Thursday, March 28, 2013

ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ ယံုၾကည္မႈတည္ေဆာက္ျခင္း ေဆြးေႏြးပြဲ (ရွမ္းျပည္နယ္/ကယားျပည္နယ္) ဖြင့္ပြဲအခမ္းအနားတြင္ SNLD ပါတီဥကၠ႒မွ ေျပာၾကားသည့္ အဖြင့္မိန္႔ခြန္း


ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ယံုၾကည္မႈ တည္ေဆာက္ျခင္း ေဆြးေႏြးပြဲ အခမ္းအနားသို႔ တက္ေရာက္လာၾကတဲ့ အဖြဲ႔အစည္း အသီးသီးမွ လူႀကီးမင္းမ်ားအားလံုး မဂၤလာအေပါင္းနဲ႔ ျပည့္စံုၾကပါေစလို႔ ဦးစြာပဏာမ ႏႈတ္ခြန္း ဆက္သလိုက္ရပါတယ္။

ဒီကေန႔ ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏိုင္ငံဟာ တိုင္းရင္းသားေပါင္းစံု စုေပါင္းေနထိုင္ေနတဲ့ တိုင္းျပည္ ျဖစ္ပါတယ္။ ထုိ႔အတူ က်ေနာ္တို႔ ႏိုင္ငံဟာ လူဦးေရ ေပါက္ကြဲမႈ ျဖစ္ပြားေနၿပီး က်ားမအခ်ိဳး မညီမွ်မႈ ျဖစ္ေပၚေနတဲ့ အိမ္နီးခ်င္း အင္အားႀကီးႏိုင္ငံ ႏွစ္ခုရဲ့ၾကားမွာ တည္ရွိေနပါတယ္။ တစ္ခ်ိန္တည္းမွာပဲ တိုင္းျပည္ရဲ႕ သယံဇာတ အရင္းအျမစ္ ေတြဟာလည္း ႏွစ္ေပါင္း သံုးဆယ္အတြင္းမွာ ကုန္ခန္းသြားေတာ့မယ့္ အေျခအေနမွာ ရွိေနပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ လူမိ်ဳးအသီးသီးရဲ့ ကုိယ္ပို္င္ လကၡဏာ မေပ်ာက္ပ်က္ေစပဲ ရွင္သန္ ရပ္တည္သြားႏိုင္ေရးဟာ အင္မတန္မွဘဲ အေရးႀကီးတဲ့ အခ်ိန္ကို ေရာက္ရွိေနပါတယ္။ ေနာင္လာမယ့္ မိမိတို႔ရဲ႕ မိ်ဳးဆက္သစ္ ကေလးငယ္ေတြအတြက္ ၿငိမ္းခ်မ္းၿပီး ဖြ႔ံၿဖိဳးတိုးတက္တဲ့ ျပည္ေထာင္စု
ျမန္မာႏိုင္ငံအျဖစ္ ခ်န္ထားရစ္ခဲ့ဖို႔ အေရးဟာလည္း က်ေနာ္တို႔ လူႀကီးေတြရဲ႕ တာဝန္ယူႏိုင္မႈအေပၚမွာ လံုးလံုးလ်ားလ်ားႀကီး က်ေရာက္ ေနပါတယ္။

ၿငိမ္းခ်မ္းၿပီး ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္တဲ့ ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏိုင္ငံကို တည္ေဆာက္ဖို႔ ဆိုတဲ့ေနရာမွာ တစ္ဦးတည္း၊ တစ္ေယာက္တည္း၊ တစ္ဖြဲ႔တည္းက ေဆာင္ရြက္လို႔ မရႏိုင္ပါဘူး။ တစ္ပါတီတည္းက လုပ္ေဆာင္လို႔လည္း မရႏိုင္ပါဘူး။ ျပည္ေထာင္စု အတြင္းမွာ ရွိေနတဲ့ တိုင္းရင္းသားေတြ အားလံုး၊ နိုင္ငံေရး အင္အားစုေတြ အားလံုးက ဦးေဆာင္ ဦးရြက္ျပဳၿပီး ဝိုင္းဝန္း စုေပါင္း ႀကိဳးစား ေဆာင္ရြက္ၾကမွသာလွ်င္ ျဖစ္ေျမာက္ ေအာင္ျမင္ႏိုင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။



ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆိုတာ အတင္းအက်ပ္ လုပ္ယူလို႔ မရႏိုင္ပါဘူး။ နားလည္မႈျဖင့္ သာလွ်င္ ရနိုင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ျပႆနာကို ေကာ္မတီေလး ဖြဲ႔စည္းေပးလိုက္ရံုနဲ႔ အဆင္ေျပသြားမယ္လို႔ လြယ္လြယ္ေတြးလို႔လည္း မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို ေဖာ္ေဆာင္ဖို႔ ဆိုရင္ စားပြဲဝိုင္း ေဆြးေႏြးပြဲေတြ အမ်ားႀကီး လိုအပ္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ လက္ေတြ႔က်ဖို႔လည္း လိုအပ္ပါတယ္။ စာရြက္ေပၚမွာပဲ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဖာ္ေဆာင္ေနၿပီး တကယ့္ လက္ေတြ႔မွာ ဘာအက်ိဳးရလဒ္မွ ထြက္ေပၚမလာတဲ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး မိ်ဳးကေတာ့ စစ္မွန္တဲ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလို႔ မေခၚႏုိင္ပါဘူး။

၁၉၄၇ ခုႏွစ္မွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းနဲ႔ ေတာင္တန္းေဒသ ေခါင္းေဆာင္ေတြဟာ တန္းတူညီမွ်တဲ့ ျပည္ေထာင္စုႀကီးကို တည္ေဆာက္၍ ျမန္မာ့လြတ္လပ္ေရးကို အတူတကြ ရယူၾကမယ္လို႔ ဆံုးျဖတ္ၿပီး ပင္လံု သေဘာတူစာခ်ဳပ္ကို ခ်ဳပ္ဆိုခဲ့ၾကပါတယ္။ ပင္လံုစာခ်ဳပ္အရ ျမန္မာျပည္မနဲ႔ ေတာင္တန္းသား ေတြဟာ ၁၉၄၈ ခုႏွစ္ ဇန္နဝါရီလ (၄) ရက္ေန႔မွာ ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕႔ လြတ္လပ္ေရးကို ေၾကညာ ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ ပင္လံုစာခ်ဳပ္နဲ႔ ပင္လံုစိတ္ဓာတ္ ေတြေၾကာင့္လည္းပဲ တိုင္းရင္းသား အခ်င္းခ်င္း ၾကားမွာ စစ္မွန္တဲ့ အမိ်ဳးသား ေသြးစည္းညီညြတ္မႈ အင္အားကို တည္ေဆာက္ ေပးႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါကို ၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္ ေတာင္တန္းသားေတြဟာ လက္နက္နည္းလမ္းအားျဖင့္ ျပည္ေထာင္စုအတြင္း အတင္းအက်ပ္ သြတ္သြင္းခံရတာ မဟုတ္ဘဲ တန္းတူေရးမႈအရ၊ ပင္လံုစိတ္ဓာတ္အရ၊ ပင္လံု ကတိကဝတ္အရ ပူးေပါင္း ပါဝင္လာၾကတာကို ေတြ႔ရမွာျဖစ္ပါတယ္။

တိုင္းရင္းသား အားလံုး ျပည္ေထာင္စုအတြင္း ဥမကြဲ သိုက္မပ်က္၊ ေအးအတူ ပူအမွ် ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ အတူတကြ ေနထိုင္ႏိုင္ေရးဟာ က်င့္သံုးေနတဲ့ ႏိုင္ငံေရးစ နစ္အေပၚမွာ အေျခခံပါတယ္။ ထုိ႔အတူပဲ လူမိ်ဳးတစ္မ်ိဳးက အျခားလူမိ်ဳး တစ္မိ်ဳးအေပၚ အေလးထားတဲ့၊ ျပည္ေထာင္စုသား အခ်င္းခ်င္း အျပန္အလွန္ ေလးစားတဲ့၊ တန္းတူေရးကို အေျခခံတဲ့ ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စုစနစ္္ကို အခိုင္အမာ တည္ေဆာက္ ႏိုင္ၾကမွသာလွ်င္ ဘယ္ေတာ့မွ မျပိဳကြဲႏိုင္တဲ့ ျပည္ေထာင္စုၾကီးကို တည္ေဆာက္ႏိုင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒီကေန႔ လက္ရွိက်င့္သံုးေနတဲ့ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံ ဥပေဒဟာ တုိင္းရင္းသား အေရးကိစၥေတြကို ေျပလည္ေအာင္ မေျဖရွင္းနိုင္ဘူးဆိုတာ သိသာ ထင္ရွားေနပါတယ္။ ထို႔အတူ လူထုဆႏၵနဲ႔အညီ ေရးဆြဲထားတဲ့ အေျခခံဥပေဒ မရွိေသးသေရြ႕ စစ္မွန္တဲ့ ျပည္ေထာင္စု ျဖစ္လာမွာ မဟုတ္ဘူးဆိုတာ ေသခ်ာပါတယ္။ လက္ရွိ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒကို ျပင္မယ္ မျပင္ဘူး၊ ျပန္ေရးမယ္ မေရးဘူး ဆိုတာကေတာ့ ျပည္သူလူထု တစ္ရပ္လံုးရဲ႕ ဆႏၵအေပၚမွာ မူတည္ေနပါတယ္။ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ စာအုပ္ထဲမွာက ျပန္လည္ျပင္ဆင္ရမွာေတြက အမ်ားႀကီးျဖစ္သလို စာအုပ္အဖံုးကိုပါ ျပင္ရမယ့္သေဘာ ရွိေနပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို စတင္ ေရးဆြဲစဥ္ကတည္းက တိုင္းရင္းသားေတြရဲ႕ အေျခခံရပိုင္ခြင့္ေတြကို မထည့္သြင္းခဲ့တဲ့အတြက္ SNLD ပါတီဟာ စစ္အစိုးရက ဦးစီးက်င္းပျပဳလုပ္ခဲ့တဲ့ အမိ်ဳးသား ညီလာခံကို ေက်ာခိုင္းခဲ့ရပါတယ္။

လက္ရွိမွာ တိုင္းရင္းသား ေဒသေတြမွာ တပ္မေတာ္နဲ႔ အပစ္ရပ္ တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္ တပ္ဖြဲ႔ေတြအၾကား တိုက္ပြဲေတြ ျဖစ္ေပၚေနရတာဟာ အဓိကအားျဖင့္ေတာ့ အေျခခံဥပေဒရဲ႕ ေပ်ာ့ညံ့ခ်က္ေတြေၾကာင့္၊ စစ္တပ္ရဲ႕ အခန္းက႑ ပါဝင္မႈမ်ားတဲ့ ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒရဲ႕ အားနည္းခ်က္ေတြေၾကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေန႔ျဖစ္ေပၚေနတဲ့ တုိင္းရင္းသား အေရးျပႆနာေတြ ေျပလည္ေစဖို႔ဆုိရင္ ဖက္ဒရယ္စနစ္နဲ႔ မသြားလို႔ကို မရႏိုင္ပါဘူး။ ဖက္ဒရယ္စနစ္ရဲ႕ အႏွစ္သာရေတြကေတာ့ တန္းတူေရးနဲ႔ ကိုယ္ပိုင္ျပဌာန္းခြင့္ရေရးတို႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဖက္ဒရယ္ကို မေရြးခ်ယ္ဘဲ အျခားေသာ နည္းလမ္းေတြနဲ႔ ရႈပ္ေထြးနက္နဲတဲ့ တိုင္းရင္းသားအေရးကို ကိုင္တြယ္ ေျဖရွင္းႏိုင္ဖို႔ ဆိုတာ မျဖစ္ႏိုင္သေလာက္ပါဘဲ။

ဒီေနရာမွာ မိမိအေနနဲ႔ ႀကံဳႀကိဳက္လို႔ ေျပာဆိုလိုတာကေတာ့ ဖက္ဒရယ္ဆိုတာ အာဏာရွင္ အဆက္ဆက္က ဝါဒျဖန္႔ခဲ့ၾကသလိုမိ်ဳး ခြဲထြက္ေရး မဟုတ္ပါဘူး။ ဖက္ဒရယ္ဆိုတာ မိမိတုိ႔အတြက္ကေတာ့ ေပါင္းစည္းေရးပါဘဲ။ ဒါေၾကာင့္ လက္ရွိ ဖားတစ္ပိုင္း ငါးတစ္ပိုင္း ျပည္ေထာင္စုႀကီး ဘဝကေန စစ္မွန္တဲ့ ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စု စနစ္ႀကီး ေပၚေပါက္လာေအာင္ အတူတကြ ဝိုင္းဝန္း တည္ေဆာက္ၾကမွသာ တိုင္းရင္းသား အေရး၊ ဒီမိုကေရစီ အေရးနဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး စတဲ့ ျပႆနာေတြကို ေျပလည္ ေစႏိုင္လိမ့္မယ္လို႔ မိမိအေနနဲ႔ ရိုးသားစြာ ယံုၾကည္လ်က္ရွိပါတယ္။

