Sunday, January 27, 2013

"ကူညီဖို႕ မေၾကာက္ေအာင္ ကူညီၾကပါ"

"ကူညီဖို႕ မေၾကာက္ေအာင္ ကူညီၾကပါ"

ျပီးခဲ့တဲ့ ႏွစ္ပတ္ေလာက္က မႏၱေလးက သတင္းေထာက္တစ္ေယာက္ ေရးတဲ့ Post တစ္ခုကိုဖတ္လိုက္ရတယ္။ လမ္းေပၚမွာ Accident ေၾကာင့္ဒုကၡေရာက္ ေနတဲ့ လူေတြကို ကူညီၾကဖို႕ႏႈိးေဆာ္ထားတာပါ။

ကၽြန္ေတာ္တို႕ ႏိုင္ငံမွာလည္း Accident အမ်ဳိးမ်ဳိးေၾကာင့္ လမ္းေပၚမွာ ဒုကၡေရာက္ျပီဆိုရင္ အကူအညီအခ်ိန္မွီ မရလို႕ မေသသင့္ပဲလူေတြ ေသေနၾကတယ္။ ေဆးရံု၊ေဆးခန္းကို အခ်ိန္မွီေရာက္ရင္ေတာင္မွ ရဲမႈခင္း ျဖစ္လို႕ဆိုျပီး ရဲခြင့္ျပဳခ်က္ရမွ ဆရာ၀န္ေတြကလည္း ကုရဲၾကတယ္။ ဒါေတာင္မွ အစိုးရ ေဆးရံုေတြပဲ ကုသခြင့္ရၾကတယ္။ ဒီလိုျဖစ္ေနတဲ့ အေျခအေနေတြကို အားလံုးျပဳျပင္ဖို႔ ၾကိဳးစားသင့္တယ္။ ဥပေဒဆိုတာ အျပစ္ရွိတဲ့လူတစ္ရာ လြတ္ခ်င္လြတ္သြားပါေစ၊ အျပစ္မဲ့တဲ့လူတစ္ေယာက္ ဒုကၡမေရာက္ဖို႕၊ မေသသင့္ပဲမေသေစဖို႕အတြက္ကို အဓိကထားသင့္တယ္။ လက္ရွိမွာ Accident ေတြနဲ႕ ပတ္သက္လို႕ ဘယ္လိုဥပေဒထုတ္ထား တယ္ေတာ့ ေသေသခ်ာခ်ာ မသိပါဘူး။ 

ဒါေပမယ့္ လူအမ်ားစု နားလည္ထားတာကေတာ့ လမ္းေပၚမွာ Accident ျဖစ္တဲ့လူေတြ႕ရင္ အထူးသျဖင့္ လူျပတ္တဲ့ေနရာမ်ဳိးမွာျဖစ္ရင္ ဒါမွမဟုတ္ ဟိုင္းေ၀းလမ္းေပၚမွာျဖစ္ရင္ ကားသမားေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက မကူညီခ်င္၊ မကူညီရဲၾကပါဘူး။ ပထမဆံုး ကိုယ္သြားမဲ့ခရီး ေႏွာင့္ေႏွးမယ္၊ အထင္မွားခံရမယ္၊ ေနာက္ဆံုး ရဲအရစ္ခံရမယ္၊ ကိုယ့္ကို သကၤာမကင္းျဖစ္ျပီး အမႈစစ္ခံရမယ္။ ရဲဆိုတဲ့ အမ်ုိးကလည္း ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက တရားခံရွာဖို႕ ၾကိဳးစားဖို႕ထက္ စေတြ႕တယ္လို႕ သတင္းပို႕သူကို ရစ္ဖို႕၊ စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ ေပးဖို႕ေလာက္ပဲ အားသန္ၾကတာ။ ဒါေၾကာင့္လည္း လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ရဲနဲ႕ပတ္သက္ရမွာေၾကာက္လို႕ အမႈအခင္းကိစၥေတြမွာ ၀င္မပါခ်င္ၾကတာပဲ။ 

ဒီေန႕ဆို ေမာ္လျမိဳင္ျမီဳ႕ကို အလုပ္ကိစၥနဲ႕ အသြား ဘီးလင္းနဲ႕ က်ဳိက္ေကာ္အၾကား မိုင္တိုင္ ၁၃၅ ေလာက္မွာ ညေန ၆း၃၀ ေလာက္က လမ္းလယ္ေပၚမွာ ဆိုင္ကယ္တစ္စီး လဲေနျပီး လူတစ္ေယာက္ ပက္လက္လန္ေနတာေတြ႕တယ္။ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ကားေတြေရာ၊ ဆိုင္ကယ္ေတြေရာ အဆက္မျပတ္သြားေနတာေတြ႕တယ္။ ဒါေပမယ့္ အားလံုးက လဲေနတဲ့ ဆိုင္ကယ္ရယ္၊ လူရယ္ကို ေရွာင္ေမာင္းသြားၾကျပီး၊ ရပ္ၾကည့္ဖို႕၊ ကူညီဖို႕မၾကိဳးစားၾကဘူး။ 

ဒါနဲ႕ ဒီလူမေသေသးရင္လည္း ေဆးရံုပို႕ေပးရေအာင္ ဒါမွမဟုတ္ ေသေနျပီဆိုရင္လည္း တစ္ခုခုစီစဥ္ေပးလို႕ရေအာင္ ကားကိုျပန္လွည့္ျပီး သြားၾကည့္ေတာ့ အေျခအေနက ေတာ္ေတာ္ဆိုးေနတယ္။ စျဖစ္ကတည္းက ဒီလိုျဖစ္သြားတာလား ျဖစ္ျပီးေတာ့မွ ကားတစ္စီးစီးေၾကာင့္ အေျခအေနပို ဆိုးသြားတာလားေတာ့ မသိဘူး။ လူက လံုး၀မလႈပ္ေတာ့တဲ့အျပင္ ေခြေခါက္ေနျပီ။ မေသခ်ာေပမယ့္ ေသျပီလို႕ပဲ ယူဆလိုက္ရတယ္။ သူ႕ဘာသာသူျဖစ္တာလား ကားတစ္စီးစီးနဲ႕ တိုက္မိတာလားဆိုတာက ကိုယ္လည္း ျဖစ္စဥ္ကို မေတြ႕လိုက္ရေတာ့ ေသေသခ်ာခ်ာမသိဘူး။ ဒါေပမယ့္ ေနာက္ကေန ကားတိုက္မိတယ္လို႕ေတာ့ ထင္ရတာပဲ။ ဘာျဖစ္လို႕လည္းဆိုေတာ့ လဲေနတဲ့လူနားမွာ ကားဘီးရာ ထင္းထင္းၾကီး ေတြ႕ရလို႕ပါ။

ဒါနဲ႕ က်ဳိက္ထိုရဲစခန္းက ဒုရဲအုပ္တစ္ေယာက္ရဲ႕ ဖုန္းနံပါတ္က အဆင္သင့္ရွိေနေတာ့ သူ႕ကိုပဲ လွမ္းအေၾကာင္းၾကားေပးလိုက္တယ္။ ျပီးေတာ့ ရဲေတြ မေရာက္ေသးခင္ က်န္တဲ့ကားေတြ ထက္တိုက္မွာစိုးလို႕ လဲေနတဲ့ လူ မနီးမေ၀းကေန ကားမီးနဲ႕ လွမ္းထိုးထားေပးလိုက္တယ္။ ျပီးေတာ့ ဓါတ္ပံုေတြ ဘာေတြ ရိုက္ထားလိုက္တာေပါ့။ ခဏေနေတာ့ လူတစ္ေယာက္ေရာက္လာျပီး လာျပီးလာၾကည့္တယ္။ လဲေနတဲ့လူကို သိတဲ့ အေၾကာင္း ဒီနားကရြာသားတစ္ဦးျဖစ္ေၾကာင္းနဲ႕ သူသြားအေၾကာင္းၾကား ေပးမယ္ဆိုျပီး ျပန္ထြက္သြားတယ္။ 

၁၀မိနစ္ေလာက္ၾကာေတာ့ အရပ္၀တ္နဲ႕ရဲ တစ္ေယာက္ေရာက္လာျပီး ဘာျဖစ္တာလည္းလာေမးတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕လည္း ျမင္တာကိုျမင္တဲ့အတိုင္း ေျပာလိုက္ေတာ့ လူကို မယံုသကၤာနဲ႕ ၾကည့္ျပီး နယ္ေျမအပိုင္ ရဲစခန္းကို စက္နဲ႕ လွမ္းအေၾကာင္းၾကားတယ္။ ခဏေနေတာ့ လဲေနတဲ့ လူရဲ႕အမ်ဳိးသမီးေရာ၊ မိဘေတြပါ ေရာက္လာတယ္။ ယာဥ္ထိန္းေရာ၊ အပိုင္ရဲစခန္းက ရဲေတြေရာ၊ အဖြဲ႕အစည္းက ဆိုတဲ့လူေတြေရာ ေရာက္လာ တယ္။ အဖြဲ႕အစည္းက ဆိုတဲ့လူေတြက သူတို႕ရဲ႕လူလားလို႕လာၾကည့္တာ။ မဟုတ္မွန္းသိေတာ့ ျပန္ထြက္သြားတယ္။ 

ပထမေရာက္တဲ့ရဲရဲ႕ အေရာက္ပို႕ပံုကိုလည္းၾကည့္အုန္း။ အပိုင္ရဲစခန္းက လူေတြလာေတာ့ စခန္းမွဴးလို႕ ထင္ရတဲ့လူကို သတင္းပို႕တာက ဘယ္ကားတိုက္သြားတယ္ဆိုတာ သူမသိပါဘူး၊ သူေရာက္ေတာ့ ဒီကားတစ္စီးပဲ အနားမွာရွိတယ္ဆိုျပီး အေရာက္ပို႕ေတာ့တာပဲ။ ဒါေပမယ့္ စခန္းမွဴးလို႕ ထင္ရတဲ့လူျပန္ေျပာတာကေတာ့ ေတာ္ေတာ္မိုက္တယ္။ ကားတိုက္သြားပါတယ္လို႕ မ်က္ျမင္သက္ေသ မရွိပဲ မင္းကဘာလို႕ ကားတိုက္သြားတာပါလို႕ ေျပာရတာလည္းတဲ့။ ဆားပုလင္းႏွင္းေမာင္ ၀တၳဳ ထဲကထြက္လာျပီး ေျပာလိုက္တဲ့ အတိုင္းပဲ။

အဲဒီစခန္းမွဴးလို႕ ထင္ရတဲ့လူကပဲ ဓါတ္ပံုေတြဘာေတြရိုက္၊ လဲေနတဲ့လူကိုတင္ဖို႕ ကားေတြဘာေတြလွမ္းေတာင္းျပီး လဲေနတဲ့ဆိုင္ကယ္ကို လမ္းေဘးေရြ႕လိုက္တယ္။ ဒါေပမယ့္ တစ္ခု အံ့ေၾသဖို႔ေကာင္းတာက ဘယ္ရဲမွ လဲေနတဲ႕လူကို အသက္ရွိ၊ မရွိ ေသေသခ်ာခ်ာ စမ္းသပ္တာ မေတြ႕ရပဲ ေသျပီလို႕ ဆံုးျဖတ္ထားပံုေပၚတယ္။ အမွန္ေတာ့ ေရာက္ေရာက္ခ်င္း အသက္ရွိ၊ မရွိ ေသေသခ်ာခ်ာ အရင္ဆံုး စမ္းသပ္သင့္တယ္ထင္တာပဲ။

ဒါနဲ႕ ကိုယ္လည္း ေတြ႕တဲ့အတိုင္းလည္း ေျပာျပီးျပီ ကူညီႏိုင္တဲ့လုေတြ၊ သက္ဆိုင္တဲ့လူေတြ ေရာက္ေနျပီဆိုေတာ့ ကိုယ့္ခရီးကိုယ္ဆက္ဖို႕ ပထမဆံုး ေရာက္လာတဲ့ရဲကို ကၽြန္ေတာ္တို႕ သြားေတာ့မယ္လို႕ ေျပာတာေပါ့။ သူက မသြားနဲ႕အုန္း ခဏေစာင့္အုန္းဆိုလို႕ ေစာင့္တယ္။ တစ္ေအာင့္ေနေတာ့ ထက္ေျပာတယ္ မသြားပါနဲ႕အုန္းတဲ့။ ထပ္ေစာင့္တယ္။ ျပီးေတာ့ ထပ္ေျပာတယ္ ေပးမသြားျပန္ဘူး။ ဒါနဲ႕ စိတ္ကမရွည္ေတာ့ဘူး ယာဥ္ထိန္းဆီ သြားျပီး လိုအပ္တာရွိရင္ဆက္သြယ္လိုက္ပါ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ခရီးဆက္ရအုန္းမယ္ဆိုျပီး Visiting Card ေပးခဲ့ျပီး အဲဒီေနရာက ထြက္လာခဲ့လိုက္တယ္။ ဒါေတာင္ ပထမေရာက္တဲ့ ရဲက ဒီည ဘယ္မွာအိပ္မွာလည္းလို႕ ကားထြက္ခါနီး လာေမးေနေသးလို႕ ျပန္ေျဖခဲ့ရေသးတယ္။ 

အမႈအခင္းတစ္ခုခုျဖစ္ရင္ ရဲေတြအေနနဲ႕ ျပည္သူေတြရဲ႕ ပူးေပါင္းပါ၀င္ ေဆာင္ရြက္မႈရွိမွ အမႈမွန္ကို မွန္မွန္နဲ႕ ျမန္ျမန္ေဖာ္ထုတ္ႏိုင္ပါမယ္။ ရဲေတြ အေနနဲ႔ကလည္း ျပည္သူေတြက လိုလိုခ်င္ခ်င္ ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္ေအာင္ လိုက္ေလ်ာညီေထြ ကူညီ ၾကိဳးစားသင့္ပါတယ္။ ဒီလိုမွပဲ လူတိုင္းက အမႈအခင္းပဲ ျဖစ္ျဖစ္ Accident ပဲျဖစ္ျဖစ္ ေနရာမေရြး၊ အေျခအေနမေရြး မေၾကာက္မရြံ႕နဲ႕ ကူညီခ်င္ၾကမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

မေသသင့္ပဲ လမ္းေတြေပၚမွာ ေသေနတဲ့လူေတြ နည္းႏိုင္သထက္နည္းပါေစ။

(AERO)

ျပီးခဲ့တဲ့ ႏွစ္ပတ္ေလာက္က မႏၱေလးက သတင္းေထာက္တစ္ေယာက္ ေရးတဲ့ Post တစ္ခုကို ဖတ္လိုက္ရတယ္။ လမ္းေပၚမွာ Accident ေၾကာင့္ ဒုကၡေရာက္ ေနတဲ့ လူေတြကို ကူညီၾကဖို႕ႏႈိးေဆာ္ထားတာပါ။

ကၽြန္ေတာ္တို႕ ႏိုင္ငံမွာလည္း Accident အမ်ဳိးမ်ဳိးေၾကာင့္ လမ္းေပၚမွာ ဒုကၡေရာက္ျပီဆိုရင္ အကူအညီအခ်ိန္မွီ မရလို႕ မေသသင့္ပဲလူေတြ ေသေနၾကတယ္။ ေဆးရံု၊ေဆးခန္းကို အခ်ိန္မွီ ေရာက္ရင္ေတာင္မွ ရဲမႈခင္း ျဖစ္လို႕ဆိုျပီး ရဲခြင့္ျပဳခ်က္ရမွ ဆရာ၀န္ေတြကလည္း ကုရဲၾကတယ္။ ဒါေတာင္မွ အစိုးရ ေဆးရံုေတြပဲ ကုသခြင့္ရၾကတယ္။ ဒီလိုျဖစ္ေနတဲ့ အေျခအေနေတြကို အားလံုးျပဳျပင္ဖို႔ ၾကိဳးစားသင့္တယ္။ ဥပေဒဆိုတာ အျပစ္ရွိတဲ့လူတစ္ရာ လြတ္ခ်င္ လြတ္သြားပါေစ၊ အျပစ္မဲ့တဲ့ လူတစ္ေယာက္ ဒုကၡမေရာက္ဖို႕၊ မေသသင့္ပဲ မေသေစဖို႕အတြက္ကို အဓိကထားသင့္တယ္။ လက္ရွိမွာ Accident ေတြနဲ႕ ပတ္သက္လို႕ ဘယ္လို ဥပေဒ ထုတ္ထား တယ္ေတာ့ ေသေသခ်ာခ်ာ မသိပါဘူး။

ဒါေပမယ့္ လူအမ်ားစု နားလည္ထားတာကေတာ့ လမ္းေပၚမွာ Accident ျဖစ္တဲ့လူေတြ႕ရင္ အထူးသျဖင့္ လူျပတ္တဲ့ ေနရာမ်ဳိးမွာျဖစ္ရင္ ဒါမွမဟုတ္ ဟိုင္းေ၀း လမ္းေပၚမွာျဖစ္ရင္ ကားသမား ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက မကူညီခ်င္၊ မကူညီရဲၾကပါဘူး။ ပထမဆံုး ကိုယ္သြားမဲ့ခရီး ေႏွာင့္ေႏွးမယ္၊ အထင္မွားခံရမယ္၊ ေနာက္ဆံုး ရဲအရစ္ခံရမယ္၊ ကိုယ့္ကို သကၤာမကင္းျဖစ္ျပီး အမႈစစ္ခံရမယ္။ ရဲဆိုတဲ့ အမ်ုိးကလည္း ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက တရားခံရွာဖို႕ ၾကိဳးစားဖို႕ထက္ စေတြ႕တယ္လို႕ သတင္းပို႕သူကို ရစ္ဖို႕၊ စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ ေပးဖို႕ေလာက္ပဲ အားသန္ၾကတာ။ ဒါေၾကာင့္လည္း လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ရဲနဲ႕ပတ္သက္ရမွာေၾကာက္လို႕ အမႈအခင္း ကိစၥေတြမွာ ၀င္မပါခ်င္ၾကတာပဲ။

ဒီေန႕ဆို ေမာ္လျမိဳင္ျမီဳ႕ကို အလုပ္ကိစၥနဲ႕ အသြား ဘီးလင္းနဲ႕ က်ဳိက္ေကာ္အၾကား မိုင္တိုင္ ၁၃၅ ေလာက္မွာ ညေန ၆း၃၀ ေလာက္က လမ္းလယ္ေပၚမွာ ဆိုင္ကယ္တစ္စီး လဲေနျပီး လူတစ္ေယာက္ ပက္လက္လန္ ေနတာေတြ႕တယ္။ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ကားေတြေရာ၊ ဆိုင္ကယ္ေတြေရာ အဆက္မျပတ္ သြားေနတာေတြ႕တယ္။ ဒါေပမယ့္ အားလံုးက လဲေနတဲ့ ဆိုင္ကယ္ရယ္၊ လူရယ္ကို ေရွာင္ေမာင္း

သြားၾကျပီး၊ ရပ္ၾကည့္ဖို႕၊ ကူညီဖို႕မၾကိဳးစားၾကဘူး။

ဒါနဲ႕ ဒီလူမေသေသးရင္လည္း ေဆးရံုပို႕ေပးရေအာင္ ဒါမွမဟုတ္ ေသေနျပီ ဆိုရင္လည္း တစ္ခုခု စီစဥ္ေပးလို႕ရေအာင္ ကားကိုျပန္လွည့္ျပီး သြားၾကည့္ေတာ့ အေျခအေနက ေတာ္ေတာ္ ဆိုးေနတယ္။ စျဖစ္ကတည္းက ဒီလိုျဖစ္သြားတာလား ျဖစ္ျပီးေတာ့မွ ကားတစ္စီးစီးေၾကာင့္ အေျခအေနပို ဆိုး သြားတာလားေတာ့ မသိဘူး။ လူက လံုး၀ မလႈပ္ေတာ့တဲ့အျပင္ ေခြေခါက္ေနျပီ။ မေသခ်ာေပမယ့္ ေသျပီလို႕ပဲ ယူဆလိုက္ရတယ္။ သူ႕ဘာသာသူျဖစ္တာလား ကားတစ္စီးစီးနဲ႕ တိုက္မိတာလားဆိုတာက ကိုယ္လည္း ျဖစ္စဥ္ကို မေတြ႕လိုက္ရေတာ့ ေသေသခ်ာခ်ာ မသိဘူး။ ဒါေပမယ့္ ေနာက္ကေန ကားတိုက္မိတယ္လို႕ေတာ့ ထင္ရတာပဲ။ ဘာျဖစ္လို႕လည္းဆိုေတာ့ လဲေနတဲ့လူနားမွာ ကားဘီးရာ ထင္းထင္းၾကီး ေတြ႕ရလို႕ပါ။

ဒါနဲ႕ က်ဳိက္ထို ရဲစခန္းက ဒုရဲအုပ္တစ္ေယာက္ရဲ႕ ဖုန္းနံပါတ္က အဆင္သင့္ရွိေနေတာ့ သူ႕ကိုပဲ လွမ္းအေၾကာင္းၾကားေပးလိုက္တယ္။ ျပီးေတာ့ ရဲေတြ မေရာက္ေသးခင္ က်န္တဲ့ကားေတြ ထက္တိုက္မွာစိုးလို႕ လဲေနတဲ့ လူ မနီးမေ၀းကေန ကားမီးနဲ႕ လွမ္းထိုးထားေပးလိုက္တယ္။ ျပီးေတာ့ ဓါတ္ပံုေတြ ဘာေတြ ရိုက္ထားလိုက္တာေပါ့။ ခဏေနေတာ့ လူတစ္ေယာက္ေရာက္လာျပီး လာျပီးလာၾကည့္တယ္။ လဲေနတဲ့လူကို သိတဲ့ အေၾကာင္း ဒီနားက ရြာသားတစ္ဦးျဖစ္ေၾကာင္းနဲ႕ သူသြားအေၾကာင္းၾကား ေပးမယ္ဆိုျပီး ျပန္ထြက္သြားတယ္။

၁၀မိနစ္ေလာက္ၾကာေတာ့ အရပ္၀တ္နဲ႕ရဲ တစ္ေယာက္ ေရာက္လာျပီး ဘာျဖစ္တာလည္းလာေမးတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕လည္း ျမင္တာကိုျမင္တဲ့အတိုင္း ေျပာလိုက္ေတာ့ လူကို မယံုသကၤာနဲ႕ ၾကည့္ျပီး နယ္ေျမအပိုင္ ရဲစခန္းကို စက္နဲ႕ လွမ္းအေၾကာင္းၾကားတယ္။ ခဏေနေတာ့ လဲေနတဲ့ လူရဲ႕အမ်ဳိးသမီးေရာ၊ မိဘေတြပါ ေရာက္လာတယ္။ ယာဥ္ထိန္းေရာ၊ အပိုင္ရဲစခန္းက ရဲေတြေရာ၊ အဖြဲ႕အစည္းက ဆိုတဲ့လူေတြေရာ ေရာက္လာ တယ္။ အဖြဲ႕အစည္းက ဆိုတဲ့လူေတြက သူတို႕ရဲ႕လူလားလို႕လာၾကည့္တာ။ မဟုတ္မွန္းသိေတာ့ ျပန္ထြက္သြားတယ္။

ပထမ ေရာက္တဲ့ရဲရဲ႕ အေရာက္ပို႕ပံုကိုလည္း ၾကည့္အုန္း။ အပိုင္ရဲစခန္းက လူေတြလာေတာ့ စခန္းမွဴးလို႕ ထင္ရတဲ့လူကို သတင္းပို႕တာက ဘယ္ကား တိုက္သြားတယ္ဆိုတာ သူမသိပါဘူး၊ သူေရာက္ေတာ့ ဒီကားတစ္စီးပဲ အနားမွာ ရွိတယ္ဆိုျပီး အေရာက္ပ ို႕ေတာ့တာပဲ။ ဒါေပမယ့္ စခန္းမွဴးလို႕ ထင္ရတဲ့ လူျပန္ေျပာတာကေတာ့ ေတာ္ေတာ္မိုက္တယ္။ ကားတိုက္သြားပါတယ္လို႕ မ်က္ျမင္သက္ေသ မရွိပဲ မင္းကဘာလို႕ ကားတိုက္သြားတာပါလို႕ ေျပာရတာလည္းတဲ့။ ဆားပုလင္းႏွင္းေမာင္ ၀တၳဳ ထဲက ထြက္လာျပီး ေျပာလိုက္တဲ့ အတိုင္းပဲ။

အဲဒီစခန္းမွဴးလို႕ ထင္ရတဲ့လူကပဲ ဓါတ္ပံုေတြဘာေတြရိုက္၊ လဲေနတဲ့လူကိုတင္ဖို႕ ကားေတြဘာေတြ လွမ္းေတာင္းျပီး လဲေနတဲ့ဆိုင္ကယ္ကို လမ္းေဘးေရြ႕လိုက္တယ္။ ဒါေပမယ့္ တစ္ခု အံ့ေၾသဖို႔ေကာင္းတာက ဘယ္ရဲမွ လဲေနတဲ႕လူကို အသက္ရွိ၊ မရွိ ေသေသခ်ာခ်ာ စမ္းသပ္တာ မေတြ႕ရပဲ ေသျပီလို႕ ဆံုးျဖတ္ ထားပံုေပၚတယ္။ အမွန္ေတာ့ ေရာက္ေရာက္ခ်င္း အသက္ရွိ၊ မရွိ ေသေသခ်ာခ်ာ အရင္ဆံုး စမ္းသပ္ သင့္တယ္ထင္တာပဲ။

ဒါနဲ႕ ကိုယ္လည္း ေတြ႕တဲ့အတိုင္းလည္း ေျပာျပီးျပီ ကူညီႏိုင္တဲ့လုေတြ၊ သက္ဆိုင္တဲ့လူေတြ ေရာက္ေနျပီဆိုေတာ့ ကိုယ့္ခရီးကိုယ္ဆက္ဖို႕ ပထမဆံုး ေရာက္လာတဲ့ရဲကို ကၽြန္ေတာ္တို႕ သြားေတာ့မယ္လို႕ ေျပာတာေပါ့။ သူက မသြားနဲ႕အုန္း ခဏေစာင့္အုန္းဆိုလို႕ ေစာင့္တယ္။ တစ္ေအာင့္ေနေတာ့ ထက္ေျပာတယ္ မသြားပါနဲ႕အုန္းတဲ့။ ထပ္ေစာင့္တယ္။ ျပီးေတာ့ ထပ္ေျပာတယ္ ေပးမသြားျပန္ဘူး။ ဒါနဲ႕ စိတ္ကမရွည္ေတာ့ဘူး ယာဥ္ထိန္းဆီ သြားျပီး လိုအပ္တာရွိရင္ ဆက္သြယ္လိုက္ပါ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ခရီးဆက္ရအုန္းမယ္ဆိုျပီး Visiting Card ေပးခဲ့ျပီး အဲဒီေနရာက ထြက္လာခဲ့လိုက္တယ္။ ဒါေတာင္ ပထမေရာက္တဲ့ ရဲက ဒီည ဘယ္မွာအိပ္မွာလည္းလို႕ ကားထြက္ခါနီး လာေမးေနေသးလို႕ ျပန္ေျဖခဲ့ရေသးတယ္။

အမႈအခင္း တစ္ခုခုျဖစ္ရင္ ရဲေတြအေနနဲ႕ ျပည္သူေတြရဲ႕ ပူးေပါင္းပါ၀င္ ေဆာင္ရြက္မႈရွိမွ အမႈမွန္ကို မွန္မွန္နဲ႕ ျမန္ျမန္ ေဖာ္ထုတ္ႏိုင္ပါမယ္။ ရဲေတြ အေနနဲ႔ကလည္း ျပည္သူေတြက လိုလိုခ်င္ခ်င္ ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္ေအာင္ လိုက္ေလ်ာညီေထြ ကူညီ ၾကိဳးစားသင့္ပါတယ္။ ဒီလိုမွပဲ လူတိုင္းက အမႈအခင္းပဲ ျဖစ္ျဖစ္ Accident ပဲျဖစ္ျဖစ္ ေနရာမေရြး၊ အေျခအေနမေရြး မေၾကာက္မရြံ႕နဲ႕ ကူညီခ်င္ၾကမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

မေသသင့္ပဲ လမ္းေတြေပၚမွာ ေသေနတဲ့လူေတြ နည္းႏိုင္သထက္နည္းပါေစ။

(AERO)

Tin Min Latt အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာသတင္းမွ

0 comments: