐ွမ္းျပည္အား လံုး၀ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ေပးရမည္။<br />(၄) ခြဲထြက္လိုက အခ်ိန္မေ႐ြးခြဲထြက္ခြင့္ေပးရမည္ဟု ေႂကြးေၾကာ္ဖြဲ႔စည္းခဲ့ၾကသည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ထို႔ေနာက္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းသည္ လန္ဒန္ ေဆြးေႏြးပြဲမသြားမီ ၁၉၄၆ ဒီဇင္ဘာလ ၂၃တြင္ လြိဳင္ေကာ္ၿမိဳ႕ ကရင္ ႏွစ္သစ္ကူးပြဲေတာ္မွအျပန္ ႐ွမ္းျပည္နယ္ ေတာင္ပိုင္း ေတာင္ႀကီးၿမိဳ႕သို႔ ၀င္ခဲ့သည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္သည္ ေညာင္ေ႐ႊေဟာ္၌ ႐ွမ္းေစာ္ဘြားမ်ား၊ ၄င္းတို႔၏ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားႏွင့္ ေဆြးေႏြးသည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက မိမိသည္ မၾကာမီအတြင္း အဂၤလန္သို႔သြားေရာက္ၿပီး လြတ္လပ္ေရးအတြက္ အေရးဆိုမည္။ ႐ွမ္းျပည္သည္ ျမန္မာျပည္ႏွင့္အတူ လြတ္လပ္လိုပါက လက္မွတ္ေရးထိုးေပးရန္ ႐ွမ္းေစာ္ဘြားမ်ားအား တင္ျပသည္။ ေစာ္ဘြားမ်ားက ယခုကိစၥသည္ အလြန္အေရးႀကီး၍ အလ်င္စလို ဆံုးျဖတ္ရန္မလြယ္ကူေၾကာင္း ႐ွမ္းျပည္ေျမာက္ပိုင္းေစာ္ဘြားမ်ားႏွင့္ ညႇိႏႈိင္းၿပီး ေၾကးနန္း ျဖင့္ အေၾကာင္းၾကား မည္ ဟူေသာ ကတိကိုသာ ေပးလိုက္ၾကသည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">႐ွမ္းျပည္ေတာင္ပိုင္း ေညာင္ေ႐ႊေစာ္ဘြားစ၀္ေ႐ႊသိုက္သည္ ေျမာက္ပိုင္းေစာ္ဘြားမ်ားႏွင့္ ညႇိႏႈိင္းခဲ့သည္။ အဂၤလိပ္ေတာင္စခန္း၀န္ စတီဗင္ ဆင္ (Henry N.C. Stevenson) ၏ ႀကိဳတင္ေသြးထိုးထားမႈမ်ားေၾကာင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္လိုခ်င္ေသာ အေျဖမရဘဲ ႐ွမ္းေစာ္ဘြားမ်ားေကာင္စီက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းအမွဴးျပဳေသာ ဗမာျပည္အစိုးရကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႕သည္ ဗမာျပည္ကိုသာကိုယ္စားျပဳၿပီး ႐ွမ္းျပည္ႏွင့္ေတာင္တန္းေဒ သမ်ား၏ ကိုယ္စားလွယ္မဟုတ္ေၾကာင္း ႐ွမ္းေစာ္ဘြားမ်ား၏ ကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႕တဖြဲ႕ကို လန္ဒန္သို႔ ဖိတ္ၾကားပါဟူ၍ ၿဗိတိသွ်အစိုးရထံသို႔ ေၾကးနန္းပို႔လုိက္သည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းေခါင္းေဆာင္ေသာ ျမန္မာကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႕ အဂၤလန္ျပည္ လန္ဒန္ၿမိဳ႕သို႔ မေရာက္မီကပင္ ထိုေၾကးနန္းကို အဂၤလိပ္အာဏာပိုင္တို႔ ရ႐ွိထားၿပီးျဖစ္သည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">႐ွမ္းျပည္ေစာ္ဘြားမ်ားက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းဦးေဆာင္ေသာ ဗမာျပည္အစိုးရကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႕သည္ ႐ွမ္းျပည္အတြက္ ကိုယ္စားမျပဳ ေၾကာင္းဟူ၍ ၿဗိတိသွ်အစိုးရထံသို႔ ေၾကးနန္းစာေပးပို႔ေၾကာင္း ၾကားသိရသည့္အခါ ရပလအဖြဲ႕သည္ ေတာင္ႀကီးၿမိဳ႕ေစ်းေန႔တြင္ ျပည္သူလူ ထု ၂၀၀၀ကို စုစည္း၍ လူထုအစည္းအေ၀းတရပ္က်င္းပၿပီး၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းသည္ ဗမာျပည္ႏွင့္ေတာင္တန္းေဒသ နယ္ေျမမ်ားအတြက္ တၿပိဳင္တည္းလြတ္လပ္ေရးေပးရန္ လန္ဒန္တြင္ အေရးဆိုေနေၾကာင္း၊ ထို႔ေၾကာင့္ ဗမာျပည္ႏွင့္အတူ ႐ွမ္းျပည္ကိုပါ လြတ္လပ္ေရးတၿပိဳင္တည္း ခ်က္ခ်င္းေပးရန္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းအား တညီတၫြတ္တည္း ေထာက္ခံေၾကာင္း အဆိုတင္သြင္းၿပီး ေထာက္ခံအတည္ျပဳၾကသည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကိုယ္တုိင္ ဗမာမ်ားသည္ ေတာင္တန္းေဒသအတြက္ေျပာဆိုျခင္းမွာ ဗမာျပည္ႏွင့္ တန္းတူအဆင့္အတန္း အခြင့္အေရး ရေစလိုေသာေၾကာင့္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ဗမာလူမ်ိဳးသည္ ၿဗိတိသွ်ကြၽန္မျဖစ္လိုေၾကာင္း၊ ထို႔နည္းတူစြာ ေတာင္တန္းလူမ်ိဳးမ်ားသည္လည္း ၿဗိတိ သွ်ကြၽန္ျဖစ္သည္ကို ဗမာက မႀကိဳက္ေၾကာင္းေျပာဆိုၿပီး ေစတနာသန္႔သန္႔ျဖင့္ ဗမာျပည္အပါအ၀င္ ေတာင္တန္းေဒသအတြက္ တၿပိဳင္ တည္း လြတ္လပ္ေရးကို ေတာင္းဆိုျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာဆိုခဲ့သည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ထိုစဥ္က ၿဗိတိသွ်နန္းရင္း၀န္ အက္တလီႏွင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းတို႔ ျမန္မာ့လြတ္လပ္ေရးအတြက္ သေဘာတူစာခ်ဳပ္ကို ၁၉၄၇ ဇန္န၀ါရီလ ၂၇တြင္ လက္မွတ္ေရးထိုးႏိုင္ခဲ့ၾကေသာ္လည္း ေတာင္တန္းေဒသမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍ စံုစမ္းစစ္ေဆးေရး ေကာ္မတီတစ္ရပ္ ဖြဲ႕ရန္ျဖစ္သည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">မူအားျဖင့္ ဒုတိယပင္လံုညီလာခံမွာ ႐ွမ္းျပည္နယ္႐ွင္မ်ား၏ အစည္းအေ၀းမ်ိဳးသာ ျဖစ္ခဲ့ေသာ္လည္း ေအာင္ဆန္းအက္တလီစာခ်ဳပ္ေၾကာင့္ ပံုစံေျပာင္းသြားရေလသည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">၁၉၄၇ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁တြင္ ကခ်င္ကိုယ္စားလွယ္မ်ား ပင္လံုညီလာခံသို႔ တက္ေရာက္ရန္လာၾကစဥ္ ကြတ္ခိုင္နယ္ နမ့္ဖတ္ကာ႐ြာတြင္ ႀကိဳတင္ၫွိႏႈိင္းေဆြးေႏြးခဲ့ၾကၿပီး ေအာက္ပါလိုလားခ်က္မ်ားကို ခ်မွတ္ခဲ့ၾကသည္။</div><div style="text-align: justify;">(၁) ကခ်င္အမ်ိဳးသားမ်ားသည္ ဗမာအမ်ိဳးသားမ်ားႏွင့္ တၿပိဳင္တည္း လြတ္လပ္ေရးရရန္၊<br />(၂) ကခ်င္အမ်ိဳးသားမ်ား၏ ဆႏၵႏွင့္အညီ ကခ်င္သီးျခားႏိုင္ငံထဲ၌ ဗန္းေမာ္ႏွင့္ ျမစ္ႀကီးနားခ႐ိုင္မ်ား၊ ကခ်င္ေတာင္တန္း ေဒသမ်ားႏွင့္ က သာၿမိဳ႕၏ေျမာက္ဘက္ ေျမျပန္႔ေဒသမ်ား ပါ၀င္ေစရန္၊<br />(၃) လြတ္လပ္သည့္ ကခ်င္သီးျခားႏိုင္ငံထဲ၌ ဗန္းေမာ္ႏွင့္ျမစ္ႀကီးနားခ႐ိုင္မ်ား၊ ကခ်င္ေတာင္တန္းေဒသမ်ားႏွင့္ ကသာၿမိဳ႕၏ ေျမာက္ဘက္ ေျမျပန္႔ေဒသမ်ား ပါ၀င္ေစရန္။<br />(၄) ဗမာအမ်ိဳးသားမ်ားႏွင့္ကခ်င္အမ်ိဳးသားမ်ား ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္လက္ခံႏိုင္သည့္ နယ္နိမိတ္ ခ်က္ခ်င္းသတ္မွတ္သည္။<br />(၅) နယ္နိမိတ္သတ္မွတ္ၿပီးၿပီးခ်င္း ျမန္မာျပည္ဘုရင္ခံလက္တြင္႐ွိသည့္ အခြင့္အာဏာမ်ား၊ ကခ်င္အမ်ိဳးသားလက္သို႔ ေပးအပ္ရန္ႏွင့္ ျမန္မာျပည္ၾကားျဖတ္အစိုးရအဖြဲ႕တြင္ ကခ်င္အမ်ိဳးသား ၀န္ႀကီးတစ္ဦး ခန္႔အပ္ရန္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="padding-left: 30px; text-align: justify;">(က) ယင္းကခ်င္၀န္ႀကီးသည္ သီးျခားကခ်င္ျပည္နယ္တြင္ ျပည္ထဲေရး၀န္ႀကီးတာ၀န္ထမ္း႐ြက္ရန္။<br />(ခ) ကခ်င္၀န္ႀကီးမွာ ႏုိင္ငံျခားေရးႏွင့္ဘ႑ာေရးကိစၥမ်ား ပါ၀င္ႏိုင္ရန္။<br />(ဂ) ကာကြယ္ေရး၀န္ႀကီးကို အႀကံေပးရန္အတြက္ ကခ်င္အမ်ိဳးသားတစ္ဦး ခန္႔ထားေပးရန္။</div><div style="text-align: justify;">(၆) ကခ်င္သီးျခားျပည္နယ္သည္ ႐ွမ္းသီးျခားျပည္နယ္ႏွင့္အတူ ျမန္မာႏိုင္ငံလံုး ေစာလ်င္စြာ လြတ္လပ္ေရးရ႐ွိရန္အတြက္ တိုင္းျပဳျပည္ျပဳ လႊတ္ေတာ္၌ ခ်က္ခ်င္းပါ၀င္ၾကရန္။<br />(ရ) အထက္၌ ေဖာ္ျပသည့္အတိုင္း ျမန္မာအမ်ိဳးသားအားလံုး လြတ္လပ္ေရးရသည့္အခါ သီးျခားလြတ္လပ္သည့္ ကခ်င္ျပည္နယ္အပါအ၀င္ လြတ္လပ္သည့္ ျမန္မာျပည္ေထာင္စု အစိုးရ ဖြဲ႕စည္းရန္။<br />(၈) အထက္ပါ တညီတၫြတ္တည္း ဆံုးျဖတ္ခ်က္မ်ားကို နယ္ျခားေဒသလူမ်ိဳးမ်ားအားလံုး၏ သေဘာတူညီမႈကို ရယူရန္၊ စသည္ တို႔ျဖစ္သည္။</div><div style="text-align: justify;">ယင္းေနာက္ ၁၉၄၇ ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၇ရက္တြင္ ကခ်င္ႏွင့္ခ်င္း ကိုယ္စားလွယ္မ်ား ပင္လံုၿမိဳ႕သို႔ ေရာက္႐ွိ လာၿပီး ေဆြးေႏြးပြဲကို စတင္ခဲ့ၾက သည္။ ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၉ ရက္တြင္ ေတာင္တန္းေဒသမ်ား ညီၫြတ္ေရးအဖြဲ႕ (Supreme Council of United People [SOCUNP]) ကို ဖြဲ႕စည္းခဲ့ၾကသည္။</div><div style="text-align: justify;">ပင္လံုညီလာခံသို႔ ကရင္နီျပည္နယ္မွ ဦးေစာသိန္း (စ၀္သိန္း) ႏွင့္ ဦးေစာ၀ဏၰ (စ၀္၀ဏၰ) တို႔သည္ ေလ့လာသူအျဖစ္ တက္ေရာက္ခဲ့ၾကသည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ကရင္အမ်ိဳးသားအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ (Karean National Union [KNU]) မွ ဦးလွေဖ (ပအို႔၀္)၊ ေစာစံေအး၊ ေစာ၀ရီေသာ္ႏွင့္ ေစာခ်စ္တီးတို႔ ေလ့လာ သူအျဖစ္ ေနာက္က်မွ ေရာက္လာသည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">၁၉၄၇ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၁ ႏွင့္ ၁၂ ေန႔မ်ားတြင္ အၿပီးသတ္ ေဆြးေႏြးပြဲကို ျမန္မာျပည္ဘုရင္ခံ၏ အမႈေဆာင္ေကာင္စီမွ ၀န္ႀကီးအခ်ိဳ႕၊ ေစာ္ဘြားအားလံုးအျပင္ ႐ွမ္းျပည္နယ္လူထုကိုယ္စားလွယ္မ်ား၊ ကခ်င္ေတာင္တန္းေဒသမ်ားႏွင့္ ခ်င္းေတာင္တန္းေဒသမွ ကိုယ္စားလွယ္ မ်ားက ပင္လံုညီလာခံအၿပီးသတ္ အစည္းအေ၀း၌-</div><div style="text-align: justify;">“ၾကားျဖတ္ ျမန္မာအစိုးရႏွင့္ ခ်က္ခ်င္းပူးေပါင္းလုိက္ျခင္းျဖင့္ ႐ွမ္း၊ ကခ်င္၊ ခ်င္း တို႔ အားလံုး လြတ္လပ္ေရးကို ပိုမိုလ်င္ျမန္စြာ ရ႐ွိလိမ့္မည္ဟု အစည္းအေ၀းသို႔ တက္ေရာက္လာသူ အဖြဲ႕တို႔က ယံုၾကည္ၾကသည့္အတိုင္း တညီတၫြတ္တည္း သေဘာတူၾကသည္” ဟူ၍ ေဖာ္ျပၿပီး လြတ္လပ္ေရးအတြက္ သမိုင္း၀င္ပင္လံုစာခ်ဳပ္ႀကီးကို ပင္လုံၿမိဳ႔၌ ၁၉၄၇ ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၁၂ရက္ေန႔တြင္ ခ်ဳပ္ဆိုလိုက္ၾကသည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ဤသို႔ျဖင့္ ၁၉၄၈ ဇန္န၀ါရီလ ၄ ရက္ နံနက္ ၄း၂၀ နာရီတြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံသည္ လံုး၀လြတ္လပ္ေသာ ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏိုင္ငံအျဖစ္ ေပၚ ထြန္းလာခဲ့ရာ၊ ႏွစ္စဥ္ ပင္လုံစာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ဆုိခဲ့ေသာ ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၁၂ရက္ေန႔ကိုလည္း `ျပည္ေထာင္စုေန႔´အျဖစ္သတ္မွတ္ၿပီး က်င္းပ လာခဲ့သည္မွာ ယခုအခါ ၆၅ ႏွစ္ တိုင္ခဲ့ၿပီျဖစ္သည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: red;">သန္း၀င္းလႈိင္ </span></div><span style="color: red;">ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္။</span><br /><span style="color: red;"><span style="color: black; font-size: x-small;"><strong><em>Copy from - moemaka</em></strong></span></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6437682873621052554-8216003044303468985?l=www.pnsjapan.org' alt='' /></div>PNSjapanhttp://www.blogger.com/profile/08151156731019909489noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6437682873621052554.post-46209367404324923382012-02-01T09:06:00.000+09:002012-02-01T14:48:08.796+09:00<h5 align="center"><img height="223" src="http://www.rfa.org/burmese/images_folder/kachin-refugee-b305" width="400" /></h5><div class="photocaption" style="text-align: center;"><span style="color: blue; font-size: x-small;">တ႐ုတ္ ျမန္မာနယ္စပ္ရိွ ကခ်င္ဒုကၡသည္ စခန္းတစ္ခုအား ၂၀၁၂ ခုႏွစ္ ဇန္န၀ါရီလ ၃၀ ရက္ေန႔တြင္ ေတြ႔ရစဥ္</span><h5>2012-01-31</h5><div style="text-align: justify;">အစိုးရနဲ႔ ကခ်င္ လြတ္ေျမာက္ေရးအဖြဲ႔ KIO တို႔ ျဖစ္ပြားေနတဲ့ စစ္ေၾကာင့္ ထြက္ေျပး တိမ္းေရွာင္ေနရတဲ့ စစ္ေျပး ဒုကၡသည္ေတြဟာ ရာသီဥတု ဆုိးရြားတာေၾကာင့္ က်န္းမာေရး အေျခအေန စိုးရိမ္စရာ ရွိေနတယ္လို႔ အကူအညီေပးေရး အဖဲြ႔ေတြက ေျပာပါတယ္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="position: relative; text-align: justify;"></div><div style="position: relative; text-align: justify;">တ႐ုတ္ ျမန္မာနယ္စပ္မွာ ထြက္ေျပး တိမ္းေရွာင္ေနတဲ့ ဒုကၡသည္ ငါးေသာင္းခန္႔ရွိၿပီး နယ္စပ္တေလွ်ာက္ စခန္းေပါင္း သံုးဆယ္ေက်ာ္ ရွိေနပါတယ္။ ပတ္၀န္းက်င္ ညစ္ညမ္းတဲ့အျပင္ လက္ရွိ ရာသီဥတု ေအးလြန္းတာေႀကာင့္ အဖ်ားအနာ မ်ားလာေနတယ္လို႔ ကခ်င္ ကယ္ဆယ္ေရးအဖြဲ႔ WPN အဖြဲ႔၀င္ ေဒၚေမရီေအာင္က ေျပာပါတယ္။ ေလာေလာဆယ္ ကေလးသူငယ္နဲ႔ သက္ႀကီး ရြယ္အိုေတြ အေအးမိ ဖ်ားနာၾကသလို ေလျဖတ္ၿပိီး ေသဆံုးၾကတာ ရွိတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ <br /></div><div style="position: relative; text-align: justify;"></div><div style="position: relative; text-align: justify;"></div><div style="position: relative; text-align: justify;">ဒါ့အျပင္ ၀မ္းကိုက္ ၀မ္းေလွ်ာေရာဂါေတြ အျဖစ္မ်ားတယ္လို႔ သိရပါတယ္။ သန္႔ရွင္းတဲ့ ေသာက္သံုးေရ မရိွတဲ့အျပင္ အိမ္သာလည္း အလံုအေလာက္ မရိွဘူးလို႔ ေဒသခံ အန္ဂ်ီအို တစ္ခုျဖစ္တဲ့ WPN အဖဲြ႔ ၀န္ထမ္းတစ္ဦးက ကုလသမဂၢ ေအဂ်င္စီကို ေျပာပါတယ္။ <br /></div><div style="position: relative; text-align: justify;"></div><div style="position: relative; text-align: justify;"></div><div style="position: relative; text-align: justify;">ဒုကၡသည္ စခန္းတစ္ခုမွာဆိုရင္ စစ္ေျပးဒုကၡသည္ တစ္ေထာင့္ႏွစ္ရာေလာက္မွာ အိမ္သာ ငါးလံုးသာ ရိွၿပီး ေသာက္ေရကလည္း နီးစပ္ရာ ေခ်ာင္းေတြနဲ႔ တြင္းေရကိုသာ အသံုးျပဳရတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ </div><div style="position: relative; text-align: justify;"></div><div style="position: relative; text-align: justify;"><br /><span style="font-size: x-small;"><strong><em>Copy from - rfa.org/</em></strong></span></div></div><div align="center" class="photobyline">Photo courtesy of WPN</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6437682873621052554-4620936740432492338?l=www.pnsjapan.org' alt='' /></div>PNSjapanhttp://www.blogger.com/profile/08151156731019909489noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6437682873621052554.post-6710139867562471802012-02-01T01:21:00.003+09:002012-02-02T01:21:16.598+09:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-KeX_TB0YbM4/TygSvjbbcmI/AAAAAAAAMF8/UsjA4a1dpSk/s1600/untitled.bmp" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" sda="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-KeX_TB0YbM4/TygSvjbbcmI/AAAAAAAAMF8/UsjA4a1dpSk/s320/untitled.bmp" width="320" /></a></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #38761d; font-size: x-small;">အပစ္အခတ္ ရပ္စဲေရးအတြက္ ေကအဲန္ပီပီမွ လူထုမ်ားကို ေဟာေျပာခဲ့စဥ္ (ဓါတ္ပုံ-ေကအဲန္ပီပီ)</span></div><div style="text-align: justify;">31 ဇန္န၀ါရီလ 2012</div><div style="text-align: justify;">ျမန္မာအစိုးရ အဆက္ဆက္ကို ႏွစ္ေပါင္း ၆ဝ ေက်ာ္ ခုခံေတာ္လွန္ေနတဲ့ တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႔အစည္း တခု ျဖစ္တဲ့ ကရင္နီအမ်ဳိးသား တိုးတက္ေရးပါတီ (ေကအဲန္ပီပီ)ဟာ အရင္ စစ္အစိုးရ (ႏိုင္ငံေတာ္ ၿငိမ္ဝပ္ပိျပားမႈ တည္ေဆာက္ေရး အဖြဲ႔-နဝတ)နဲ႔ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲေရး ျပဳလုပ္ခဲ့ဖူးပါတယ္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ထိုအပစ္အခတ္ ရပ္စဲေရး ေဆြးေႏြးပြဲကို ကရင္နီျပည္ လြိဳင္ေကာ္ၿမိဳ႕ ခန္းမမွာ ၿပီးခဲ့တဲ့ ၁၉၉၅ ခုႏွစ္ မတ္လ ၂၁ ရက္ေန႔မွာ ျပဳလုပ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲေရး ေဆြးေႏြးပြဲသို႔ ေကအဲန္ပီပီဘက္မွ ထိုအခ်ိန္က ေကအဲန္ပီပီ ဒု-ဥကၠဌ ထဲဘူးဖဲ ဦးေဆာင္ၿပီး တက္ေရာက္ ေဆြးေႏြးခဲ့ပါတယ္။ စစ္အစိုးရဘက္ကေတာ့ ေထာက္လွမ္းေရး အရာရိွ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေဟာင္း ခင္ညြန္႔ ဦးေဆာင္ၿပီး တက္ေရာက္ ေဆြးေႏြးခဲ့ပါတယ္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ထိုအပစ္အခတ္ ရပ္စဲေရး ေဆြးေႏြးပြဲမွာ ေကအဲန္ပီပီမွ စစ္အစိုးရကို အခ်က္ ၁၆ ခ်က္ တင္ျပ <br />&nbsp;ေတာင္းဆိုခဲ့ၿပီး<br /><a name='more'></a>&nbsp;စစ္အစိုးရကလည္း ေကအဲန္ပီပီ တင္ျပ ေတာင္းဆိုတဲ့ အခ်က္ေတြကို လက္ခံ သေဘာတူတဲ့အတြက္ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲေရး ေဆြးေႏြးပြဲ ထေျမာက္ခဲ့ပါတယ္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: center;"><strong>ေကအဲန္ပီပီနဲ႔ စစ္အစိုးရတို႔ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဘက္ သေဘာတူၾကတဲ့ အခ်က္ ၁၆ ခ်က္ကေတာ့ </strong></div><div style="text-align: justify;"><em><strong>၁။</strong> ကယားျပည္နယ္အတြက္ တပ္ရင္းေတြ ထပ္မံ တိုးခ်ဲ႕ျခင္း မျပဳလုပ္ဖို႔ </em></div><div style="text-align: justify;"><em><strong>၂။</strong> ေက်းရြာေတြ ေျပာင္းေရႊ႕ျခင္း ထပ္မံ မျပဳလုပ္ဖို႔ </em></div><div style="text-align: justify;"><em><strong>၃။</strong> အပစ္အခတ္ ရပ္စဲေရး သေဘာတူညီခ်က္ ရရိွၿပီးေနာက္ ေလာပိတ ေရအားလွ်ပ္စစ္ စက္ရုံ လုံၿခံဳေရးအတြက္ ေဒါစဲမွ ထီးသငါး၊ ပြန္ေခ်ာင္း အေနာက္ျခမ္း တေလွ်ာက္ ေက်းရြာေတြနဲ႔ အနီးစပ္ဆုံး ခ်ထားတဲ့ မိုင္းဗုံးေတြကို လူထုေတြ သြားလာလုပ္ကိုင္စားေသာက္မႈ ေခ်ာင္လည္ေစေရးအတြက္ ျပန္လည္ျဖဳတ္ေပးဖို႔ </em></div><div style="text-align: justify;"><em><strong>၄။</strong> ဆက္လက္ထိန္းသိမ္းျခင္း ခံေနရတဲ့ ကယားျပည္နယ္မွ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသား အားလုံးနဲ႔ နဝတရဲ႕ ပုဒ္မ ၁၇/၁ အရ ေတာတြင္း လက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႔နဲ႔ ဆက္သြယ္မႈျဖင့္ ဖမ္းဆီးျခင္း ခံထားရတဲ့ ကရင္နီ လူထုေတြကို လႊတ္ေပးဖို႔ </em></div><div style="text-align: justify;"><em><strong>၅။</strong> ဖမ္ဆီးျခင္း ခံေနရတဲ့ ကရင္နီရဲေဘာ္ေတြကို လႊတ္ေပးဖို႔ </em></div><div style="text-align: justify;"><em><strong>၆။</strong> ကရင္နီျပည္အတြင္း သမိုင္းဝင္ အေဆာက္အအုံနဲ႔ တျခားမွတ္သတ္ဖြယ္ရာေတြကို ဖ်က္ဆီးျခင္း၊ ေရႊ႕ေျပာင္းျခင္း မျပဳလုပ္ဖို႔ </em></div><div style="text-align: justify;"><em><strong>၇။</strong> အပစ္အခတ္ ရပ္စဲမယ္ဆိုရင္ သူ႔ေနရာ ကိုယ့္ေနရာ သတ္သတ္မွတ္မွတ္ ရိွမွ ျဖစ္ႏိုင္မယ္ </em></div><div style="text-align: justify;"><em><strong>၈။</strong> ေပၚတာ ေခၚျခင္း၊ ေပၚတာေၾကး ေတာင္းခံျခင္း မျပဳလုပ္ဖို႔ </em></div><div style="text-align: justify;"><em><strong>၉။</strong> တျခားေဒသမွ လူေတြ ေခၚလာၿပီး စခန္းသစ္ေတြ၊ ေက်းရြာသစ္ေတြ မတည္ေဆာက္ဖို႔ </em></div><div style="text-align: justify;"><em><strong>၁ဝ။</strong> တပ္စခန္းေတြ၊ ေနရာသစ္ေတြ တိုးခ်ဲ႕ျခင္း မျပဳလုပ္ဖို႔ </em></div><div style="text-align: justify;"><em><strong>၁၁။</strong> ကရင္နီျပည္သူေတြ လြတ္လပ္စြာ စားဝတ္ေနေရး ရွာေဖြသြားလာလုပ္ကိုင္ခြင့္ ျပဳဖို႔ </em></div><div style="text-align: justify;"><em><strong>၁၂။</strong> ေကအဲန္ပီပီ အေနျဖင့္ မိမိရဲ႕ ႏိုင္ငံအတြင္းသာ ျဖစ္သျဖင့္ ကရင္နီျပည္အတြင္းမွာ လြတ္လပ္စြာ သြားလာမယ္ </em></div><div style="text-align: justify;"><em><strong>၁၃။</strong> နဝတ တပ္စခန္းေတြကိုေသာ္လည္းေကာင္း၊ နဝတ တပ္ေတြ ကားလမ္းေပၚ သြားလာတဲ့ အခါမွာေသာ္လည္းေကာင္း ဝင္ေရာက္တိုက္ခိုက္ျခင္းေတြ မျပဳလုပ္ဘဲ ဂတိအတိုင္း ထိန္းသိမ္းမယ္ </em></div><div style="text-align: justify;"><em><strong>၁၄။</strong> ကရင္နီျပည္အတြင္း တရားဥပေဒစိုးမိုးေရးနဲ႔ ခိုးဆိုးတိုက္ခိုက္မႈေတြ မျဖစ္ေစေရးအတြက္ တာဝန္ယူမယ္ </em></div><div style="text-align: justify;"><em><strong>၁၅။</strong> ေကအဲန္ပီပီ အဖြဲ႔နဲ႔ မိသားစုေတြအားလုံးအတြက္ လိုအပ္တဲ့ စားဝတ္ေနေရးကို နဝတထံမွ မယူဘဲ မိမိတို႔ဖာသာ ရပ္တည္သြားမယ္ </em></div><div style="text-align: justify;"><em><strong>၁၆။</strong> ဤသေဘာထားေတြကို အေကာင္အထည္ ေဖာ္ရာမွာလည္း အခန္းအနား ျပဳလုပ္ၿပီး လက္မွတ္ ေရးထိုးၾကျခင္းမ်ဳိး မဟုတ္ဘဲ လူႀကီးလူေကာင္း သေဘာတူ လက္ခံတဲ့ ပုံစံမ်ဳိး ျပဳလုပ္ၿပီး မတိုက္ခိုင္ၾကဘဲ ေနသြားမယ္ ဆိုတဲ့ အခ်က္ေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ </em></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">အပစ္အခတ္ ရပ္စဲေရး ျပဳလုပ္ၿပီးေနာက္ အစပိုင္းမွာ ႏွစ္ဦးႏွက္ဖက္ သေဘာတူၾကတဲ့ ဂတိကဝတ္ ေတြအတိုင္း အဆင္ေျပ သြားၾကပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ၃ လ အၾကာမွာ ေကအဲန္ပီပီနဲ႔ စစ္အစိုးရတို႔ အၾကား အပစ္အခတ္ ရပ္စဲေရး ျပန္လည္ ပ်က္ျပယ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">အပစ္အခတ္ ရပ္စဲေရး ေဆြးေႏြးပြဲမွာ သေဘာတူၾကတဲ့ အခ်က္ ၁၆ ခ်က္အေပၚ စစ္အစိုးရက ‘ကယားျပည္နယ္အတြင္း တပ္ရင္းေတြ ထပ္မံ တိုးခ်ဲ႕ျခင္း မျပဳလုပ္ဖို႔၊ တပ္စခန္းေတြ၊ ေနရာသစ္ေတြ တိုးခ်ဲ႕ျခင္း မျပဳလုပ္ဖို႔’ ဆိုတဲ့ အဓိက အခ်က္ေတြကို စၿပီး ခ်ဳိးေဖာက္ခဲ့တာ ျဖစ္တယ္လို႔ ေကအဲန္ပီပီဘက္က ေျပာပါတယ္။ </div><div style="text-align: justify;">“ဒီအခ်က္ ၁၆ ခ်က္ ထဲမွာက ဒီကရင္နီျပည္မွာ တပ္ကို မတိုးခ်ဲ႕ရဘူး။ လက္ရိွ စခန္းေတြအျပင္ တပ္ကို မတိုးခ်ဲ႕ရဘူး။ အဲဒီအခ်က္ အလက္ေတြ ပါတယ္။ ဆိုေတာ့ ၃ လပဲ ၾကာတယ္ေနာ့္။ ၃ လၾကာတာလည္းပဲ ၅၃ဝ၊ ၂၅ဝ တပ္ရင္း ၄ ရင္း သူတို႔ ပို႔တယ္။ သူတို႔ ပို႔ေတာ့ က်ေနာ္လည္း ေတာင္ေတာင္ ကမ္းလွမ္းတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္က ဗ်ဴဟာမွဴးက ရဲျမင့္ ေဘာလခဲက။ သူနဲ႔ စက္နဲ႔ စကားေျပာတယ္။ က်ေနာ္ ေျပာတယ္။ ခင္ဗ်ားတို႔က သံလြင္ ကူးကတည္းကေတာ့ ခင္ဗ်ားတို႔ မွားၿပီ။ အခ်က္အလက္ အေပၚမွာေလ” လို႔ ေကအဲန္ပီပီမွ ကာကြယ္ေရး စစ္ဦးစီးခ်ဳပ္ ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ ဘီထူးက ေျပာပါတယ္။ စစ္အစိုးရက သူတို႔ တပ္ေတြကို ေကအဲန္ပီပီရဲ႕ တပ္စခန္းေတြ တပ္စြဲထားတဲ့ ကရင္နီျပည္ သံလြင္ျမစ္ အေရွ႔ဘက္ျခမ္းကို ပို႔တာေၾကာင့္ ၁၉၉၅ ခုႏွစ္ ဇြန္လ ၂၁ ရက္ေန႔မွာ စၿပီး တိုက္ပြဲေတြ ျပန္လည္ ျဖစ္ပြားၾကတာ ျဖစ္တယ္လို႔ ေကအဲန္ပီပီ အတြင္းေရးမွဴး ၁ ခူဦးရယ္က ေျပာပါတယ္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“သူတို႔(စစ္အစိုးရ) ေျပာတာက ထိုင္းက တခ်ဳိ႕လူေတြ ျပည္တြင္းမွာ သစ္ေတြ လာခိုးတယ္။ အဲဒီလူေတြကို သြားရွာၿပီးမွ ဖမ္းမယ္ သူတို႔ ေျပာၿပီး သူတို႔ တပ္ေတြ ပို႔တယ္။ တပ္ေတြ ပုိ႔ၿပီးမွ သစ္လုပ္တဲ့ ေနရာမွာ တကယ္ သြားၾကည့္တာ မဟုတ္ဘူး။ သူတို႔ တပ္ေတြ တက္လာတာ က်ေနာ္တို႔ တပ္စခန္းနဲ႔ နီးလာေတာ့ တိုက္ပြဲေတြ ျပန္ျဖစ္တာ” လို႔ သူက ေျပာပါတယ္။ </div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-y7Owr__PX24/TygUqRJ_pcI/AAAAAAAAMGE/XbbBfvb8Is4/s1600/untitled-.bmp" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" sda="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-y7Owr__PX24/TygUqRJ_pcI/AAAAAAAAMGE/XbbBfvb8Is4/s320/untitled-.bmp" width="320" /></a></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><div style="text-align: center;"><span style="color: #38761d; font-size: x-small;">အပစ္အခတ္ ရပ္စဲေရး ေဆြးေႏြးပြဲအၿပီး ေကအဲန္ပီပီ ေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ႔ စစ္အစိုးရမွ ေခါင္းေဆာင္တို႔ ဓါတ္ပုံ ရိုက္ခဲ့ၾကစဥ္ (ဓါတ္ပုံ-ေကအဲန္ပီပီ) </span></div>၁၉၉၅ က ေကအဲန္ပီပီနဲ႔ စစ္အစိုးရတို႔ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲေရးဟာ ဘာေၾကာင့္ ျပန္လည္ ပ်က္ျပယ္ ခဲ့ရသလဲ ဆိုတာ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲေရး ေဆြးေႏြးပြဲမွာ ေကအဲန္ပီပီ ဘက္မွ ပါဝင္ တက္ေရာက္ ခဲ့သူလည္းျဖစ္၊ လက္ရိွ ေကအဲန္ပီပီ အတြင္းေရးမွဴး ၁ လည္း ျဖစ္တဲ့ ခူဦးရယ္က အခုလို ေျပာၾကား သြားပါတယ္။ </div><div style="text-align: justify;"><br />“ေျပာရရင္ေတာ့ တခ်ဳိ႕ကလည္း အမ်ဳိးမ်ဳိး ထင္ေၾကး ေပးၿပီး ေျပာၾကတယ္ေပါ့ေနာ့္ ရွင္းရွင္းေျပာရရင္။ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္တို႔ ရိုးရိုးဆင္းဆင္းပဲ ေျပာရမယ္ဆိုလို႔ရိွရင္ေတာ့ အဲဒီတုန္းက နဝတေပါ့။ က်ေနာ္တို႔ ေဒသအတြင္းမွာ တာဝန္ယူထားတဲ့ ဒကစမွဴး ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ ေမာင္ၾကည္ေပါ့ အဲဒီတုန္းက။ သူ႔ရဲ႕ မလိမ္မာမႈလို႔ ေျပာလို႔လည္း ရတယ္။ သူ႔ရဲ႕ ကလိမ္ က်မႈလို႔လည္း ေျပာလို႔ ရပါတယ္။ သူက မၾကာခင္အတြင္းမွာ ေဒသကေန ေရႊ႕ေျပာင္း ရမယ္ဆိုတဲ့အခါေတာ့ ျပည္နယ္အတြင္းမွာ အေျခခံ စီးပြားေရးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး သူနည္းနည္း သူ႔ကိုယ္က်ဳိးအတြက္ သူ ရယူ သြားခ်င္တဲ့ သေဘာ ရိွပါတယ္။ အဲဒီ အေျခခံေအာက္မွာပဲ စီးပြားေရး ကိစၥကို အေၾကာင္းျပၿပီးေတာ့မွ သူ႔ရဲ႕ လိုလားခ်က္ကို သူ ျဖည့္ဆည္းဖို႔ သူ ႀကဳိးစားတယ္လို႔ က်ေနာ္တို႔ ေျပာမွာပဲ။ အဲလို ႀကိဳးစားေနတဲ့ ေနရာမွာ မေျပလည္တဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ သူကေနၿပီး စစ္ေရးကိုပဲ အားကိုးၿပီးေတာ့ တမင္တကာ လက္နက္ကိုင္ ပဋိပကၡ ျပန္ေပၚေအာင္ သူ လုပ္တယ္လို႔ပဲ က်ေနာ္တို႔ အဲလိုပဲ ေျပာရမွာပဲ ျဖစ္တယ္။ အေျခအေနလည္း အဲလိုပဲ ျဖစ္ခဲ့တယ္။” </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">အခု ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ၂ဝ၁ဝ ေရြးေကာက္ပြဲအၿပီး တက္လာတဲ့ အစိုးရသစ္ လက္ထက္မွာ အစိုးရနဲ႔ တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္ အင္အားစုေတြ အၾကား ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲေရး ေဆြးေႏြးမႈေတြ စတင္ေနပါၿပီ။ အင္အား ႀကီးတဲ့ တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႔ေတြကေတာ့ ႏွစ္ဘက္ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲေရးအတြက္ အစုိးရနဲ႔ သေဘာတူညီလက္မွတ္ေရးထိုးတဲ့ အဆင့္ထိ ေရာက္ေနခ်ိန္မွာ ေကအဲန္ပီပီကေတာ့ အစိုးရနဲ႔ မိတ္ဆက္တဲ့ အဆင့္ကိုသာ ေရာက္ေနပါေသးတယ္။ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲေရးအတြက္ သေဘာတူညီမႈေတြ ရရွိႏိုင္မယ့္ အဆင့္ကို ေရာက္ႏိုင္ဖို႔ မၾကာခင္မွာ အစိုးရနဲ႔ ဆက္လက္ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးမႈေတြ ရွိတယ္လို႔ ေကအဲန္ပီပီက ဆိုထားပါတယ္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">၁၉၉၅ ခုႏွစ္က သေဘာတူညီခ်က္ေတြကိုပဲ ဆက္လက္ေဆြးေႏြးမလား ဒါမွမဟုတ္ လက္ရွိ အေျခအေနမွာ လူထုတို႔ရဲ့ ရင္ဆိုင္ႀကံဳေတြ႔ေနၾကရတဲ့ စိန္ေခၚမႈေတြကို ဦးစားေပး ေဆြးေႏြးမလား ဆိုတဲ့ ကိစၥရပ္ ေတြကိုေတာ့ အတိအက် ေျပာလို႔ မရေသးပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ ေကအဲန္ပီပီနဲ႔ အစိုးရအၾကား မၾကာခင္ ျဖစ္ေပၚလာမယ့္ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲေရး ေဆြးေႏြးမႈေတြဟာ အရင္တေခါက္ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲေရးလိုမ်ဳိး မပ်က္ျပယ္ဖို႔ အေရးႀကီး လွပါတယ္။ လူထုရဲ့ အက်ိဳးစီးပြားကို ေရွ႕တန္းတင္တဲ့ အေနနဲ႔ ျဖစ္ေပၚလာမယ့္ ေတြ႔ဆံု ေဆြးေႏြးမႈေတြ မပ်က္ျပယ္ဖို႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး လိုလားေနတဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံကို အုပ္ခ်ဳပ္ ကြပ္ကဲမယ့္ သူေတြ အေပၚမွာ တာဝန္ အျပည့္ဝ ရွိေနပါေၾကာင္း။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ေရးသားသူ - ပါးရယ္<br /><span style="font-size: x-small;"><strong><em>Copy from - ktimes.org</em></strong></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6437682873621052554-671013986756247180?l=www.pnsjapan.org' alt='' /></div>PNSjapanhttp://www.blogger.com/profile/08151156731019909489noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6437682873621052554.post-60942970872953703942012-02-01T00:48:00.001+09:002012-02-01T00:48:43.618+09:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://burmese.dvb.no/wp-content/uploads/2012/01/assk21-300x233.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><span style="color: blue; font-size: x-small;"><strong><img alt="" border="0" class="size-medium wp-image-20622 " height="310" src="http://burmese.dvb.no/wp-content/uploads/2012/01/assk21-300x233.jpg" title="assk2" width="400" /></strong></span></a></div><span id="date"><div class="wp-caption-text" style="font-family: Zawgyi-one; text-align: center;"><span style="color: blue; font-size: x-small;"><strong>ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ပခုကၠူ ေဒသခံမ်ား ၾကိုဆို ေနၾကစဉ္ (ဓာတ္ပံု - ရိုက္တာ)</strong></span></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">January 31, 2012</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div><div style="clear: both; text-align: justify;">ျမန္မာ့ဒီမိုဳကေရစီ ေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဟာ မေကြးတိုင္း ျမိုင္ျမို့နယ္က ေပပင္တိုက္ ေက်းရြာနဲ့ က်စ္ၾကီး ေက်းရြာကုိ အန္ဂ်ီအို တခုျဖစ္တဲ့ The Adventist Development and Relief Agency (ADRA) က လုပ္ထားတဲ့ ေက်းရြာဖြံ့ျဖိုးေရး အစီအစဉ္နဲ့ ေက်းရြာ ေရရရွိေရး အစီအစဉ္ေတြကို သြားေရာက္ ၾကည့္ရႈပါတယ္။</div><div style="clear: both; text-align: justify;"><br /></div><div style="clear: both; text-align: justify;">ဒီခရီးစဉ္မွာ ရန္ကုန္အေျခစိုက္ ျဗိတိသွ် သံအမတ္ၾကီးလည္း လိုက္ပါသြားတယ္လို့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ခရီးစဉ္မွာ လိုက္ပါ ေဆာင္ရြက္သူေတြက ေျပာပါတယ္။</div><div style="font-family: Zawgyi-one; text-align: justify;">“ျမို့၀င္ကတည္းက အသစ္ေဆာက္ထားတဲ့ တံတားၾကီး ဒီဘက္ထိပ္ကေန လူေတြက ေဒၚစုကို ၀ိဳင္းျပီးေတာ့ ဟိုဘက္ ဒီဘက္ ညွပ္ျပီးေတာ့ နႈတ္ဆက္ ၾကတာေပါ့ဗ်ာ။ ကားကေတာ့ ရပ္ေပးလုိ့ မရေတာ့ လံုျခံုေရး လူငယ္ေတြနဲ့ပဲ သူတို့ ပန္းစည္းေတြ ေပးၾကတယ္။ နႈတ္ဆက္ၾကတယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ က်န္းမာပါေစဆုိျပီး။ ျမို့ျဖတ္သြားတဲ့ လမ္းတေလွ်ာက္ လူေတြကေတာ့ ျပည့္က်ပ္ ေနတာပဲ။ ဒီခရီးစဉ္က စည္းရုံးေရး ခရီးစဉ္ မဟုတ္တဲ့အတြက္ ျမို့ေတြကို ေျပာမထားပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ေညာင္ဦးေရာ ပခုကၠူေရာ၀ိုင္းျပီးေတာ့ ၾကိုၾကတဲ့အတြက္ က်ေနာ္တို့ အခ်ိန္ေတာင္ နည္းနည္း ေနာက္က်ေနပါတယ္။ ညေန ေလယာဉ္နဲ့ ေဒၚစုက ရန္ကုန္ကို ျပန္မွာပါ။”</div><div style="font-family: Zawgyi-one; text-align: justify;"><br /></div><div style="font-family: Zawgyi-one; text-align: justify;">ေဒသခံေတြက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ က်န္းမာေစေၾကာင္း ၀ိဳင္းနႈတ္ဆက္ၾကသလို လက္ကမ္း ၾကိုဆိုတာေတြ၊ ပန္းစည္းေပး အပ္တာေတြ လုပ္ေဆာင္ ၾကိုဆိုၾကပါတယ္။</div><div style="font-family: Zawgyi-one; text-align: justify;"><br /></div><div style="font-family: Zawgyi-one; text-align: justify;">ပခုကၠူျမို့က သံဃာတပါးက မနက္ ၉ နာရီေက်ာ္ခန့္မွာ ေရာက္ရွိလာတဲ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ေဒသခံေတြ ၾကိုဆိုပုံျမင္ကြင္းနဲ့ ပတ္သက္လုိ့ ခုလို မိန့္ပါတယ္။</div><a name='more'></a><div style="font-family: Zawgyi-one; text-align: justify;"><br /></div><div style="font-family: Zawgyi-one; text-align: justify;"><br /></div><div style="font-family: Zawgyi-one; text-align: justify;">“အင္မတန္ကုိ အံ့ဩစရာေကာင္းတယ္။ လူထုေတြက အင္မတန္ကို ေပ်ာ္ရႊင္ျပီးေတာ့ ဟုိ လူထုကို မလာရင္ ဒဏ္ေငြနဲ့ ဆင့္ေခၚလုိ့လာရတဲ့ ပံုမ်ိဳးေတြနဲ့ တျခားစီ။ ျမို့လယ္ေခါင္မွာ ဘယ္မွသြားလို့ မရေအာင္ ကားေတြပိတ္သြားတယ္။ ကားေတြေရာ လူေတြေရာ လူထု လူတန္းစား အလႊာအသီးသီးက လာၾကတာေလ။ အရင္တုန္းကဆိုရင္ လူေတြ ထြက္ၾကည့္ရဲမွာ မဟုတ္ဘူးေလ။ အခုေတာ့ တျမို့လံုး ရဟန္းရွင္လူ အကုန္လံုး ေသာင္းေသာင္းျဖျဖ ၾကိုၾကတယ္။ တခ်ိဳ့ဆို တို့ေသေပ်ာ္ပါျပီကြာ ေဒၚစုကိုေတြ႕ဖူးျပီ ဆုိျပီး ဒါမ်ိဳးေတြ ေအာ္သြားတဲ့ လူေတြလည္း အမ်ားၾကီးပဲေလ။”</div><div style="font-family: Zawgyi-one; text-align: justify;"><br /></div><div style="font-family: Zawgyi-one; text-align: justify;">ဒီခရီးစဉ္အတြက္ အမ်ုိးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ့ခ်ုပ္၀င္ လူငယ္ေတြေရာ၊ ေဒသခံ ရဲတပ္ဖြဲ့၀င္ေတြေရာ ၀ိဳင္း၀န္းလုံျခံုေရး ယူေပးၾကတယ္လို့ ခရီးစဉ္ကို လိုက္ပါေနတဲ့ ေဒါက္တာၾကည္မင္းက ေျပာပါတယ္။</div><div style="font-family: Zawgyi-one; text-align: justify;"><br /></div><div style="font-family: Zawgyi-one; text-align: justify;">အဲဒီရြာက ဖြံ့ျဖိုးေရလုပ္ငန္းေတြကို ေလ့လာျပီးတဲ့ေနာက္ ညေနပုိင္းမွာ ရန္ကုန္ျမို့ကို ေညာင္ဦးျမို့ကေန ေလယာဉ္နဲ့ ျပန္မွာျဖစ္ပါတယ္။</div><div style="font-family: Zawgyi-one; text-align: justify;"><br /></div><div style="font-family: Zawgyi-one; text-align: justify;">ADRA အဖြဲ့ဟာ ကမာၻ့နိုင္ငံေပါင္း တရာေက်ာ္မွာ လူမႈကူညီေရးလုပ္ငန္းေတြ လုပ္ေဆာင္ ကူညီေနတဲ့ အစိုးရမဟုတ္တဲ့ အဖြဲ့အစည္းတခု ျဖစ္ပါတယ္။ </div><div style="font-family: Zawgyi-one; text-align: justify;"><br /></div><div style="font-family: Zawgyi-one; text-align: justify;"><span style="font-size: x-small;"><strong><em>သတင္းရင္းျမစ္ - ဒီဗီြဘီ</em></strong></span></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6437682873621052554-6094297087295370394?l=www.pnsjapan.org' alt='' /></div>PNSjapanhttp://www.blogger.com/profile/08151156731019909489noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6437682873621052554.post-54804120759506427532012-02-01T00:36:00.001+09:002012-02-01T00:36:48.601+09:00<div class="clearfloat" style="text-align: center;"><a href="http://www.kicnews.org/wp-content/uploads/2012/01/DSCF0279.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="aligncenter size-full wp-image-9823" height="387" src="http://www.kicnews.org/wp-content/uploads/2012/01/DSCF0279.jpg" title="DSCF0279" width="550" /></a></div><div class="entry clearfloat" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><span class="left">Tuesday, 31 January 2012</span></div><div class="entry clearfloat" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div><div class="entry clearfloat" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><span class="left"></span>ယေန႔က်ေရာက္သည့္ ၆၃ႏွစ္ေျမာက္ ကရင့္အမ်ဳိးသား ေတာ္လွန္ေရးေန႔ အခမ္းအနားကို ကရင္ျပည္နယ္ ကရင္အမ်ဳိးသားအ စည္းအ႐ုံး(KNU)၏ ထိန္းခ်ဳပ္ရာနယ္ေျမတခ်ဳိ႕တြင္ က်င္းျပဳလုပ္ၾကသည္ဟု သိရသည္။<span id="more-9821"></span></div><div class="entry clearfloat" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;">ကရင္ျပည္နယ္ေျမာက္ပုိင္း KNU တပ္မဟာ( ၅)နယ္ေျမတြင္ က်င္းပျပဳလုပ္သည့္ ကရင့္ေတာ္လွန္ေရးေန႔ အခမ္းအနားတြင္ လူထုပရိႆတ္ ၂,၀၀၀ဦးခန္႔ တက္ေရာက္ခဲ့ၾကၿပီး အခမ္းအနားကို အစီအစဥ္ႏွစ္မ်ဳိးျဖင့္ ျပဳလုပ္ခဲ့ၾကသည္ဟု သိရသည္။ </div><div class="entry clearfloat" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><br /></div><div class="entry clearfloat" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;">ေကအဲန္ယူ တပ္မဟာ(၅) ေျပာခြင့္ရ ဗုိလ္မွဴး ကလယ္ဒုိ႔က “ပထမ အဆင့္ကေတာ့ ေတာ္လွန္ေရးေန႔ကို ဂုဏ္ျပဳတဲ့ အစီအစဥ္ ေတြအျဖစ္ စစ္ေရးျပ၊ ဥကၠဌမိန္႔ခြန္းနဲ႔၊ KWO, KYO, KSNG တုိ႔ သ၀ဏ္လႊာေတြကို ဖတ္ၾကားတယ္။ ဒုတိယ အဆင့္ကေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ မိခင္ အစည္းအ႐ုံးနဲ႔ အစုိးရတုိ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဆြးေႏြးတဲ့ အေၾကာင္း တက္ေရာက္လာတဲ့ ျပည္သူေတြကို ရွင္းလင္းပဲြ လုပ္တယ္”ဟု ဆိုသည္။</div><div class="entry clearfloat" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><br /></div><div class="entry clearfloat" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;">ထုိ႔အတူ ကရင္ျပည္နယ္၊ ျမ၀တီၿမိဳ႕နယ္၊ ႏုိ႔ဖုိး ေက်းရြာတြင္လည္း ယေန႔နံနက္ (၇)နာရီမွ (၉း၃၀)အထိ က်င္းပျပဳလုပ္သည့္ ၆၃ႏွစ္ေျမာက္ ကရင္အမ်ဳိးသား ေတာ္လွန္ေရးေန႔ အခမ္းအနားတြင္လည္း ကရင္ျပည္သူ ၁,၀၀၀ေက်ာ္ တက္ေရာက္ ဂုဏ္ျပဳခဲ့ ၾကသည္။</div><div class="entry clearfloat" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><br /></div><div class="entry clearfloat" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;">အခမ္းအနားသို႔ တက္ေရာက္ခဲ့သူ ရြာသူႀကီးတစ္ဦးက “ ဒီမနက္ဟာ က်ေနာ္တုိ႔ ကရင္ တမ်ဳိးသားလုံးရဲ႕ အထြဋ္အျမတ္ထားတဲ့ ေန႔တစ္ေန႔ဆုိေတာ့ က်က္သေရ ရွိလွပါတယ္။ အခုလုိ က်ေနာ္တုိ႔တေတြ စုစုစည္းစည္းနဲ႔ ဂုဏ္ျပဳခြင့္ရတာ ၀မ္းေျမာက္ ဂုဏ္ယူပါ တယ္။ ေနာက္ၿပီး ပရိႆတ္ ေထာင္နဲ႔ခ်ီ တက္ေရာက္ ဂုဏ္ျပဳတာ ေတြ႕ရေတာ့ အထူးပဲ ၀မ္းေျမာက္မိတယ္။”ဟု ေျပာသည္။</div><a name='more'></a><div class="entry clearfloat" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><br /></div><div class="entry clearfloat" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.kicnews.org/wp-content/uploads/2012/01/DSCF0273.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="alignleft size-full wp-image-9822" height="187" src="http://www.kicnews.org/wp-content/uploads/2012/01/DSCF0273.jpg" title="DSCF0273" width="280" /></a></div><div class="entry clearfloat" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;">ထိုအခမ္းအနားတြင္ KNLA တပ္မႉးတပ္သားမ်ား၊ ေက်းရြာ (၅)ရြာမွ ကရင္ျပည္သူမ်ား၊ ထုိင္းနယ္စပ္မွ ကရင္ျပည္သူမ်ားႏွင့္ ကရင္ၿငိမ္းအဖဲြ႕မွ ေအာက္ေျခတပ္မႉး တပ္သားတခ်ဳိ႕ႏွင့္ နယ္စပ္ ထုိင္းအာဏာပိုင္တခ်ဳိ႕လည္း တက္ေရာက္ၾကၿပီး စစ္ေရးျပ အစီအစဥ္၊ KNU ဥကၠဌ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး တာမလာေဘာ၏ မိန္႔ခြန္းႏွင့္ သ၀ဏ္လႊာမ်ား ဖိတ္ၾကားျခင္း၊ တက္ေရာက္လာသည့္ ေခါင္းေဆာင္မ်ားက မိန္႔ခြန္း ေျပာဆိုျခင္းအျပင္ ကိုယ္အဂၤါမ်ား ေပးဆပ္ခဲ့သည့္ တပ္မႉးတပ္သားမ်ားကို ဂုဏ္ျပဳခဲ့ၾကသည္။</div><div class="entry clearfloat" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><br /></div><div class="entry clearfloat" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;">ျမ၀တီၿမိဳ႕ေတာင္ဘက္ အူးကေလးခီးစခန္း၌ KNLA တပ္ရင္း(၁၀၃)မွ မနက္ ၇နာရီေက်ာ္က က်င္းပသည့္ အလားတူ အခမ္းအ နားတြင္လည္း လူထု ၃၀၀ဦးနီးပါး လာေရာက္ဂုဏ္ျပဳခဲ့ၾကသည္။<br /><br />ယေန႔က်ေရာက္သည့္ (၆၃)ႏွစ္ေျမာက္ ကရင့္ေတာ္လွန္ေရးေန႔တြင္ ေပးပို႔သည့္ KNU ဥကၠဌ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီး တာမလာေဘာ၏ မိန္႔ခြန္း၌ “ကရင့္ေတာ္လွန္ေရးဟာ ႏွစ္ေပါင္း ၆၃ႏွစ္တုိင္ ၾကာျမင့္ခဲ့ၿပီး ျဖစ္ေသာ္လည္း ကရင္တမ်ဳိးသားလုံး ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ပန္း တုိင္သုိ႔ မေရာက္ရွိေသးတဲ့အတြက္ ကရင္တမ်ဳိးသားလုံး လုိလားတဲ့ လြတ္လပ္ၿငိမ္းခ်မ္းၿပီး ကိုယ္ပုိင္ျပဌာန္းခြင့္ရွိတဲ့ ကရင္ျပည္ ရရွိေရးကို ဆက္လက္ တုိက္ပဲြ၀င္ရဦးမွာ ျဖစ္ပါတယ္။”ဟု ေျပာၾကားခဲ့သည္။</div><div class="entry clearfloat" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><br /></div><div class="entry clearfloat" style="text-align: justify;">ထုိ႔အျပင္ KNU ၏ လမ္းၫႊန္မႈေအာက္မွ ကရင္လူထုႏွင့္ ကရင္တပ္မေတာ္သားမ်ားအေနျဖင့္ မတရားမႈမွန္သမွ်ကို ေက်ာ္လႊား ႏုိင္ရန္ ခုိင္မာေသာသတၱိ၊ မွန္ကန္ေသာ အမ်ဳိးသားစိတ္ဓာတ္ျဖင့္ ဥကၠဌႀကီး၏ မူ ၄ခ်က္ႏွင့္ ရပ္တည္ၿပီး ဘ၀တူ အဖိႏွိပ္ခံ တုိင္းရင္းသားမ်ား၊ ဒီမုိကေရစီအင္အားစုမ်ားႏွင့္ လက္တဲြကာ အာဏာရွင္စနစ္ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းသြားေရး ဘက္ေပါင္းစုံ ဆက္လက္ တုိက္ပဲြ၀င္သြားရန္ တုိက္တြန္းခဲ့သည္။</div><div class="entry clearfloat" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="entry clearfloat" style="text-align: justify;">အမ်ဳိးသားတန္းတူေရးႏွင့္ ကိုယ္ပုိင္ျပဌာန္းခြင့္ရေရးအတြက္ ဖဲြ႕စည္းခဲ့သည့္ ကရင္အမ်ဳိးသားအစည္းအ႐ုံး(KNU)ႏွင့္ ကရင္အ မ်ဳိးသား ကာကြယ္ေရးတပ္ဖဲြ႕ KNDOတုိ႔ကို ၁၉၄၉ခုႏွစ္ ဇန္န၀ါရီလ ၃၀ရက္ေန႔တြင္ ထုိစဥ္ အုပ္ခ်ဳပ္သူ ဦးႏုအစုိးရက မတရား အသင္းအျဖစ္ ေၾကညာခဲ့ၿပီးေနာက္ ဇန္န၀ါရီလ ၃၁ရက္ေန႔တြင္ ရန္ကုန္ရွိ KNDO ဌာနခ်ဳပ္ကို ဦးႏု ဦးေဆာင္သည့္ ၀ိုင္း၀န္း တိုက္ခိုက္ခဲ့သျဖင့္ တျပည္လံုးရွိ ကရင္လူမ်ဳိးမ်ားက ျပန္လည္ ခုခံ တိုက္ခိုက္ရာမွ ကရင့္ လက္နက္ကိုင္ ေတာ္လွန္ေရး စတင္ ျဖစ္ေပၚခဲ့သည္။</div><div class="entry clearfloat" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="entry clearfloat" style="text-align: justify;">သတင္းရင္းျမစ္ = ေကအိုင္စီ</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6437682873621052554-5480412075950642753?l=www.pnsjapan.org' alt='' /></div>PNSjapanhttp://www.blogger.com/profile/08151156731019909489noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6437682873621052554.post-7729486957279924102012-02-01T00:23:00.005+09:002012-02-01T00:23:58.157+09:00<div class="meta"></div><div class="entry"><div style="text-align: center;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">Yangon Press International </span><span style="font-family: Zawgyi-One;">ဓာတ္ပုံ သတင္း</span><br /><span style="color: #660000; font-family: Zawgyi-One;">ဇန္န၀ါရီ ၃၁၊ ၂၀၁၂</span></div><div style="text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-4F8wiQfDlPU/Tyfpld4IqtI/AAAAAAAARds/E3CZN_Z18iU/s1600/422336_308203219226307_171807346199229_886644_1052631576_n.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5703784282972531410" src="http://3.bp.blogspot.com/-4F8wiQfDlPU/Tyfpld4IqtI/AAAAAAAARds/E3CZN_Z18iU/s400/422336_308203219226307_171807346199229_886644_1052631576_n.jpg" style="cursor: hand; display: block; height: 268px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 400px;" /></a></div><div style="text-align: center;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ယေန႔ ညေန ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ စိမ္းလမ္းစိုေျပ ဥယ်ာဥ္၌ က်င္းပသည့္ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေဟာင္းမ်ား ေတြ႕ဆံုပြဲသို႔ ကိုမင္းကိုႏိုင္ အပါအ၀င္ ၈၈ မ်ိဳးဆက္ေက်ာင္းသား အဖြဲ႕၀င္မ်ားႏွင့္ အျခားေသာ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေဟာင္းမ်ား တက္ေရာက္ၾကသည္။</span> <span style="font-family: Zawgyi-One;">(ဓာတ္ပုံမ်ား – Yangon Press International)</span><span id="more-11435"></span></div><a href="http://1.bp.blogspot.com/-MSvUPdO81xw/TyfpltqZ9NI/AAAAAAAAReE/v-Wdf4F8w3Y/s1600/427294_308203779226251_171807346199229_886650_194811019_n.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5703784287209911506" src="http://1.bp.blogspot.com/-MSvUPdO81xw/TyfpltqZ9NI/AAAAAAAAReE/v-Wdf4F8w3Y/s400/427294_308203779226251_171807346199229_886650_194811019_n.jpg" style="cursor: hand; display: block; height: 268px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 400px;" /></a><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/-5V_t36x78cQ/Tyfpll6ybwI/AAAAAAAARd0/RMzbs54dNVo/s1600/424148_308203862559576_171807346199229_886651_1790857324_n.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5703784285131140866" src="http://2.bp.blogspot.com/-5V_t36x78cQ/Tyfpll6ybwI/AAAAAAAARd0/RMzbs54dNVo/s400/424148_308203862559576_171807346199229_886651_1790857324_n.jpg" style="cursor: hand; display: block; height: 268px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 400px;" /></a><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/-vvtFe6v_qjA/TyfpmRSWwgI/AAAAAAAAReQ/DHMlOBnvImY/s1600/428272_308204022559560_171807346199229_886652_28373617_n.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5703784296772715010" src="http://1.bp.blogspot.com/-vvtFe6v_qjA/TyfpmRSWwgI/AAAAAAAAReQ/DHMlOBnvImY/s400/428272_308204022559560_171807346199229_886652_28373617_n.jpg" style="cursor: hand; display: block; height: 268px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 400px;" /></a><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/-CYUOvUELVio/TyfpWcd97ZI/AAAAAAAARdU/84uBIyP-YLE/s1600/420333_308203535892942_171807346199229_886647_1719532726_n.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5703784024896302482" src="http://4.bp.blogspot.com/-CYUOvUELVio/TyfpWcd97ZI/AAAAAAAARdU/84uBIyP-YLE/s400/420333_308203535892942_171807346199229_886647_1719532726_n.jpg" style="cursor: hand; display: block; height: 268px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 400px;" /></a><br /><a name='more'></a><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/-5G9v0GpLT1Y/TyfpWDKIkeI/AAAAAAAARdI/Dviy6-Jf2D0/s1600/417509_308203702559592_171807346199229_886649_1292281486_n.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5703784018102227426" src="http://2.bp.blogspot.com/-5G9v0GpLT1Y/TyfpWDKIkeI/AAAAAAAARdI/Dviy6-Jf2D0/s400/417509_308203702559592_171807346199229_886649_1292281486_n.jpg" style="cursor: hand; display: block; height: 268px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 400px;" /></a><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/-65meAvXU68Q/TyfpVEpQgoI/AAAAAAAARc8/UUOk6nN33Pg/s1600/409327_308204299226199_171807346199229_886655_1217907835_n.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5703784001321337474" src="http://2.bp.blogspot.com/-65meAvXU68Q/TyfpVEpQgoI/AAAAAAAARc8/UUOk6nN33Pg/s400/409327_308204299226199_171807346199229_886655_1217907835_n.jpg" style="cursor: hand; display: block; height: 268px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 400px;" /></a><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/-_SWOfA_9rTs/TyfpU4w4uhI/AAAAAAAARcw/cLUGUaHAc_A/s1600/396270_308204099226219_171807346199229_886653_760784299_n.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5703783998132107794" src="http://1.bp.blogspot.com/-_SWOfA_9rTs/TyfpU4w4uhI/AAAAAAAARcw/cLUGUaHAc_A/s400/396270_308204099226219_171807346199229_886653_760784299_n.jpg" style="cursor: hand; display: block; height: 268px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 400px;" /></a><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/-DOR7scbfdcI/TyfpXBhQXrI/AAAAAAAARdg/mgSzk5GvrZE/s1600/421490_308204365892859_171807346199229_886656_621013565_n.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5703784034842205874" src="http://2.bp.blogspot.com/-DOR7scbfdcI/TyfpXBhQXrI/AAAAAAAARdg/mgSzk5GvrZE/s400/421490_308204365892859_171807346199229_886656_621013565_n.jpg" style="cursor: hand; display: block; height: 268px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 400px;" /></a></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-small;"><strong><em>သတင္းရင္းျမစ္ - မိုးမခ</em></strong></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6437682873621052554-772948695727992410?l=www.pnsjapan.org' alt='' /></div>PNSjapanhttp://www.blogger.com/profile/08151156731019909489noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6437682873621052554.post-58600846877251301092012-01-31T15:21:00.000+09:002012-01-31T15:21:11.412+09:00<div style="text-align: center;"><a href="http://www.kicnews.org/wp-content/uploads/2012/01/DSC03019.jpg"><img alt="" class="alignleft size-full wp-image-9799" height="300" src="http://www.kicnews.org/wp-content/uploads/2012/01/DSC03019.jpg" title="DSC03019" width="400" /></a></div><div style="text-align: justify;">ဇန္န၀ါရီလ ၃၀ရက္၊ ၂၀၁၂။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ကရင္တမ်ဳိးသားလံုးအတြက္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးရရွိရန္ ႀကိဳးပမ္း တည္ေဆာက္သည့္ အခန္းက႑ လုပ္ငန္းစဥ္ တေလွ်ာက္တြင္ ကရင္အမ်ဳိး သမီးမ်ား ပူးေပါင္း ပါဝင္ေဆာင္ရြက္သြားမည္ဟု ကရင္အမ်ဳိးသမီး အစည္း အ႐ုံး(KWO) က ေျပာသည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">KWO ၏ ၅ႀကိမ္ေျမာက္ ကြန္ဂရက္အၿပီး ဒုတိယ အႀကိမ္ေျမာက္ ဗဟိုေကာ္မတီဝင္မ်ား အစည္းအေဝး၌ လက္ရွိ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ၿငိမ္း ခ်မ္းေရးျဖစ္စဥ္မ်ားကို ေဆြးေႏြး သံုးသပ္ၿပီး ၿငိမ္းခ်မ္းေရး တည္ေဆာက္မႈ အဆင့္တိုင္းတြင္ အမ်ဳိးသမီးမ်ား ပါဝင္ရန္ အေရးႀကီး ေၾကာင္း ယေန႔ ေၾကညာခ်က္ ထုတ္ျပန္ လိုက္ျခင္း ျဖစ္သည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဆြးေႏြးပြဲမွာ ဆိုလို႔ရွိရင္ က်မတို႔ အမ်ဳိးသမီးေတြရဲ႕ အခန္းက႑က အေရးႀကီးပါတယ္။ ကုလသမဂၢ လံုၿခံဳေရး ေကာင္စီရဲ႕ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ အမွတ္ ၁၃၂၅နဲ႔အညီ က်မတို႔ ကရင္အမ်ဳိးသားအစည္းအ႐ုံးနဲ႔ ပူးေပါင္းဖို႔ ဆံုးျဖတ္ခဲ့တာပါ။”ဟု KWO အတြင္းေရးမႉး နန္းဒါးအဲ့ကလယ္က ေျပာသည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ထို႔အတူ ကရင္အမ်ဳိးသားအစည္းအ႐ုံး KNU လည္း ႏိုင္ငံေရး ေတြ႔ဆံု ေဆြးေႏြးေရး လုပ္ငန္းစဥ္မ်ားတြင္ အမ်ဳိးသမီးမ်ား ပူးေပါင္းပါ ဝင္မႈရွိလာေအာင္ ေဆာင္ရြက္ သြားမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ေၾကညာခ်က္ ထုတ္ျပန္ ထားသည္။</div><a name='more'></a><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ဇန္နဝါရီလ ၂၆ရက္ေန႔မွ ၂၈ရက္ေန႔ အထိ နယ္စပ္ တေနရာတြင္ က်င္းပခဲ့သည့္ KWO ဒုတိယအႀကိမ္ ဗဟိုေကာ္မတီဝင္မ်ား အစည္းအေဝးသို႔ ခ႐ုိင္ ၇ခုမွ ကိုယ္စားလွယ္မ်ား၊ ဒုကၡသည္စခန္းမွ ကိုယ္စားလွယ္မ်ား၊ အထူး ဖိတ္ၾကားထားသည့္ ဧည့္သည္မ်ား ႏွင့္ ေလ့လာသူမ်ား အပါအဝင္ ကရင္အမ်ဳိးသမီး ကိုယ္စားလွယ္ စုစုေပါင္း ၄၀ဦး တက္ေရာက္ခဲ့ၾကသည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ဆက္လက္၍ နန္းဒါးအဲ့ကလယ္က “ဒီ peace process မွာ က်မတို႔ အမ်ဳိးသမီးေတြရဲ႕ ေတာင္းဆိုခ်က္ေတြ အမ်ားႀကီးရွိတယ္။ တကယ္လို႔ က်မတို႔ ပူးေပါင္းပါဝင္မႈ မရွိဘူးဆိုရင္ အဲဒါေတြ က်န္ရစ္ခဲ့မွာ။ အဲလိုမ်ဳိး တခ်ိန္တည္း၊ တခါတည္းနဲ႔ အမ်ဳိးသားေတြနဲ႔အ တူ ေတာင္းဆိုမႈ ျပဳႏိုင္ဖို႔ အမ်ဳိးသမီးေတြ မက်န္ခဲ့ေအာင္ဆိုၿပီး ပူးေပါင္းဖို႔ဆိုတဲ့ဟာကို သေဘာတူလာတာပါ”</div><div style="text-align: center;"><br /><a href="http://www.kicnews.org/wp-content/uploads/2012/01/DSC02978.jpg"><img alt="" class="aligncenter size-full wp-image-9800" height="413" src="http://www.kicnews.org/wp-content/uploads/2012/01/DSC02978.jpg" title="DSC02978" width="550" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br />ျပည္တြင္းစစ္ျဖစ္ပြားလွ်က္ရွိသည့္ ကရင္ျပည္နယ္၏ ေဒသအသီးသီးတြင္ ကရင္အမ်ဳိးသမီးမ်ားႏွင့္ ကေလးသူငယ္မ်ား ေတြ႔ႀကံဳခံ စားရသည့္ လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ဳိးေဖာက္မႈမ်ားေၾကာင့္ လိုအပ္ခ်က္မ်ား၊ စိုးရိမ္ခ်က္မ်ားႏွင့္ အႀကံျပဳခ်က္မ်ားကို ကရင္တမ်ဳိးသားလံုး အတြက္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးတည္ေဆာက္မႈ ျဖစ္စဥ္တြင္ ကရင္အမ်ဳိးသမီးမ်ား ပါဝင္တင္ျပ ေတာင္းဆိုႏိုင္ရန္ ေကာ္မတီတရပ္ကိုလည္း ဖြဲ႔ စည္းခဲ့သည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">KWO ကို ကရင့္ေတာ္လွန္းေရး စတင္ခဲ့သည့္ ၁၉၄၉ ခုႏွစ္မွ စတင္ဖြဲ႔စည္းခဲ့ၿပီး လက္ရွိအခ်ိန္တြင္ ကရင္ျပည္နယ္အတြင္းရွိ ခ႐ုိင္ ၇ခုႏွင့္ ထိုင္း-ျမန္မာနယ္စပ္ရွိ ဒုကၡသည္စခန္းမ်ားမွ အဖြဲ႔ဝင္ေပါင္း ၄၉,၀၀၀ဦးရွိသည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ထို႔အျပင္ အမ်ဳိးသမီးမ်ား စြမ္းရည္ျမွင့္တင္ေရးလုပ္ငန္းမ်ား၊ အမ်ဳိးသမီးမ်ားႏွင့္ ကေလးသူငယ္မ်ား၏ အထူးလိုအပ္ခ်က္မ်ားကို ကူညီေထာက္ပံ့ျခင္း၊ အမ်ဳိးသမီးမ်ားအေပၚ ျမန္မာအစိုးရစစ္တပ္မွ လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ဳိးေဖာက္မႈမ်ား၊ အထူးသျဖင့္ အမ်ဳိးသမီးမ်ား အေပၚ လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာ ခ်ဳိးေဖာက္မႈမ်ား အပါအဝင္ အမ်ဳိးသမီးဆိုင္ရာ ကိစၥရပ္မ်ားကို သတင္းအခ်က္အလက္မ်ား ေကာက္ယူစု ေဆာင္းျခင္းႏွင့္ ကိုယ္စားျပဳ ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆိုျခင္း စသည့္လုပ္ငန္းမ်ားကို လုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္လွ်က္ရွိသည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: x-small;"><strong>သတင္းရင္းျမစ္ - ေကအိုင္စီ</strong></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6437682873621052554-5860084687725130109?l=www.pnsjapan.org' alt='' /></div>PNSjapanhttp://www.blogger.com/profile/08151156731019909489noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6437682873621052554.post-84937375716431605382012-01-31T15:06:00.003+09:002012-01-31T15:06:35.195+09:00<div class="article-content">ဇန္နဝါရီလ 30 ရက္ 2012 ခုႏွစ္။</div><div class="article-content"><br /></div><div class="article-content" style="text-align: justify;">ကရင္အမ်ဳိးသားအစည္းအ႐ုံး(ေကအဲန္ယူ)၏ တပ္မဟာ(၄)နယ္ေျမျဖစ္သည့္ တနသၤာရီတုိင္း၊ တနသၤာရီၿမိဳ႕နယ္၊ ေမတၱာၿမိဳ႕ နယ္ခဲြတြင္ ယခုရက္ပိုင္းအတြင္း အစုိးရစစ္တပ္မွ တပ္အင္အားတုိးခ်ဲ႕မႈမ်ားႏွင့္အတူ ရိကၡာပို႔ေဆာင္မႈမ်ား ဆက္တုိက္ လုပ္ ေဆာင္လွ်က္ရွိသည္ဟု သိရသည္။</div><div class="article-content" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="article-content" style="text-align: justify;">တပ္အင္အား ၁,၀၀၀ ေက်ာ္ရွိသည့္ စစ္ကြပ္ကဲေရးဌာနခ်ဳပ္ အမွတ္(၂၀)ႏွင့္ နည္းဗ်ဴဟာ(၁)၊ (၃)တုိ႔မွ တပ္ရင္း ၇ရင္းသည္ စစ္ ကား ၅၀စီးျဖင့္ စစ္ဗ်ဴဟာ(၁)ဌာနခ်ဳပ္ ေရျဖဴရြာသုိ႔ ယခုလ ၂၉ရက္ေန႔က ေရာက္ရွိခဲ့သကဲ့သို႔ စစ္ဗ်ဴဟာ(၂)မွလည္း ရိကၡာပို႔ ကား (၂၀)စီးသည္ ထား၀ယ္မွ အုိင္၀ုိင္းစခန္းသုိ႔ ရိကၡာပို႔ေဆာင္ရန္အတြက္ ေမတၱာစခန္းသုိ႔ ေရာက္ရွိခဲ့ၿပီဟု စစ္ဘက္ဆုိင္ရာ သတင္းအရ သိရသည္။ <br /><br />ေကအဲန္ယူ တပ္မဟာ(၄)မွ အမည္မေဖာ္လုိသူ တပ္ဘက္အရာရွိတစ္ဦးက “အခု စကခ (၂၀) ေရာက္လာၿပီ။ စကခ(၁၃)၊ (၈)တုိ႔ အခုထိ ျပန္မဆင္းဘူး။ ေျပာတာက တပ္ခ်ိန္းတယ္ဆုိေပမယ့္ ဒါဟာ တပ္အေျပာင္းအလဲ လုပ္ေဆာင္တယ္လုိ႔ ေျပာလုိ႔ မရဘူး။ တပ္အင္အား ထပ္ျဖည့္တယ္လုိ႔ ေျပာရမွာ။”ဟု ေျပာသည္။</div><a name='more'></a><div class="article-content" style="text-align: justify;"><br />သုိ႔ေသာ္ ေကအဲန္ယူ ဘိတ္ထား၀ယ္ခ႐ုိင္ ဥကၠဌ ပဒိုေစာကြယ္ထူး၀င္းကေတာ့ အစုိးရစစ္တပ္၏ ႏွစ္စဥ္ပုံမွန္ တပ္အေျပာင္းအ လဲ လုပ္ေဆာင္ျခင္းျဖစ္ၿပီး ေကအဲန္ယူႏွင့္ အစုိးရတုိ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေတြ႕ဆုံေဆြးေႏြးမႈကို ပ်က္ျပယ္ႏုိင္သည့္ အေျခအေနတြင္ မရွိေၾကာင္း ေျပာသည္။<br /><br />၎က “စကခ(၂၀)နဲ႔ စကခ(၁၃)တုိ႔ တႏွစ္တႀကိမ္ ပုံမွန္ တပ္အေျပာင္းအလဲ လုပ္ေဆာင္တာပါ။ ထူးျခားတဲ့ လႈပ္ရွားမႈေတြ&nbsp; မေတြ႕ရပါဘူး။ အစုိးရႏွင့္ က်ေနာ္တုိ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးေရး အေျခအေန ပ်က္ျပယ္ႏုိင္ေလာက္တဲ့ အေျခအေနမ်ဳိးထိေတာ့ သူတုိ႔ (အစုိးရတပ္)ဘက္က လုပ္ေဆာင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။”ဟု ေျပာသည္။ <br /><br />ထုိ႔အျပင္ ကမ္း႐ုိးတန္းတုိင္း စစ္ဌာနခ်ဳပ္၏ ၫႊန္ၾကားခ်က္အရ ယခုလ ၂၀ရက္ေန႔တြင္လည္း ေမတၱာၿမိဳ႕နယ္ခဲြအတြင္းရွိ ေမတၱာေက်းရြာအုပ္စု၊ ျမင္းခံေဘာ္ေက်းရြာအုပ္စု၊ ေဖာင္းေတာ္ေက်းရြာအုပ္စုတုိ႔ ရြာ ၆ရြာမွ စက္ေလွ ၈၅စီးအား ေမတၱာစခန္းမွ (ေက်ာက္ထုံးသုိ႔) ရိကၡာပို႔ေဆာင္ရန္ လုပ္အားေပး ေခၚယူခုိင္းေစခဲ့ေၾကာင္း ေဒသခံမ်ားက ေျပာဆိုသည္။<br /><br />၎ရိကၡာမ်ား သယ္ယူပို႔ေဆာင္ရာတြင္ လမ္းေၾကာင္းလုံၿခံဳေရးအား ဒုဗုိလ္မွဴးႀကီး ေအာင္ေက်ာ္၀င္း ဦးစီးသည့္ ေျခလ်င္တပ္ ခလရ(၁၀၄)တပ္ရင္းႏွင့္ ဗုိလ္မွဴးေဇယ်ဟန္ ဦးစီးသည့္ ေျချမန္တပ္ရင္း-ခမရ(၅၆၀) တပ္ရင္းတုိ႔က တာ၀န္ယူေပးလွ်က္ရွိ သည္ဟု သိရသည္။<br /><br />အလားတူ KNU တပ္မဟာ(၁)၊ (၂)၊ (၃)၊ (၅)ႏွင့္ (၆)နယ္ေျမမ်ားဘက္တြင္လည္း ႏွစ္ဖက္ အပစ္အခတ္ရပ္ဆိုင္းေရး ပဏာမ သေဘာတူလက္မွတ္ မေရးထုိးခင္ကတည္းက ယခုအခ်ိန္ထိ အစုိးရစစ္တပ္ဘက္မွ တပ္အေျပာင္းအလဲႏွင့္ ရိကၡာပစၥည္းပို႔ ေဆာင္မႈမ်ား လုပ္ေဆာင္လာခဲ့သည္။<br /><br />ယခုလ ၁၂ရက္ေန႔က ကရင္ျပည္နယ္၊ ဘားအံၿမိဳ႕တြင္ ျပဳလုပ္သည့္ ေကအဲန္ယူ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဖာ္ေဆာင္ေရးအဖဲြ႕ႏွင့္ အစုိးရ ၏ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဖာ္ေဆာင္ေရးအဖဲြ႕တုိ႔ ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးပဲြတြင္ အပစ္အခတ္ရပ္ဆိုင္းေရး အပါအ၀င္ ပဏာမ သေဘာတူညီမႈ ကို&nbsp; ျပည္နယ္အဆင့္ လက္မွတ္ေရးခဲ့ၾကသည္။<br /><br />ထုိသေဘာတူညီခ်က္အရ ၄၅ရက္အတြင္း ျပည္ေထာင္စု အစုိးရအဖဲြ႕ႏွင့္ ေနာက္တႀကိမ္ ထပ္မံ ေတြ႕ဆုံရမည္ျဖစ္ၿပီး ဇန္န၀ါရီ လ ၂၃ရက္ေန႔မွ ၂၅ရက္ေန႔အထိ ေကအဲန္ယူ၏ ဒုတိယအႀကိမ္ အေရးေပၚ ဗဟုိေကာ္မတီ အစည္းအေ၀း၏ ထုတ္ျပန္ေၾက ညာခ်က္တြင္ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးအတြက္ ယုံၾကည္မႈ တည္ေဆာက္ႏုိင္ရန္ ေကအဲန္ယူ နယ္ေျမအတြင္း ျမန္မာအစုိးရမွ ၎တုိ႔တပ္မ်ားကို ေလွ်ာ့ခ်ေပးျခင္း၊ ႐ုတ္သိမ္း ေပးျခင္းကိစၥႏွင့္ တပ္ေနရာယူထားသည့္ကိစၥမ်ားကို ေနာက္တႀကိမ္ ေတြ႕ဆုံမႈ တြင္ ၫႇိႏႈိင္းေဆြးေႏြးသြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေဖာ္ျပထားသည္။</div><div class="article-content" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="article-content" style="text-align: justify;"><span style="color: black;"><span style="font-size: x-small;"><strong><em><span class="article-section">သတင္းရင္းျမစ္ - </span><span class="article-section">ေကအိုင္စီ </span></em></strong></span></span></div><!-- //CONTENT --><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6437682873621052554-8493737571643160538?l=www.pnsjapan.org' alt='' /></div>PNSjapanhttp://www.blogger.com/profile/08151156731019909489noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6437682873621052554.post-69975205985422695012012-01-31T15:04:00.000+09:002012-01-31T15:08:15.319+09:00<div style="text-align: justify;"><span sizcache="0" sizset="4" style="font-family: Zawgyi-One;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-tS7i-6HM028/TydHUjN2OPI/AAAAAAAARYM/WTw-yLXTTWY/s1600/429137_309968309049269_140074576038644_856071_1951757477_n.jpg"><img alt="" border="0" closure_uid_fwb4tt="3" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5703605871464298738" src="http://2.bp.blogspot.com/-tS7i-6HM028/TydHUjN2OPI/AAAAAAAARYM/WTw-yLXTTWY/s1600/429137_309968309049269_140074576038644_856071_1951757477_n.jpg" style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center;" /></a></span><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span style="font-style: italic;">ေမာင္စည္သာ ဆုိတ့ဲ တပ္မေတာ္အရာရွိေဟာင္းတဦး စည္းလံုးျခင္းရဲ့အင္အားဘေလာ့ဂ္မွာ ေရးသားခ့ဲတ့ဲ အခန္းဆက္ေဆာင္းပါး ၁၂ ပုဒ္ ျဖစ္ပါတယ္။</span><br /><br /><br style="font-weight: bold;" /><span style="font-weight: bold;">သေျပတခက္ ေၾကြရက္ကယ္ေစာ - အပိုင္း (၁)</span><br /><br />စာဖတ္ပရိသတ္မ်ားခင္ဗ်ား-<br /><br />ျမန္မာ့ လြတ္လပ္ေရး အတြက္ စြမ္းစြမ္းတမံ တာ၀န္ ထမ္းေဆာင္ရင္း က်ဆံုးခဲ့ရတဲ့ ဗိုလ္မွဴးၾကီး ဗထူးကို ၾကားဖူး နား၀ ရွိခဲ့ၾကေပမဲ့ သားျဖစ္သူ ဗိုလ္ၾကီးျမင့္ထူးရဲ ႔ အေၾကာင္းကိုေတာ့ သိသူရွိ သလို မသိသူလည္း အမ်ားအျပား ရွိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကို ရြံ ႔မုန္းတဲ့ ဗိုလ္ၾကီးျမင့္ထူးရဲ ႔ ရင္နင့္စဖြယ္ ျဖစ္ရပ္မွန္ကို စာဖတ္ ပရိသတ္မ်ားအား တင္ျပေပး လိုက္ပါတယ္။ တိုင္းျပည္အတြက္ သားေကာင္းတစ္ဦး ဖက္ဆစ္ စစ္ဘီလူး ေတြေၾကာင့္ အသက္ေပးခဲ့ပံု ျဖစ္ရပ္မွန္ ကိုယ္ေတြ႔ ေဆာင္းပါးကို ေနာင္လာ ေနာင္သား မ်ိဳးဆက္သစ္မ်ား သိရွိႏိုင္ရန္ ျဖစ္ပါ တယ္။ တဆက္တည္းမွာ ဒီမိုကေရစီ အေရးအတြက္ အသက္ ေပးသြားတဲ့ ေက်ာင္းသား ျပည္သူ ရဟန္းရွင္ လူ တပ္မေတာ္သား ေတြရဲ ႔ ၀ိညာဥ္ကို ဦးညႊတ္ရင္း ႏိုင္ငံ့ အတြက္ ေကာင္းျမတ္ေသာ စိတ္ထားျဖင့္ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ ခ်ဴပ္ျငိမ္းေရး ေအာင္ျမင္သည့္အထိ လက္တြဲ ေဆာင္ရြက္ၾကရန္ တိုက္တြန္း ႏႈိးေဆာ္လိုက္ပါတယ္။ ေဆာင္းပါးတြဲ ေပးပို႔ ေဖၚျပခြင့္ျပဳတဲ့ တပ္မေတာ္ အရာရွိေဟာင္းမ်ားကို အထူး ေက်းဇူးတင္ ရွိပါေၾကာင္း ကြ်န္ေတာ္ ကိုဖိုးတရုတ္မွ စည္းလံုးျခင္းရဲ ႔ အင္အား ၀က္ဆုိဒ္မွာ မွတ္တမ္းတင္ ဂုဏ္ျပဳ အပ္ပါတယ္ခင္ဗ်ား။<br /><br />တပ္မႉး ဒုဗိုလ္မႉးႀကီးတင္ဦး ကြပ္ကဲအုပ္ခ်ဳပ္သည့္ မဂၤလာဒုံဗဟိုေထာက္လွမ္းေရးတပ္၀င္းထဲရွိ ‘ေရၾကည္အိုင္’ အက်ဥ္းေထာင္သည္ အေရွ႔ဘက္တြင္ ေထာင္ဗူး၊ ေျမာက္ဘက္ ႏွင့္ ေတာင္ဘက္တြင္ အုတ္ႂကြပ္မိုး တစ္ထပ္အိမ္ (၅) လုံးစီရွိၾက၏။ အိမ္တစ္လုံး ႏွင့္ တစ္လုံး အၾကား ပတ္လည္တြင္ ျပင္ပအား အိမ္တြင္းမွ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ၾကည့္ ရႈမရႏိုင္ေစရန္ လူတရပ္ေက်ာ္ ျမင့္သည့္ သစ္သား၀င္းထရံျဖင့္ ကာရံထား၏။<br /><br />အေနာက္ဘက္တြင္ သြပ္မိုး၊ သစ္သားကာ အိမ္ (၆) လုံးမွာလည္း အိမ္တစ္လုံး ႏွင့္ တစ္လုံး အိမ္ျပင္ကို မျမင္ရေလ ေအာင္ သစ္သား၀င္းထရံျဖင့္ပင္ ကာရံထားေလ၏။<br /><br />ေတာင္ဘက္မွ အုပ္ႂကြပ္မိုးအိမ္တန္း ႏွင့္ ကိုက္ (၃၀) ခန္႔ အကြာတြင္၊ Cell ဟုေခၚသည့္ အခ်ဳပ္ေဆာင္ ရွိေနေလသည္။ Cell အခန္းတခန္းသည္ အရွည္ (၁၀) ေပ ႏွင့္ အက်ယ္ (၅) ေပသာရွိ၍၊ Cell အခ်ဳပ္ေဆာင္မွာ သြပ္မိုး၊ သစ္သားကာျဖစ္ၿပီး၊ Cell အခန္းေပါင္း (၂၀) ခန္႔ ပါရွိေလသည္။<br /><br />ဤ Cell အခ်ဳပ္ေဆာင္၊ အေနာက္ဘက္ သြပ္မိုး (၆) အိမ္တန္း၊ ေျမာက္ဘက္အုပ္ႂကြပ္မိုး (၅) အိမ္တန္း ႏွင့္ ေထာင္ဗူး၀တို႔ ေလးဘက္အၾကားတြင္ ေပ (၂၀၀) ေက်ာ္ပတ္လည္က်ယ္သည့္ ကြင္းျပင္ရွိေန၏။<br /><br />၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ဦးနု၊ သမတႀကီး မန္း၀င္းေမာင္၊ ပထစ ေခါင္းေဆာင္မ်ားျဖစ္သည့္ ရဲေဘာ္သုံးက်ိပ္၀င္ ဗိုလ္မႉးေအာင္ ႏွင့္ ဗိုလ္မင္းေခါင္၊ ဦး၀င္း၊ ဦးသြင္၊ ဖဆပလ ေခါင္းေဆာင္မ်ားျဖစ္ၾကသည့္ ဦးေက်ာ္ၿငိမ္း ႏွင့္ ဦးဗေဆြ၊ တပ္မေတာ္မွ ဗိုလ္မႉးႀကီးေက်ာ္ျမင့္၊ ဗိုလ္မႉးႀကီးတင္ေမာင္ (ျမတ္ထန္)၊ မြန္ေခါင္းေဆာင္ ႏိုင္ေအာင္ထြန္း စသည့္ ပုဂၢိဳလ္ မ်ား သည္ ဤကြင္းျပင္တြင္ လမ္းေလွ်ာက္ၾက၏။ နံနက္ (၅) နာရီမွစ၍ လမ္းေလွ်ာက္လိုသူ တိုင္း (တစ္ႀကိမ္လွ်င္တစ္ ္ဦး သာ) (၁၀) မိနစ္စီ လမ္းေလွ်ာက္ခြင့္ ရၾက၏။<br /><br />ဤပုဂၢိဳလ္ႀကီးမ်ားမွာ အိမ္မ်ားတြင္ အက်ဥ္းက်ေနသူမ်ားျဖစ္၏။ Cell အခန္းတြင္ အက်ဥ္းက် ခံေနရသူတို႔၏ဘ၀မွာမူ အရွင္လတ္လတ္ ငရဲက်ေနသည္ ႏွင့္ ဘာမွ်မျခားေပ။<br /><br />ဗဟိုေထာက္လွမ္းေရးတပ္တြင္ Cell အခန္းမ်ား ပါရွိသည့္ အခ်ဳပ္ေဆာင္ (က်ေနာ္သိသေလာက္) ႏွစ္ခု ရွိပါသည္။ တခုမွာ အထက္တြင္ ေဖၚျပခဲ့သည့္ အခ်ဳပ္ေဆာင္ျဖစ္ၿပီး၊ ေနာက္တခုမွာ ေရၾကည္အိုင္၏ အျပင္ဘက္၊ ဗဟိုေထာက္ လွမ္းေရးကင္းရုံ ႏွင့္ တြဲထားသည့္ အခ်ဳပ္ေဆာင္ ျဖစ္ေလသည္။</span></div><a name='more'></a><br /><br />Cell အခန္းတခုတြင္ အျမင့္တြင္ တပ္ဆင္ထားသည့္ ျပတင္းေပါက္ တစ္ခုသာရွိၿပီး၊ ေန႔တြင္ ေနေရာင္ ညတြင္ (လ သာသည့္အခါ) လေရာင္တို႔ကို ျမင္ႏိုင္ပါသည္။ အခန္း မ်က္ႏွာက်က္ တြင္ကား မွိန္ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ မီးသီးေလး တစ္ လုံး အား အခ်ိန္ျပည့္ဖြင့္ေပးထား၏။<br /><br />အက်ဥ္းသားတစ္ဦးသည္ အခန္းခ်င္းကပ္ရက္အက်ဥ္းသား ႏွင့္ စကားခိုးေျပာသည္ကို၊ အေစာင့္ စစ္သားက မိသြားလွ်င္ မေအႏွမ ဆဲေရးႀကိမ္းေမာင္းခံရသည္သာမက၊ ကိုယ္ထိ လက္ေရာက္ ေစာ္ကားျခင္း ခံၾကရ၏။ ထိုမွ် ႏွင့္ မရပ္ေသး။ မေသရုံတမယ္ ေပးေကၽြးထားသည့္ အစာေရစာ ကိုလည္း အျပစ္ေပးသည့္အေနႏွင့္ ေလွ်ာ့ခ်ျခင္း၊ ျဖတ္ေတာက္ျခင္းတို႔လုပ္လိုက္ေသး၏။ ဤထက္ ဆိုးသည္ကား မိမိ ႏွင့္ အခန္းခ်င္း ကပ္ရက္ အက်ဥ္းသားသည္ စစ္ေထာက္လွမ္းေရးမွ ႃမႈပ္ႏွံထားသူ (implant) ျဖစ္လွ်င္၊ မိမိမွ ထိုသူအား ယုံၿပီး (မိမိအားစစ္ေဆးစဥ္က) ဖုံးထားေသာ သတင္း အခ်က္အလက္မ်ားအား ေျပာမိပါက၊ ထိိုသတင္းမ်ားကိုနင္း၍ ေနာက္ထပ္လူမဆန္စြာ ရက္ရက္စက္စက္ ၫွင္းပန္းႏွိပ္စက္ကာ စစ္ေဆးျခင္းပင္ျဖစ္၏။<br /><br />ပုံမွန္အားျဖင့္ Cell အခ်ဳပ္ေဆာင္မွ အက်ဥ္းသားတိုင္းသည္ က်င္ႀကီး က်င္ငယ္စြန္႔ရန္ ထန္းေရခံသည့္ ျမဴအိုး (ေျမအိုး) ေသးေသးေလး တလုံးစီေပးထား၏။ အက်ဥ္းသားတို႔မွ ျမဴအိုးအား သုံးသည့္ အက်င့္မရခင္၊ ထိုင္၍အေပါ့ အပါးသြားတိုင္း အိုးကကြဲေတာ့၏။ တခါတရံ က်င္ငယ္တျခား၊ က်င္ႀကီးတလြဲလည္း ျဖစ္တတ္၏။ ထို႔အတြက္ Cell အခန္းတိုင္းသည္ နံေစာ္ေနေတာ့၏။<br /><br />နံနက္ေစာေစာတြင္ အေစာင့္စစ္သားက တံခါးလာဖြင့္ၿပီး၊ ေသနတ္ေမာင္းကိုတင္လိုက္ၿပီ ဆိုလွ်င္၊ မိမိအား Cell အခန္းမွထုတ္ၿပီး၊ အိမ္သာဆီသို ့ပို ့ေတာ့မည္ဟု ဆိုလို၏။<br /><br />မိမိ၏ျမဴအိုးကို မိမိဆြဲၿပီး၊ အခ်ဳပ္ေဆာင္ ႏွင့္ မလွမ္းမကမ္းရွိ အိမ္သာတြင္ က်င္ႀကီးက်င္ငယ္ စြန္႔ရ၏။ အနီးရွိေရ ဘုံဘိုင္တြင္ ေရေဆး၊ သန္ ့ရွင္းေရး လုပ္ရ၏။<br /><br />တေန႔ တစ္ႀကိမ္သာ ေရခ်ိဳးခြင့္ ရ၏။ တစ္ဦးလွ်င္ ေရခ်ိဳးရန္ ခြင့္ျပဳခ်ိန္မွာ သုံးမိနစ္သာ ျဖစ္၏။ ေရခ်ိဳးခြင့္ မရေသာ အက်ဥ္းသားမ်ားမွလည္း ဒု ႏွင့္ ေဒး။<br /><br />ည (၁၁) နာရီေက်ာ္၍ သန္းေခါင္ယံ နီးၿပီဆိုလွ်င္ အက်ဥ္းသားတိုင္းသည္ ေသြးေလေျခာက္ျခား စိုးရိမ္စိတ္ ႀကီးမားစြာျဖင့္ “ဒီည ဘယ္သူ ့အလွည့္လဲ” ဆုိသည္ကို ရင္ဖိုေနၾကရ၏။<br /><br />အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ မိမိ၏ အခန္းတံခါးကိုလာေခါက္ပါက၊ မိမိအလွည့္ ျဖစ္သည္ဟု သိရေသာေၾကာင့္ ျဖစ္၏။ တံခါးေခါက္ခံရေသာ အက်ဥ္းသားအား အၾကပ္တစ္ဦး ႏွင့္အေစာင့္ စစ္သားတစ္ဦးတို႔မွ လက္ထိပ္ခတ္၊ ေခါင္းကို မ်က္ႏွာသုတ္ပု၀ါအုပ္ကာ ‘စစ္ေဆးေရး’ (Interrogation) လုပ္မည့္ေနရာသို ့ဆြဲေခၚသြား၏။<br /><br />စစ္ေဆးသည့္ ေနရာတြင္ ခ်ိဳခ်ိဳသာသာ စစ္ေဆးေမးျမန္းၿပီး၊ သူတို ့လိုခ်င္သည့္ အေျဖကို မရလွ်င္ေတာ့၊ ထုံးစံ အတိုင္း ရက္စက္မႈအေပါင္း သရဖူေဆာင္းသည့္ ေသလုေမ်ာပါး ခံရေသာ စစ္ေဆးေရးနည္းမ်ားျဖင့္ ႏွိပ္စက္ ၫွင္းပန္း ေလေတာ့၏။<br /><br />စိတ္ဓါတ္ အလြန္ခိုင္မာသည့္ အက်ဥ္းသားဆိုလွ်င္ ေရေရလည္လည္ ပို၍ ခံရေတာ့၏။ စိတ္ဓါတ္ ခိုင္မာေလ၊ ခိုင္မာေသာ စိတ္ဓါတ္ကို ရိုက္ခ်ိဳးရန္ ပို၍ ရက္ရက္စက္စက္ ႏွိပ္စက္ၫွင္းပန္းေလ ျဖစ္၏။<br /><br />ထိုသို ့လူမဆန္သည့္နည္းမ်ားျဖင့္ အစစ္ေဆးခံရန္ ေခၚထုတ္သြားသည့္ အက်ဥ္းသားမ်ားအား နံနက္လင္းအား ႀကီး (၄) နာရီခန္ ့တြင္ ထိုအက်ဥ္းသားတို ့၏ Cell အခန္းမ်ားထဲသို ့ လာျပန္ပို ့၏။<br /><br />Cell အခန္းထဲသို႔ ျပန္မပို႔ပဲ က်ား၊ ျခေသၤ့တို႔ကို ဆပ္ကပ္ပြဲစင္ေပၚတြင္ ထည့္ေလွာင္သည့္ ေလွာင္အိမ္မ်ိဳး မ်ားတြင္ ထည့္ထားကာ၊ ေန႔ေရာညပါ ၫွင္းဆဲနည္းေပါင္း စုံသုံးၿပီး၊ ေန႔စဥ္ ရက္ဆက္ ရက္စက္စြာ အစစ္ေဆးခံ ေနရသည့္ အက်ဥ္းသားမ်ားလည္း ရွိ၏။ Cell အခန္းထဲသို႔ ျပန္ေရာက္မလာေတာ့ပဲ စုပ္စျမဳပ္စ ေပ်ာက္သြားသည့္ အက်ဥ္းသားမ်ားလည္း မ်ားစြာ ရွိခဲ့ေလသည္။<br /><br />အက်ဥ္းသားထံမွ သူတို ့လိုခ်င္ေသာအေျဖကိုရၿပီဆိုလွ်င္၊ အက်ဥ္းသား ပါ၀င္ပတ္သက္ေနသည့္ ႏိုင္ငံေရး အမႈ ေပၚမူတည္ၿပီး တစ္ဦးတည္း လူခြဲ၍ခ်ဳပ္ေႏွာင္ထားျခင္း (Solitary Confinement) ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ေလးငါး ဦးတြဲ၍ ေနရာေျပာင္း ခ်ဳပ္ေႏွာင္ျခင္းကို လည္းေကာင္း၊ ဆက္လက္ လုပ္ေဆာင္ၾကျပန္၏။<br /><br />အက်ဥ္းသားမ်ားအား သုံးေလးလ တစ္ႀကိမ္ေနရာ ေျပာင္းေလ့လည္း ရွိ၏။<br /><br />Cell အခ်ဳပ္ခန္းထဲတြင္ ခ်ဳပ္ေႏွာင္ထားသူမ်ားတြင္ ကုတင္၊ ေစာင္၊ ေခါင္းအုံး ရသူမ်ားလည္း ရွိ၏။ ဘာမွ်မရပဲ သံမံ တလင္းေပၚတြင္ ဒီအတိုင္း အိပ္ရသူမ်ားလည္း ရွိ၏။ အခြင့္အေရးခ်င္း မတူၾကပါေပ။<br /><br />ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသား အားလုံးကို ေလ့လာလိုက္လွ်င္ ရဟန္း၊ ေရွ ့ေန၊ ကုန္သည္၊ ေက်ာင္းဆရာ၊ စစ္ဗိုလ္စစ္သား၊ ႏိုင္ငံေရးသမား၊ စာေရးဆရာ၊ သတင္းစာဆရာ၊ ခရစ္ယန္ဘုန္းေတာ္ႀကီး၊ ေက်ာင္းသား၊ အစိုးရ ၀န္ထမ္း၊ တိုင္းရင္းသား လူမ်ိဳးႏြယ္စုမ်ား၊ လက္နက္ကိုင္ ေတာ္လွန္ေရး သမားမ်ား စသည္ျဖင့္ လူ႔အလႊာ အသီးသီးကို ကိုယ္စားျပဳေနသည့္လူေပါင္း စုံလွ၏။<br /><br />သံဃာမ်ားကိုသာ ‘ထိုင္ကမုတ္’ ေပးထားၿပီး၊ က်န္လူအားလုံးမွာ ‘ျမဴအိုး’ ကိုသာ အားကိုးၾကရ၏။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">သေျပတခက္ ေၾကြရက္ကယ္ေစာ- အခန္း (၂)</span><br /><br />အခ်ိန္အခါ သမယသည္ ေဆာင္းေႏွာင္းရာသီ၊ ၁၉၆၇ ခုႏွစ္၏ ႏွစ္ဆန္းပိုင္း ျဖစ္ေလသည္။ ညဥ့္နက္ပိုင္း ႏွင့္ နံနက္ ေစာေစာပိုင္းတို႔တြင္ အလြန္အမင္းႀကီး မေအးေတာ့ပါ။<br /><br />က်ေနာ့္အား ခ်ဳပ္ထားသည့္ အိမ္မွာေျမာက္ဘက္အိမ္ (၅) လုံးတန္းတြင္ ညာဘက္မွ ပထမအိမ္ ျဖစ္၏။ ေထာင္ဗူး၀ ႏွင့္ လည္း အနီးဆုံးျဖစ္၏။<br /><br />Cell အခန္းမ်ားရွိရာ ေျမာက္ဘက္ရွိ Cell အခ်ဳပ္ေဆာင္ ႏွင့္ အေနာက္ဘက္ရွိ (၆) လုံးတန္းအိမ္တို႔အား ခိုးၾကည့္လွ်င္ေကာင္းစြာ ျမင္ႏိုင္စြမ္းရွိသည့္ ‘အကဲၾကည့္ေနရာ’ OP (Observation Post) ကေလးမွာ က်ေနာ္တို႔ အိမ္၏ သစ္သား၀င္းထရံမွ အက္ကြဲေနေသာ ေနရာေလးပင္ ျဖစ္ေလေတာ့သည္။<br /><br />ေထာင္ဗူး၀မွ တံခါးဖြင့္သံ၊ ပိတ္သံ၊ ေသာ့ခေလာက္ ခတ္သံ၊ ဖြင့္သံမ်ား ၾကားေလတိုင္း၊ မၾကာခဏ ခိုးၾကည့္ၾကသည္မွာ တစ္အိမ္ထဲေန အက်ဥ္းသားတိုင္း မပ်က္မကြက္ လုပ္ေဆာင္ၾကသည့္ ေန႔စဥ္ တာ၀န္၀တၱရား တစ္ခုပ မာ ျဖစ္လာ ေတာ့၏။<br /><br />ေထာင္ထဲသို႔ သြင္းလာသူ၊ ထုတ္သြားသူတို႔၏ ေခါင္းမ်ားေပၚတြင္ မ်က္ႏွာသုတ္ပု၀ါမ်ားနွင့္ အုပ္စီးၿပီးမွ အသြင္း အထုတ္ လုပ္သည္ျဖစ္ရာ၊ ထိုအက်ဥ္းသားသည္ မည္သူမည္၀ါ ျဖစ္သည္ကို တပ္အပ္မေျပာနိုင္ေသာ္လည္း၊ မည္သည့္အေဆာင္မွ အက်ဥ္းသားကို ထုတ္သြားသည္၊ သြင္းလာသူ အက်ဥ္းသားအား မည္သည့္ အေဆာင္သို႔ ေခၚသြားသည္တို႔ကိုမူ က်ေနာ္တို႔ ေတြ႔ၾကရသည္၊ ျမင္ၾကရသည္။<br /><br />ထို ့ေနာက္ က်ေနာ္တို ့အက်ဥ္းသား အခ်င္းခ်င္း သေဘာထား အျမင္ဖလွယ္ၾကၿပီး၊ မည္သူမည္၀ါ ျဖစ္ႏိုင္သည္၊ မည္သည့္ အေရးအခင္း၊ မည္သည့္ ႏိုင္ငံေရးအမႈ ႏွင့္ ပတ္သက္ႏိုင္သည္ တို႔ကိုလည္း ထင္ျမင္ခ်က္ ေပးေလ့ ရွိ ၾကသည္။<br /><br />က်ေနာ္တို ့၏ ထင္ျမင္ယူဆခ်က္မ်ားမွာ မွန္သည္လည္း ရွိ၏။ မွားသည္လည္း ရွိ၏။<br /><br />အခ်ဳပ္အက်ဥ္းေထာင္ပင္ ျဖစ္လင့္ကစား၊ ပန္းသတင္း ေလၫွင္းေဆာင္ လူသတင္း လူခ်င္း ေဆာင္ကာ က်ေနာ္ တို႔၏ ထင္ျမင္ယူဆခ်က္ မွန္၏၊ မွား၏ မ်ားကိုသိၾကရ၏။ သတင္းမ်ားသည္ ငွက္မ်ားပမာ က်ေနာ္တ႔ို အက်ဥ္းသား မ်ားအၾကား အၿမဲလို ပ်ံ၀ဲလွ်က္ ရွိေလသည္။<br /><br />က်ေနာ္ ႏွင့္ အတူ တစ္အိမ္ထဲအက်ဥ္းက်ေနသူမ်ားမွာ ဧရာ၀တီတိုင္း မင္းႀကီးေဟာင္း ဦးကဲေရာ့၊ ေရတပ္မွ ဗိုလ္မႉး ဘေသာ္ (ဆရာေမာင္ေသာ္က)၊ တပ္မေတာ္ ေထာက္လွမ္းေရး ၫႊန္ၾကားေရးမႉး ရုံးမွ ဗိုလ္မႉး တင္ေမာင္ထြန္း (CIA) သူလွ်ိဳျဖစ္သည္ဟု စြပ္စြဲခံံရသူ ဗိုလ္ႀကီး ေက်ာ္စြာျမင့္ အမႈ ႏွင့္ ပတ္သက္သူ)၊ ဗဟိုလုံျခဳံေရး ႏွင့္ အုပ္ခ်ဳပ္မႈ ေကာ္မီတီ (ယေန႔ေခတ္ နအဖ ရုံးကဲ့သို႔ ေတာ္လွန္ေရး ေကာင္စီေခတ္ အျမင့္ဆုံး အာဏာပိုင္ရုံး) ရုံးမွ ဦးလွေရႊ၊ ကုန္သြယ္ေရး ၀န္ႀကီးဌာနမွ အတြင္း၀န္ (ယေန႔ေခတ္ ၫႊန္ခ်ဳပ္ရာထူး) ဦးစိန္ၾကည္ တို ့ျဖစ္ၾကပါသည္။<br /><br />ထိုတစ္ညကိုေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွ က်ေနာ္ ေမ့ေပ်ာက္ႏိုင္ေတာ့မည္ မဟုတ္ပါ။<br /><br />အခ်ိန္အားျဖင့္ ည (၈) နာရီခြဲသာသာခန္ ့သာ ရွိပါလိမ့္ဦးမည္။ လျပည့္ခါနီး လဆန္း (၁၁) ရက္ (၁၂) ရက္ခန္႔ ျဖစ္ သျဖင့္ အိမ္ျပင္ဘက္တြင္ လေရာင္က ရႊန္းပလွ်က္ရွိေနဆဲ။ အသက္အရြယ္ ႀကီးရင့္ၾကၿပီ ျဖစ္သည့္ ဦးကဲေရာ့၊ ဦးလွေရႊ၊ ဦးစိန္ၾကည္တိုကား အိပ္ယာသို႔ ေစာေစာ၀င္ သြားၾကေလၿပီ။ ဗိုလ္မႉးတင္ေမာင္ထြန္းမွာ မအိပ္ေသး ေသာ္လည္း၊ အိပ္ယာေပၚတြင္ လဲေလ်ာင္း အနားယူ ေနေလသည္။<br /><br />ဗိုလ္မႉးဘေသာ္ ႏွင့္ က်ေနာ္တို႔ ႏွစ္ဦးသာ အေတြးကိုယ္စီျဖင့္ အိမ္၀ိုင္းအတြင္း လေရာင္ ေအာက္တြင္ ျဖည္းျဖည္း ခ်င္း လမ္းေလွ်ာက္ ေနၾကပါသည္။<br /><br />မၾကာမီအခ်ိန္ေလးတြင္ ေတာင္ဘက္ဆီမွ လူတဦးေျပးလာသည့္ အသံကို က်ေနာ္တို႔ ႏွစ္ဦး ၾကားလိုက္ၾကရေလသည္။ က်ေနာ္တို႔၏ ကိုယ္စီကိုယ္စီ အေတြးနယ္ခ်ဲ႔ ေနမႈမွာလည္း ခ်ဳပ္ၿငိမ္း သြားၿပီး၊ က်ေနာ္တို႔အား က်ေနာ္တို ့၏ ေျခေထာက္မ်ားက က်ေနာ္တို႔၏ ‘အကဲၾကည့္’ ေနရာ OP ကေလးသို႔ အလိုအေလ်ာက္ ေခၚေဆာင္သြား ၾကပါေတာ့သည္။<br /><br />ဗိုလ္မႉးဘေသာ္မွ တိုးတိုးေလးဆို၏ “ ဟိုမွာ…ဗိုလ္ႀကီး ျမင္ရဲ႕လား”<br /><br />“ျမင္ပါတယ္ ဗိုလ္မႉး၊ အေစာင့္စစ္သား တစ္ေယာက္ ေတာင္ဘက္ Cell အခ်ဳပ္ေဆာင္ ကေန ေထာင္ဗူး၀ကို အ ေလာ သုံးဆယ္ ေျပးသြားေနတယ္။”<br /><br />“ဟုတ္တယ္ ဗိုလ္ႀကီး၊ တခုခုေတာ့ တခုခုပဲဗ်။ က်ဳပ္တို႔ ဆက္ၿပီး observe (အကဲၾကည့္) လုပ္ဖို႔ လိုလိမ့္မယ္”<br /><br />“ဟုတ္ကဲ့ ဗိုလ္မႉး၊ ညဦးပိုင္းမွာ ဒီလိုျဖစ္တာမ်ိဳး တခါမွမၾကဳံဖူးဘူး။ စစ္ဖို႔ ေဆးဖို႔ဆိုရင္လဲ အေစာင့္ စစ္သားဟာ ေျပးလႊားေနစရာမလိုဘူး”<br /><br />“ေဟာ ေဟာ၊ ေထာင္ဗူး၀ တံခါးပြင့္ၿပီ၊ အေစာင့္နဲ ့in charge (တာ၀န္ခံ) နဲ ့စကားေျပာေနၾကၿပီ”<br /><br />“ဟုတ္တယ္ ဗိုလ္မႉး၊ သူတို႔ဟာက သုတ္သီးသုတ္ျပာပဲ။ အက်ဥ္းသား တစ္ေယာက္ေယာက္ ေသေၾကာင္းၾကံလို႔လား။ ဒါမွမဟုတ္ တစ္ေယာက္ေယာက္ အသဲအသန္ ေနမေကာင္းတခုခု ျဖစ္လို႔ ပဲလားမသိ”<br /><br />“ျဖစ္ႏိုင္တယ္ ဗိုလ္ႀကီး၊ ဒီတခါေတာ့ က်ဳပ္တို႔ရဲ႕OP ကေလးကက်ဳပ္တို႔ကို သတင္းထူး ေပးေတာ့မယ္နဲ႔ တူတယ္။ ဒီေတာ့ ထုံးစံအတိုင္း သည္းခံၿပီး observe လုပ္ၾကရေအာင္”<br /><br />“ေကာင္းပါတယ္ ဗိုလ္မႉး။ လုပ္ၾကရေအာင္”<br /><br />ဤသို႔ က်ေနာ္တုိ႔ ႏွစ္ဦးသား ႏွစ္ကိုယ္ၾကား ေလသံေလးျဖင့္ ေျပာဆိုေနၾကစဥ္တြင္၊ ေထာင္ဗူး၀ အျပင္ဘက္၌ ကား တစီး ထိုးဆိုက္သံ ၾကားလိုက္ရပါသည္။ စစ္သားရဲေဘာ္ ေလးငါးဦး ထမ္းစင္ တစ္ခု ပါယူလာ၍ ေထာင္ထဲသ႔ို ၀င္လာၾကေလသည္။ သူတို႔ အားလုံး ေတာင္ဘက္ Cell အခ်ဳပ္ေဆာင္ဆီသုိ႔ အလ်င္အျမန္ သြားေနၾကေလသည္။<br /><br />သူတို႔ ေထာင္ဗူးဘက္သို႔ ျပန္ထြက္လာၾကေသာအခါ ထမ္းစင္ေပၚတြင္ တစ္စုံတေယာက္အား အ၀တ္ျဖင့္ မ်က္ႏွာကိုပါ ဖုံးလႊမ္းၿပီး ထမ္းထုတ္ လာၾကသည္ကို က်ေနာ္တို႔ ျမင္ေတြ႔ ၾကရျပန္သည္။<br /><br />သူတို ့ေထာင္ဗူး၀အျပင္သို ့ေရာက္သြားၿပီး မၾကာမီပင္ ကားတရွိန္ထိုး ေမာင္းထြက္ သြားသံကိုပါ က်ေနာ္တို ့ၾကား လိုက္ၾကရပါသည္။<br /><br />ထမ္းစင္ျဖင့္ေခၚထုတ္သြားျခင္းခံရသူ အက်ဥ္းသားသည္ မည္သူနည္း???<br /><br />မိမိကိုယ္ကို ေသေၾကာင္းၾကံသူလား၊ အသည္းအသန္ နာမက်န္းျဖစ္ေနသူလား၊ Cell အခ်ဳပ္ေဆာင္တြင္ အက်ဥ္း က်ေနစဥ္ ဤအက်ဥ္းသားအား မည္သည့္အေျခအေနဆိုးမ်ားက ဤ အေျခအေနသို႔ ေရာက္ေအာင္ တြန္းပို႔လိုက္ သနည္း၊ ထမ္းစင္ေပၚမွာ ပါသြားစဥ္ အသက္မွ ရွိေသးရဲ့လား၊ အသက္ရွင္ေန ေသးလွ်င္လည္း ေဆးကုသ၍ နဂိုအေျခအေနသို႔ ျပန္ေရာက္ႏိုင္ ပါ့မလား???<br /><br />က်ေနာ္၏ အေမးအေတြးမ်ားကား ေျပးလႊား ေနေလေတာ့သည္။<br /><br />ဗဟိုေထာက္လွမ္းေရးတပ္၏ ေရၾကည္အိုင္ အက်ဥ္းေထာင္အား တိတ္ဆိတ္မႈက ျပန္လည္ စိုးမိုးသြားေလၿပီ။ မဂၤလာဒုံ ေဆာင္းက ခ်မ္းျမျမ။ ေငြလေသာ္တာေရာင္က ၀င္းပပ ႏွင့္ အိမ္အျပင္တြင္ ပက္ဖ်န္းရႊန္းစိုေနဆဲ…။<br /><br />သို႔ေသာ္ က်ေနာ့္ရင္ထဲတြင္ အေျဖရွာမရေသာ ေမးခြန္းမ်ားျဖင့္ ျပည့္လွ်မ္း တင္းၾကပ္ တစ္ဆို႔ နာက်င္ေနၾကဆဲ။<br /><br />က်ေနာ္သည္ ထိုညက အေတာ္ႀကီး ညဥ့္နက္သည္ အထိ အိပ္၍မရပါ။<br /><br />ေနာက္ဆုံးတြင္ ပန္းသတင္း ေလၫွင္းေဆာင္၊ လူသတင္း လူခ်င္းေဆာင္ကာ၊ ထမ္းစင္ေပၚက လူ ႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး သတင္း ငွက္ကေလးသည္ မၾကာမီ က်ေနာ္တို႔ထံ ပ်ံ၀ဲ ေရာက္ရွိ လာလိမ့္မည္ဟု ေတြးေတာ ဆင္ျခင္မိေတာ့မွ၊ အေတာ္အသင့္ စိတ္သက္သာရာ ရသြားၿပီး၊ ေမွးစက္ ေပ်ာ္သြား မိပါသတည္း။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">သေျပတခက္ ေၾကြရက္ကယ္ေစာ- အခန္း (၃)</span><br /><br />က်ေနာ္တို႔နွင့္အတူ အခ်ဳပ္ခံေနရေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ားသည္ အစ ပထမပိုင္းတြင္ ဤကိစၥနွင့္ ပတ္သက္၍ စိတ္၀င္စား ၾကေသာ္လည္း၊ ဗိုလ္မႉးဘေသာ္ ႏွင့္ က်ေနာ္တို႔ကို မမွီပါေခ်။ အေၾကာင္းေသာ္ က်ေနာ္တို႔ ႏွစ္ဦးမွာ စာေရးစာဖတ္ ဘက္တြင္ ၀ါသနာသန္သူမ်ားျဖစ္သည့္ျပင္၊ ထိုည၏ ျမင္ကြင္းအား ကိုယ္တိုင္ကိုယ္က် ျမင္လိုက္ၾကရသူမ်ား ျဖစ္ေနျခင္းေၾကာင့္ပင္တည္း။ ဤအခ်က္က က်ေနာ္တို႔၏ ေတြးေတာစူးစမ္း လိုစိတ္အား အၿမဲႏိႈးဆြ ေပးေနေလသည္။<br /><br />သို႔ပါေသာ္လည္း ကံက ေခလြန္းလွ၏။ အနီးကပ္ဆုံး အခ်ဳပ္အိမ္မ်ားသို ့လွ်ိဳ ့၀ွက္ ဆက္သြယ္ၿပီး၊ ဤသတင္း ႏွင့္ ပတ္သက္၍ အနံ႔ခံၾကေသာ္လည္း ထူးထူးျခားျခား ဘာမွ ထြက္ေပၚလာျခင္း မရွိပါေခ်။<br /><br />ေရၾကည္အိုင္ေထာင္ အတြင္းရွိ အခ်ဳပ္အိမ္ကေလးမ်ားတြင္ အခ်ိဳ ့အိမ္မ်ားသည္ လုပ္သားျပည္သူ႔ ေန႔စဥ္သတင္းစာကို ဖတ္ခြင့္ရ၏။ အခ်ိဳ ့အိမ္မ်ားကား ဖတ္ရႈခြင့္မရ။ Cell အခ်ဳပ္ခန္းမ်ားတြင္ကား သတင္းစာ ဖတ္ျခင္းကို လုံး၀ ခြင့္မျပဳ။ အခြင့္အေရးေပးမႈ မတူျခင္းအား ေဖၚျပ ေနေပသည္။<br /><br />က်ေနာ္တို ့အိမ္တြင္ ရွိသူတို႔ကား လုပ္သားျပည္သူ ့ေန ့စဥ္ကို ဖတ္ခြင့္ရၾက၏။ သို႔ေသာ္ ႏိုင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး၊ လူမႈေရးတို႔အျပင္ တရားရုံးေတာ္၌ စစ္ေဆးစီရင္ေနသည့္ ျပစ္မႈမ်ားအနက္ ေရၾကည္အိုင္ အခ်ဳပ္သားတို႔ မသိ သင့္ မသိထိိုက္ေသာသတင္းမ်ား ပါ၀င္ေနပါက၊ အၿမဲတမ္းလို ဘလိတ္ဓါး ပါးပါးျဖင့္ ဆင္ဆာ ျဖတ္ေတာက္ထား သည္ ကို မၾကာခဏေတြ ့ၾကဳံ ရဘူး၏။<br /><br />ထိုညက ျမင္ကြင္းကို ေတြ႔လိုက္ရၿပီး ႏွစ္ရက္သုံးရက္ခန္႔ အၾကာတြင္ လုပ္သားျပည္သူ႔ ေန႔စဥ္ သတင္းစာ၊ နာေရး ေကာ္လံ၌ ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦး၏ နာေရး ေၾကာ္ျငာအား ဘလိတ္ဓါးျဖင့္ တိတိရိရိ ျဖတ္ေတာက္ကာ ဆင္ဆာလုပ္ထားသည္ကို က်ေနာ္တို႔ အမွတ္မထင္ ေတြ႔လိုက္ ရပါေတာ့သည္။<br /><br />ကြယ္လြန္သြားသည့္ ပုဂၢိဳလ္သည္ ဤေရၾကည္အိုင္ အခ်ဳပ္ခန္းရွိ အခ်ဳပ္သားမ်ား ႏွင့္ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ အခ်ဳပ္သားတို႔၏ မိဘေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းမ်ား ႏွင့္ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ တနည္းမဟုတ္ တနည္း ပတ္သက္ေနသည္မွာ ေျမႀကီး လက္ခတ္မလြဲ ျဖစ္ေပမည္ဟု က်ေနာ္တို႔ မွတ္ခ်က္ ခ်လိုက ္ပါေတာ့သည္။<br /><br />သို႔ေသာ္ ကြယ္လြန္သူသည္ မည္သူမည္၀ါ၊ မည္သည့္ အခ်ဳပ္သား ႏွင့္ ပတ္သက္ေနသည္ စသည္တို႔ကား၊ ကြ်န္ ေတာ္တို ့ ေတြးေတာ စဥ္းစားမရခဲ့ေပ။<br /><br />ထိုမွ တပတ္ေက်ာ္ခန္ ့ကာလတြင္ သတင္းအစအန ျပန္႔လြင့္လာပါေတာ့သည္။ ကြယ္လြန္သူသည္ ေရၾကည္အိုင္ Cell အခ်ဳပ္ခန္းတြင္းမွ လက္နက္ကိုင္ ေတာ္လွန္ေရးသမား ဟူ၍လည္းေကာင္း၊ စစ္အစိုးရအား ဆန္႔က်င္သည့္ တပ္မေတာ္ အတြင္းမွ စစ္ဗိုလ္တစ္ဦး ဟူ၍တဖုံ၊ ဗိုလ္ႀကီး ေက်ာ္စြာျမင့္ အမႈတြင္ ပါ၀င္ ပတ္သက္ေနသည့္ အေရးႀကီး ေဖၚေကာင္တစ္ဦး ဟူ၍တမ်ိဳး၊ ႀကိဳးၾကားႀကိဳးၾကား သတင္းျပန္႔လြင့္ေနေလသည္။ သတင္း အတိအက်မရပဲ၊ အျဖစ္မွန္ ကို မေဖၚထုတ္နိုင္ၾကသျဖင့္ က်ေနာ္တို ့အားလုံး အားမလိုအားမရ မေက်မနပ္ ျဖစ္မႈ ႏွင့္ သာ နိဂုံးခ်ဳပ္ ေနၾကရ၏။<br /><br />ေနအ၀င္ တိမ္အေတာက္ လြမ္းစရာ့ တစ္ညေနတြင္ ဗိုလ္မႉးဘေသာ္နွင့္ က်ေနာ္တို႔ ႏွစ္ဦးသည္ က်ေနာ္တို႔ အိမ္၀င္း ကေလးအတြင္း အေတြးကိုယ္စီျဖင့္ ျဖည္းေဆးစြာ လမ္းေလွ်ာက္ေန ၾကေလသည္။ လမ္းေလွ်ာက္ ေနရင္းမွ ဗိုလ္မႉးဘေသာ္၏ အေတြးသည္ ထိုညက အျဖစ္အပ်က္ ဆီသို႔ ျပန္ေရာက္သြားျပန္ေလသည္။ စိတ္ဓါတ္ခိုင္ၿမဲၿပီး ဆုံးျဖတ္ခ်က္ခ် ရာတြင္၊ မည္သည့္အခါမွ စိတ္ဒိြဟမရွိ ရဲရင့္ ျပတ္သားသည့္ ဗိုလ္မႉးဘေသာ္မွ ေျပာခဲ့သည္မွာ<br /><br />“ဗိုလ္ႀကီး ဒီေကာင္ေတြကို ပီကင္းေရဒီယိုက ေအာ္ေနသလို ‘မင္းတို ့ဘယ္ေတာ့မွ ဇာတ္သိမ္း ေကာင္းမွာ မဟုတ္ဘူး’ လို႔ က်ဳပ္ ေအာ္ခ်င္တယ္။ ေနာက္ၿပီး ဗိုလ္ႀကီး၊ က်ဳပ္တို႔သံႏိၷဌာန္ တစ္ခုေတာ့ ခ်ၾကရေအာင္။ က်ဳပ္တို႔ အသက္ရွင္ ေနသေရြ ့ဘယ္မွာပဲေနေန ဘာပဲလုပ္လုပ္၊ ‘လသာည’ ရဲ႕အျဖစ္အပ်က္မွန္ကို က်ဳပ္တို႔ ေျခရာခံၿပီး သင့္ေတာ္တဲ့ တစ္ေန႔မွာ ျပည္သူနဲ႔ တိုင္းျပည္ကို တင္ျပၾကရေအာင္”<br /><br />“စိတ္ခ်ပါ ဗိုလ္မႉး၊ ကုန္ကုန္ေျပာမယ္ ဗိုလ္မႉး၊ ကိုယ့္အသက္နဲ ့ကိုယ္ အိုးစားမကြဲသေရြ ့က်ေနာ္တို႔ အေျဖရွာၾကမယ္လို ့သံႏိၷဌာန္ခ်ပါတယ္ ဗိုလ္မႉး”<br /><br />“ဟုတ္တယ္၊ ကမာၻကုန္ က်ယ္သေရြ ့ က်ဳပ္တို ့အေျဖရွာၾကမယ္ ဗိုလ္ႀကီး”<br /><br />က်ေနာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္၏ ေလသံတိုးတိုးေလးသည္ ေလာကတခြင္သို႔ ငလ်င္ေတာ္လဲသံႀကီး ကဲ့သို ့ ရိုက္ခတ္ သြားသေယာင္ စိတ္တြင္ခံစားလိုက္ရ၏။<br /><br />ဆည္းဆာအခ်ိန္၏ ေဆာင္းေႏွာင္းေလႏုေအးသည္ က်ေနာ္တို႔ နွစ္ဦး၏ သႏိၷဌာန္အား ကမာၻကုန္ က်ယ္သေရြ ႔ သယ္ေဆာင္သြားေလၿပီဟု က်ေနာ္ ရိပ္စားမိလိုက္ပါေတာ့သည္။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">သေျပတခက္ ေၾကြရက္ကယ္ေစာ- အခန္း (၄)</span><br /><br />က်ေနာ္တို႔၏အခ်ဳပ္သား အက်ဥ္းသား ဘ၀သည္ ေရၾကည္အိုင္ အခ်ဳပ္ေထာင္ထဲတြင္ ၀ဲဂယက္ပမာ လည္ပတ္ ေနပါသည္။ နံနက္ေစာေစာ ေရာင္နီသမ္းလာလွ်င္ က်ေနာ္တို႔၏ တစ္ေန႔တာ အခ်ဳပ္သား ဘ၀စၿပီး၊ ေနလုံး ၾကီး ေပ်ာက္ကြယ္ခ်ိန္၌ ထိုတစ္ေန႔တာ ဘ၀ ခ်ဳပ္ၿငိမ္း ျပန္ေလသည္။ ေရွ႔တြင္ ဘာေတြျဖစ္လာမည္ကို မည္သူမွ မမွန္း ဆရဲ။ မည္သူမွမသိ။ အေၾကာင္းေသာ္ကား က်ေနာ္တို႔ အားလုံးသည္ ကိုယ့္ဘ၀ကိုယ္ မပိုင္သည့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ေန၀င္း ႏွင့္ ေထာက္လွမ္းေရး မ်က္မွန္ႀကီး ဒုဗိုလ္မႉးႀကီးတင္ဦးတို႔၏ အခ်ဳပ္သားမ်ား ျဖစ္ေနျခင္း ေၾကာင့္ပင္ တည္း။<br /><br />သို႔ေသာ္ ‘အခ်ိန္ ႏွင့္ ဒီေရသည္ လူကိုမေစာင့္’ ဟူေသာ အမွန္တရား အဆိုအမိန္႔သည္ လူသားအားလုံး အေပၚ၌ လႊမ္းျခဳံစိုးမိုး လ်က္ရွိေနသည္ ဆိုသည္ကို က်ေနာ္တို႔ အခ်ဳပ္သား အားလုံး ေကာင္းစြာ သေဘာေပါက္မိ ၾကပါသည္။<br /><br />ေန႔ကို လစား၊ လကို ႏွစ္စားကာ၊ အခ်ိန္တို႔သည္ တေရြ႔ေရြ ့ကုန္ဆုံး လြင့္စင္ ကြယ္ေပ်ာက္ ၾကကုန္၏။ အသစ္ အသစ္တို႔သည္ အေဟာင္း ျဖစ္လာၾကၿပီး၊ အဆုံးစြန္၌ ခ်ဳပ္ၿငိမ္း ပ်က္စီး ၾကျပန္၏။ သခၤါရ ႏွင့္ အနိစၥတရား တ႔ိုသည္လည္း လူသားတို႔၏ ဘ၀မ်ားအား အစဥ္ လႊမ္းမိုး ခ်ဳပ္ကိုင္ ထားၾကသည္ပင္။<br /><br />၁၉၆၇ ခုႏွစ္၊ ႏွစ္လယ္တြင္၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ဦးႏုကို လည္းေကာင္း၊ ၁၉၆၈ ခုႏွစ္ မတ္လခန္ ့တြင္ သမၼတႀကီး မန္း၀င္း ေမာင္ ႏွင့္ ပထစ၀န္ႀကီးမ်ား ျဖစ္ၾကသည့္ ရဲေဘာ္သုံးက်ိပ္၀င္ ဗိုလ္မႉးေအာင္၊ ဗိုလ္မင္းေခါင္၊ ဦး၀င္း၊ ဦးသြင္၊ မြန္ ေခါင္းေဆာင္ နိုင္ေအာင္ထြန္း၊ တည္ၿမဲဖဆပလ ေခါင္းေဆာင္မ်ား ျဖစ္သည့္ ဦးဗေဆြ၊ ဦးေက်ာ္ၿငိမ္း၊ တပ္မေတာ္မွ ဗိုလ္မႉးႀကီးေက်ာ္ျမင့္၊ ဗိုလ္မႉးႀကီး တင္ေမာင္ (ျမတ္ထန္)၊ ဒုဗိုလ္မႉးႀကီး ခ်ာလီသိန္းေရႊ (ေထာက္လွမ္းေရး) (ဇင္းမယ္တြင္ စစ္သံျဖစ္ေနစဥ္ ဗိုလ္ႀကီး ေက်ာ္စြာျမင့္ အမႈ ႏွင့္ အဖမ္းခံရသူ)၊ အခ်ဳပ္အိမ္ တအိမ္ထဲ အတူ ေန ခဲ့ရသည့္ ဗိုလ္မႉးဘေသာ္၊ ဗိုလ္မႉးတင္ေမာင္ထြန္း၊ ဦးကဲေရာ့၊ ဦးစိန္ၾကည္၊ ဦးလွေရႊ တို႔အျပင္ ဗိုလ္ႀကီးတင္ျမင့္ (လႊတ္ခါနီး ႏွစ္လခန္႔ အလိုတြင္ က်ေနာ္ ႏွင့္ အတူ လာထားသည့္ ကုန္သြယ္ေရးအထူးအရာရွိ) တို႔အျပင္ စာေရး ဆရာမႀကီး ဂ်ာနယ္ေက်ာ္မမေလး အစရွိေသာပုဂၢိဳလ္မ်ား၊ အင္းစိန္ေထာင္တြင္ ခ်ဳပ္ေႏွာင္ထားသည့္ ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ ေအာင္ႀကီး ႏွင့္ အျခား စစ္ဘက္နယ္ဘက္ ႏွင့္ ႏိုင္ငံေရး ပါတီအသီးသီးမွ ပုဂိၢိဳလ္မ်ားအား ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေန၀င္း ႏွင့္ မ်က္မွန္ႀကီး တင္ဦးတို ့မွ ၫွိႏိႈင္းဆုံးျဖတ္ၾကကာ အသီးသီး ျပန္လႊတ္ ေပးလိုက္ပါေတာ့သည္။<br /><br />ေရၾကည္အိုင္တြင္ က်ေနာ္ က်န္ရစ္ခဲ့ေသာ္လည္း၊ လြတ္ေျမာက္ သြားႀကသူမ်ားအတြက္ သူတို႔ မိသားစု၊ ေဆြမ်ိဳး သားခ်င္းမ်ား ႏွင့္ အတူ ၀မ္းသာပီတိ ၾကည္ႏူးမႈ ျဖစ္ခဲ့မိပါသည္။ မည္သူက အခ်ဳပ္ေထာင္ အခ်ဳပ္ခန္းထဲတြင္ ေမြ႔ေလ်ာ္၍ တသက္လုံး ေနခ်င္ပါအံ့နည္း။<br /><br />လြတ္လပ္စြာ ေမြးဖြားလာၾကသူ လူသားမ်ား ျဖစ္ၾကသည့္အေလ်ာက္ လြတ္လပ္မႈကို ျမတ္ႏုိး တြယ္တာ ၾကသည္ မွာလည္း သဘာ၀တရား တစ္ခုပင္ ျဖစ္၏။<br /><br />က်ေနာ္ မလြတ္ေသးပဲ ဘာေၾကာင့္က်န္ေနခဲ့ပါသနည္း။ လြတ္ေျမာက္သြားသူမ်ားအား မလႊတ္ခင္ သုံးလခန႔္ အလို တြင္ က်ေနာ္သည္ အခ်ဳပ္အိမ္ထဲ၌ က်ေနာ္ ေရးသားသည့္ “ျမန္မာျပည္၏ ထြက္ရပ္လမ္း” စာတမ္းအား မ်က္မွန္ ႀကီး ဒုဗိုလ္မႉးႀကီးတင္ဦးမွ တဆင့္ အာဏာသိမ္းထားသည့္ ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီသို ့တင္သြင္းခဲ့၏။<br /><br />ထိုစာတမ္းေၾကာင့္ က်ေနာ့္အား မလႊတ္ပဲ၊ ခ်န္ထားျခင္းျဖစ္မည္ဟု က်ေနာ္ေတြးမိပါသည္ (ဤစာတမ္း ႏွင့္ ပတ္သက္၍ သီးျခားစာတပုဒ္ေရးသားပါမည္)။<br /><br />အတူေနခဲ့ဘူးသည့္ သူမ်ားအား လႊတ္လိုက္သည့္ေန႔မွာပင္၊ ပထမဆုံးက်ေနာ့္အား ေရၾကည္အိုင္ ေထာင္သို႔ ေခၚလာစဥ္က ခ်ဳပ္ထားခဲ့သည့္ အိမ္ကေလးသို႔ ျပန္လည္ ေျပာင္းေရႊ႔ လိုက္ကာ တစ္ဦးတည္း ဧကစာရီ (solitary confinement) ခ်ဳပ္ထားလိုက္ပါသည္။<br /><br />က်ေနာ္သည္ စိတ္ဓါတ္ၾကံ့ၾကံ့ခိုင္ခိုင္၊ ဇြဲ ႏွင့္ ရပ္တည္ရမည့္ အခ်ိန္ေရာက္လာၿပီကို နားလည္ ႏွလုံးပိုက္ထားလိုက္ပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ က်ေနာ္သည္ အခ်ဳပ္အိမ္တြင္း၌ အခ်ိန္ကို ေကာင္းစြာ အသုံးခ်၏။ ကိုယ္လက္လႈပ္ရွားမႈ မွန္မွန္လုပ္၏။ ေန႔စဥ္ (၉) ပါးသီလ ေဆာက္တည္ကာ၊ တရားထိုင္၏၊ စာေရးစာဖတ္ လုပ္၏။ တေန႔ေတာ့ လြတ္ကို လြတ္ရမည္ဟု စိတ္ဓါတ္ကို ျမွင့္တင္ထား၏။ တေန ့တလံ ပုဂံ ဘယ္ေျပးလိမ့္မလဲ။<br /><br />က်ေနာ့္အား ခ်ဳပ္ထားသည္မွာ သုံးႏွစ္ ႏွင့္ ငါးလေက်ာ္လာၿပီးေနာက္၊ ၁၉၆၈ ခုႏွစ္ ႏို၀င္ဘာလ (၂၂) ရက္ေန႔ကို က်ေနာ္ ဘယ္ေတာ့မွ မေမ့ႏိုင္ပါ။ က်ေနာ့္ဘ၀ခရီးတြင္ ထူးျခားစြာ ကမၺည္းထိုး ေပးလိုက္သည့္ေန ့ပင္တည္း။<br /><br />ေန႔ခင္း (၁) နာရီေက်ာ္ခန္ ့တြင္ က်ေနာ့္ဦးေခါင္းအား မ်က္ႏွာသုတ္ပု၀ါ ရစ္ပတ္၍ အုပ္ၿပီး၊ က်ေနာ့္အား လာေခၚ သြားခဲ့ၾကပါသည္။ အတန္ၾကာ အေဆာက္အဦး တခုထဲသို႔ ေရာက္မွ အုပ္ထားေသာ မ်က္ႏွာသုတ္ပု၀ါကို ဖယ္ရွား လိုက္ရာ၊ က်ေနာ္သည္ ဗဟိုေထာက္လွမ္းေရးတပ္၏ ရုံးခန္းတခု အတြင္းသို႔ ေရာက္ေနသည္ကို သိရွိလိုက္ ရပါသည္။<br /><br />ထို႔ေနာက္ ဗဟို္ ေထာက္လွမ္းေရး ဒု-တပ္မႉးမွ က်ေနာ့္အား ယေန႔မွစ၍ သက္ဆိုင္ရာမွ လႊတ္ေပး လိုက္ၿပီ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ စာတမ္းတင္ျခင္း ႏွင့္ ပတ္သက္၍ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေန၀င္း ႏွင့္ ဒုဗိုလ္မႉးႀကီး တင္ဦးတို႔မွ အထူး မေက်မနပ္ ျဖစ္ကာ ယခုကဲ့သို႔ သူမ်ားထက္ ေနာက္က်၍ လႊတ္ေပးျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ေနာင္တြင္ ႏိုင္ငံေတာ္အစိုးရ ႏွင့္ တပ္မေတာ္အား ဆန္႔က်င္သည့္ အေရးအသား၊ အေျပာအဆို၊ လုပ္ရပ္မ်ားကို ေရွာင္ၾကဥ္ရန္ လိုေၾကာင္း စသည္ျဖင့္ မိန္႔ေခၽြၿပီး က်ေနာ့္အား အိမ္တိုင္ယာေရာက္ လိုက္ပို႔ ေပးေလသည္။ လူ႔ဘ၀သက္တမ္း တခုအတြင္း အေပ်ာ္ရႊင္ဆုံး သုံးေန႔တြင္ တစ္ေန႔ အပါအ၀င္ျဖစ္သည့္ “ေထာင္မွလြတ္သည့္ေန႔” ကို က်ေနာ္ ဘယ္ေတာ့မွ ေမ့ေတာ့မည္ မဟုတ္ပါ။<br /><br />ထိုေန႔ကို မေမ့သလို “သူ ့” ကိုလည္း က်ေနာ္ဘယ္ေတာ့မွ ေမ့နိုင္မည္ မဟုတ္ပါ။ “သူ” ဆိုသည္မွာ က်ေနာ္ ႏွင့္ လူခ်င္း ရင္းႏွီးခင္မင္လွသည့္ အျပင္ ႏိုင္ငံေရးအျမင္၊ တပ္မေတာ္အေပၚ အျမင္တို႔တြင္ တူညီၾကကာ၊ တူညီေသာ ယုံၾကည္ခ်က္ ရွိၾကသည့္ ‘ဗိုလ္ႀကီး ျမင့္ထူး’ ျဖစ္ပါသည္။<br /><br />ဗိုလ္ႀကီးျမင့္ထူးသည္ ထိုစဥ္က ခလရ (၂၅) မွ တပ္ခြဲမႉးတစ္ဦး ျဖစ္ၿပီး၊ ဖက္ဆစ္ ေတာ္လွန္ေရး အထက္ ဗမာျပည္ စစ္ေရးတာ၀န္ခံ (ငွက္ဖ်ားေရာဂါနွင့္ ကြယ္လြန္သူ) ျမန္မာ့သူရဲေကာင္း အာဇာနည္ ဗိုလ္မႉးႀကီး ဗထူး၏ သား ျဖစ္ပါသည္။<br /><br />ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ေအာင္ႀကီး၊ ဗိုလ္မႉးႀကီးၾကည္ေမာင္ (ထိုစဥ္က အေနာက္ေတာင္တိုင္း စစ္ဌာနခ်ဳပ္ တိုင္းမႉးေဟာင္း၊ ယခု အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ဒုဥကၠ႒ေဟာင္း) တို႔မွ ဦးတင္ေမာင္၀င္းတ႔ို၏ ေက်ာင္းသားအုပ္စုမ်ား ႏွင့္ ဆက္သြယ္မႈရွိခဲ့ၿပီး၊ ေတာ္လွန္ေရး ေကာင္စီအား တပ္တြင္းမွ လက္နက္ကိုင္ ေတာ္လွန္ေရးျဖင့္ ျဖဳတ္ခ်ရန္ ၾကံစည္ျခင္း အမႈ ႏွင့္ ပတ္သက္၍ ဗိုလ္ႀကီးျမင့္ထူး ႏွင့္ က်ေနာ့္အား ၁၉၆၅ ဇြန္လ ပထမပတ္ထဲတြင္ အတူတကြ ဖမ္းဆီးခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ က်ေနာ္တို႔ ႏွစ္ေယာက္အား ေရၾကည္အိုင္တြင္ ေနရာခြဲ၍ ခ်ဳပ္ထားခဲ့ပါသည္။ က်ေနာ္ လြတ္လာၿပီး ေနာက္တေန႔တြင္ ထိန္းသိမ္း ထားသူမ်ားအား ျပန္လႊတ္လိုက္ျခင္းကို မ်က္နွာဖုံးသတင္း အျဖစ္ သတင္းစာမ်ားတြင္ တခမ္းတနား ေဖၚျပထားသည္ကို ေတြ႔ရွိရပါသည္။ လြတ္ေျမာက္ လာသူ မ်ား၏ အမည္မ်ား ထဲ တြင္ “သူ ့” အမည္ကိုရွာေဖြၾကည့္ရာ မေတြ ့ရေပ။<br /><br />သေျပတခက္ ေၾကြရက္ကယ္ေစာ- အခန္း (၅)<br /><br />ထို ့ေနာက္ ၁၉၆၇ ခုႏွစ္ ႏွစ္လယ္ပိုင္းတြင္ လြတ္ေျမာက္ လာသူမ်ား ထဲတြင္လည္း “သူ” ပါမလာခဲ့ေပ။ “သူ” ေပ်ာက္ေနသည္မွာ ေသခ်ာေနေလၿပီ။ ေရၾကည္အိုင္တြင္ ရွိစဥ္က သတင္းစာမွ နာေရးေၾကာ္ျငာစာ တခုအား ဆင္ဆာလုပ္ ဘလိတ္ဓါး ႏွင့္ ျဖတ္ေတာက္ထားျခင္းကို က်ေနာ္ သတိရေနမိ၏။ မဟုတ္ပါေစ ႏွင့္ ၊ မျဖစ္ပါေစ ႏွင့္ ဟု က်ေနာ္ အႀကိမ္ႀကိမ္ ဆုေတာင္း ေနမိ၏။<br /><br />က်ေနာ္၏ဆုေတာင္း မျပည့္ခဲ့ပါေခ်။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ေရၾကည္အိုင္တြင္ “သူ႔” အား ခ်ဳပ္ေႏွာင္ထားစဥ္ ေနထိုင္မေကာင္းျဖစ္သျဖင့္ မဂၤလာဒုံ စစ္ေဆးရုံႀကီးသို ့”သူ႔” အားတင္ပို ့ကုသ ခဲ့ေသာ္လည္း၊ “သူ” ကြယ္လြန္ သြားခဲ့သည္ ဟူေသာသတင္းစကားမ်ားကို တဆင့္စကားမ်ားျဖင့္ ၾကားသိ လာခဲ့ရျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္။<br /><br />“သူ” သည္ ဤကမာၻေလာကႀကီး၌ မရွိရွာေတာ့သည္မွာ ေသခ်ာေလၿပီ ဟူေသာအသိတရားက က်ေနာ့္အား အႀကီးအက်ယ္ တုန္လႈပ္ ေခ်ာက္ခ်ားေစ ခဲ့ေလသည္ သာမက၊ ခံျပင္းျခင္း၊ နာၾကည္းျခင္း၊ ေဆာက္တည္ရာ မရျခင္း တို ့က က်ေနာ္၏ စိတ္ ႏွင့္ ခႏၶာအား ဖိစီးေလေတာ့၏။<br /><br />က်ေနာ္လြတ္လာၿပီးေနာက္ တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ခန္ ့အၾကာ တစ္ရက္တြင္၊ ေရၾကည္အိုင္မွာ ဘ၀တူ အခ်ဳပ္သား ျဖစ္ခဲ့ရသည့္ ဦးေက်ာ္ရွင္း (အမည္ရင္းမဟုတ္ပါ) ႏွင့္ အမွတ္မထင္ ျပန္လည္ဆုံစည္း ၾကၿပီး၊ သူ၏ သားသမီးမ်ား အတြက္ ရွင္ျပဳနားသ မဂၤလာပြဲကို မပ်က္မကြက္ လာေရာက္ရန္ ဖိတ္ၾကားခဲ့သျဖင့္၊ ဦးေက်ာ္ရွင္း၏ အလႉေန႔တြင္ က်ေနာ္ ေရာက္ရွိသြားခဲ့၏။<br /><br />က်ေနာ့္ကို ျမင္လ်င္ျမင္ခ်င္း ဦးေက်ာ္ရွင္းးသည္ အျခားပုဂိၢဳလ္မ်ား ႏွင့္ ဧည့္ခံ စကားေျပာေနရာမွ ထလာခဲ့ၿပီး၊ က်ေနာ့္ အား ခရီးဦးႀကိဳျပဳကာ သင့္တင့္ေသာ ေနရာတြင္ ေနရာခ်ေပး၍၊ အနီးရွိ လူငယ္တဦး ႏွင့္ ပါ မိတ္ဆက္ ေပးေလသည္။ လူငယ္သည္အသက္ (၂၅) ႏွစ္ခန္ ့သာရွိကာ မျဖဴ မညိဳ မပိန္မ၀ အရပ္ (၅) ေပ (၂) လကၼ ခန႔္ရွိ စူးရွသည့္ မ်က္လုံး အစုံ ႏွင့္ က်ေနာ့္အား ၾကည့္ရႈေလသည္။<br /><br />“ဗိုလ္ႀကီး၊ ဒါက ကိုေအာင္သူ (နံမည္ရင္းမဟုတ္ပါ) တဲ့။ ကိုေအာင္သူ၊ ဒါက ဗိုလ္ႀကီးစည္သူတဲ့။ က်ေနာ္တ႔ို အားလုံး ေရၾကည္အိုင္ျပန္ေတြခ်ည္းပဲ။ ကဲ ခင္ဗ်ားတို ့ခ်င္း စကားေျပာၾကအုံး” ဟု ေျပာေျပာဆိုဆို ႏွင့္ ဦးေက်ာ္ရွင္းသည္္ က်ေနာ္တို ့နားမွ ထြက္ခြာသြားခဲ့၏။<br /><br />က်ေနာ့္အား စူးစိုက္ၾကည့္ေနသည့္ ကိုေအာင္သူ၏ မ်က္ႏွာေပၚတြင္ (ဦးေက်ာ္ရွင္းမွ ဗိုလ္ႀကီး ဟုမိတ္ဆက္ ေပးသြားမႈေၾကာင့္) စိုးရိမ္ပူပန္မႈကို အထင္းသား ေတြ႔ေနရ၏။ သူ စိတ္သက္သာ ေစရန္ ရည္ရြယ္ၿပီး က်ေနာ္မွ စကားဆို လိုက္ရ၏။<br /><br />“ဗိုလ္ႀကီးဆိုလို႔ အထင္မလြဲလိုက္ပါနဲ႔ ကိုေအာင္သူ၊ က်ေနာ္ အခု ဗိုလ္ႀကီးလဲမဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။ က်ေနာ္လဲေရ ၾကည္အိုင္မွာ သုံးႏွစ္ခြဲေလာက္ အခ်ဳပ္ခံခဲ့ရပါတယ္။ ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ေအာင္ႀကီး၊ ဗိုလ္မႉးႀကီး ၾကည္ေမာင္တို႔နဲ႔ ပတ္သက္လို ့ပါပဲ။”<br /><br />“ ေၾသာ္ ဗိုလ္ႀကီးက တပ္မႉးႀကီးေတြနဲ ့ပတ္သက္တဲ့ ကိစၥကိုး။ ေတြ ့ရတာ ၀မ္းသာပါတယ္ခင္ဗ်ာ”<br /><br />“ ကိုေအာင္သူရယ္၊ ဗိုလ္ႀကီးေတြဘာေတြ မလုပ္ပါနဲ ့၊ အကိုလို ့ေခၚရင္ ေတာ္ပါၿပီ”<br /><br />“ဟုတ္ကဲ့ အကို၊ က်ေနာ္က ေျမေအာက္လႈပ္ရွားမႈေတြမွာ ပါခဲ့လို႔ပါပဲ။ ေရၾကည္အိုင္မွာ ေလးႏွစ္ သာသာ ငရဲခံ ခဲ့ပါတယ္။ ပထမ ႏွစ္ႏွစ္က ေရၾကည္အိုင္ ေထာင္အျပင္က Cell အခ်ဳပ္ခန္း၊ ေနာက္ ႏွစ္ႏွစ္သာသာက ေရၾကည္အိုင္ေထာင္ထဲက Cell အခ်ဳပ္ခန္းမွာပါ။ ၁၉၆၉ ကုန္ခါနီးမွ လြတ္ပါတယ္”<br /><br />“ေရၾကည္အိုင္ေထာင္ထဲက Cell အခ်ဳပ္ခန္း၊ ေရၾကည္အိုင္ေထာင္ထဲက Cell အခ်ဳပ္ခန္း” ဟု က်ေနာ္ တိုးတိုးေလး ေရရြတ္လိုက္မိပါသည္။<br /><br />“အကိုလဲ နည္းေပါင္းစုံ ႏွင့္ စစ္ေဆးခံရၿပီးစက အျပင္က Cell အခ်ဳပ္ခန္းမွာ ႏွစ္ပတ္ေလာက္ ေနလိုက္ရေသးတယ္။ ၿပီးေတာ့မွ ရက္ရက္စက္စက္စစ္တဲ့ အခါက် အထဲက က်ားေလွာင္အိမ္၊ ျခေသၤ့ ေလွာင္အိမ္ေတြထဲ ျပန္ ေရာက္သြားၿပီး၊ အျပင္ Cell ကိုျပန္မေရာက္ေတာ့ဘူး”<br /><br />“အကိုအျပင္ Cell ကို ေရာက္လာတဲ့ အခ်ိန္မွာ၊ က်ေနာ္နဲ႔ အခန္းခ်င္းေ၀းတယ္နဲ႔ တူတယ္။ ဒါေၾကာင့္ မသိၾကတာ။ အခန္းခ်င္း နီးရင္ သိကိုသိၾကရမွာ”<br /><br />“ျဖစ္နိုင္တယ္ ကိုေအာင္သူ၊ အကိုက Cell မွာ ႏွစ္ပတ္ေက်ာ္ ေလာက္ပဲၾကာေတာ့၊ သိဖို႔ ကၽြမ္းဖို႔ အခ်ိန္တိုေနတယ္”<br /><br />က်ေနာ္တို႔ စကားေကာင္းေနစဥ္ အလႉပြဲလာ ဧည့္ပရိသတ္မ်ား တစတစမ်ားလာသည့္ အျပင္၊ အလႉမဂၤလာ အစီ အစဥ္မ်ားလည္း စတင္ေနၿပီ ျဖစ္သျဖင့္၊ က်ေနာ္တို႔ စကားျပတ္သြားၾက၏။ အနီးတြင္ ဧည့္သည္မ်ား ရွိေနၿပီ ျဖစ္သျဖင့္ အလႅာပ သလႅာပ သာေျပာေနၾကၿပီး၊ က်ေနာ္တို႔ ႏွစ္ေယာက္ေရၾကည္အိုင္အေၾကာင္း မဆက္ႏိုင္ၾကေတာ့။<br /><br />ဦးေက်ာ္ရွင္းအား ႏႈတ္ဆက္ၿပီး အလႉပြဲမွအျပန္ က်ေနာ္နွင့္ ကိုေအာင္သူတ႔ို ႏွစ္ေယာက္ ဘတ္စကား မွတ္တိုင္ဆီသို႔ စကားေျပာရင္း အတူ လမ္းေလွ်ာက္ လာခဲ့ၾက၏။ မွတ္တိုင္တြင္ ဘတ္စကားႀကဲေနၿပီး၊ ကား ေစာင့္သူလည္း သိပ္မရွိသျဖင့္ က်ေနာ္တို႔ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ စကားဆက္ၾကျပန္၏။<br /><br />“ကိုေအာင္သူ က်ေနာ့္ကိုယုံယုံၾကည္ၾကည္ဆက္ဆံႏိုင္ပါတယ္။ ခင္ဗ်ားနဲ႔ စကားေျပာရတာ အားမရေသးဘူး။ ထပ္ေတြ႔ၿပီး စကားေျပာခ်င္တယ္။ ခင္ဗ်ားဆီက သိခ်င္တာေလးေတြလဲ ရွိတယ္”<br /><br />“ရပါတယ္ အကို၊ အကိုနဲ ့စကားေျပာၾကည့္ၿပီး အကို ့အေပၚမွာ က်ေနာ္ယုံပါတယ္။ ဒါနဲ႔ အကိုက ရန္ကုန္မွာ အၿမဲေနလား။ က်ေနာ္ေတာ့ အေျခအေနေပၚ မူတည္ၿပီး၊ ခရီးသြားေနတာမ်ားတယ္။ ဒါေပမယ့္ အကိုနဲ ့က်ေနာ္ ျပန္ဆုံ ၾကအုံးမယ္လို ့က်ေနာ္ယုံတယ္”<br /><br />“အကို႔ဇနီးသည္က ရန္ကုန္မွာပါ။ အကိုလဲ တပ္ကေန အျပင္ေရာက္ၿပီး ကတည္းက ေမၿမိဳ့ အနီးစခန္း စည္သာ ေခ်ာင္းနံေဘးမွာ ျခံသြားလုပ္ေနတယ္၊ ႏွစ္လ သုံးလေနရင္ ရန္ကုန္ကို တေခါက္ေလာက္ ဆင္းလာလိုက္၊ ရန္ကုန္မွာ တလကိုး သီတင္းေလာက္ေနလိုက္၊ အနီးစခန္း စည္သာျခံကို ျပန္တက္လိုက္ေပါ့”<br /><br />“ေၾသာ္ အကိုက ေမၿမိဳ ့အနီး စခန္းကကိုး၊ က်ေနာ္လဲ အဖမ္းမခံရခင္က ေက်ာင္းသားနဲ႔ ဘုန္းႀကီး လႈပ္ရွားမႈေတြအတြက္ အထက္ျမန္မာျပည္ ပခုကၠဴ၊ မႏၱေလးဘက္ ခဏခဏ ေရာက္ေပမဲ့ သာယာလွတဲ့ ေမၿမိဳ ႔နဲ႔ေတာ့ နီးရက္နဲ ့ ေ၀း မေရာက္ဖူးေသးဘူး ျဖစ္ေနတယ္”<br /><br />“ဒီလိုဆို ဒီလုိလုပ္ပါလား၊ တခ်က္ခုတ္ ႏွစ္ခ်က္ျပတ္ေပါ့။ ကိုေအာင္သူ႔ကို အကို႔ဆီ လာလည္ဖို႔ ဖိတ္ေခၚပါရေစ။ ကိုေအာင္သူ အနားယူတဲ့ အေနနဲ႔ အကို႔ ျခံထဲတပတ္ေလာက္ လာေနပါလို႔။ ျမန္မာျပည္ အေျခအေနလဲ ေဆြးေႏြးရင္း၊ အကို အင္မတန္မွ သိခ်င္ေနတဲ့ ေရၾကည္အုိင္က အျဖစ္အပ်က္ တခုကိုလဲ ကိုေအာင္သူ သိသေလာက္ ေျပာျပနိုင္မလားလို႔ ေမးၾကည့္ခ်င္တာလဲ ပါတယ္”<br /><br />“ဘာအျဖစ္အပ်က္လဲအကို၊ က်ေနာ္သိတာဆိုရင္ သိတဲ့အတိုင္း အကို႔ကို အကုန္ ေျပာျပမယ္ ဆိုတာ ယုံပါ”<br /><br />“ယုံပါတယ္ဗ်ာ၊ သိခ်င္တာက ဗိုလ္မႉးႀကီးဗထူးရဲ ႔သား ဗိုလ္ႀကီးျမင့္ထူး ဘာျဖစ္ခဲ့သလဲဆိုတာပဲ”<br /><br />ကိုေအာင္သူသည္ က်ေနာ့္အား တအံ့တၾသ စိတ္၀င္တစား လွမ္းၾကည့္လိုက္ၿပီး၊ ေခါင္းကို ျဖည္းၫွင္းစြာ တခ်က္ ၫွိတ္လိုက္ရင္း……<br /><br />“ေကာင္းၿပီ အကို၊ က်ေနာ္ အေျခအေနေပးတာနဲ႔ အကို႔ ျခံကိုတက္လာခဲ့မယ္။ မလာခင္ အကိုျခံထဲမွာ ရွိမရွိေသ ခ်ာေအာင္ စုံစမ္းၿပီးမွ လာခ်င္တယ္”<br /><br />“ေက်းဇူးပဲ ကိုေအာင္သူ၊ စည္သာျခံဟာ အနီးစခန္းမွာ ကိုေအာင္သူကို အၿမဲတမ္း ေစာင့္ႀကိဳေနတယ္”<br /><br />က်ေနာ့္အား ဆက္သြယ္နိုင္သည့္ တယ္လီဖုံးနံပါတ္၊ လိပ္စာမ်ားကို ကိုေအာင္သူအား က်ေနာ္မွ ေပးသကဲ့သို႔ က်ေနာ့္အားလည္း ကိုေအာင္သူမွ သူ၏လိပ္စာ၊ ဖုံးနံပါတ္တို႔ကို ေပးေလသည္။<br /><br />ထို႔ေနာက္ မွတ္တိုင္သို႔ ဘတ္စကားမ်ား ဆိုက္ေရာက္ လာသျဖင့္ က်ေနာ္တို႔ ႏွစ္ေယာက္ ႏႈတ္ဆက္ကာ၊ ဆိုင္ရာ ဘတ္စကားမ်ားေပၚသို ့တက္လိုက္ၾကၿပီး လူစုခြဲလိုက္ၾကပါသည္။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">သေျပတခက္ ေၾကြရက္ကယ္ေစာ- အခန္း (၆)</span><br /><br />က်ေနာ္သည္ ကိုေအာင္သူ ႏွင့္ ခြဲခြာၿပီးေနာက္၊ ၁၉၇၀ ခုႏွစ္ ေဖေဖၚ၀ါရီလ ေဆာင္းေႏွာင္း ရာသီပိုင္းတြင္၊ ေမၿမိဳ ့ အနီးစခန္းရွိ “သစၥာႏြယ္” ျခံသို႔ ထြက္လာခဲ့၏။ ရန္ကုန္မွ မထြက္ခြာမီ တစ္ရက္ႏွစ္ရက္ အလိုတြင္ ကိုေအာင္သူ ႏွင့္ ဖုံးအဆက္အသြယ္ လုပ္ၿပီး၊ က်ေနာ္ အနီးစခန္းသို႔ သြားေတာ့မည္ကို ႀကိဳတင္ အသိေပးခဲ့၏။ သူကလည္း အေျခအေနေပးလွ်င္ ေပးသလို လိုက္လာ ခဲ့ပါမည္ဟု ကတိျပဳ၏။<br /><br />က်ေနာ္ “သစၥာႏြယ္” သို႔ ျပန္ေရာက္ၿပီး ကတည္းက ျခံလုပ္ငန္းတြင္ အလုပ္ ႏွင့္ လက္ မျပတ္သည့္ အေျခအေန မွာ ရွိေနပါသည္။ ထို႔ေနာက္ သုံးပတ္ခန္႔ အၾကာတြင္ ကိုေအာင္သူထံမွ စာတိုေလး တစ္ေစာင္ လက္ခံ ရရွိခဲ့ပါသည္။ စာထဲတြင္ ျခံထဲ၌ က်ေနာ္ရွိမရွိ အေၾကာင္းျပန္ပါရန္ ေရးထားသျဖင့္၊ ခ်က္ခ်င္းပင္ အနီးစခန္းမွကိုေအာင္ သူထံသို႔ ဆက္သြယ္ရာ က်ေနာ္ရွိေနလွ်င္ သူမၾကာမီ က်ေနာ့္ထံ လာမည္ဟု အေၾကာင္းျပန္ေလသည္။<br /><br />ဖုံးဆက္ၿပီး၊ သုံးရက္ေျမာက္ေန႔ နံနက္ (၉) နာရီသာသာ ခန္႔တြင္၊ ကိုေအာင္သူ တေယာက္ “သစၥာႏြယ္” သ႔ို ဆိုက္ဆိုက္ၿမိဳက္ၿမိဳက္ ေရာက္လာခဲ့ေလသည္။<br /><br />ကိုေအာင္သူ၏ အဆိုအရ ေရႊဘိုဘက္သို ့ခရီးသြားရန္ အေျခအေနဖန္တီးလာသျဖင့္ ရန္ကုန္မွ ထြက္လာခဲ့ၿပီး၊ ေရႊဘိုသို ့ခရီးမဆက္မီ က်ေနာ့္ထံ အရင္ ၀င္လာခဲ့ေၾကာင္း၊ သို ့ေသာ္ႏွစ္ညခန္ ့သာ က်ေနာ့္ထံတြင္ ေနႏုိင္မည္္ ျဖစ္ေၾကာင္း သိရပါသည္။<br /><br />ကိုေအာင္သူအား လိႈက္လွဲစြာႀကိဳဆိုရင္း စည္သာေခ်ာင္းနွင့္ မနီးမေ၀းတြင္ရွိသည့္ က်ေနာ္၏ အိမ္သို႔ ေခၚသြား ခဲ့ၿပီး အခန္းတခန္းတြင္ ေနရာခ်ေပးခဲ့ပါသည္။<br /><br />ျခံအလုပ္သမားမ်ားျဖင့္ ပ်ားပန္းခတ္ အလုပ္မ်ား ေနသျဖင့္ တေနကုန္ ျခံလုပ္ငန္း အေၾကာင္းကိုသာ ကိုေအာင္သူအား ရွင္းလင္းေျပာျပေနၿပီး၊ သူမွလည္း စိတ္၀င္စားကာ ဗမာျပည္ ေအးခ်မ္း သာယာသြားသည့္ တေန႔တြင္ ျခံ လုပ္ငန္းကို လုပ္ကိုင္လိုေၾကာင္း ေျပာဆိုခဲ့ေလသည္။<br /><br />“သစၥာႏြယ္” သည္ မႏၱေလး-ေမၿမိဳ ့ကားလမ္းမႀကီးမွ ကိုက္တေထာင္ခန္႔ အကြာ အတြင္းပိုင္း ေနရာတြင္ ရွိေနၿပီး ထိုအခ်ိန္က လွ်ပ္စစ္မီး မရရွိေသးပါ။ ညတြင္ မွန္အိမ္ သို႔မဟုတ္ ေရနံဆီ မီးခြက္ ကိုေသာ္ လည္းေကာင္း၊ ေအာက္လင္းဓါတ္မီးကို ေသာ္လည္းေကာင္း လိုအပ္သလို အသုံးျပဳရပါသည္။<br /><br />အိမ္အလည္ ဧည့္ေဆာင္တြင္ ေအးျမေသာ မိုးရာသီ ႏွင့္ အလြန္ ေအးခ်မ္းလွေသာ ေဆာင္းရာသီတို႔တြင္ အတူ စုထိုင္ ၀ိုင္းဖြဲ ့စကားေျပာနိုင္ရန္ ထားရွိေသာ မီးဖိုႀကီး ပတ္လည္၌ ျခံလုပ္သားမ်ား ရွင္းသြားသည့္ ည (၇) နာရီ ခန္႔တြင္ ကိုေအာင္သူ ႏွင့္ က်ေနာ္တို႔ အေရးႀကီးသည့္ စကား၀ိုင္း ဖြဲ႔ရန္ ထိုင္လို္က္ၾက၏။ အညာစာမ်ားျဖစ္သည့္ ႏွမ္းျပစ္၊ ေျမပဲဆားေလွာ္တို ့ ႏွင့္ ေရေႏြးၾကမ္းတို႔ စားရင္းေသာက္ရင္း က်ေနာ္တို႔ႏွစ္ဦး၏ စိတ္သ႑ာန္မ်ားမွာ ေရၾကည္အိုင္ ေထာင္သို ့ျပန္လည္ ေျပးလႊားသြားေနၾကၿပီ ျဖစ္၏။<br /><br />“ကဲ ကိုေအာင္သူ၊ ဒီမွာ ခင္ဗ်ားနဲ႔ က်ေနာ္နဲ႔ ႏွစ္ေယာက္ပဲ ရွိေတာ့တယ္။ နံရံနဲ႔ မ်က္နွာက်က္ ေတြမွာ မျမင္နိုင္တဲ့ နားနဲ႔ မ်က္စိေတြရွိတယ္ ဆိုတာ ေရၾကည္အိုင္မွာ က်န္ခဲ့ၿပီ။ ဒီမွာ ခင္ဗ်ားရဲ့ ရင္ထဲ စိတ္ထဲ ရွိသမွ် အားရေအာင္ ေျပာေပေတာ့။ က်ေနာ္လဲ ခင္ဗ်ား ေျပာျပမွာေတြ ၾကားခ်င္လြန္းလို ့ေစာင့္ေနတာ ၾကာလွၿပီ။ ဒါထက္ ကိုေအာင္သူ က်ေနာ့္ကို ယုံပါတယ္ေနာ္”<br /><br />“က်ေနာ္ အကို႔ကို ယုံပါတယ္ဗ်ာ။ မယုံရင္ ဒီကိုဘာလို႔ လာခဲ့ရမွာလဲ။ ေနာက္ၿပီး က်ေနာ့္မွာ အကို႔ကို ယုံလို႔ ့ရတဲ့ အခ်က္ႀကီးတခု ရွိေနတယ္”<br /><br />“ဘာမ်ားလဲ၊ ကိုေအာင္သူ”<br /><br />“ဗိုလ္ႀကီးျမင့္ထူးက အကို႔နံမည္ ေျပာျပသြားခဲ့တယ္။ အကိုနဲ႔ သူနဲ႔ဟာ တပ္မေတာ္ထဲမွာ ယုံၾကည္ခ်က္ခ်င္း အျမင္သေဘာထားခ်င္း တူညီတဲ့သူေတြတဲ့”<br /><br />“ေအာ္၊ သူ ဒီလို ေျပာသြားခဲ့တယ္လား။ ကိုေအာင္သူနဲ႔ ဗိုလ္ႀကီးျမင့္ထူးနဲ႔ အထဲမွာ ဘယ္လို ေတြ႔ခဲ့ၾကလဲ ဆိုတာေရာ၊ အဲဒီတုံးက အေျခအေနေတြကိုေရာ ေျပာျပစမ္းပါဗ်ာ” ဟု မီးဖိုႀကီးထဲသို႔ ထင္းတေခ်ာင္း ထိုးထည့္လိုက္ ရင္း က်ေနာ္မွ စိတ္အားထက္သန္စြာ ေမးလိုက္ပါသည္။<br /><br />ကိုေအာင္သူသည္ အရွိန္ရလာေသာ မီးဖိုတြင္းမွ မီးေတာက္မီးလွ်ံမ်ားကို ေခတၱ စိုက္ၾကည့္ေန လိုက္ၿပီး၊ စကားကို ဆက္ေလသည္။<br /><br />“ေရၾကည္အိုင္ Cell အခ်ဳပ္ထဲမွာ တျခား အခ်ဳပ္သားေတြနဲ ့က်ေနာ္နဲ ့ကြာတာကေတာ့ က်ေနာ့္ အခ်ဳပ္ခန္းဟာ အစြန္ဆုံး အ၀င္၀ အခန္းျဖစ္ေနတာပါပဲ။ က်ေနာ့္ရဲ့ ညာဘက္ေဘးႏွစ္ခန္းကို အခန္းလြတ္ေတြပဲလုပ္ထားတယ္။ က်ေနာ့္ကို တျခား အခ်ဳပ္သားနဲ႔ မဆက္သြယ္နိုင္ေအာင္ေပါ့။ မ်က္မွန္တင္ဦးႀကီးက က်ေနာ့္ကိုစိတ္ဓါတ္ ျပင္းၿပီး အင္မတန္ ေခါင္းမာတဲ့ေကာင္လို ့သတ္မွတ္လို႔ က်ေနာ့္စိတ္ဓါတ္ကို ရိုက္ခ်ိဳးဖို႔ လုပ္ထားတာပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ တခါတေလ ညသန္းေခါင္ေတြမွာ ေဘးအခန္းလြတ္ေတြထဲ အခ်ဳပ္သား တေယာက္ႏွစ္ေယာက္ လာသြင္းထားတတ္္ တယ္။ ႏွစ္ရက္ သုံးရက္ေလာက္ၾကာရင္ အဲဒီအခ်ဳပ္သားေတြ ေပ်ာက္သြားျပန္ေရာ”<br /><br />တကယ္ အခ်ဳပ္သား စစ္စစ္ပဲလား၊ ဒါမွမဟုတ္ ေထာက္လွမ္းေရးေတြပဲလား၊ က်ေနာ္ မေ၀ခြဲနိုင္ဘူး။ က်ေနာ္ သိတာကေတာ့ အဲဒီအခန္းလြတ္ႏွစ္ခုမွာ လာထားတဲ့ လူေတြဟာမၿမဲဘူး။ အခ်ဳပ္ေဆာင္တခုလုံး Cell အခန္းက်ဥ္းေလးေတြ (၂၄) ခန္းရွိမယ္ထင္တယ္။ တဘက္ကို (၁၂) ခန္းစီနဲ႔ အလယ္မွာ သုံးေပသာသာ က်ယ္တဲ့ စႀကၤန္လမ္းရွိတယ္။ အခ်ဳပ္ေဆာင္တခုလုံးရဲ႕အ ျပင္ဘက္ (၁၂) ေပပတ္လည္မွာေတာ့ Cell ထဲကအခ်ဳပ္ သားေတြ အျပင္ကို မျမင္ရေအာင္ရယ္၊ အျပင္ အခ်ဳပ္ေဆာင္က အခ်ဳပ္သားေတြလဲ Cell ထဲကလူေတြကို မျမင္ရေအာင္ရယ္ ရွစ္ေပ ျမင့္တဲ့ သစ္သား ၀င္းထရံျမင့္ျမင့္ကို ပတ္လည္ကာထားပါတယ္”<br /><br />“ေနပါဦး၊ အဲဒီလိုဆိုမ်က္နွာသစ္ေရခ်ိဳး၊ ထုတ္တဲ့လူေတြကို Cell ခန္းထဲက ေခ်ာင္းၾကည့္လို႔ မျမင္ရဘူးလား ကိုေအာင္သူ”<br /><br />“ရပါတယ္ အကို၊ Cell ခန္းတိုင္းရဲ႕အ၀င္တံခါး လူတရပ္ေလာက္ အျမင့္မွာ ေျခာက္လကၼ ပတ္လည္ အေပါက္က ေလးတခုစီရွိတယ္။ အဲဒီအေပါက္ကေန အေစာင့္ရဲ့အလစ္မွာ ပိပိရိရိ ေခ်ာင္းၾကည့္တတ္ရင္ေတာ့ အခ်ဳပ္သားေတြရဲ့ မ်က္နွာနဲ ့ကိုယ္လုံးကိုယ္ေပါက္ကို ျမင္နိုင္ပါတယ္။ အေစာင့္ မိသြားရင္ေတာ့ မသက္သာဘူး အကို။ အစာေလွ်ာ့ ေရေလွ်ာ့တာကအစ ထိုးႀကိတ္ ကန္ေက်ာက္တာ အထိ ခံရတယ္”<br /><br />က်ေနာ္မွ ကိုေအာင္သူ၏ ပန္းကန္လုံးထဲသို႔ ေရေႏြးၾကမ္း ထပ္ျဖည့္ကာ၊ ႏွမ္းျပစ္ပန္းကန္ကို ကိုေအာင္သူ ေရ႔ွသို႔ တိုးေပးလိုက္ရင္း “Cell ထဲ ကေန အျပင္ကိုၾကည့္ရင္ အေ၀းကိုနဲနဲ မျမင္ရဘူးလား ကိုေအာင္သူ”<br /><br />“မရဘူးအကို၊ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ Cell ခန္း ျပဴတင္းေပါက္က လူတရပ္ထက္ျမင့္ၿပီး၊ အခ်ဳပ္ေဆာင္ ပတ္လည္က ၀င္းထရံကလည္း သိပ္ျမင့္ေနလို႔ပဲ၊ ျပဴတင္းေပါက္ကို ေမာ့ၾကည့္လုိ႔ ျမင္ႏိုင္တာကေတာ့ ေန႔ဆိုရင္ ေနေရာင္၊ လသာတဲ့ညဆို လေရာင္၊ ဒါပဲရွိတယ္”<br /><br />“ဒါနဲ႔ ကိုေအာင္သူ အခ်ဳပ္ခံေနရတုံးမွာ အတူ အခ်ဳပ္က်ေနတဲ့ လူေတြ ဘယ္သူေတြလဲ မသိခဲ့ရဘူးလား”<br /><br />“ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေန၀င္းရဲ႕ကိုယ္ေရးလက္ေထာက္ ဗိုလ္ႀကီးေက်ာ္စြာျမင့္ ယိုးဒယားကို ထြက္ေျပးတာ ကူညီခဲ့တဲ့ျပင္သစ္ ကက္သလစ္ ဘုန္းႀကီးတပါး၊ သခင္သာခင္ရဲ့ ေျမေအာက္ လႈပ္ရွားမႈမွာ ပါ၀င္ခဲ့တဲ့ ဗမာဗုဒၶဘာသာ ဘုန္းႀကီးတပါး၊ ႏိုင္ငံျခားသူလွ်ိဳဆိုၿပီး ဖမ္းထားတဲ့ ရွမ္းတရုတ္ေတြ၊ ပဲခူးရိုးမ ဗကပ စစ္ဆင္ေရးမွာ ဖမ္းမိခဲ့တဲ့ ဗကပ ပါတီ၀င္ တခ်ိဳ႔နဲ႔ တရုတ္ကုလား စီးပြားေရးသမား တခ်ိဳ ့တို႔ကို၊ က်ေနာ့္ကို ခ်ဳပ္ထားတဲ့ Cell အခ်ဳပ္ေဆာင္မွာပဲ ခ်ဳပ္ထား တာကို သိခဲ့ ရတယ္ အကို”<br /><br />“ဒါနဲ ့ ကိုျမင့္ထူးက ဘယ္လိုလုပ္ၿပီး ကိုေအာင္သူတို ့Cell အခ်ဳပ္ထဲကိုေရာက္လာတာလဲ”<br /><br />“တညမွာ က်ေနာ္အိပ္ေပ်ာ္ေနတုံး၊ မနက္တနာရီေလာက္ က်ေနာ့္ေဘးက အခန္းလြတ္ Cell ခန္းကို လာဖြင့္သံေၾကာင့္ က်ေနာ္ႏိုးလာေတာ့၊ အေစာင့္ေတြ အခ်ဳပ္သားတေယာက္ အဲဒီ အခန္းထဲ လာသြင္းၿပီး တံခါးကို ၀ုန္းကနဲပိတ္ ေသာ့ပိတ္သြားတာကို ၾကားလို္က္ရတယ္။ အဲဒီ အခ်ဳပ္သားဟာ အခ်ိန္အေတာ္ၾကာေအာင္ ဘိနပ္သံ တဖ်တ္ဖ်တ္နဲ႔ လမ္းေလွ်ာက္ရင္း ခဏခဏ ေတာက္ေခါက္ေနသံကို ၾကားေနရတယ္။ က်ေနာ္လည္း အဲဒီ အခ်ဳပ္သားကို အရဲစြန္႔ၿပီး ဆက္သြယ္ခ်င္ေပမဲ့ သူ႔အေၾကာင္းဘာမွ မသိရေသးေတာ့ မဆက္သြယ္ရဲဘူး။ အဲ သူ ကလဲ၊ က်ေနာ့္လို ပဲခံစားခ်က္ရွိဟန္ တူပါတယ္။ အဲဒီညမွာ သူလဲ က်ေနာ့္ကို မဆက္သြယ္ဘူး”<br /><br />ကိုေအာင္သူ ေျပာသမွ်ကို က်ေနာ္မွ စိတ္၀င္တစား အသက္ပင္မရႈမိပဲ နားစိုက္ ေထာင္ေန မိပါသည္။ ကိုေအာင္သူမွ စကားကိုဆက္ပါသည္။<br /><br />ေနာက္တေန႔ မိုးအလင္းမွာ အေစာင့္ေတြက အခ်ဳပ္သားအသစ္ကို မ်က္နွာသစ္၊ သန္႔ရွင္းေရး လုပ္ဖို႔ လာထုတ္ၾကမွာပဲလို႔ဆိုၿပီး၊ က်ေနာ္ေခ်ာင္းေနေပမဲ့လဲ၊ သူ႔ကို အဲဒီမနက္ပိုင္းမွာ လုံး၀ မထုတ္ၾကဘူး။ ဒါနဲ႔ က်ေနာ္လည္း အခ်ဳပ္သားခ်င္း အခ်က္ေပးတဲ့ အႏၱရယ္ ကင္းၿပီလို႔ အဓိပၸါယ္ရတဲ့ ေလခၽြန္သံရွည္ တခ်က္ မနက္ (၁၀) နာရီ ေလာက္မွာ ေပၚလာမွ သူ႔အခန္းနဲ႔ က်ေနာ့္ အခန္းၾကား က်ေနာ့္ ကုတင္နဲ႔ ကပ္ရက္ သစ္သားကြဲအက္ ေနတဲ့ နံရံၾကားေလးကေန သူ႔ကို ေခ်ာင္းၾကည့္လိုက္ပါတယ္။<br /><br />“သူေရာက္ၿပီး ႏွစ္ရက္ေျမာက္တဲ့ ညေနခင္း၊ အေစာင့္လစ္တဲ့ အခ်ိန္မွာ၊ က်ေနာ့္အခန္းနံရံကို ဇြန္းနဲ႔ သုံးႀကိမ္ အသာ အယာေခါက္ၿပီး သူအဆက္အသြယ္ လုပ္ပါတယ္။ က်ေနာ္ကလည္း အေျခအေနကို ေလ့လာၿပီး က်ေနာ့္ကုတင္နဲ႔ နံရံၾကား ၀ပ္လို႔ ရတဲ့ေနရာကို အျမန္သြားၿပီး သုံးခ်က္ျပန္ ေခါက္လိုက္ပါတယ္။ သစ္သား နံရံ အက္ကြဲေနတဲ့အေပါက္ ၾကားက တေယာက္ကို တေယာက္ ေခ်ာင္းၾကည့္ရင္း သူကစၿပီး ထား၀ယ္သံ၀ဲ၀ဲနဲ႔ မိတ္ဆက္ပါတယ္”<br /><br />ကိုေအာင္သူမွ သူနွင့္ ဗိုလ္ႀကီးျမင့္ထူးတို႔ ပထမဦးဆုံးအႀကိမ္ ဆက္သြယ္ခဲ့ၾကပုံ အခ်ီအခ် စကားေျပာပုံ တို႔ကို က်ေနာ့္အား စိတ္လႈပ္ရွားစြာ ေျပာျပေနပါသည္။<br /><br />“က်ေနာ္ဗိုလ္ႀကီးျမင့္ထူးပါ။ ေျခလ်င္တပ္ရင္း (၂၅) သာယာ၀တီက ျဖစ္ပါတယ္ - လို႔ က်ေနာ့္ကို မိတ္ဆက္ပါတယ္၊ သူ႔ကို တပ္မေတာ္ထဲမွာ ဒီမိုကေရစီ အေတြးအေခၚရွိသူ၊ မဆလ စနစ္အား မႀကိဳက္သူ၊ ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ ေအာင္ႀကီး၊ ဗိုလ္မႉးႀကီးၾကည္ေမာင္ တို႔ ႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး တပ္တြင္းမွာ ပုန္ကန္လိမ့္မယ္လို႔ ယူဆၿပီး၊ တပ္မေတာ္ထဲက တျခားအရာရွိတခ်ိဳ ့နဲ ့အတူ အဖမ္းခံခဲ့ရတယ္လို႔ ေျပာျပပါတယ္၊ က်ေနာ္ကလဲ က်ေနာ္ အဖမ္းခံခဲ့ရတဲ့ အေၾကာင္းကို ေျပာျပၿပီး မိတ္ဆက္လိုက္ ပါတယ္၊ က်ေနာ္က ဒီမိုကေရစီေရးအတြက္ စစ္တပ္ထဲက အဖမ္းခံခဲ့ရတဲ့ ဗိုလ္ႀကီး တစ္ေယာက္ကို က်ေနာ့္ဘ၀မွာ ပထမဆုံးအႀကိမ္ ေတြ႔ခြင့္ရတာမို႔ ဂုဏ္ယူေလးစား ခ်ီးက်ဴး တဲ့အေၾကာင္း ေျပာျပတဲ့ အခါ သူက -<br /><br />“ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ကိုေအာင္သူ၊ ကိုယ့္ယုံၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ ဒီလိုဘ၀မ်ိဳးေရာက္လာတာ က်ေနာ္ ၀မ္းမနည္း ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ဗ်ာ က်ေနာ္မခ်ိတင္ ကဲ ျဖစ္ရတာကေတာ့ MI ေတြဟာ တပ္မေတာ္ျပန္တမ္း၀င္အရာရွိခ်င္း၊ ယူနီ ေဖါင္း ၀တ္ခ်င္း အတူတူကို ပိုၿပီးရက္စက္ၾကတယ္ဗ်ာ။ လူမဆန္တဲ့ နည္းေပါင္းစုံနဲ႔ နွိပ္စက္ၫွင္းဆဲၾကတယ္ဗ်ာ။ ဒီမိုကေရ စီဘက္ေတာ္သားေတြ MI ေတြရဲ ႔ ငရဲခန္းေတြမွာ ဘယ္လို ဘ၀မ်ိဳးေတြနဲ႔ ရင္ဆိုင္ရုန္းကန္ တိုက္ပြဲ၀င္ ခဲ့ၾကရတယ္ ဆိုတာ ေနာင္လာမယ့္မ်ိဳးဆက္ေတြ သိနားလည္ သေဘာေပါက္ၿပီး၊ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ဆိုးႀကီး ဗမာျပည္မွာ ထပ္မေပၚေအာင္ တိုက္ပြဲ၀င္ၾကဘို ့အေရးႀကီးတယ္ဆိုတာ က်ေနာ္ မွတ္တမ္းတင္ ထားခ်င္တယ္ - လို႔ က်ေနာ့္ကို ေျပာခဲ့တယ္၊”<br /><br />သေျပတခက္ ေၾကြရက္ကယ္ေစာ- အခန္း (၇)<br /><br />“ေၾသာ္ ဗိုလ္ႀကီးလည္း ေတာ္ေတာ္ၫွင္းဆဲခံလိုက္ရတာကိုး၊ ေရၾကည္အိုင္ ေရာက္လာတဲ့ အခ်ဳပ္သားတိုင္း မ်က္မွန္ႀကီးနဲ႔ လက္မရြံ႔ အာဏာသားေတြရဲ့ ၫွင္းပန္းႏွိပ္စက္မႈ အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ခံၾကရတဲ့ သူတို႔ရဲ့ စစ္ေဆးနည္း အသစ္ေတြကို အစမ္းသပ္ခံ သတၱ၀ါေတြ ျဖစ္ၾကရတာပါပဲ ဗိုလ္ႀကီးလို႔ သူ႔ကိုေျဖသိမ့္ေတာ့၊ သူက-“<br /><br />“သိပ္ဟုတ္တာေပါ့ ကိုေအာင္သူ၊ က်ေနာ္ ဒီေန႔အထိ အသက္နဲ႔ ကိုယ္အိုးစား မကြဲေသးတာ ကေတာ့ စစ္ပညာကို ၾကမ္းၾကမ္းတမ္းတမ္း သင္ယူခဲ့တဲ့ သင္တန္း အေတြ႔အၾကဳံ၊ ငယ္ငယ္တုံးက အားကစားဘက္မွာ သန္ခဲ့တာေတြ ေၾကာင့္ပဲ။ ဒါေတာင္ သူတို႔ လူမဆန္ေအာင္ ႏွိပ္စက္လြန္းလို႔ က်ေနာ့္ ကိုယ္ဟာ ေတာ္ေတာ္ခ်ိေနၿပီ။ က်ေနာ့္ကို ဖမ္းခါစက စစ္ေဆးေရးမစခင္ တရက္ႏွစ္ရက္ အလိုမွာ မ်က္မွန္ႀကီးကိုယ္တိုင္ ပါးရိုက္နားရိုက္၊ လက္သီးနဲ႔ ထိုး၊ စစ္ဘိနပ္နဲ႔ ကန္၊ မေအႏွမနဲ႔ မိုးမႊန္ေအာင္ဆဲၿပီး၊ လက္သံေျပာင္ထားေတာ့၊ သူတပည့္ေတြက ပိုၿပီး က်ေနာ့္ကို နွိပ္ကြပ္လိုက္ ၾကတာေပါ့၊ ကိုေအာင္သူ စဥ္းစားသာ ၾကည့္ေပေတာ့ - လို႔ က်ေနာ့္ကို ေျပာခဲ့တယ္၊ အဲဒီအခ်ိန္မွာ အေနာက္ဘက္ ကပ္ရက္အခ်ဳပ္ခန္းက ေလခၽြန္သံအတို ႏွစ္ခ်က္ထြက္လာတယ္၊ ဒါဟာ ဘ၀တူ အခ်ဳပ္သားခ်င္း အေျခအေနကို ဂရုစိုက္ဖို႔ သတိေပးတဲ့ အေၾကာင္း ဗိုလ္ႀကီးျမင့္ထူးကို ရွင္းျပၿပီး၊ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ပထမဆုံးအႀကိမ္ အဆက္အသြယ္လုပ္တာကို ရပ္ခဲ့ၾကတယ္”<br /><br />ကိုေအာင္သူသည္ အခ်ိန္အေတာ္ၾကာေအာင္ မရပ္မနား က်ေနာ့္အား ေျပာျပေနရသျဖင့္ ေမာသြားပုံ ရၿပီး၊ သူ႔ေရွ႔မွ လၻက္ရည္ၾကမ္း ပန္းကန္ကို တရွိန္ထိုး ေမာ့ေသာက္လိုက္ပါသည္။ က်ေနာ္ ကလည္း အလိုက္သိစြာ သူ၏ ေရေႏြး ၾကမ္းပန္းကန္ထဲသို႔ ေရေႏြးၾကမ္း ထပ္ထည့္ ေပးလိုက္ပါသည္။ ကိုေအာင္သူမွ ေရေႏြးၾကမ္းကို ေနာက္တႀကိဳက္ ႀကိဳက္လိုက္ၿပီး စကားဆက္ ျပန္ပါသည္။<br /><br />“အဲဒီေန႔၊ အဲဒီအခ်ိန္ကစၿပီး က်ေနာ္နဲ႔ ဗိုလ္ႀကီးျမင့္ထူးတို႔ အရမ္း ရင္းႏွီးသြားၾကတယ္။ အကို သိတဲ့အတိုင္း ေရၾကည္အိုင္ Cell အခ်ဳပ္ခန္းထဲမွာ တေန႔တာ အခ်ိန္ကုန္လြန္ေရးဟာ ေန႔တိုင္း ေျဖရွင္းေနရတဲ့ ျပႆနာႀကီး တခု မဟုတ္လား”<br /><br />“ဟုတ္တယ္ ကိုေအာင္သူ၊ အကိုလဲ တဦးထဲ အခ်ဳပ္ခန္း solitary confinement ထဲမွာ အေတာ္ၾကာေနခဲ့ရလို႔ ကိုေအာင္သူ ေျပာတာကို ပိုၿပီး သေဘာေပါက္ပါတယ္။ ဘယ္သူနဲ႔မွ စကားေျပာဖို႔ အေျခအေန မေပးတဲ့ အခ်ိန္ေတြမွာဆို အခ်ဳပ္ခန္းထဲ ေတြ႔ရတဲ့ ပုရြက္ဆိတ္၊ အိမ္ေျမႇာင္၊ ပင့္ကူေတြရဲ့ လႈပ္ရွားမႈေတြကို အေသးစိပ္ ၾကည့္ရင္းနဲ႔ပဲ အခ်ိန္ကုန္ေအာင္ လုပ္ေနရတယ္။ ဒါနဲ ့ဆက္ပါဦး ကိုေအာင္သူ”<br /><br />“ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ႏွစ္ေယာက္ဟာ အေစာင့္အေနအထား၊ ရာသီဥတုနဲ႔ ပတ္၀န္းက်င္ အေျခအေနေတြေပၚ ေလ့လာသုံးသပ္ၿပီး၊ အခြင့္အေရး ရရင္ရသလို စကားခိုး ေျပာၾကတယ္။ က်ေနာ္တို႔ နွစ္ေယာက္ ပိုၿပီး သံေယာဇဥ္ ျဖစ္လာခဲ့ၾကတယ္။ သူဟာ ဂ်ပန္ ေတာ္လွန္ေရး အထက္ဗမာျပည္ တိုင္းမႉး ဗိုလ္မႉးႀကီး ဗထူးရဲ့ သားျဖစ္ၿပီး၊ သူ႔မွာ မိခင္ ေဒၚသိန္းတင္၊ ညီတစ္ေယာက္၊ ညီမတစ္ေယာက္တို႔ ရွိတဲ့အေၾကာင္း၊ ထား၀ယ္မွာ ေနထိုင္ၾကတဲ့ အေၾကာင္း က်ေနာ္တို႔ ႏွစ္ေယာက္ သိပ္ရင္းႏွီးလာတဲ့အခ်ိန္က်မွ သူက်ေနာ့္ကို ထုတ္ေျပာ ခဲ့ပါတယ္။ က်ေနာ္သ႔ူကို သိပ္ေလးစားသြားၿပီး၊ သူ႔ကို က်ေနာ္ ဘယ္ေတာ့မွ မေမ့နိုင္ေတာ့ဘူး။ သူကလဲ သူ႔မွာ က်ေနာ္န႔ဲ ရင္းႏွီးခင္မင္ရတဲ့ အတြက္ ဆိုးတိုင္ပင္ ေကာင္းတိုင္ပင္ တစ္ေယာက္ ရသလို အားတက္ရတဲ့အေၾကာင္း က်ေနာ့္ကို ခဏခဏ ေျပာပါတယ္”<br /><br />ကိုေအာင္သူသည္ ဗိုလ္ႀကီးျမင့္ထူး အေၾကာင္းကို ဆက္ျပန္ပါသည္။<br /><br />“ဗိုလ္ႀကီးျမင့္ထူးဟာ သူ႔ဖခင္လိုပဲ ေရွ႔တန္း စစ္ဆင္ေရးတာ၀န္က်တုံးမွာ ငွက္ဖ်ားေရာဂါ ရခဲ့ပါတယ္။ ေရၾကည္အိုင္ ေရာက္လာတဲ့အခါမွာလည္း ငွက္ဖ်ားဟာ ရွင္းရွင္း မေပ်ာက္ေသး ပါဘူး။ မ်က္မွန္ႀကီးနဲ႔ တပည့္အေပါင္းရဲ့ လူမဆန္တဲ့ ႏွိပ္စက္မႈေတြနဲ႔ ေပါင္းလိုက္တဲ့အခါ ဗိုလ္ႀကီးျမင့္ထူးဟာ အေၾကာအခ်ဥ္ ကိုက္တာ၊ ဆီးေအာင့္တာ၊ မ်က္ေစ့တို႔ နားတို႔ မေကာင္း ေတာ့တာ၊ ထုံတာက်ဥ္တာ၊ အားကစားသမား ခႏၶာကိုယ္ဟာ ခ်ိနဲ႔ၿပီး ပါးလွပ္လွပ္ေလး ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။ ဒါေတြခံစားေနရတာေၾကာင့္ သူဟာ ေရပုိငတ္ပါတယ္။ သူရတဲ့ေရဟာ သူ႔ေရာဂါေတြေၾကာင့္ သူ႔အတြက္ မေလာက္ပါဘူး။ က်ေနာ္က ေျမာင္းပါတဲ့ ဒန္ဇြန္း အၿမီးရင္းကို နံရံ အေပါက္ေသးေသးေလး ၾကားကေန သူ႔ဘက္ကိုရေအာင္သြင္း၊ က်ေနာ့္ဘက္က ဇြန္းျပား ေပၚမွာ ေရကို ျဖည္းျဖည္းေလး ေလာင္း၊ ေရကေျမာင္းအတိုင္း ဇြန္းရဲ ႔အၿမီးရင္း ကိုစီးသြားတဲ့အခါ၊ သူက ဇြန္း အၿမီးေအာက္မွာ ပါးစပ္ခံထားၿပီး ေသာက္ရတဲ့နည္းနဲ ့၊ က်ေနာ္က သူ႔ကို ခဏခဏ ေရခိုးတိုက္ခဲ့ပါတယ္”<br /><br />ဗိုလ္ႀကီးျမင့္ထူး၏ အျဖစ္ကို က်ေနာ့္ မ်က္စိထဲတြင္ ျမင္ေယာင္လာၿပီး ရင္ထဲတြင္ ဆို႔နင့္ လာပါသည္။ ကိုေအာင္သူလည္း ေျပာရင္းနွင့္ မ်က္ရည္၀ဲကာ အံတႀကိတ္ႀကိတ္ ျဖစ္ေနပါသည္။<br /><br />“က်ေနာ္က ဗိုလ္ႀကီးျမင့္ထူးကို မ်က္မွန္တင္ဦးႀကီးတို႔က ဘာလုိ႔ ရက္ရက္စက္စက္ ႏွိပ္စက္ရ သလဲလို႔ ေမးေတာ့၊ သူက-”<br /><br />“ကိုေအာင္သူ၊ က်ဳပ္တို႔လို တပ္မေတာ္ထဲက ဒီမိုကေရစီ လိုလားတဲ့လူေတြဟာ သူတို႔ မဆလ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ အတြက္ အရပ္သား ဒီမိုကေရစီ ဘက္ေတာ္သားေတြထက္ ပိုၿပီး အႏၱရာယ္ႀကီးတယ္၊ က်ဳပ္တို႔လို လူမ်ိဳးေတြဟာ တပ္ထဲကေန ျပန္ၿပီး ပုန္ကန္ၾကမယ့္ လူေတြလို႔ သူ႔အေဖႀကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေန၀င္း ျမင္ေအာင္ ထင္ေအာင္ သေဘာေပါက္လာေအာင္ လုပ္ေပးႏုိင္မွ မ်က္မွန္တင္ဦးႀကီးဟာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေန၀င္းရဲ႔ ယုံၾကည္ကိုးစားမႈ ရသည္ထက္ ရလာၿပီး၊ တိုင္းျပည္မွာ ပိုပိုၿပီး အာဏာရွိလာမွာ မဟုတ္လား။ အဲဒီလိုလုပ္နိုင္မွ အခုလက္ရွိ တပ္မေတာ္ ေထာက္လွမ္းေရး ၫႊန္ၾကားေရးမႉး ႏႈတ္ခမ္းေမႊး ဗိုလ္မႉးႀကီးေမာင္လြင္၊ ဒုၫႊန္မႉး ဗိုလ္မႉးႀကီးခ်စ္ခင္ (ေလ) တို႔ကို ေက်ာ္လႊားၿပီး ေရၾကည္အိုင္တပ္မႉး မ်က္မွန္တင္ဦးႀကီးဟာ ေနရာရမွာ မဟုတ္လား။ သူ႔အေဖႀကီး ကလည္း တိုင္းျပည္ကို အုပ္ခ်ဳပ္ရာ ေနရာမွာေရာ၊ တပ္ကိုထိန္းတဲ့ ေနရာမွာေရာ၊ စစ္ေထာက္လွမ္းေရးကို အဓိက ေဒါက္တိုင္ႀကီးအျဖစ္ သုံးေနေတာ့၊ ခုအခ်ိန္မွာ မ်က္မွန္ တင္ဦးႀကီး အတြက္ ခင္ဗ်ားတို႔ က်ဳပ္တို႔အမႈေတြဟာ သူ႔အေဖႀကီးဆီမွာ အမွတ္ျပည့္ရယူေရး အသုံံးခ်ခံ ပစၥည္းေတြ ျဖစ္လာတာ ေပါ့ဗ်ာ။ မ်က္မွန္တင္ဦးႀကီးရဲ႕အဆင့္၊ ၾသဇာ၊ အာဏာ ျမင့္တက္ေရးအတြက္ ခင္ဗ်ားတို႔ က်ဳပ္တို႔ဟာ အႏွိပ္စက္ခံ အၫွင္းပန္းခံ သတၱ၀ါေတြ ျဖစ္လာရတယ္ မဟုတ္လား - လို ့ေျပာခဲ့တယ္”<br /><br />ကိုေအာင္သူသည္ ေျပာရင္းမွ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္လာပုံရၿပီး က်ေနာ့္အား ေမးပါသည္။<br /><br />“အကို၊ ဗိုလ္ႀကီးျမင့္ထူးက က်ေနာ့္ကို အကုန္ ေျပာျပခဲ့တာေတြ အကို႔ကို ဆက္ေျပာျပရင္၊ အကို စိတ္ေကာင္းမွာ မဟုတ္ဘူး။ အကို ဆက္ၿပီး နားေထာင္ခ်င္ေသးရဲ႕လား”<br /><br />“ဆက္ပါ ကိုေအာင္သူရယ္။ က်ေနာ္ သူ ့အေၾကာင္းကို တခုမက်န္ ခင္ဗ်ားဆီကၾကားခ်င္ပါတယ္”<br /><br />“ဗိုလ္ႀကီးျမင့္ထူးက တေန႔မွာ က်ေနာ့္ကို ရင္းႏီွးယုံၾကည္လို႔ ဖြင့္ေျပာတဲ့သေဘာနဲ႔ သူအၫွင္းပန္း ခံရပုံကို အိတ္သြန္ဖာေမွာက္ ေျပာျပခဲ့တယ္။ သူက-<br /><br />“ကိုေအာင္သူ၊ ခင္ဗ်ားမို႔လို႔ ေျပာရဦးမယ္။ က်ေနာ့္ကို မ်က္မွန္ႀကီး ကိုယ္တိုင္ ရိုက္ႏွက္ထိုးႀကိတ္ ၿပီးတဲ့ေနာက္၊ သူ႔တပည့္ ေထာက္လွမ္းေရး အရာရွိေတြက က်ေနာ့္ကိုဆက္ၿပီး လူမဆန္တဲ့ နည္းေတြနဲ႔ ႏွိပ္စက္လာၾကေတာ့ က်ေနာ္က ရွင္းရွင္းနဲ ့ဘြင္းဘြင္းပဲ ေျပာလိုက္တယ္။<br /><br />‘က်ေနာ္ မဆလ စနစ္ကိုေရာ၊ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကိုေရာ မယုံၾကည္ဘူး။ ဒီစနစ္ ေတြဟာလည္း တိုင္းျပည္ကို ဘယ္ေတာ့မွ အက်ိဳးမျပဳနိုင္ဘူး။ ဗမာျပည္အတြက္ ထြက္ရပ္ လမ္းဟာ တစ္လမ္းပဲ ရွိတယ္။ အဲဒါဟာ အမ်ားျပည္သူ ႏွစ္သက္ လက္ခံျမတ္ႏိုးတဲ့ ဒီမိုကေရစီစနစ္နဲ ့က်င့္စဥ္ပဲ’ လို ့ ေျပာလိုက္ေတာ့၊ မ်က္မွန္ႀကီးက သူၾကားခ်င္တာ ဒါမဟုတ္ဘူး။ တပ္ထဲကေန ဘယ္လို စည္းရုံးၿပီး၊ ဘယ္လိုပုန္ ကန္ၾကမယ္၊ ဘယ္သူေတြပါတယ္၊ ဘယ္သူေတြဦးေဆာင္တယ္၊ ဘယ္လို အစီအစဥ္ေတြ ရွိတယ္ ဆိုတာပဲ ဆိုၿပီး၊ ရိုက္လိုက္ ထိုးလိုက္ ကန္လိုက္နဲ႔ မရမက ေမးေနတာပဲ။ ပထမပိုင္းေတာ့ အစားအေသာက္ ေကာင္းေကာင္းေပးမယ္၊ ေနရာ ေကာင္းေကာင္းမွာ ထားမယ္၊ စာဖတ္ခြင့္ရမယ္၊ အစိုးရသက္ေသ ျဖစ္ေစရမယ္၊ ဆိုတာေတြနဲ႔ မွ်ား၊ သူတို႔လိုခ်င္တဲ့အေျဖမရေတာ့ ေဒါသူပုန္ထၿပီး ရမ္းေတာ့တာပဲ၊ ဖမ္းခါစမွာ ေကာင္းေကာင္း မြန္မြန္ ထားၿပီး၊ သူတို႔ လိုခ်င္တာမရေတာ့၊ က်ားတို႔ ျခေသၤ့တို႔ ထည့္တဲ့ သံေလွာင္အိမ္ထဲမွာ ထည့္တယ္။<br /><br />ေလွာင္အိမ္ထဲမွာ ပထမေတာ့ အိပ္ယာတို႔၊ ကုတင္တို႔၊ ေစာင္ေခါင္းအုံးတို႔ ေပးထားရာကေန တစ္ခုစီ ျပန္သိမ္းတယ္၊ သူတို႔ရဲ႕စစ္ေဆးေရး စာအုပ္ႀကီးထဲက နည္းေတြ အတိုင္းေပါ့၊ အစာနဲ႔ ေရကို ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ျဖတ္ေတာက္လာတယ္၊ ေနာက္ဆုံး သံမန္တ လင္းေပၚမွာပဲ အိပ္ရတယ္၊ မ်က္နွာက်က္က မီးေခ်ာင္းကလဲ ထိန္ထိန္လင္း၊ ျခင္ကလဲအလြန္ေပါဆိုေတာ့ ညတိုင္ ဘယ္အိပ္ရမလဲ။ တခါတေလေမွးကနဲျဖစ္သြားရင္ အေစာင့္ စစ္သား ေရာက္လာၿပီး မအိပ္ရေအာင္ သံမန္တလင္း ကိုေသနတ္ဒင္နဲ႔ အဆက္မျပတ္ထုေတာ့တာပဲ၊ ည (၁) နာရီ ေလာက္ဆို မ်က္ႏွာသုတ္ပု၀ါ ပတ္ၿပီး အခန္းတခုထဲ ေခၚသြားျပန္ၿပီ၊ ထိုင္ခိုင္းၿပီး မ်က္ႏွာသုတ္ ပု၀ါကို ဖယ္လိုက္ေတာ့ မ်က္ႏွာကို ဆလိုက္မီးႀကီးနဲ႔ ထိုးေတာ့တာပဲ၊ ေရွ ့တည့္တည့္မွာ စစ္မယ့္ ေဆးမယ့္ ပါးကြက္သား နွစ္ေယာက္ ရွိေနၿပီး၊ သူတို႔ရဲ႕နံေဘး ညာဘက္ နံရံမွာေတာ့ အတြင္းကို အျပင္က ျမင္ရၿပီး၊ အတြင္းက အျပင္ကို မျမင္ရတဲ့မွန္ (one way mirror) တပ္ထားတယ္။<br /><br />အဲဒီမွန္ ေနာက္မွာေတာ့ အတြင္းက ျဖစ္ပ်က္သမွ်ကို ၾကည့္ၿပီး ၫႊန္ၾကားခ်က္ေတြထိုင္ေပးေနတဲ့ ဆရာႀကီးေတြ ရွိေနတာေပါ့။ စစခ်င္းေတာ့ ေခ်ာ့ေမာ့ၿပီး ခ်ိဳခ်ိဳသာသာေတြ ေမးတယ္။ ၿပီးေတာ့ ဘီလူးခန္း၀င္လာေတာ့တာပဲ။ အေျပာအဆိုကအစ မေအႏွမခ်င္း မိုးမႊန္ေအာင္ဆဲ၊ အင္မတန္ ယုတ္ရင့္ၾကမ္းတမ္း ေအာက္တန္းက်လြန္းတယ္။<br /><br />‘ဒီေလာက္ေတာင္ ေခါင္းမာတဲ့ေကာင္၊ ေလယာဥ္ပ်ံ စီးခိုင္းရမွာေပါ့ကြာ’ ဆုိၿပီး၊ အျပင္ကို ဘဲလ္ႏွိပ္လိုက္တာနဲ႔ အထဲကို စက္ဘီးတစီး သြင္းယူလာၾကတယ္။ စက္ဘီးကုိ ေဒါက္ေထာက္ ၿပီးတဲ့ေနာက္ က်ေနာ့္ကို စက္ဘီးေပၚ ထိုင္ခိုင္း၊ လက္ႏွစ္ဘက္ကို ေဘးကိုဆန္႔ခိုင္းထားၿပီး ေျခနင္းကို အဆက္မျပတ္ နင္းၿပီး စက္ဘီးစီး ခိုင္းထားတယ္။ ပါးစပ္ကလဲ ေလယာဥ္ပ်ံ အသံနဲ႔တူတဲ့ အသံကို ေအာ္ခိုင္းလို႔ ေအာ္ေနရတယ္။ ညာေကြ႔ ဆိုရင္ ဆန္႔ထားတဲ့ ညာလက္ကို ေအာက္ဘက္ကို ႏွိမ့္ေပး၊ ဘယ္လက္ကို ေၿမွာက္ေပးၿပီး ကိုယ္ကို ညာဘက္ နည္းနည္းလွည့္ ေပးရတယ္။ ဘယ္ေကြ႔ဆိုရင္ အဲဒီရဲ႕ ဆန္႔က်င္ဘက္အတိုင္းလိုက္လုပ္၊ ပါးစပ္က ေလယာဥ္ပ်ံ အသံကေတာ့ မျပတ္ေစရဘူး။<br /><br />ေျခကုန္လက္ပန္းက်ၿပီး စက္ဘီးေပၚက ျပဳတ္က်မွပဲ၊ ေလယာဥ္ပ်ံ ခိုင္းတာကို ရပ္ၿပီး၊ အေညာင္းေျပ အေၾကာေလွ်ာ့ဖို႔ ဆိုၿပီး၊ ကေလးလို လက္ႏွစ္ဘက္ ၾကက္ေျခခတ္နဲ႔ ကိုယ့္နားရြက္ ကိုယ္ဆြဲၿပီး ထိုင္ထ လုပ္ခိုင္းေတာ့တာပဲ။ ေနာက္ဆုံး မလုပ္နိုင္ေတာ့လို႔ လူကလဲ ၿပိဳက်သြားမွပဲ ထိုင္ထ လုပ္ခိုင္းတာကို ရပ္လိုက္တယ္။ လူရဲ႕ဂုဏ္သိကၡာကို အနိမ့္ဆုံး ေရာက္ေအာင္ခ်ၿပီး ကိုယ့္ကိုယ္ကို စိတ္ဓါတ္ေရးရာ သိမ္ငယ္သည္ ထက္သိမ္ငယ္ သြားေအာင္၊ သူတို႔ကို ရို႔က်ိဳးေၾကာက္ရြံ႔သြားေအာင္ လုပ္တာပါပဲ”<br /><br /><span style="font-weight: bold;">သေျပတခက္ ေၾကြရက္ကယ္ေစာ- အခန္း (၈)</span><br /><br />ဗိုလ္ႀကီးျမင့္ထူး၏ ကိုယ္ေတြ႔မ်ားကို တဆင့္ျပန္ ေျပာျပေနသူ ကိုေအာင္သူေရာ၊ နားေထာင္ေနသူ က်ေနာ္ပါ ေရၾကည္အိုင္တြင္ လူမဆန္ေအာင္ ႏွိပ္စက္ၫွင္းပန္းခံရျခင္းကို ကိုယ္တိုင္ကိုယ္က် ႀကံဳေတြ႔ခံစားခဲ့ၾကရသူမ်ား ျဖစ္ရာ၊ ဗိုလ္ႀကီးျမင့္ထူး မေသမီ စိတ္ေရာကိုယ္ပါ မည္မွ် ခံစား သြားရသည္ကုိ က်ေနာ္တို႔ ႏွစ္ေယာက္ စိတ္၀ိညဥ္ခ်င္း ထိကပ္စြာ ေကာင္းေကာင္းႀကီး သေဘာေပါက္ နားလည္ေနၾကပါသည္။<br /><br />ထိုေခတ္ ထိုအခါက ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္မႀကံဳဘူးမၾကားဘူးေသးသည့္ ျမန္မာအခ်င္းခ်င္း စနစ္တက် ျပင္ဆင္၍ ႏွိပ္စက္ၫွင္းပန္းျခင္းကို ခံစားသြားရသည့္ ဗိုလ္ႀကီးျမင့္ထူး၏ မေသဆုံးမီ ကိုယ္ေတြ႔ အျဖစ္အပ်က္မ်ားအား ကုိေအာင္သူမွ ဆက္ျပန္ပါသည္။<br /><br />“အဲဒီလို ျဖစ္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာပဲ စစ္ေဆးေနတဲ့ အရာရွိတေယာက္က အခ်က္ေပးလိုက္တဲ့ အခါမွာ အေစာင့္စစ္သားက ပန္ကာတစ္လုံးကုိ ယူလာၿပီး၊ က်ေနာ့္ ေရွ႔ႏွစ္ေပခြဲ သုံးေပေလာက္ ရွိတဲ့ ေနရာမွာ လာခ်တယ္။ သူတို႔ေပးတဲ့ အမိန္႔အတိုင္း က်ေနာ္ဟာ လက္ႏွစ္ဘက္ကိုေနာက္ပစ္ၿပီး ပန္ကာေရွ႔မွာ ရပ္ေနရပါတယ္။ အရာရွိက အမိန္႔ေပး လိုက္တဲ့အခါမွာ အေစာင့္စစ္သားက ပန္ကာကို အရွိန္အျပင္းဆုံး ခလုပ္မွာ ထားၿပီး ဖြင့္လိုက္တယ္။ အစမွာေတာ့ ေစာေစာက ၫွင္းဆဲ ထားလို ့ေခၽြးသံတရႊဲရႊဲ ျဖစ္ေနတဲ့ က်ေနာ့္ရဲ့ ကိုယ္ခႏၶာဟာ ပန္ကာေလေအးရဲ႕အရသာကို အရူး အမူးလက္ခံေနမိတယ္။ နာရီ၀က္ေက်ာ္ ၾကာလာတဲ့အခါ မွာေတာ့ ၾကက္သီးေတြထလာၿပီး၊ ပန္ကာေလေအးရဲ႕စူးစူးရဲရဲ အေအးဒဏ္ကို လွလွႀကီး ခံရေတာ့တယ္။<br /><br />တျဖည္းျဖည္းနဲ ့ကိုယ္ေတြ လက္ေတြ ရင္ဘတ္ေတြ ေအာင့္လာ က်င္လာ တက္လာၿပီး ေျခသလုံး ႄကြက္တက္ လာေတာ့တယ္၊ အသားလတ္လတ္ ဂင္တိုတို အရာရွိက ေျဖာင့္ခ်က္ မေပးရင္ ပန္ကာကုိ မရပ္ဘူးလုိ႔ က်ေနာ့္ကို မုိက္ၾကည့္ၾကည့္ၿပီး ေျပာေနတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ႏွစ္နာရီေက်ာ္ ၾကာလာတဲ့အခါမွာ က်ေနာ့္ တကိုယ္လုံး တုန္တုန္ရီရီ ျဖစ္လာၿပီး ဘယ္လိုမွ မဟန္နိုင္ေတာ့ပဲ သံမန္တလင္းေပၚ က်ေနာ္လဲက် သြားခဲ့တယ္။ အဲဒီမွာမွ ပန္ကာကို ရပ္လိုက္ၾကေတာ့တယ္။<br /><br />က်ေနာ့္ကို စစ္တဲ့အရာရွိက ‘ဒါ အစပဲ ရွိေသးတယ္၊ ဒီ ထက္ဆက္ၿပီး ေခါင္းမာေနရင္ ဒီထက္သာတဲ့ နည္းေတြနဲ႔ ခင္ဗ်ားကိုစစ္မယ့္ နက္ဖန္ သို႔မဟုတ္ ဘယ္ေသာအခါေတြက ေစာင့္ႀကိဳေနတယ္၊ ဒါကို သေဘာေပါက္ၿပီး နက္ဖန္ည ျပန္ဆုံၾကတဲ့အခါ ေျဖာင့္ခ်က္ေပးဖို႔ အသင့္လုပ္ထားပါ’ လို႔ ေျပာၿပီး၊ က်ေနာ့္ကို ျပန္ေခၚသြားဖို႔ အေစာင့္ေတြကို အမိန္႔ေပးလိုက္တယ္။ ထုံးစံအတိုင္း က်ေနာ့္မ်က္နွာကို မ်က္ႏွာသုတ္ပု၀ါနဲ ့စည္း၊ အေစာင့္က ေဖ်ာင္းကနဲေနေအာင္ ေသနတ္ေမာင္းကိုတင္လိုက္ၿပီးမွ က်ေနာ့္ကို ျပန္ေခၚလာခဲ့ၾကတယ္”<br /><br />ကိုေအာင္သူမွ ဗိုလ္ႀကီးျမင့္ထူး၏ ကိုယ္ေတြ႔မ်ားကို အသဲလိႈက္ေသာ အသံျဖင့္ ေျပာေနရာမွ ေခတၱ နားလိုက္ပါသည္။<br /><br />ဗိုလ္ႀကီးျမင့္ထူး၏ ကိုယ္ေတြ႔ေျပာျပခ်က္မ်ားအား တဆင့္ျပန္ ေျပာျပေနသူ ကိုေအာင္သူသည္ ဗိုလ္ႀကီးျမင့္ထူး ႏွင့္ ေရၾကည္အိုင္ကို စိတ္အာရုံထဲတြင္ လုံး၀ ႏွစ္ထားၿပီး ခံစားခ်က္ အျပည့္ ႏွင့္ ေျပာျပေနသည္မ်ား ျဖစ္ရာ၊ က်ေနာ္သည္ မိမိကိုယ္တိုင္ ေရၾကည္အုိင္ျပန္ ျဖစ္သည္ကို ေမ့ေလ်ာ့ေနၿပီး၊ ဗိုလ္ႀကီးျမင့္ထူးမွ ေ၀ဒနာမ်ား မခ်ိမဆန္ ့ခံစား သြားရသည္ကို ျမင္ေယာင္ကာ စုပ္တသတ္သတ္နွင့္ နားေထာင္ေနမိ၏။<br /><br />ကိုေအာင္သူသည္ ေရေႏြးၾကမ္းကို တခ်က္ ေမာ့ေသာက္လိုက္ၿပီး က်ေနာ့္အား ေစ့ေစ့ၾကည့္ကာ<br /><br />“အကိုက က်ေနာ့္ကို ဗိုလ္ႀကီးျမင့္ထူး ေျပာသြားသမွ် အကုန္လုံး တခုမက်န္ သိခ်င္တာဆိုေတာ့ က်ေနာ္ ဘာမွမခ်န္ပဲ ဆက္ေျပာပါ့မယ္၊ ဗိုလ္ႀကီးျမင့္ထူး က်ေနာ့္ကိုမွာသြားသလိုသာ အခုလို ရက္စက္မႈကမ္းကုန္တဲ့ စစ္အာဏာရွင္ စနစ္ဆိုးႀကီး ဗမာျပည္မွာ ထပ္မေပၚေအာင္ တေန ့က်ရင္ ဗိုလ္ႀကီးျမင့္ထူးရဲ႕အျဖစ္အပ်က္ေတြကို တိုင္းျပည္ကသိ ေအာင္ မွတ္တမ္းတင္ေဖၚထုတ္ေပးပါ အကိုရာ”<br /><br />“အဲဒီအတြက္ပဲ ကိုေအာင္သူကို က်ေနာ္ကအရမ္းေတြ ့ခ်င္ခဲ့တာေပါ့ဗ်ာ”<br /><br />“အဲဒီညက ပန္ကာေလနဲ႔ အဆုံးသတ္ခဲ့တဲ့ ငရဲခန္းအၿပီးမွာ၊ ဗိုလ္ႀကီးျမင့္ထူး က်ေနာ့္ကို ေျပာျပတာက - က်ေနာ္က လမ္းမေလွ်ာက္ နိုင္ေတာ့တဲ့အတြက္ ပါးကြက္သားႏွစ္ေယာက္က က်ေနာ့္ကို တြဲေခၚလာၿပီး က်ားျခေသၤ့ ထည့္တဲ့ ေလွာင္အိမ္ထဲ ျပန္သြင္းလိုက္တယ္၊ က်ေနာ္လဲ သံမန္တလင္းေပၚ တုံးကနဲလဲက်သြားၿပီး ခ်က္ခ်င္းလို အိပ္ေပ်ာ္ သြားတယ္။ ေနာက္တေန႔ က်ေနာ္နိုးလာေတာ့ က်ေနာ့္အတြက္ အစားအေသာက္ေတြ ဖြယ္ဖြယ္ရာရာနဲ႔ ပိုပိုလွ်ံလွ်ံ ေရာက္လာတယ္၊ သိမ္းသြားတဲ့ ကုတင္၊ အိပ္ယာ၊ ေစာင္၊ ျခင္ေထာင္ေတြ ျပန္ေရာက္လာတယ္။ ညေနပိုင္းမွာ က်ေနာ့္ကို ေရခ်ိဳးထုတ္တယ္၊ အေစာင့္လုပ္တဲ့လူရဲ့ မ်က္နွာထားတို႔ ေျပာပုံဆိုပုံ ေတြကပါ ခ်ိဳသာေနတယ္၊ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ေတာင္ မယုံနိုင္ ျဖစ္ေနရတယ္။ ဒါေပမဲ့လဲ ဒါေတြဟာ မုန္တိုင္းမက်ခင္ လာေနတဲ့ေလေျပေတြဆိုတာ ေနာက္သုံးရက္ေျမာက္ညမွာ သိရပါေတာ့တယ္။ နွစ္ညနဲ႔တရက္ ေကာင္းေကာင္း အနားရ၊ ေကာင္းေကာင္းစားရလို႔ က်ေနာ့္ရဲ့ စိတ္ေရာ ခႏၶာကိုယ္ပါ ထူထူေထာင္ေထာင္ ျဖစ္ေနတာကို ကိုယ့္ဟာကိုယ္ေတာင္ သတိထား မိတယ္။ အမွန္ကေတာ့ သူတို႔ စိတ္ႀကိဳက္ ထပ္ၿပီးႏွိပ္စက္နိုင္ေအာင္ က်ေနာ့္ကို က်က်နန အားေမြးေပး ထားတာကိုး။ အဲဒီ သုံးရက္ေျမာက္ ညသန္းေခါင္ေလာက္မွာ ထုံးစံအတိုင္း က်ေနာ့္ကို လက္ထိပ္ခတ္၊ မ်က္<br />နွာကို အ၀တ္စည္းၿပီး ေခၚထုတ္သြားၾကတယ္။<br /><br />သူတို ့ရဲ႕အခန္းထဲ ေရာက္ေတာ့ က်ေနာ့္ကို သူတို ့ထဲက အရာရွိတေယာက္က၊ အမွန္အတိုင္း ေျဖာင့္ခ်က္ေပးရင္ အထက္လူႀကီးေတြက က်ေနာ့္ကို အစိုးရ သက္ေသ အျဖစ္ ထားေပးမယ့္ အေၾကာင္း၊ လူႀကီးေတြ ရဲ႕ေစတနာကို ေလးစားၿပီး သူတို႔ကို ကူညီဖို႔ အေၾကာင္း၊ အျဖစ္မွန္ကို သူတို႔ အေနနဲ႔ အစစအရာရာ သိၿပီးသား ျဖစ္တဲ့အတြက္ က်ေနာ့္အေနနဲ႔ အနာမခံဖို႔ အေၾကာင္းေတြ ၿခိမ္းေျခာက္ျခင္းတ၀က္ သတိေပးျခင္းတပိုင္းနဲ႔ ေျပာလာပါတယ္။ က်ေနာ္က က်ေနာ္ သိသမွ်ေရာ က်ေနာ့္ သေဘာထားေတြကိုပါ ေျပာၿပီးၿပီ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ဘာမွထပ္ေျပာ စရာမရွိတဲ့ အေၾကာင္း၊ ဒါကို မေက်နပ္လို႔ က်ေနာ့္ကို ထပ္ႏွိပ္စက္ဦးမယ္ဆိုရင္လဲ ခံရမွာျဖစ္တဲ့ အေၾကာင္း ေျပာလိုက္ေတာ့၊ က်ေနာ့္ကို စစ္ေနတဲ့ ဂင္တိုတို အသားလတ္လတ္ အရာရွိဟာ မ်က္နွာမွာ ေဒါသေတြ ျပည့္လွ်မ္းသြားၿပီး သူ႔ေခါင္းကို ဘယ္ညာရမ္းေနပါတယ္။<br /><br />‘ကဲ ဒီလိုဆို လုပ္ငန္းစဖို႔ပဲ ရွိတယ္’ လို႔ သူကဆိုၿပီး၊ အေစာင့္ႏွစ္ေယာက္ကို အခ်က္ျပ လိုက္တဲ့အခါ ခုံတန္းရွည္ တခုကို အခန္းထဲ သြင္းလာၾကပါတယ္။ က်ေနာ့္ကို ခုံတန္းရွည္ေပၚမွာ ေျခေထာက္ ႏွစ္ေခ်ာင္းဆန္႔ၿပီး ထိုင္ခိုင္းပါတယ္။ က်ေနာ့္ရဲ့ ေျခက်င္း၀တ္ ႏွစ္ဘက္ကို ႀကိဳးနဲ႔တင္း ေနေအာင္ခ်ည္ၿပီး၊ အေပၚကေန သားေရႀကိဳး ျပားျပားထူထူ တေခ်ာင္းနဲ႔ ခုံတန္းရွည္နဲ႔ပါ ရစ္ပတ္ၿပီး ခ်ည္ထားျပန္ပါတယ္။ က်ေနာ့္ ၫို႔သႀကီး ႏွစ္ဘက္ ေပၚမွာေတာ့ အ၀တ္စပါးပါးကို ေရဆြတ္တင္ထားၾကပါတယ္။ က်ေနာ့္ ကိုယ္အေပၚပိုင္းကိုပါ ခုံတန္းရွည္ေပၚ လွဲခ်လိုက္ၿပီး ရင္ဘတ္ေတြ လက္ေတြကို ခုံတန္းရွည္နဲ႔ တင္းေနေအာင္ ႀကိဳးခ်ည္လိုက္ၾကပါတယ္။<br /><br />စစ္ေနတဲ့အရာရွိက ေခါင္းၫွိမ့္ျပလိုက္တဲ့ အခါမွာ အေစာင့္တေယာက္က လုံးပတ္ ႏွစ္လက္မေလာက္ အရွည္ႏွစ္ ေပခြဲေလာက္ရွိတဲ့ သစ္သားမ်ဥ္းလုံးကို က်ေနာ့္ၫို ့သႀကီးေပၚက အ၀တ္စေပၚမွာ တင္ၿပီး မ်ဥ္းလုံးရဲ့ တဘက္ကို ကိုင္လိုက္ပါတယ္။ ေနာက္အေစာင့္ တေယာက္ကပါ မ်ဥ္းလုံးရဲ့ က်န္တဲ့တဘက္ကို ကိုင္လိုက္ပါတယ္။ သူတို႔ ႏွစ္ေယာက္ကို ရတဲ့ အလစ္ေလးမွာ လွန္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ က်ေနာ့္ကို ရဲရဲျပန္မၾကည့္ရဲပဲ မ်က္နွာေတြကို လႊဲလိုက္ၾက ပါတယ္။ သူတို႔ရဲ့ မ်က္လုံးေတြ ရီေ၀ေ၀ ျဖစ္ေနတာေၾကာင့္၊ ရဲေဆးတင္ အရက္ ေသာက္ထား ၾကတာကို အရက္နံ ့ ေတြနဲ ့အတူ က်ေနာ္သတိထားလိုက္မိတယ္။<br /><br />MI ရဲေဘာ္ႏွစ္ေယာက္ဟာ ပထမေတာ့ လက္အားနည္းနည္း၊ ကိုယ္အားနည္းနည္းနဲ႔ မ်ဥ္းလုံးကို အထက္ေအာက္ အစုန္အဆန္ လွိမ့္ေနပါေသးတယ္။ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ လက္ ဖိအား၊ ကိုယ္ဖိအားေတြကို ျမွင့္ၿပီး အျပန္အလွန္ လိွမ့္လိုက္ၾကတာ၊ က်ေနာ့္အသားထဲမက အရိုးထဲ ထိေအာင္ အခံ ရခက္ေအာင္နာတဲ့အတြက္ အံကို တင္းတင္းႀကိတ္ ထားတယ္။ ေနာက္ဆုံးမွာ အံမခဲနိုင္ေတာ့ပဲ အေဖ အေမတၿပီး ေအာ္ရေတာ့တယ္။ ၫို့သႀကီးေတြဟာ ပူစပ္ပူေလာင္နဲ႔ ေၾကမြသြားသလို စိတ္ကထင္မိတယ္။ နာရီ၀က္ေလာက္ ၾကာေတာ့မွ အသားညိဳညိဳ ခပ္ပိန္ပိန္ မ်က္မွန္နဲ႔ အရာရွိတေယာက္က မ်ဥ္းလုံးလွိမ့္တာကို ရပ္ခိုင္းလိုက္ပါတယ္။<br /><br />ဂင္တိုတိုအရာရွိကေတာ့ က်ေနာ့္ကို မေက်နိုင္မခ်မ္းနိုင္ မ်က္နွာနဲ႔ ၾကည့္ေနပါတယ္။ အေစာင့္ တေယာက္ ၫို႔သႀကီးေပၚက အ၀တ္စကို ဆြဲလွန္လိုက္တဲ့အခါ အညိဳအမဲေတြ ေသြးခ်ဥ္းခ်ဥ္း နီေနတာေတြကို ေတြ႔လိုက္ရတယ္။ အဲဒီညဟာ ေရၾကည္အုိင္မွာ ပထမဆုံး က်ေနာ့္ ေသြးေျမက်တဲ့ ညမို႔ ဘယ္ေတာ့မွ မေမ့ဘူးဗ်ာ။ မ်ဥ္းလွိမ့္တာကို ရပ္ၿပီး တဲ့ေနာက္၊ ညိဳညိဳပိန္ပိန္ အရာရွိက တာ၀န္အရ လုပ္ရတာ ျဖစ္တဲ့အေၾကာင္း၊ ရတဲ့နည္းနဲ႔ စစ္လို႔ အထက္က အမိန္႔ ေပးထားလို႔ ဒီလိုလုပ္ရတာ ျဖစ္တဲ့အေၾကာင္း၊ ဆက္ၿပီး “ဘူး” ခံေနရင္ ပိုနာမွာ ျဖစ္တဲ့အေၾကာင္း ေလေအးေအးနဲ ့ က်ေနာ့္ကို ေျပာေနပါတယ္။<br /><br />က်ေနာ္က က်ေနာ္သိတာကို သိသလို ေျပာၿပီးၿပီ၊ မသိတာကို သိသလိုလို လည္ဆည္ၿပီး ေျပာဖို႔ မျဖစ္နိုင္တဲ့ အေၾကာင္း၊ ဘာကို သိခ်င္တယ္ဆိုတာ ဒဲ့ဒိုး ေမးဖို႔နဲ႔ သိရင္သိတာ ကိုေျဖမယ့္ အေၾကာင္းျပန္ေျပာ လိုက္တဲ့အခါ ညိဳညိဳပိန္ပိန္ အရာရွိက အေစာင့္ ႏွစ္ေယာက္ကို လမ္းမေလွ်ာက္နိုင္ေတာ့တဲ့ က်ေနာ့္ကို တြဲေခၚလာခိုင္းၿပီး၊ သူတို႔ ေရွ့ကကုလား ထိုင္မွာ ထိုင္ခိုင္းပါတယ္။ ဂင္တိုတို အရာရွိကေတာ့ ေဒါသမီးဟုန္းဟုန္း ေတာက္ေနတဲ့ မ်က္လုံးေတြနဲ႔ က်ေနာ့္ကို စိုုက္ၾကည့္ေနတယ္။<br /><br />မၾကာခင္မွာပဲ က်ေနာ့္ေရွ ့က စားပြဲေပၚမွာ ေရ၊ ေကာ္ဖီ၊ ကိတ္မုံ ့၊ စီးကရက္တို ့ေရာက္လာတယ္။ က်ေနာ္က ေရကို နွစ္ဖန္ခြက္ေလာက္ အားရပါးရေသာက္၊ ေကာ္ဖီကိုလဲေသာက္ လိုက္ေတာ့ သူတို႔က စီးကရက္ တလိပ္ကိုပါ မီးညွိၿပီး ေပးလာတယ္။ က်ေနာ္ စိတ္ရွိလက္ရွိ ဖြာပစ္လိုက္တယ္။ သူတို႔က စစ္ေဆးနည္း ေျပာင္းျပန္ၿပီေလ။ ညိဳညိဳပိန္ပိန္ ပုဂၢိဳလ္က က်ေနာ္နဲ႔ ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ ေအာင္ႀကီး၊ ဗိုလ္မႉးႀကီးၾကည္ေမာင္၊ သခင္သာခင္တို႔နဲ႔ ဘယ္လုိ အဆက္အသြယ္ရွိတယ္၊ တပ္ထဲကေန ဘယ္လိုပုန္ကန္ဖို႔ အစီအစဥ္ေတြရွိလဲ လို႔ ေမးၿပီးသားေတြကိုပဲ ေလေအးေလးနဲ႔ ေမးျပန္တယ္။<br /><br />က်ေနာ္က အဲဒီတပ္မႉးႀကီးေတြ ဘာစီစဥ္တယ္ဆိုတာ က်ေနာ့္အေနနဲ႔ ဘယ္လိုမွ မသိနိုင္တဲ့ အေၾကာင္းနဲ႔ သခင္သာခင္ကိုလဲ ဗိုလ္မႉးႀကီးၾကည္ေမာင္၊ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္က က်ဴတာကို ခ်စ္ၿမိဳင္တို႔က တဆင့္ အသိ ျဖစ္ခဲ့ေပမယ့္ တခါမွ သခင္သာခင္နဲ႔ စကားစျမည္ေဆြးေႏြး တာမ်ိဳးမရွိခဲ့တဲ့အေၾကာင္း အပ္ေၾကာင္း ထပ္ေနတဲ့ အေျဖကိုပဲ ျပန္ေျဖလိုက္တယ္။ ညိဳညိဳပိန္ပိန္ အရာရွိက ေခါင္းတညိတ္ညိတ္နဲ႔ နားေထာင္ေနၿပီး ဂင္တိုတုိ ပုဂိၢဳလ္ကေတာ့ ေဒါသတႀကီး ျဖစ္ေနတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာအေစာင့္ တေယာက္ဟာ အျပင္ကေန စာရြက္တရြက္ ကိုင္ၿပီး အခန္းထဲကို ၀င္လာတယ္။<br /><br />ဂင္တိုတို ပုဂိၢဳလ္က စာကိုဖတ္ၿပီး အားရေက်နပ္သြားတဲ့ပုံနဲ႔ ျပဳံးေနတယ္။ One way mirror ေနာက္ကေန အခန္းထဲကို ၾကည့္ေနတဲ့ ဆရာႀကီးေတြက ေနာက္ထပ္ အမိန္႔အသစ္တခု ေပးလိုက္တာပဲ ဆိုတာ က်ေနာ္ သိလိုက္တယ္။ အဲဒီကစၿပီး က်ေနာ့္ကို စစ္ေဆးတာမွာ ညိဳညိဳပိန္ပိန္ အရာရွိရဲ႕က႑ၿပီးသြားၿပီး၊ ဂင္တိုအရာရွိကပဲ စစ္ေဆးေရးကို ကိုင္ေတာ့တယ္။<br /><br />သူကတခ်က္ မဲ့လိုက္ၿပီး က်ေနာ့္ကို ‘ခင္ဗ်ား သက္သက္မဲ့ လိမ္ေနတာပဲ၊ သခင္သာခင္နဲ႔ သိၿပီးေတာ့မွ တပ္ထဲကေနျပန္ခ်မယ့္ အစီအစဥ္ေတြ မသိဘူးဆိုတာ လုံး၀မျဖစ္နိုင္ဘူး။ သူမ်ား ကိုပဲ လိမ္လို႔ရမယ္။ က်ဳပ္တို႔ MI ကို လိမ္လို႔မရဘူး၊ ၾကာတယ္၊ တပ္ထဲမွာ ဘာေတြလုပ္ဖို႔ လုပ္ထားတယ္ ဆိုတာ ေျပာမလား မေျပာဘူးလား၊ ဒါကိုပဲေျဖ’ ဆိုၿပီး လုပ္လာျပန္တယ္။<br /><br />က်ေနာ္က ‘ခင္ဗ်ားတို႔ ႀကိဳက္တာသာလုပ္၊ ကိုယ္မသိတာကို ဘယ္လိုလုပ္ ဘာသြားေျပာရမွာလဲ၊ တေန႔က်ရင္ က်ေနာ္ မသိဘူး ဆိုတာ မွန္တဲ့အေၾကာင္း ခင္ဗ်ားတို႔ သိလာလိမ့္မယ္’ လုိ႔ပဲ ေျပာလိုက္တယ္။ ရက္ရက္စက္စက္ လုပ္ဖို႔ သႏၷိဌာန္ခ်ထားတဲ့ ဂင္တိုတို အရာရွိက ရဲေဘာ္ တေယာက္ကို ဆက္လုပ္လို႔ အမိန္႔ေပး လိုက္တဲ့အခါ၊ ညိဳညိဳပိန္ပိန္ပုဂၢိဳလ္ဟာ က်ေနာ့္ကို မၾကည့္ေတာ့ပဲ၊ မ်က္နွာက်က္ကိုပဲ ၾကည့္ေနတယ္။<br /><br />အခန္းထဲကို ရဲေဘာ္ တေယာက္က ဒိုင္နမိုတလုံးနဲ႔ ၀ါယာႀကိဳးေတြယူလာၿပီး၊ ၀ါယာႀကိဳး အမွ်င္ေတြကို ဖြာေနေအာင္ လုပ္လိုက္ၿပီးမွ၊ က်ေနာ့္လက္ေခ်ာင္းေတြ ေျခေခ်ာင္းေတြကို ၀ါယာႀကိဳးမွ်င္ တခုစီနဲ႔ ပတ္ၿပီး တင္းေနေအာင္ ခ်ည္ၾကတယ္။ က်ေနာ့္ ကိုက်င္စက္နဲ႔ ႏိွပ္စက္ၾက ေတာ့မယ္ဆိုတာ ရိပ္မိလိုက္ပါတယ္။ က်င္စက္ရဲ့ အရွိန္ကို ျဖည္းျဖည္းေလး စလွည့္ေနရာကေန အရွိန္ကို တျဖည္းျဖည္းျမွင့္ယူသြားတယ္။ ေနာက္ပိုင္းမွာ အရွိန္ကို ျပန္မခ်ပဲ ျမန္ျမန္ႀကီး လွည့္ေတာ့တာပဲ။ တမိနစ္လွည့္လိုက္၊ တခါရပ္၊ တခါတေလ ဂင္တိုတို အရာရွိက လက္ႏွစ္ေခ်ာင္း ေထာင္ျပလိုက္ရင္ ႏွစ္မိနစ္ဆက္ တိုက္လွည့္လိုက္နဲ႔၊ ၀ါယာႀကိဳးေတြကေန လာေနတဲ့ လွ်ပ္စစ္ဓါတ္ဟာ ေျခေခ်ာင္းလက္ေခ်ာင္းေတြကတဆင့္ အသားထဲ၊ အရိုးထဲ၊ အဆစ္အျမစ္ ေတြထဲ စီး၀င္ေနေတာ့၊ တကိုယ္လုံး ေၾကမြသြားသလို နာလိုက္က်င္လိုက္တာဟာ၊ တျခား ဘာနာနည္းေတြနဲ႔မွ မတူေအာင္ မ်က္လုံးေတြပါ ေ၀၀ါးသြားၿပီး ဘာမွမျမင္ေတာ့တဲ့အထိ အခံရခက္တယ္။<br /><br />က်င္စက္ရပ္သြားတိုင္း ေျဖာင့္ခ်က္ေပး ေတာ့မလားလို႔ သူတို႔က ေမးရင္၊ က်ေနာ္က ယိမ္းထိုးေနတဲ့ က်ေနာ့္ ကိုယ္ကို ႀကိဳးစားထိန္းရင္း ေခါင္းခါျပလိုက္၊ က်င္စက္ကိုင္တဲ့ရဲေဘာ္က အမိန္႔ေတာင္ မေစာင့္ေတာ့ပဲ ဆက္လွည့္ လိုက္နဲ႔ေပါ့။ ကိုယ္ထဲက အာရုံေၾကာစနစ္ေတြပါ ပ်က္သြားတဲ့အထိ တကိုယ္လုံးက်င္ေနၿပီး၊ ဆီးေတြပါ အလိုလို ထြက္က်ေနတဲ့အထိ ျဖစ္လာေတာ့၊ က်ေနာ္ဟာ ခႏၶာကိုယ္ကို မထိန္းနိုင္ေတာ့ပဲ သံမန္တလင္းေပၚ ပစ္လဲက်ၿပီး သတိလစ္ သြားခဲ့တယ္။ ႏွစ္မိနစ္ေလာက္ က်ေနာ္ သတိလစ္ေနၿပီး၊ သတိျပန္ရလာေတာ့ အခန္းထဲမွာ ဘယ္သူမွ မရွိေတာ့ပဲ၊ က်ေနာ့္ကို ဒီအတိုင္း ထားထားတယ္။ အေတာ္ႀကီးၾကာမွ ရဲေဘာ္ေတြ အခန္းထဲ ျပန္၀င္လာၿပီး က်ေနာ့္ကို ဆြဲထူၿပီး ကုလားထိုင္ေပၚ ထိုင္ရက္ အေနအထားနဲ႔ ေရႊ ့တင္ၾကတယ္။<br /><br />က်ေနာ္က က်ေနာ့္ဟာ က်ေနာ္ ဘာမွ မလုပ္နိုင္ေတာ့ဘူး။ စစ္ေဆးေရးအရာရွိေတြပါ ျပန္၀င္လာ ၾကၿပီး၊ က်ေနာ္နဲ႔ မ်က္နွာခ်င္းဆိုင္ ထိုင္ၾကျပန္တယ္။ က်ေနာ့္ကိုေရတိုက္၊ စီးကရက္တိုက္ေပမယ့္ ဒီတခါ က်ေနာ္ ဘာမွ မေသာက္ခ်င္ေတာ့လို႔ ေခါင္းခါျပလိုက္တယ္။ ဂင္တိုတိုအရာရွိက အံတႀကိတ္ႀကိတ္နဲ ့က်ေနာ့္ကို အစိမ္းလိုက္ “၀ါး” စားမယ့္ပုံနဲ႔ ၾကည့္ေနၿပီး၊ သူကပဲ ရေအာင္စစ္ နိုင္မလား၊ က်ေနာ္ကပဲ ဒီထက္ ခံနိုင္ရည္ရွိမလား ဆက္ၿပီး စမ္းခ်င္ေနတဲ့ပုံပါပဲ။<br /><br />သူက က်ေနာ္ဟာ အင္မတန္ ေခါင္းမာၿပီး အေပးအယူ မလုပ္ခ်င္တဲ့ေကာင္လုိ႔ လူႀကီးေတြက ယူဆသြားၿပီး အရမ္း စိတ္ဆိုးေနၾကတယ္၊ မရ ရတဲ့နည္းနဲ႔ က်ေနာ့္ကိုစစ္ဖို႔ အထက္လူႀကီးရဲ့အမိန္႔ ေရာက္လာၿပီ၊ ဒီထက္ တဆင့္ျမင့္တဲ့နည္းနဲ႔ စစ္မယ္လို႔ ေျပာတယ္၊ အထက္လူႀကီးဆိုတာ မ်က္မွန္ႀကီးတင္ဦး ပဲလို႔ က်ေနာ္ နားလည္လိုက္ပါတယ္။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ ေထာက္လွမ္းေရး ၫႊန္ၾကားေရးမႉး ဗိုလ္မႉးႀကီးခ်စ္ခင္ (ေလ) ကိုေက်ာ္ၿပီး ေရၾကည္အိုင္ ဗဟိုေထာက္လွမ္းေရး တပ္မႉးနဲ႔ ေထာက္လွမ္ေရး ဒုၫႊန္ၾကားေရးမႉး မ်က္မွန္ႀကီး တင္ဦးဟာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေန၀င္းနဲ႔ သူနဲ႔ ႏွစ္ေယာက္ထဲ တုိင္ပင္ၿပီး နိုင္ငံေရးနဲ႔ ပတ္သက္သမွ် ဖမ္းတာဆီးတာ စစ္တာေဆးတာေတြ လုပ္ၾကတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေန၀င္း ျဖစ္ခ်င္တာေတြကို ပုံေဖၚေပးေန တယ္ဆိုတာ တပ္ထဲမွာ အားလုံးသိေနလို ့ပဲ။<br /><br />က်ေနာ္က ‘ဒီေလာက္ထိ ဆင္းရဲဒုကၡမ်ိဳးစုံနဲ႔ အစစ္ခံေနတာ ေခါင္းမာေနတာ မဟုတ္ဘူး၊ ကိုယ္သိတာနဲ႔ ကိုယ့္သေဘာထား အယူအဆေတြကိုေတာင္ ဖြင့္ေျပာၿပီးၿပီ၊ ကိုယ္မသိတာ ကိုေတာ့ ကိုယ္အသိလုပ္ၿပီး ဘယ္ေတာ့မွ ေျပာမွာ မဟုတ္ဘူးလို႔ က်ေနာ္က ေျပာတယ္လို႔ ခင္ဗ်ားတို႔ အထက္က ဆရာႀကီးကို ျပန္ေျပာလိုက္’ လို႔ ခပ္ျပတ္ျပတ္ပဲ ေျပာလိုက္ေတာ့ ဂင္တိုတို အရာရွိရဲ႕မ်က္ႏွာဟာ မီး၀င္း၀င္းေတာက္ သြားၿပီး ရဲေဘာ္ေတြကို ဆက္လုပ္လို႔ အသံကုန္ ေအာ္လိုက္တယ္။<br /><br />ညိဳညိဳပိန္ပိန္ အရာရွိကေတာ့ စိတ္မေကာင္းတဲ့ မ်က္ႏွာနဲ႔ က်ေနာ့္ကို ၾကည့္ေနတယ္။ အေစာင့္ ႏွစ္ေယာက္က က်ေနာ့္ကုိ ကုလားထိုင္ေပၚကေန ဒရြတ္တိုက္ဆြဲ ေခၚသြားၿပီး၊ ေခါင္းရင္းဘက္ကို ႏွိမ့္ ေျခရင္းဘက္ကုိ ျမွင့္ထားတဲ့ ခုံတန္းေပၚမွာ ပက္လက္လွန္ လွဲခ်လိုက္တယ္။ ရုန္းလို႔ မရေအာင္ က်ေနာ့္ တကိုယ္လုံးကို ခုံတန္းနဲ႔ ေရာၿပီး အ၀တ္ျဖဴစေတြနဲ႔ ႀကိဳးတုပ္သလိုတုပ္ၿပီး ခ်ည္ၾကၿပီး၊ ေခါင္းေပၚမွာ ေရဆြတ္ထားတဲ့ မ်က္ႏွာသုတ္ပု၀ါ အေသးတထည္ လာအုပ္ထားတယ္။ က်ေနာ့္ရဲ့ နွာေခါင္းေပါက္နဲ႔ ပါးစပ္ေပါက္ထဲကို ေရကို ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ေလာင္းခ်လာတယ္။<br /><br />ပါးစပ္က ပိတ္ထားလို႔ ရေပမဲ့ ႏွာေခါင္းကပိတ္လို႔ မရေတာ့ ေရဟာ အတားအဆီးမရွိ စီး၀င္လာတယ္။ ေရေလာင္းတဲ့ အရွိန္ကလည္း တျဖည္းျဖည္းျမန္လာတယ္။ အသက္မရႈပဲ အသက္ေအာင့္ထားတာကို လုပ္ေပမယ့္ တမိနစ္ ႏွစ္မိနစ္ေလာက္ပဲ လုပ္နိုင္ၿပီး၊ အသက္ရႈ လိုက္တာနဲ႔ ေရက ဒလေဟာ ႏွာေခါင္းထဲကို စီး၀င္လာေတာ့ အသက္ေအာင့္တာ လုပ္လို႔ မရေတာ့ဘူး။ အသက္ရႈမရတာရယ္၊ ေရမြန္းတာရယ္ေၾကာင့္ ရင္ဘတ္ႀကီး ဖူးေယာင္လာသလို ေအာင့္ေနၿပီး က်ေနာ္ သတိလစ္သြားၿပီး ဘာေတြဆက္ျဖစ္တယ္ ဆိုတာမသိေတာ့ဘူး။<br /><br />သတိျပန္ရလာေတာ့ က်ေနာ္ဟာ က်ားျခေသၤ့ေလွာင္အိမ္ထဲ ျပန္ေရာက္ေနတာ သိလိုက္ရတယ္။ က်ေနာ့္ တကိုယ္လုံး သန္႔ရွင္းေရး လုပ္ထားတာ၊ ညိဳသႀကီးမွာ ေဆးထည့္ ပတ္တီးပတ္ထားတာ၊ အကၤ် ီ အ၀တ္အစားလဲ ေပးထားတာကို ေတြ႔ရတယ္။ မနက္တုိင္းမွာ ရဲေဘာ္တေယာက္လာၿပီး ဒဏ္ရာ ေတြကို ေဆးထည့္ ပတ္တီးလဲ ေပးေနတယ္။ ငါးရက္ေလာက္ က်ေနာ့္ကို ဘယ္သူမွ လာမေခၚၾကျပန္ဘူး။ ဒဏ္ရာဒဏ္ခ်က္ေတြ အနာက်က္တဲ့အထိ၊ ခႏၶာကိုယ္ ပုံမွန္ျပန္ျဖစ္တဲ့အထိ အနားေပးထားတယ္၊ ၿပီးရင္ ထပ္ႏွိပ္စက္ၾကဦးမယ္ ဆိုတာ က်ေနာ္ သေဘာေပါက္ပါတယ္။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">သေျပတခက္ ေၾကြရက္ကယ္ေစာ- အခန္း (၉)</span><br /><br />“ေမွ်ာ္မွန္းထားတဲ့အတိုင္း၊ (၆) ရက္ေျမာက္ည၊ နံနက္ (၁) နာရီေလာက္မွာေတာ့၊ က်ေနာ့္ မ်က္နွာကို အ၀တ္စည္းၿပီး၊ အေစာင့္ (၂) ဦးက ေခၚထုတ္သြားၾကပါတယ္။ ၃ မိနစ္ခန္႔ ၾကာတဲ့အခါမွာေတာ့ အခန္းတံခါး ဆြဲဖြင့္ၿပီး အခန္းတခုထဲ သြင္းလိုက္ပါတယ္။ မ်က္ေစ့ စည္းထားတဲ့ အ၀တ္စကို ေျဖလိုက္တဲ့ အခါမွာေတာ့၊ က်ေနာ္ဟာမ်က္မွန္တင္ဦးႀကီးရဲ႕ရုံးခန္း - သူ႔စားပြဲ ေရွ႔တည့္တည့္မွာ ေရာက္ေနတာ သိလိုက္ပါတယ္။ မ်က္မွန္ႀကီးက ေဒါသ အခိုးအလွ်ံေတြ ေ၀ေနတဲ့မ်က္လုံးအစုံနဲ႔ က်ေနာ့္ကို ေၾကာက္စရာ ေကာင္းေလာက္တဲ့ မ်က္နွာနဲ႔ လွမ္းၾကည့္ၿပီး”<br /><br />“မင္းဟာခုအထိ ေတာ္ေတာ္ ေခါင္းမာတဲ့အေကာင္ပဲ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္က မရ၊ ရတဲ့နည္းနဲ႔ စစ္လုိ႔ အမိန္႔ ေပးထားၿပီးၿပီ။ ခုေလာက္ အနာခံရတာကိုမွ သင္ခန္းစာ မယူတတ္ေသးရင္ ေသသည္အထိ မင္းကို ဆက္စစ္ရလိမ့္မယ္။ ဒီေတာ့ ဘာမွျခြင္းခ်န္မထားပဲ ေျဖာင့္ခ်က္ေပးလိုက္။ ငါမင္းကို ေခၚၿပီး ေနာက္ဆုံး အခြင့္အေရး ေပးလိုက္ျခင္းပဲ။”<br /><br />က်ေနာ္က ျပန္ေျပာမလို႔ လုပ္ေနစဥ္မွာပဲ မ်က္မွန္ႀကီးက အေစာင့္ (၂) ဦးကို အခ်ဳပ္သားကို ေခၚသြားၾကလို႔ အမိန္႔ ေပးလိုက္ပါတယ္။ အေစာင့္ (၂) ဦးဟာလဲ အမိန္႔ အတိုင္း က်ေနာ့ မ်က္နွာကို စည္းၿပီး မ်က္မွန္ႀကီး အခန္းက ေခၚထုတ္သြားၾကပါတယ္။<br /><br />(၅) မိနစ္ေလာက္ ၾကာတဲ့အခါ အခန္းတခုႏွင့္<br />တံခါးဖြင့္သံၾကားရၿပီး၊ က်ေနာ့္ကို ဆြဲသြင္းၾကပါတယ္။ မ်က္ေစ့ကို စည္းထားတဲ့ အ၀တ္ကိုု ဆြဲေျဖလိုက္တဲ့ အခါမွာေတာ့ - ယခင္ စစ္ေဆးေနက် ပုဂၢိဳလ္ ၂ ဦးရွိေနတဲ့ စစ္ေဆးေရး အခန္းထဲ ေရာက္ေနတာ ေတြ႔လိုက္ပါတယ္။<br /><br />ခတ္ပိန္ပိန္၊ အသားညိဳညိဳ ပုဂၢိဳလ္ရဲ႕မ်က္ႏွာကေတာ့၊ စိတ္မေကာင္းပုံ ေပၚေနသေလာက္၊ ဂင္တိုတို ပုဂၢိဳလ္ရဲ႕မ်က္ နွာကေတာ့ ေအာင္ေသ၊ ေအာင္သား၊ မၾကာမီ စားရေတာ့မဲ့အလား ျဖစ္ေနပါတယ္။<br /><br />ခပ္ပိန္ပိန္ ပုဂၢိဳလ္ကစၿပီး၊ တပ္တြင္းက ျပန္လည္ပုန္ကန္မဲ့ အစီအစဥ္ေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး၊ ေျဖာင့္ခ်က္ ေပးမေပး၊ အေျဖေပးဖို ့ (၃) မိနစ္အခ်ိန္ေပးမယ္လုိ ့ဆိုပါတယ္။<br /><br />က်ေနာ္က သူ႔စကားဆုံးဆုံးခ်င္းပဲဲ၊ က်ေနာ့္မွာ ဘာမွ ထပ္ေျဖာင့္ခ်က္ေပးဖို႔ မရွိေၾကာင္း အေျဖေပး လိုက္ပါတယ္။ က်ေနာ့္ စကားဆုံးတာနဲ႔တၿပိဳင္နက္ ေဒါသမာန္ဟုန္ ျပင္းထန္ေနတဲ့ ဂင္တိုတို ပုဂၢိဳလ္က ေဒါသသံျပည့္လွ်မ္းေနတဲ့ အသံႀကီးနဲ႔ အေစာင့္ (၂) ဦးကို “ရဲေဘာ္ ဆက္လုပ္” လို႔ အမိန္႔ ေပးလိုက္ပါတယ္။ အေစာင့္ (၂) ဦးလည္း အေလးျပဳ ထြက္ခြာသြားၿပီးတဲ့ေနာက္၊ ပါးကြက္ အာဏာသား (၃) ဦး၊ ႀကိဳးမ်ားနဲ ့၀င္လာၾကပါတယ္။<br /><br />ပါးကြက္အာဏာသား ၃ ဦးဟာ က်ေနာ့္ကို ထိုင္ေနရာက အတင္းဆြဲထ ေစၿပီး မတ္တပ္ရပ္ အေနအထား၊ လက္နွစ္ ဖက္ကို ခႏၶာကိုယ္ရဲ႕ေဘးတဖက္ တခ်က္စီမွာကပ္ေစပါတယ္္။ ေနာက္ၿပီးမွ တကိုယ္လုံးကို လက္သန္းလုံးေလာက္ ရွိတဲ့ ႀကိဳးနဲ႔ ရင္ဘတ္ေအာက္ပိုင္း၊ တင္ပုဆုံ၊ ေျခခ်င္း၀တ္၊ သုံးေနရာမွာ တင္းတင္းၾကပ္ၾကပ္ တုတ္ေနွာင္လုိက္ၾကပါတယ္။ ၿပီးတာနဲ႔ - အခန္း မ်က္ႏွာက်က္ အလယ္ေလာက္ မွာရွိတဲ့ သံမဏိခ်ိတ္ စက္သီးေပၚ လက္မေလာက္ရွိတဲ့ ႀကိဳးတေခ်ာင္းကုိ ပစ္တင္လိုက္ၿပီး၊ ႀကိဳးစတဖက္အား က်ေနာ္ရဲ့ ေျခခ်င္း၀တ္မွာ တုတ္စည္း ခ်ည္ေႏွာင္ထားတဲ့ ႀကိဳးမွာ ၂ ပတ္ ၃ ပတ္ေလာက္ရစ္ၿပီး တုတ္ေႏွာင္လုိက္ ျပန္ပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး က်ေနာ့္ကို သံမံတလင္းေပၚကို လဲွခ်လုိက္ပါတယ္။<br /><br />ပါးကြက္အာဏာသားတဦးက “အသင့္” လို႔ ေအာ္လုိုက္ပါတယ္။ အဲဒီအခါမွာ စစ္ေဆးသူ ၂ ဦးဟာ ထိုင္ရာမွ ရပ္လိုက္ၿပီး ဂင္တိုတိုပုဂၢိဳလ္က ဆက္လုပ္လို႔ အမိန္႔ေပး လုိက္တဲ့အခါမွာေတာ့ ပါးကြက္ အာဏာသား ၂ ဦးဟာ တဖက္ႀကိဳးစကေနၿပီး တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ဆြဲပါေတာ့တယ္။ မၾကာခင္မွာပဲ က်ေနာ့္ ခႏၶာကိုယ္ဟာ ေဇာက္ထိုးမိုးေမွ်ာ္ ျဖစ္သြားပါတယ္။ စက္သီးနဲ႔ ေျခေထာက္ တစ္ေပသာသာ အကြာေလာက္ေရာက္တဲ့အခါမွာ အဆြဲရပ္ၿပီး ႀကိဳးစကို နံရံေဘးမွာ ရွိတဲ့ခ်ိတ္မွာ ရစ္ပတ္လိုက္ပါတယ္။<br /><br />ပထမေတာ့ က်ေနာ့္ ခႏၶာကိုယ္ဟာ အနည္းငယ္ လည္ရမ္းေနပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ ဂင္တိုတိုလူက ပါးကြက္အာဏာသားမႉးကို “ဆရာႀကီး ဒီလူေျဖာင့္ခ်က္ ေပးမယ္ဆုိမွ က်ေနာ္တို႔ကို လာေခၚ” လုိ႔ အမိန္႔ေပးၿပီး ဆရာႀကီးဆိုသူ ပုဂၢိဳလ္က လြဲၿပီး အားလုံး အျပင္ကို ထြက္ခြာသြားၾကပါတယ္။<br /><br />က်ေနာ္လဲ ဆရာႀကီးဆိုသူကို ေဇာက္ထိုးမိုးေမွ်ာ္ ျဖစ္ေနရာက စူးစိုက္ၾကည့္လိုက္ မိပါတယ္။ ပုပု ၀၀ဖိုင့္ဖိုင့္၊ အသားမည္းမည္းၾကဳတ္ၾကဳတ္၊ မ်က္ႏွာဆိုးဆိုးနဲ႔ ဒါမ်ိဳးေတြ သူ႔အဖို႔ ရိုးေနၿပီ၊ သူ႔မွာ ဘာခံစားခ်က္မွ မရွိဘူးဆိုတာ သူ႔မ်က္ႏွာမွာ ေပၚလြင္ေနပါတယ္။<br /><br />က်ေနာ့္ ဦးေခါင္းကေတာ့ သံမံတလင္းရဲ႕အထက္ ၃ ေပ အျမင့္ေလာက္မွာ ရွိေနပါတယ္။ မၾကာခင္မွာပဲ ခႏၶာကိုယ္ တခုလုံးရဲ႕ေအာက္ကို ဆြဲေနတဲ့ အေလးခ်ိန္ဒဏ္ကို ေျခခ်င္း၀တ္ေတြမွာ အင္မတန္ အခံရခက္တဲ့ နာက်င္ကိုက္ခဲ မႈႀကီးကို နဖူးေတြ ့ဒူးေတြ ့ခံစားရပါေတာ့တယ္။<br /><br />နာရီ၀က္ေလာက္ ၾကာတဲ့အခါမွာေတာ့ တကိုယ္လုံးမွာရွိတဲ့ ေသြးေတြဟာ ဦးေခါင္းဆီကို ဦးတည္စုျပဳံ စီးဆင္းေနၾကတာမို႔၊ ပထမဦးေခါင္းတခုလုံး ျပည့္တင္းေရာင္ရမ္းတဲ့ အသိမ်ိဳး ခံစားရပါတယ္။ ဒီထက္ ၾကာလာတဲ့ အခါမွာေတာ့ မ်က္လုံးေတြ မႈန္၀ါးလာၿပီး ပတ္၀န္းက်င္ တခုလုံးဟာ မသဲမကြဲ ျဖစ္လာပါေတာ့တယ္။ ေျခခ်င္း၀တ္ ေနရာဟာ အင္မတန္ နာက်င္ ကိုက္ခဲရာက တျဖည္းျဖည္း ထုံက်င္လာပါေတာ့တယ္။<br /><br />လက္ႏွစ္ဘက္ကလဲ ဒီအတိုင္းပဲ တျဖည္းျဖည္း ထုံလာပါၿပီ။ ကိုယ္ခႏၶာကို ပုံမွန္မဟုတ္ပဲ ေဇာက္ထိုးမိုးေမွ်ာ္ အေနအထားနဲ႔ ၾကာရွည္ထားတဲ့အတြက္၊ အစာအိမ္နဲ႔ အျခား အတြင္း ခႏၶာကိုယ္ အစိတ္အပိုင္းအခ်ိဳ႔က အရည္အခ်ိဳ႔ဟာလဲ ပါးစပ္ေပါက္ကတဆင့္ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း စီးလာ ပါေတာ့တယ္။ က်ေနာ့္ မ်က္လုံးေတြက တျဖည္းျဖည္း ျပာလာပါၿပီ။ အသက္ရႈရတာ ျမန္လာသလို ရင္ထဲမွာလဲေမာ ပန္းတင္းၾကပ္လာပါၿပီ။ အသက္ရႈ မ၀ေတာ့ပါ။ က်ေနာ့္ကိုယ္ က်ေနာ္လဲ ငါရဲ႕ေနာက္ဆုံးအခ်ိန္ေတာ့ ေရာက္လာၿပီ လုိ႔ ယူဆမိပါတယ္။<br /><br />ဒါေၾကာင့္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တဦးပီပီ ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာကို ႀကိဳးစားအာရုံျပဳလိုက္ပါတယ္။ မ်ားမၾကာခင္မွာပဲ က်ေနာ့္ မ်က္လုံးအစုံ မႈန္၀ါးရီေ၀ေနရာမွ တခ်က္တခ်က္ မဲေမွာင္သြားပါတယ္။ မ်က္ခြြံေတြဟာလဲ တျဖည္းျဖည္း ေလးလံလာၿပီး က်ေနာ္ဘာမွသတိမရေတာ့ပါ။<br /><br />က်ေနာ္ သတိရလာတဲ့ အခ်ိန္မွာေတာ့ က်ေနာ့္ခႏၶာကိုယ္ဟာ သံမံတလင္း ေပၚေရာက္ေနၿပီး၊ ပါးကြက္ အာဏာသား တစ္ဦးက က်ေနာ့္မ်က္ႏွာကို ေရခဲေရစိမ္ထားတဲ့ အ၀တ္တခုနဲ႔ ပြတ္တိုက္ေပး ေနပါတယ္။<br /><br />အဲဒီေန႔ညကိုေတာ့ က်ေနာ္ ဘယ္ေတာ့မွ ေမ့နိုင္မယ္ မဟုတ္ပါ။ ဘာျပဳလုိ႔လဲဆိုေတာ့ သတိလည္ လာတာ နဲ႔တၿပိဳင္နက္ ပါးကြက္အာဏာသားေတြဟာ က်ေနာ့္ကို ေဇာက္ထိုးမိုးေမွ်ာ္ ဆြဲထားၾက ျပန္ပါတယ္။ ဒီလို လုပ္ၾကတာဟာ (၄) ႀကိမ္ထက္ မနည္းပါဘူး။<br /><br />ေနာက္ဆုံးအႀကိမ္ က်ေနာ္ သတိျပန္လည္လာတဲ့အခါမွာေတာ့ က်ေနာ္ဟာ က်ေနာ့္ရဲ့ အခ်ဳပ္ခန္း ကုတင္ေပၚကို ျပန္ေရာက္ေနပါၿပီ။ ကိုယ္ေပၚမွာ ခ်ည္ေႏွာင္ထားတဲ့ႀကိဳးေတြလဲ မရွိေတာ့ပါဘူး။ တကိုယ္လုံးေမာပန္း ႏြမ္းလ်ေနသလို၊ ေျခခ်င္း၀တ္ေနရာေတြကေတာ့ အင္မတန္ နာက်င္ ကိုက္ခဲ ေနပါတယ္။ ေနာက္ၿပီးအဲဒီေနရာမွာ ႀကိဳးဒဏ္ေၾကာင့္ အခ်ိဳ ့ေနရာေတြမွာ ညိဳမဲေနသလို အခ်ိဳ႔ ေနရာေတြမွာလဲ အသားေတြ လန္ေနတာကို သတိျပဳမိပါတယ္။<br /><br />ေနာက္ ၂ ရက္ခန္႔ က်ေနာ့္ကို အခ်ဳပ္ခန္းထဲမွာပဲ ထားပါတယ္။ ေန႔တိုင္း ေဆးရဲေဘာ္ တေယာက္လာၿပီး ေျခခ်င္း ၀တ္မွာရွိတဲ့ ဒဏ္ရာေတြကို ေဆးေၾကာ၊ ေဆးလိမ္းေပးပါတယ္။ အစားအေသာက္ေတြကလဲ ပုံမွန္အတိုင္းရပါတယ္။ (၃) ရက္ေျမာက္ေန႔မွာ က်ေနာ္ လမ္းေလ်ာက္လို႔ ရပါၿပီ။ ဒါေၾကာင့္မို႔ ငါဘယ္လို ငရဲခန္းမ်ိဳး မၾကာခင္ ေတြ႔ရဦးမယ္ဆိုတာ ေတြးေတာ ေနမိပါတယ္။<br /><br />အဲဒီေန႔ ည (၈) နာရီသာသာခန္႔မွာပဲ က်ေနာ့္မ်က္နွာကို အ၀တ္စည္းၿပီး အေစာင့္ ႏွစ္ေယာက္က က်ေနာ့္ကိုေခၚ ထုတ္သြားၾကပါတယ္။ (၂) မိနစ္ေလာက္ အၾကာမွာ ေလႏုေအးရဲ႕တိုးေ၀ွ႔ တိုက္ခတ္ လိုက္တာကို ေတြ႔ထိရတာမို႔ အေဆာက္အဦး အျပင္ဘက္ ေရာက္ေနၿပီ ဆိုတာ သိရပါတယ္။ ၁၀ မိနစ္ေလာက္ လမ္းေလွ်ာက္ၿပီးေနာက္ ေသာ့ခေလာက္ ဖြင့္သံၾကားရၿပီး က်ေနာ့္ကို အထဲ ဆြဲေခၚသြားပါတယ္။ ေနာက္ၿပီးမွ က်ေနာ့္မ်က္နွာကို စည္းထားတဲ့ အ၀တ္စ ကို ျဖည္လိုက္ၾကပါတယ္။<br /><br />ပထမေတာ့ စစ္ေဆးတဲ့ေနရာ၊ စစ္ေဆးတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြ ေျပာင္းတာပဲ ျဖစ္မယ္လို႔ က်ေနာ္ ထင္မိပါတယ္။ ေနာက္မွ မဟုတ္မွန္း သိလာရပါတယ္။ က်ေနာ့္ကို ထပ္မံ မစစ္ေဆးေတာ့ပဲ၊ ေနရာေျပာင္းခ်ဳပ္ထားျခင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ သူတို႔ စိတ္ႀကိဳက္စစ္ေဆးၿပီး ေနာက္ထပ္ ဘာမွ ထပ္ရစရာမရွိေတာ့ၿပီလုိ႔ ယူဆထားတဲ့ပုဂၢိဳလ္ ေတြကို ခ်ဳပ္ထားတဲ့ေနရာပါပဲ။ အိပ္ယာ၊ ေစာင္၊ ျခင္ေထာင္၊ ကစေပးပါတယ္။ က်ေနာ့္ကို ခ်ဳပ္ထားတဲ့ ေနရာကေတာ့ ေရၾကည္အုိင္ အတြင္းေထာင္ရဲ႕အျပင္ဖက္က အေဆာင္ကိုယ္စီနဲ႔ ထားတဲ့အခ်ဳပ္ခန္းေတြပါပဲ။<br /><br />က်ေနာ္သိရသေလာက္ က်ေနာ္တို႔ အတန္းမွာဆိုရင္ စစ္ေဆးေမးျမန္းၿပီးျဖစ္တဲ့ အမိ်ဳးသမီး အခ်ဳပ္သၼားမ်ား မ်ားပါတယ္။ သိရသေလာက္ ဂ်ာနယ္ေက်ာ္ ေဒၚမမေလး၊ တပ္မေတာ္ေလတပ္မွ ဗိုလ္ႀကီးေဒၚလွသန္း၊ ဗိုလ္မႉးႀကီးတင္ေမာင္ ဇနီးနဲ ့ အျခားပုဂၢိဳလ္ေတြပဲျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />“ေနပါဦး၊ ဗိုလ္ႀကီးကိုသူတို႔ စိတ္ႀကိဳက္စစ္ေဆးေမးျမန္းၿပီး၊ ေနာက္ ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ ထားရာက၊ ခုလုိ cell အခ်ဳပ္ခန္းထဲ ဘယ္လိုျပန္ ေရာက္လာရတာလဲ လို႔” ကိုေအာင္သူက ေမးျမန္း လိုက္တဲ့အခါမွာေတာ့….<br /><br />အဲဒီအေၾကာင္း က်ေနာ္ ေျပာျပမလို႔ပါပဲ၊ အတိုခ်ဳံးေျပာရရင္ လြန္ခဲ့တဲ့ တစ္ပတ္ေလာက္မွာ က်ေနာ့္ကို ေဘးပတ္ ၀န္းက်င္အခ်ဳပ္သားမ်ားနဲ႔ လွ်ိဳ႔၀ွက္ဆက္သြယ္မႈေတြလုပ္ၿပီး၊ အခ်ဳပ္စခန္းရဲ့ စည္းကမ္းေတြကုိ ခ်ိဳးေဖါက္တယ္ရယ္လို႔ အေစာင့္တစ္ဦးက တိုင္တန္းသတင္းပို႔တာေၾကာင့္ - မ်က္မွန္ႀကီးက ေခၚယူ၊ ဆဲဆို၊ ႀကိမ္းေမာင္း၊ ထိုးႀကိတ္ၿပီး အျပစ္ေပးတဲ့သေဘာနဲ႔ Cell အခ်ဳပ္ခန္းကို ေျပာင္းလိုက္ျခင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီမွာအေနအထိုင္၊ အစားအေသာက္က အစ၊ က်ဥ္းက်ပ္ ရုတ္ေလ်ာ့သြားၿပီး၊ က်ေနာ့္ကို သူတို႔စိတ္ႀကိဳက္ လူမဆန္ေအာင္ ၫွင္းပန္း ႏွိပ္စက္ လိုက္ၾကတဲ့ အတြက္၊ ခႏၶာကိုယ္ခ်ိနဲ႔ၿပီး ခုလို က်န္းမာေရး အေျခအေန မေကာင္းတဲ့ အေျခေရာက္ ေပမဲ့လဲ၊ က်ေနာ့္ စိတ္ဓါတ္ကေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွ ေပ်ာ့ညံ့မသြားပါဘူး။ အထူးသျဖင့္၊ မ်က္မွန္ႀကီးနဲ႔ အေပါင္းပါ ပါးကြက္ အာဏာသား အားလုံးကို ဇာတ္သိမ္း ေကာင္းနိုင္ၾကပါေစလို ့၊ အၿမဲ ေမတၱာပို႔သလ်က္ ရွိေနပါတယ္” လုိ႔ ဆို႔နင့္သံ အျပည့္နဲ႔ ဗိုလ္ႀကီးျမင့္ထူးက သူ႔ အျဖစ္အပ်က္ေတြ ျပန္ေျပာင္းေျပာဆုိမႈကို နိဂုံးခ်ဳပ္ လိုက္ပါတယ္။<br /><br />က်ေနာ္နဲ႔ ကိုေအာင္သူ ၾကားတြင္ရွိသည့္ မီးဖိုမွ မီးအရွိန္သည္လည္း အေတာ္အားေလ်ာ့ ေမွးမွိန္ေနၿပီ ျဖစ္ေသာ္ လည္း၊ ကိုေအာင္သူ၏ မ်က္လုံးအစုံတြင္ မ်က္ရည္မ်ား လဲ့ေနသည္ကို က်ေနာ္ သတိထားမိပါသည္။ က်ေနာ္ ကိုယ္တိုင္လည္း ခံစားမႈမ်ားက ရင္ထဲတြင္ တင္းၾကပ္ ဆို႔နင့္ေနပါသည္။<br /><br />က်ေနာ္မွ ထင္းတုံး ၃/၄ တုံးကိုယူၿပီး မီးဖိုထဲသို႔ တစ္တုံးေပၚ တစ္တုံးဆင့္ ထည့္သြင္း လိုက္ပါသည္။ ကိုေအာင္သူကလည္း သူ႔ေရွ႔တြင္ ခ်ထားေပးေသာ ေရေႏြးၾကမ္းအိုးမွ လက္က်န္ ေရေႏြးၾကမ္းကို သူ႔ပုဂံထဲ ထည့္လိုက္ၿပီး - အ၀ ေမာ့ေသာက္လိုက္ပါသည္။<br /><br />မနီးမလွမ္း အရပ္ဆီမွ ၾကက္တြန္သံမ်ားပင္ ၾကားရပါၿပီ။ သို ့ေသာ္ က်ေနာ္တို႔တြင္ အိပ္ခ်င္စိတ္ လုံး၀ မရွိေတာ့ပါ။ ခံစားခ်က္ေတြက က်ေနာ္တို႔ ခႏၶာကိုယ္နွင့္ စိတ္တို႔ကို အျပည့္အ၀ လႊမ္းျခဳံထား လိုက္ျခင္းေၾကာင့္ျဖစ္ပါသည္။<br /><br />အခ်ိန္အေတာ္ၾကာ ထိုင္ခဲ့ၾကသည့္အတြက္ အေပါ့အပါးသြားရန္နွင့္ ကိုယ္လက္လႈပ္ရွားမႈလုပ္ရန္ အိမ္အျပင္သို႔ က်ေနာ္တို႔ ႏွစ္ဦး ထြက္လာၾကပါသည္။<br /><br />သေျပတခက္ ေၾကြရက္ကယ္ေစာ- အခန္း (၁၀)<br /><br />ျပင္ပတြင္ကား ေငြစႏၵာလေရာင္က လြန္စြာမွ တင့္ရႊန္းလွပေနေပသည္။ သစ္ပင္၊ သစ္ရြက္၊ သစ္ခက္ ႀကီးႀကီး ငယ္ငယ္ တို႔သည္ လေရာင္ ႏွင့္ နွင္းရည္တို႔ကို အတားအဆီး မရွိ လြတ္လပ္စြာ ေသာက္သုံးေနၾကေလသည္။ အားလုံးသည္ လေရာင္ေအာက္တြင္ စိမ္းရည္ရႊမ္းၿပီး၊ အစြမ္းကုန္ လန္းဆန္းေနၾကသည္။ စည္သာေခ်ာင္း၏ ညင္သာေသာ ေရစီးသံက သဘာ၀အလွကုိ ဂီတျဖင့္ တန္ဆာ ဆင္ထားျပန္သည္။<br /><br />က်ေနာ္တို႔ ႏွစ္ဦးသည္ ျခံထဲတြင္ (၅) မိနစ္ခန္႔သာ ကိုယ္လက္လႈပ္ရွား အေညာင္းေျပေစရန္ လမ္းသလား ၾက ေသာ္လည္း သဘာ၀အလွတြင္ ၾကာရွည္စြာ ေငးေမာနိုင္စြမ္း မရွိၾကပါ။<br /><br />က်ေနာ္တို ့အိမ္ေပၚသို ့ျပန္တက္ လာၾကသည့္ အခါတြင္ကား မီးဖိုတြင္ ျဖည့္ခဲ့ေသာ ထင္းေၾကာင့္ မီးအရွိန္ အေတာ္ရ ေနေပၿပီ။ က်ေနာ္သည္ ေရေႏြးၾကမ္းအိုးအား ေရအနည္းငယ္ ထည့္ျဖည့္ၿပီး မီးဖိုခေနာက္ေပၚသို႔ တင္လိုက္ပါသည္။ ႏွမ္းျပစ္၊ ေျမပဲဆားေလွာ္မ်ားကို ပုဂံမ်ားအတြင္းသို႔ ထပ္ျဖည့္လိုက္ပါသည္။<br /><br />“ကဲ အကိုေရ၊ အခု က်ေနာ္ေျပာျပမွာကေတာ့ ဗိုလ္ႀကီးျမင့္ထူးရဲ့ ေန၀င္ခ်ိန္ (၀ါ) ခရီးဆုံးအပိုင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္” ဆိုၿပီး ကိုေအာင္သူက သူေတြ႔ရွိ၊ သိရွိရသည့္ ဗိုလ္ႀကီးျမင့္ထူး၏ နိဂုံးပိုင္းကို ေအာက္ပါအတိုင္း ေျပာျပပါေတာ့သည္။<br /><br />“ေဆာင္းေႏွာင္းေန႔တေန႔ရဲ့ နံနက္အာရုံဦး။ ဗိုလ္ႀကီးျမင့္ထူး အခန္းမွ အခ်က္ေပးသံေၾကာင့္ က်ေနာ္ လန္႔နိုး ခဲ့ရပါတယ္။ သူက တညလုံးကိုက္ခဲ ေညာင္းညာေနၿပီး ဆီးသြား၍ သိပ္မရေၾကာင္း- ဆီးအနည္းငယ္ထြက္ဖ႔ို ညွစ္လွ်င္ ဆီးအိမ္နဲ ့ဆီးစပ္တ၀ိုက္ အင္မတန္ နာက်င္ ကိုက္ခဲေနေၾကာင္း - ရွိသည့္ေသာက္ေရ လည္းကုန္ သြားၿပီျဖစ္လုိ႔ ေရ အနည္းငယ္ေပးဖို႔ ေျပာပါတယ္။<br /><br />က်ေနာ္လဲ ခ်က္ျခင္း ေရတံေခါင္းထဲမွာ ရွိသမွ်ေရကို အေပါက္ၾကားမွ ဇြန္းၿမီးဖ်ားထိုးၿပီး တျဖည္းျဖည္း ေလာင္းခ် ေပးလိုက္ပါတယ္။ ေရအ၀ေသာက္ဖို႔နဲ႔ စိတ္ေအးေအးထားဖို႔- မနက္ မိုးလင္းလို႔ တာ၀န္က် အေစာင့္ေတြ လာရင္ ေနမေကာင္းေၾကာင္း သတင္းပို႔ဖို႔ အားေပးစကား ေျပာလိုက္ပါတယ္။<br /><br />အဲဒီေန႔ မနက္ပိုင္း အခ်ဳပ္သားေတြကို ေခ်းအိုးေသးအိုးသြန္ဖို႔နဲ႔ မ်က္နွာသစ္ၾကဖို႔ ထုတ္တဲ့အခါ သူရဲ့ မ်က္နွာ အထူးႏြမ္းလ်ေနၿပီး ေျခေထာက္ အစုံဟာလည္း အထူးအားယူၿပီး ေလွ်ာက္ေန ရတာကို သတိျပဳမိပါတယ္။<br /><br />ေန႔ခင္း က်ေနာ္နဲ႔ သူနဲ႔ စကားေျပာၾကစဥ္ကလဲ သူ႔အသံေတြဟာ တုန္ရီေနၿပီး အားအင္ခ်ိနဲ႔ ေနတာက အထင္းသား ေပၚလြင္ေနပါတယ္။ သူက အေစာင့္ တာ၀န္က်ေတြကို ေနမေကာင္းေၾကာင္း၊ ေရပိုေပးဖို႔ ေျပာျပၿပီး ျဖစ္ေၾကာင္း၊ အေစာင့္မ်ားက ဆရာ၀န္လာရင္ သတင္းပို႔ေပးမယ္လို႔ ေျပာေၾကာင္း၊ သူ႔ကိုသနားတဲ့ အေစာင့္တဦး ကေတာ့ ေရတံေခါင္းအပိုတခု လာေပးေၾကာင္း၊ ယေန႔ ေန႔လည္စာ စားမ၀င္ေၾကာင္း၊ ရင္ျပည့္ၿပီးစားခ်င္သည့္ စိတ္မရွိေၾကာင္း၊ ေရကိုသာ ႀကိဳးစား ေသာက္ေနေၾကာင္း၊ ကိုက္ခဲ နာက်င္သည့္ဒဏ္ကေတာ့ ေပ်ာက္မသြား ေသး ေၾကာင္း၊ ဆီးသြားရမွာကိုပင္ နာက်င္လြန္းလို႔ ေၾကာက္ေနမိေၾကာင္း၊ ဦးေႏွာက္ေတြလဲ မူးေ၀ထိုင္း မႈိင္း ေနၿပီး မ်က္စိမ်ားလဲ ၾကည့္ရသည္မွာ မႈန္၀ါး၀ါး ျဖစ္ေနေၾကာင္း၊ တခါတရံ မိုက္ကနဲ မိုက္ကနဲ ျဖစ္တတ္ေၾကာင္း တတ္နိုင္သမွ် လဲေလ်ာင္းအိပ္စက္ ေနလုိေၾကာင္း စသည္မ်ားကို ေျပာပါတယ္။<br /><br />ညေနပိုင္း ထမင္းစားၿပီးခ်ိန္တြင္ ကိုေအာင္သူသည္ ဗိုလ္ႀကီးျမင့္ထူး ႏွင့္ ဆက္သြယ္ေပမဲ့လဲ ၂ မိနစ္ခန္႔ ၾကာမွသာ ဗိုလ္ႀကီးျမင့္ထူးမွ ျပန္လည္ဆက္သြယ္နိုင္ပါတယ္။ အစာစားလိုစိတ္ မရွိလို႔ ညေနစာ မစားေၾကာင္း၊ ဆီး သြားရတာလဲ အင္မတန္ခက္ၿပီး ဆီးစပ္တျပင္လုံး ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ကိုက္ခဲနာက်င္ေနေၾကာင္း၊ ဒါ့အျပင္အဖ်ား ေသြးလဲရွိေန ေၾကာင္း၊ အခုအထိလဲ ဆရာ၀န္ လာမၾကည့္ေၾကာင္း၊ ဖက္ဆစ္ စစ္အာဏာရွင္တို႔ရဲ့ ငရဲခန္းေတြမွာ ေနထိုင္မေကာင္းတဲ့ ဒီမိုကေရစီ ဘက္ေတာ္သားေတြကို လူခ်င္းမစာနာ ေသရင္လဲ ၿပီးေရာဆိုၿပီး ဂရုမစိုက္ပဲ ပစ္ထားတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြ အမ်ားအျပား ရွိမွာမလြဲေၾကာင္း၊ သူကေတာ့ ဘာမဆို ရင္ဆိုင္ဖို ့အသင့္ ရွိေနၿပီ ျဖစ္ေၾကာင္းမ်ားကို တလုံးခ်င္း အားယူၿပီး ေျပာျပပါတယ္။ ေနာက္ၿပီးမွ- ကုိေအာင္သူေရ အေျခအေန ေပးေသး ရင္လဲ နက္ျဖန္မွ ျပန္ဆုံၾကတာ ေပါ့ - လုိ ့ေျပာပါတယ္။ က်ေနာ္ကလဲ ညမွာ ေႏြးေႏြးေထြးေထြး အိပ္ဖို႔ အေရးေပၚ အေျခအေနျဖစ္ရင္္ လွ်ိဳ႔၀ွက္ ဆက္သြယ္ဖို ့ေျပာၿပီး လူခ်င္းခြဲလိုက္ၾကပါတယ္။<br /><br />အဲဒီ ညဦးပိုင္းမွာေတာ့ အေျခအေနဟာ ၿငိမ္သက္ေနေပမဲ့လဲ နံနက္ ၁ နာရီေက်ာ္ေက်ာ္ပိုင္း မွာေတာ့ က်ေနာ္ အိပ္ယာက လန္႔နိုးလာခဲ့ပါတယ္။ လန္႔နိုးတဲ့ အေၾကာင္းရင္းက ဗိုလ္ႀကီးျမင့္ထူး အခန္းမွ ၿငီးသံကို တခ်က္တ ခ်က္ရလုို႔ ပါပဲ။ က်ေနာ္က အခ်က္ေပးၿပီး ေခၚယူေပမဲ့လဲ ဗိုလ္ႀကီး ျမင့္ထူး မလာပါ။ သစ္သားနံရံ အက္ေၾကာင္း လွ်ိဳ့၀ွက္ ေပါက္ေလးၾကားမွ သူ႔အခန္းကို ေခ်ာင္းၾကည့္ လိုက္ေတာ့ မီးေရာင္မႈန္၀ါး၀ါးေအာက္ ကုတင္ေပၚမွာ ဗိုလ္ႀကီးျမင့္ထူးဟာ ဘယ္ဖက္ကို ေစာင္းအိပ္ရင္း တကိုယ္လုံး တုန္ရီေနတာကို သတိျပဳမိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဗိုလ္ႀကီး ျမင့္ထူး အဖ်ားတက္ ေနၿပီဆိုတာ က်ေနာ္ ေကာက္ခ်က္ ခ်လိုက္ပါေတာ့တယ္။<br /><br />က်ေနာ္လဲ အခန္းခ်င္းကပ္ရက္ ျဖစ္ေနေပမဲ့လဲ ဘ၀တူ ကိုယ့္ရဲေဘာ္ရဲဘက္ တေယာက္ကို ဘယ္လုိမွ အကူအညီ မေပးနိုင္တဲ့ စစ္အာဏာရွင္တို႔ရဲ့ အခ်ဳပ္သားဘ၀ကို နာက်ည္းေန မိပါတယ္။ အဲဒီညကေတာ့ ဗိုလ္ႀကီး ျမင့္ထူး ျပန္လည္က်န္းမာ လာပါေစလို ့ဆုေတာင္းေပးရုံက လြဲၿပီး က်ေနာ္ဘာမွ မတတ္နိုင္ခဲ့ပါ။<br /><br />ေနာက္တေန႔ နံနက္အခ်ဳပ္သားေတြ အျပင္ထုတ္ခ်ိန္မွာေတာ့ ဗိုလ္ႀကီးျမင့္ထူး ထြက္တာ မေတြ႔ရပါ။ နံနက္၁၀ နာရီ သာသာခန္႔ မွာေတာ့ ဗိုလ္ႀကီးျမင့္ထူး အခန္းေသာ့ဖြင့္သံ ၾကားၿပီး ၃မိနစ္ခန္ ့အၾကာမွာ အခန္းေသာ့ျပန္ ပိတ္ သြားၿပီး လူ၂ဦး ၃ဦး လမ္းေလွ်ာက္ထြက္ခြာသြားသံကို ၾကားမိပါတယ္။ အေျခအေန ေခတၱ ၿငိမ္သက္ သြားေအာင္ ေစာင့္ဆိုင္းၿပီးမွ က်ေနာ္လဲ ဗိုလ္ႀကီးျမင့္ထူး အခန္းကို လွ်ိဳ ့၀ွက္ေပါက္ ကေလး မွ လွမ္း ၾကည့္မိပါတယ္။ ဗိုလ္ႀကီးျမင့္ထူး ကေတာ့ အိပ္ယာေပၚမွာပဲ ပက္လက္လွန္ၿပီး အိပ္ေပ်ာ္ေနပုံ ရပါတယ္။ သို႔ေပမဲ့ ကိုယ္ေပၚမွာ ျခဳံထားတဲ့ေစာင္ တုန္ခါေနတာျမင္ရလို႔ အဖ်ားတက္ေနတုံးပဲ ဆိုတာသတိျပဳမိပါတယ္။ က်ေနာ္လဲ အေျခအေနေပးရင္ ေပးသလို ဗိုလ္ႀကီးျမင့္ထူးကို ေခ်ာင္းၾကည့္ေပမဲ့ ပက္လက္အိပ္ေနတာရယ္ တကိုယ္လုံး တုန္ရီေနတာကလြဲၿပီး ဘာမွမျမင္ရပါဘူး။<br /><br />အဲ ည ၇ နာရီ ထိုးခါနီးမွာေတာ့ ဗိုလ္ႀကီးျမင့္ထူးရဲ ႔ အခ်က္ေပးသံကို ၾကားလိုက္ရပါတယ္။ က်ေနာ္ အေတာ္ ၀မ္းသာ သြားမိပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ သူ႔အေျခအေန ေကာင္းလာတာ ျဖစ္မွာပဲလို႔ ေမွ်ာ္လင့္တဲ့အ တြက္ပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ သူနဲ႔ စကားစေျပာရင္ပဲ က်ေနာ့္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ဟာ အင္မတန္ မွားယြင္းသြားၿပီ ဆိုတာ သိလိုက္ပါေတာ့တယ္။ ဘာျပဳလို႔ လဲဆိုေတာ့ သူ႔အသံဟာ တုန္ရီ ေမာဟိုက္ေနတဲ့ အျပင္ စကားတလုံး တလုံးကို အားယူၿပီး ေျပာေနရလုိ ့ပါ ပဲ။<br /><br />“ကိုေအာင္သူ၊ က်ေနာ္ ခင္ဗ်ားနဲ ့ေနာက္ဆုံး စကားေျပာခ်င္လို႔ က်ေနာ့္ ကုတင္ကေန ဒီေနရာကို အထူး က်ိဳးစားၿပီး လာခဲ့ရတယ္။ မနက္ပိုင္းက ေဆးတပ္ၾကပ္ႀကီး ခဏ လာေမးျမန္းၿပီး အကိုက္အခဲ ေပ်ာက္ေဆး၊ ငွက္ဖ်ားေဆး စတာေတြ ေပးသြားတယ္။ ေဆးမႉးကို တင္ျပၿပီး ေဆးမႉး လာေရာက္ စစ္ေဆးၿပီးမွ လိုအပ္ရင္ ေဆးရုံတင္ဖို႔ အထက္ကို တင္ျပၿပီး ေဆာင္ရြက္ေပးမယ္လုို႔ ေျပာသြားတယ္ ”<br /><br />“ဒါေပမဲ့လဲ က်ေနာ့္အေျခအေန က်ေနာ္သိပါတယ္ ကိုေအာင္သူရယ္။ ဖက္ဆစ္ေတြရဲ ႔ လူမဆန္ ရက္စက္ယုတ္ မာတဲ့ ၫွင္းဆဲမႈ ဒဏ္ေတြအျပင္ အမွ်င္မျပတ္တဲ့ ငွက္ဖ်ားကလဲ ျပန္၀င္လာၿပီ ဆိုေတာ့ က်ေနာ့္အတြက္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ မရွိေတာ့ပါဘူး။ က်ေနာ့္ မ်က္ေစ့ေတြလဲ ၀ါးကုန္ၿပီ၊ ဘာကိုမွ ထင္ထင္ရွားရွား မျမင္ရေတာ့ဘူးဗ်ာ”<br /><br />“ဒီေတာ့ အခ်ိန္ရတုံးေလး က်ေနာ္မွာခ်င္တာေလးေတြ မွာခဲ့ပါရေစ။ ပထမဆုံး အခ်က္ကေတာ့- သင့္ေတာ္တဲ့ အခ်ိန္ အခါေရာက္ရင္ က်ေနာ္ တေယာက္ ဖက္ဆစ္ စစ္အာဏာရွင္ေတြရဲ့ ေရၾကည္အိုင္ ငရဲစခန္းမွာ ဘယ္ လိုဇာတ္သိမ္း သြားတယ္ဆိုတာ - ျပည္သူေတြကို တင္ျပ အသိေပး ေပးပါ။ ဒုတိယ အခ်က္ကေတာ့ ျပည္သူေတြနဲ႔ အဖြဲ႔အစည္း အားလုံးကို ယုံယုံၾကည္ၾကည္ တက္တက္ၾကြၾကြ စည္းလုံးညီညြတ္စြာနဲ႔ ဒီမိုကေရစီေရး အတြက္ ဆက္လက္တိုက္ ပြဲ၀င္သြားၾကပါလို႔။ ေနာက္ဆုံး မွာခ်င္တဲ့ အခ်က္ကေတာ့- က်ေနာ္တို႔နိုင္ငံ ဒီမိုကေရစီရမွ သေျပတခက္ ေရခ်မ္းခြက္နဲ ့ေရာက္ရာဘ၀က က်ေနာ့္ကို အမွ်ေ၀ေပးပါလို႔”<br /><br />အာဇာနည္ ဗုိလ္ႀကီး ျမင့္ထူးဟာ တိုင္းျပည္ကို ဒီမိုကေရစီ ႏိုင္ငံ အေနနဲ႔ ျမင္သြားခ်င္ေပမဲ့ သူ႔ဆႏၵ မျပည့္၀ခဲ့ပါဘူး။ ျဖစ္ရပ္မွန္ သူ႔ရဲ ႔ ေၾကကြဲဖြယ္ ဇာတ္လမ္းကို ဆက္လက္ တင္ျပသြားပါမယ္ ခင္ဗ်ား။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">သေျပတခက္ ေၾကြရက္ကယ္ေစာ- အခန္း (၁၁)</span><br /><br />စာဖတ္သူမ်ားခင္ဗ်ား<br /><br />မတ္လ (၈) ရက္ေန႔ဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ အၾကိဳဖက္ဆစ္ ေတာ္လွန္ေရးၾကီး စတင္ခဲ့တဲ့ ေန႔ထူးေန႔ျမတ္ ျဖစ္ပါတယ္။ ဖက္ဆစ္ေတာ္လွန္ေရးၾကီးမွာ အမ်ိဳးသားဖခင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္းရဲ ႔ လက္ရံုးတစ္ဆူ ျဖစ္ခဲ့သူ ဗိုလ္မွဴးၾကီး ဗထူးကို ၾကားဖူးနား၀ ရွိခဲ့ၾကပါတယ္။ စစ္အာဏာရွင္ေတြက သူ႔ရဲ ႔သား ဗိုလ္ၾကီးျမင့္ထူး အေၾကာင္း ကိုေတာ့ တိမ္ျမႇပ္ ေဖ်ာက္ဖ်က္ ထားၾကပါတယ္။ ဒီမိုကေရစီ ေတာင္းဆို တိုက္ပြဲ၀င္ရင္း အသက္ေပးသြားတဲ့ သူရဲေကာင္းေတြ ထဲမွာ ထိပ္ဆံုးက ပါ၀င္တဲ့ တပ္မေတာ္ အရာရွိ ဗိုလ္ၾကီးျမင့္ထူးရဲ ႔ အေၾကာင္းကို ဆက္လက္ တင္ျပလိုက္ပါတယ္။ တဆက္ထဲမွာ ဒီျဖစ္ရပ္မွန္ကို ေဖၚထုတ္ေရးသားခဲ့တဲ့ တပ္မေတာ္ အရာရွိရဲ ႔ ဆႏၵမြန္ျဖင့္ တင္ျပထားခ်က္အား ဖတ္ရူကာ ဖက္ဆစ္ထက္ ဆိုးတဲ့ စစ္အာဏာရွင္ေတြကို လက္တြဲျပီး စည္းလံုး ညီညြတ္ စြာျဖင့္ ဖယ္ရွားၾကပါရန္ တိုက္တြန္းတင္ျပ လိုက္္ရပါတယ္ခင္ဗ်ား။<br /><br />ဗိုလ္ႀကီးျမင့္ထူးရဲ ႔ အသံ တိုးတိမ္သြားသလို က်ေနာ့္ ခႏၶာကိုယ္တခုလုံး ႏြမ္းခ်ိ ဆို ့နင့္ မ်က္ရည္ ၀ဲလ်က္ ရွိေန ပါတယ္ “ဗိုလ္ႀကီး မွာတာေတြ က်ေနာ္ဘယ္ေတာ့မွ မေမ့ပါ။ ဗိုလ္ႀကီး ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြလဲ ထေျမာက္ေအာင္ က်ေနာ္အစြမ္း ကုန္ႀကိဳးစားပါ့မယ္”<br /><br />“သာဓု သာဓု သာဓု ကဲ ကိုေအာင္သူေရ Goodbye and good luck ေနာ္- သြားၿပီဗ်ာ”<br /><br />“ဟုတ္က ဲ့ဗိုလ္ႀကီးခင္ဗ်ာ Goodbye and all the best”<br /><br />က်ေနာ္သည္ အေပါက္ေလးအၾကားမွ ေခ်ာင္းၾကည့္ေနမိပါသည္။ ဗိုလ္ႀကီးျမင့္ထူးသည္ တျဖည္းျဖည္းခ်င္း အားယူၿပီး သူ႔ ကုတင္ဆီသို႔ တြားသြားေနပါသည္။ အတန္ၾကာမွ ကုတင္နား ေရာက္ၿပီး ခက္ခဲစြာနဲ႔ ကုတင္ေပၚသို႔ ပက္လက္လွန္ လဲေလ်ာင္းရင္း သူ႔တကိုယ္လုံးကို ေစာင္ျဖင့္ လႊမ္းျခဳံ လိုက္ပါေတာ့သည္။<br /><br />အဲဒီည ၈ နာရီခန္႔ေလာက္မွာ ဗိုလ္ႀကီးျမင့္ထူးရဲ ႔ ေရေတာင္းသံကို ၾကားရပါတယ္။ သူ႔ရဲ ႔အသံဟာ တုန္ရီၿပီး ပုံမွန္ အသံ မဟုတ္ဘူးဆိုတာ သတိျပဳမိပါတယ္။ က်ေနာ္ကလဲ ဒီဖက္အခန္းက အသံျပန္ ေပးရင္း ေရေပးေနက် အေပါက္ဆီသို႔ လာရန္အခ်က္ ေပးေပမဲ့လဲ ဗိုလ္ႀကီးျမင့္ထူး မလာနိုင္ေတာ့ပါ။<br /><br />သူ႔မွာ အသံလာရာ Direction ကို မွန္းဆတတ္သည့္အသိ မရွိေတာ့။ အသံကိုသူ ့နားေသာတ က လုံး၀လက္မ ခံေတာ့ဆိုသည္ကို သေဘာေပါက္မိ ပါတယ္။<br /><br />မၾကာမီမွာပဲ ဗို္လ္ႀကီးျမင့္ထူးရဲ ႔ ကေယာင္ကတမ္း ေျပာသံ၊ တခ်က္ခ်က္ စူးရွတဲ့ ေအာ္သံ၊ ၿငီးတြားသံေတြ ထြက္ေပၚ လာပါေတာ့တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာမွ အခ်ဳပ္ခန္းေစာင့္ ရဲေဘာ္ ၂ ဦး ဘယ္က ေပါက္လာသလဲမသိ၊ ေျပးလႊားၿပီး ဗိုလ္ႀကီးျမင့္ထူးရဲ ႔ တံခါးေသာ့ကို ဖြင့္ပါေတာ့တယ္။<br /><br />အေျခအေနကို ၾကည့္ၿပီးအေစာင့္ တေယာက္ဟာ ခ်က္ျခင္း ျပန္ထြက္ သြားပါတယ္။ ဒီေနာက္မွာေတာ့ ဗိုလ္ႀကီးျမင့္ထူးရဲ ႔ ကေယာင္ကတမ္း ၿငီးတြားသံေတြဟာလဲ တျဖည္းျဖည္း ၿငိမ္သက္ သြားပါေတာ့တယ္။ မိနစ္၂၀ ခန္႔ အၾကာမွာမွ အေစာင့္ ၄/၅ ဦး ထပ္မံ ေရာက္လာၿပီး ဗိုလ္ႀကီး ျမင့္ထူးကို ထမ္းစင္ေပၚတင္ၿပီး ထုတ္သြားေတာ့ တာပါပဲ အကိုရယ္”<br /><br />ကိုေအာင္သူရဲ ႔ ဆို႔နင့္ေၾကကြဲ မ်က္ရည္လႊမ္းသံတို႔က ပတ္၀န္းက်င္ကို တဒဂၤႀကီး စိုးေနပါသည္။ က်ေနာ့္ပါးျပင္ ေပၚတြင္လဲ သူငယ္ခ်င္းဗိုလ္ႀကီးျမင့္ထူး အတြက္ယူက်ဳံးမရျဖစ္မႈ၊ မခ်ိတင္ကဲျဖစ္မႈ၊ စစ္အာဏာရွင္စနစ္အေပၚ နာက်ည္းစက္ဆုပ္မႈ၊ ေပါင္းစုစီးမႈေၾကာင့္ ပူေႏြးေသာ မ်က္ရည္မ်ားက အဆီးအတားမရွိ ျဖာဆင္းေနပါေတာ့သည္။<br /><br />က်ေနာ္တို႔ ေရွ႔တည့္တည့္ရွိ မီးလင္းဖို မီးသည္လည္း အားကုန္အရွိန္ ေလ်ာ့စျပဳေနပါၿပီ။ ေစ်းကုန္းရြာမွ ၾကက္တြန္သံ၊ ရြာဦးဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွ အုန္းေမာင္းေခါက္သံမ်ားကလည္း မၾကာမွီ ေရာင္ျခည္ဦး သန္းေတာ့မည္ကို ထုတ္ေဖၚေနပါသည္။<br /><br />စည္သာေခ်ာင္း၏ ေရစီးသံသည္ ညင္သာ ၿငိမ့္ေညာင္းလွသျဖင့္ လြမ္းဆြတ္ဖြယ္ အတိ ျဖစ္ေနပါသည္။<br /><br />က်ေနာ္တြင္ ဤမွတ္တမ္းကို ျပည္သူသို ့တင္ျပရျခင္း၏ အဓိက အေၾကာင္းရင္းမ်ား ရွိေနပါသည္။<br /><br />ပထမအခ်က္မွာ ဗိုလ္ႀကီးျမင့္ထူး၏ ၀ိညာဥ္သည္ ေရၾကည္အိုင္ငရဲ အခ်ဳပ္ခန္းေလး သို႔မဟုတ္ စစ္ေဆးရုံ ဘယ္ေနရာမွာ ေၾကြလြင့္ခဲ့ရသည္ကိုေတာ့ မ်က္မွန္တင္ဦးႀကီး ႏွင့္ စစ္ေဆးရုံမွ သက္ဆိုင္ရာ ဆရာ၀န္မ်ားသာ အမွန္ကိုသိၾက ပါမည္။<br /><br />မည္သို႔ပင္ျဖစ္ေစ ဗိုလ္ႀကီးျမင့္ထူးသည္ မ်က္မွန္တင္ဦးႀကီး ဦးစီးေသာ ေရၾကည္အိုင္ ေထာက္လွမ္းေရး ငရဲခန္းတြင္ တိရစာၦန္ အဆင့္ထက္ နိမ့္က်စြာ ညွင္းဆဲႏွိပ္စက္မႈ ဒဏ္ရာ ဒဏ္ခ်က္တ႔ိုေၾကာင့္ ေသဆုံးခဲ့ရပါၿပီ။ ခပ္ရွင္းရွင္းေရးရလွ်င္ မ်က္မွန္တင္ဦးႀကီး ႏွင့္ ေထာက္လွမ္းေရးတို႔က ဗိုလ္ႀကီးျမင့္ထူးကို အေသသတ္လိုက္ျခင္း ျဖစ္သည္မွာ လြန္စြာမွ ထင္ရွား လွပါသည္။<br /><br />ဒုတိယအခ်က္မွာ ဖက္ဆစ္ စစ္အာဏာရွင္တို႔ မည္သည္ မိမိအာဏာ တည္တံ့ခိုင္ျမဲေရးအတြက္ စစ္ေထာက္လွမ္းေရးကို ပင္မ ေဒါက္တိုင္အျဖစ္ ဖြဲ႔စည္းတည္ေဆာက္ကာ ဒီမို္ကေရစီ အင္အားစု တို႔အေပၚ ဖမ္းဆီးႏွိပ္စက္ ညွင္းပန္း သတ္ျဖတ္မႈမ်ားကို တရားမရွိ တံခါးမရွိ ေစာ္ကား က်ဴးလြန္လ်က္ ရွိေနပါသည္။<br /><br />အမ်ိဳးသား အားလုံး ပါ၀င္ဆင္ႏႊဲခဲ့ရသည့္ ဖက္ဆစ္ ဂ်ပန္ေတာ္လွန္ေရးႀကီးတြင္ တမိိ်ဳးသားလုံး၏ တာ၀န္ကို ရြပ္ရြပ္ခၽြံခၽြံ တာ၀န္ ေက်ပြန္ေအာင္ ထမ္းေန ခိုက္ က်ဆုံးသြားရရွာေသာ အထက္ ျမန္မာျပည္ တိုင္းမႉး အာဇာနည္ ဗိုလ္မႉးႀကီး ဗထူး၏ မ်က္နွာကိုပင္ မေထာက္ညွာ မငဲ့ကြက္ပဲ၊ သားျဖစ္သူ ဒီမိုကေရစီေရးကို ခ်စ္ျမတ္နိုးသူ ဗိုလ္ႀကီးျမင့္ထူးကိုလည္း စစ္အာဏာရွင္စနစ္ ဆက္လက္တည္တံ့ ခိုင္ျမဲနိုင္ေရးအတြက္ ေရၾကည္အိုင္ ငရဲခန္းတြင္ မ်က္မွန္တင္ဦးႀကီး ဦးစီးေသာ စစ္ေထာက္လွမ္းေရးတို႔ က ရက္ရက္စက္စက္ သတ္ခဲ့ျပန္ပါၿပီ။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">သေျပတခက္ ေၾကြရက္ကယ္ေစာ- အခန္း (၁၂) </span>ဇာတ္သိမ္းပိုင္း<br /><br />ဗိုလ္ႀကီးျမင့္ထူးကဲ့သို႔ ဒီမိုကေရစီေရး၊ လူမႈလြတ္လပ္ခြင့္၊ အမ်ိဳးသားေရး တို႔အတြက္ တိုက္ပြဲ ၀င္ရင္း စစ္ေထာက္လွမ္းေရးတို႔၏ ငရဲဲခန္းမ်ားတြင္ ေရတိမ္နစ္ခဲ့ရေသာ ရဟန္းရွင္လူ ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူ အလုပ္သမား လယ္သမား လူမ်ိဳးစုမ်ား၏ အေရအတြက္ကလည္း ျမန္မာျပည္တြင္ ဒု ႏွင့္ ေဒး ရွိေနပါသည္။ ဤအျဖစ္ဆိုး စနစ္ဆိုးတို႔အား ၾကဳံေတြ႔ သိရွိ ခံစား ေတြ႔ထိခဲ့ရေသာ ပုဂိၢဳလ္တိုင္း အေနႏွင့္ အခြင့္အလမ္းရလွ်င္ ရသလို တနည္းမဟုတ္တနည္းျဖင့္ အျဖစ္အပ်က္ အနိ႒ာရုံမ်ားကို ျပည္သူသို႔ တင္ျပ ျဖန္႔ျဖဴးေပးရန္ တာ၀န္ ရွိေနသည္ကို သေဘာေပါက္ဖို႔ လိုပါသည္။ မ်က္မွန္တင္ဦးႀကီးတို႔၏ ေခတ္ကအသုံးျပဳခဲ့ေသာ ရက္စက္ယုတ္မာ လူမဆန္ေအာင္ညွင္းပန္း ႏွိပ္စက္ နည္းမ်ိဳးစုံရွိသလို၊ ဗိုလ္ခင္ညြန္႔၏ MI ေခတ္၊ ယခု ဗိုလ္ျမင့္ေဆြတို႔၏ MI ေခတ္တို႔တြင္ ၄င္း ရက္စက္မႈမ်ိဳး စုံသည္ သူ႔နည္းသူ႔ဟန္နဲ႔ ရွိေနမည္ ျဖစ္ပါသည္။ တာ၀န္ရွိ မွတ္တမ္းတင္သူမ်ား ရွိေနသေရြ႔ မည္သည့္ေခတ္က ရက္စက္မႈ အေပါင္းတြင္ သရဖူေဆာင္းမည္ ဆိုတာကိုေတာ့ စာရႈသူ ျပည္သူမ်ား ကပင္ ဆုံးျဖတ္ၾကရမည္ ျဖစ္ပါသည္။<br /><br />တတိယအခ်က္မွာ စစ္ေထာက္လွမ္းေရးတို႔ ဤမွ်ေလာက္တန္ခိုး အာဏာ အရွိန္အ၀ါႀကီး ရျခင္းမွာလည္း စစ္အာဏာရွင္စနစ္ေၾကာင့္ပင္ ျဖစ္ပါသည္။<br /><br />ဒီမိုကေရစီစနစ္ က်င့္သုံးသည့္ နိုင္ငံတနုိင္ငံတြင္ စစ္တပ္၏ အစိပ္အပိုင္းတခုသာ ျဖစ္သည့္ စစ္ေထာက္လွမ္းေရး တို႔၏ အဓိကတာ၀န္မွာ စစ္ေျမျပင္၌ တကယ္ယွဥ္ၿပိဳင္တိုက္ခိုက္ရမည့္ တဖက္ ရန္သူ၏ နည္းပရိယာယ္၊ လူသူ လက္နက္၊ ရိကၡာ၊ ဆက္သြယ္ေရး လမ္းေၾကာင္း စသည့္ စစ္နွင့္ပတ္သက္သည့္ သတင္းမ်ားကိုသာ ေထာက္လွမ္း စုေဆာင္းၾကရပါသည္။ တိုင္းျပည္၏ ႏိုင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး၊ ပညာေရး၊ က်န္္းမာေရး တို႔တြင္စစ္ ေထာက္လွမ္းေရးတို႔ လုံး၀ မပါ၀င္ မစြက္ဖက္ရပါ။ သို႔ေသာ္ က်ေနာ္တို႔ နိုင္ငံတြင္ကား စစ္အာဏာရွင္ စနစ္ဆိုး ႀကီး သက္ဆိုးရွည္ဖို႔ အတြက္ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးတို႔သည္ စစ္ေထာက္လွမ္းေရးတို႔ကို အဓိကေဒါက္တိုင္ အျဖစ္ ဆက္လက္ သုံးစြဲေနဦးမည္သာ ျဖစ္ပါသည္။<br /><br />စတုတၱအခ်က္မွာ က်ေနာ္တို႔ ျပည္သူ တရပ္လုံး စြဲစြဲျမဲျမဲ ယုံၾကည္ထားရမည့္ အခ်က္ပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ထိုအခ်က္မွာ စစ္အာဏာရွင္တို႔၏ လက္ကိုင္ဒုတ္ ေထာက္လွမ္းေရး အႀကီးအကဲ ႏွင့္ ေထာက္လွမ္းေရးတို႔သည္ ေနာက္ဆုံးတြင္ မည္သူမွ ဇာတ္သိမ္းမေကာင္းျခင္းပင္ ျဖစ္ပါသည္။<br /><br />စစ္ေထာက္လွမ္းေရးကို အသက္သြင္းၿပီး လက္ကိုင္ဒုတ္အျဖစ္ အသုံးျပဳခဲ့သူ ဦးေန၀င္းကိုယ္တိုင္ သိမ္ငယ္စြာ ႏွင့္ ဇာတ္သိမ္းသြားခဲ့ပါၿပီ။ ထို႔အတူ လက္ရွိ ေထာက္လွမ္းေရးခ်ဳပ္ ဗိုလ္ျမင့္ေဆြ သည္လည္း ဇာတ္သိမ္းေကာင္း မည္မဟုတ္ပါ။ စစ္ေထာက္လွမ္းေရးတို႔ သြားရာလမ္းက ျမန္မာ့ သမိုင္းတြင္ လယ္ျပင္၌ ဆင္သြားသကဲ့သုိ႔ ထင္ရွား ေနပါၿပီ။<br /><br />ပဥၥမအခ်က္ တင္ျပလိုသည္မွာ ျပည္သူတိုင္းက လိုလားေတာင့္တေနေသာ လူမႈ လြတ္လပ္မႈ အခြင့္အေရးမ်ားကို အာမခံသည့္ ဒီမိုကေရစီစနစ္ ျပန္လည္ရွင္သန္ ထြန္းကားလာမွသာ တိုင္းျပည္၏ အနိ႒ာရုံ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ က်ဆုံးမည္သာ ျဖစ္ပါသည္။ သို႔အတြက္ ျပည္သူ အေပါင္း အေနနွင့္ ဒီမိုကေရစီ အင္အားစုမ်ား ႏွင့္ အတူ အုတ္တခ်ပ္ သဲတပြင့္ျဖစ္ေစ မိမိတို႔က်ရာ အခန္းက႑မွ ပါ၀င္လႈပ္ရွားၿပီး ဒီမိုကေရစီ ဗိမာန္ႀကီးကို ခိုင္ခိုင္ခံ့ခံ့ တည္ေဆာက္ၾကဖို႔ အဓိဌာန္ျပဳၾကပါစို႔လို႔ ေလးစားစြာ ေမတၱာရပ္ခံလိုပါသည္။<br /><br />ေနာက္ဆုံးတင္ျပလိုသည့္အခ်က္မွာ က်ေနာ္၏ ခံစားခ်က္ပင္ ျဖစ္ပါသည္။<br /><br />“သေျပတခက္ ေၾကြရက္ကယ္ေစာတဲ့ သူငယ္ခ်င္း ဗိုလ္ျမင့္ထူးေရ- သူငယ္ခ်င္းမွာတဲ့အတိုင္း ဒီမိုကေရစီ ရတဲ့ အခ်ိန္မွာ ဒို႔တေတြ ျပည္သူေတြနဲ႔အတူ သေျပခက္နဲ႔ ေရစင္ခြက္ကို ကိုင္စြဲၿပီး သူငယ္ခ်င္းနဲ႔အတူ ေၾကြလြင့္သြားၾကတဲ့ ဒီမိုကေရစီ သူရဲေကာင္း အာဇာနည္အေပါင္းကို အမွ် ေပးေ၀ပါမယ္လို ့”<br /><br />ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာက်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစလို ့။<br /><br />ေမာင္စည္သာ<br /><span style="font-size: x-small;"><strong><em>သတင္းရင္းျမစ္ - ဧရာ၀တီ</em></strong></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6437682873621052554-6997520598542269501?l=www.pnsjapan.org' alt='' /></div>PNSjapanhttp://www.blogger.com/profile/08151156731019909489noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6437682873621052554.post-57240090386960733502012-01-31T09:03:00.000+09:002012-01-31T09:03:52.296+09:00<div style="text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="365" src="http://www.youtube.com/embed/3uyIOW03CsE" width="470"></iframe></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: xx-small;"><strong>Copy from -burmavjmedia</strong></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6437682873621052554-5724009038696073350?l=www.pnsjapan.org' alt='' /></div>