တန္းတူေရး မရွိဘဲ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရး မရႏုိင္သလို ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရး မရွိဘဲနဲ႔ ဒီမိုကေရစီကို မတည္ေဆာက္ႏုိင္ပါဘူး။ ထုိ႔အတူ ယံုၾကည္မႈကို အမုန္းတရားနဲ႔ မတည္ေဆာက္ႏုိင္သလုိ ယံုၾကည္မႈကို စစ္ပြဲေတြနဲ႔ တည္ေဆာက္လို႔ မရႏိုင္ပါဘူး။ ယံုၾကည္မႈကို အျပန္အလွန္ ေလးစားျခင္းအားျဖင့္၊ အျပန္အလွန္ အသိအမွတ္ျပဳျခင္းအားျဖင့္၊ အျပန္အလွန္ ခ်စ္ၾကည္ ရင္းႏွီးျခင္းအားျဖင့္ သာလွ်င္ တည္ေဆာက္ ႏိုင္မွာျဖစ္ပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ ျပည္ေထာင္စုႀကီးတစ္ခုလံုးရဲ႕ အက်ိဳးစီးပြားအတြက္ တစ္ဖြဲ႔နဲ႔တစ္ဖြဲ႔ အာဃာတ မထားရွိဘဲ ခ်စ္ၾကည္ရင္းႏွီးဖို႔ လိုပါတယ္။ ဒီအတြက္ ငါအဓိက ဆိုတဲ့ဝါဒကို ေခ်ဖ်က္ဖို႔လိုပါတယ္။ ျပည္ေထာင္စုၾကီးတစ္ခုလံုး ၿငိမ္းခ်မ္းဖို႔အတြက္ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ၾကဖို႔ လုိပါတယ္။ ဒီအတြက္ နည္းလမ္းရွာဖို႔၊ မွန္ကန္ရိုးသားဖို႔၊ ေျဖာင့္မတ္တည္ၾကည္ဖို႔၊ ေပ်ာ့ေပ်ာင္းညင္သာဖို႔၊ တရားေသဝါဒကို ေရွာင္ရွားႏိုင္ဖို႔ေတြ လိုအပ္ပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ မဟာလူမိ်ဳးႀကီးဝါဒဆိုတဲ့ အစြန္းတစ္ဖက္နဲ႔ က်ဥ္းေျမာင္းတဲ့ အမိ်ဳးသားေရးဝါဒဆိုတဲ့ အစြန္းတစ္ဖက္ကို ေက်ာ္လႊားႏိုင္ၾကဖို႔လည္း လိုအပ္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒီကေန႔ က်င္းပမယ့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ ယံုၾကည္မႈတည္ေဆာက္ျခင္း ေဆြးေႏြးပြဲကေန မတူညီတဲ့အဖြဲ႔အစည္းေတြ အၾကားမွာ ခင္မင္ရင္းႏွီးမႈကို တည္ေဆာက္ႏိုင္မယ္၊ တစ္ဖြဲ႔နဲ႔တစ္ဖြဲ႔ တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦး အၾကားမွာ ပိုမိုၿပီးနားလည္ႏိုင္မႈေတြ ရွိလာမယ္၊ တစ္ဖဲြ႔နဲ႔ တစ္ဖြဲ႔ အျပန္အလွန္ ယံုၾကည္မႈေတြ တိုးတက္ျမင့္မားလာလိမ့္မယ္လို႔ က်ေနာ္အေနနဲ႔ ယံုၾကည္ေမွ်ာ္လင့္ထားပါတယ္။

ေနာင္ အနာဂတ္ မ်ိဳးဆက္ေတြအတြက္ ၿငိမ္းခ်မ္းေသာ၊ တိုးတက္ေသာ၊ သာယာဝေျပာေသာ ျပည္ေထာင္စုႀကီးအျဖစ္ အေမြထား ရစ္ႏိုင္ပါေစလို႔ ဆုေတာင္းရင္းနဲ႔ဘဲ က်ေနာ္အေနနဲ႔ နိဂံုးခ်ဳပ္ အပ္ပါတယ္။

အားလံုးကုိ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။
Copy from - Shan Nationalities League for Democracy's Page


 

0 comments: